بیانیه شاخه دانشجویان جبهه مشارکت آذربایجانشرقی درباره برخوردهای اخیر با دانشجویان و تشکلها

دوشنبه ۲1 مرداد ۱٣٨۷ - ۱1 اوت ۲۰۰٨

تابستان است و دانشگاه ها در تعطیلی و سکوت. دانشگاه بدون دانشجو اما گویی مکان مناسبی گشته برای غرض ورزی و نه مهرورزی مدعیانی که نصیب دانشگاه و دانشگاهیان را از آن مهرورزی، ظاهرا جز برخورد و سرکوب نمی دانند.

روزی نیست که خبری از دانشگاهی شنیده نشود. اما این خبرها نه از نوآوری ها و شکوفایی ها در ساحت علم و دانش که از تندروی کسانی است که در ایام تعطیلات و در غیاب قاطبه دانشجویان به یک باره فعال گشته اند!

از طنزهای تلخ روزگار است که رئیس جمهور در دانشگاه های بیگانه، سنگین ترین اتهامات و افترائات و توهین ها را متحمل می شود و آن چنان صبور است و در مقابل، از آزادیهای گسترده دانشجویان و دانشگاه های داخلی سخن می گوید و اما در داخل، کوچکترین نقدها نیز بی تابی به دنبال دارد و خرده نجواهای آزادیخواهانه و عدالت جویانه دانشجویان هم بر تابیده نمی شود. آن رفتار آزاد منشانه کجا و این بی تابی ها و بی قراری ها کجا؟

مدعیان مهرورزی از یک سو دانشجویان را به اتهام رابطه با بیگانگان به زندان می افکنند و از سوی دیگر به محدود کردن فضاهای دانشگاهی و محرومیت دانشجویان از تحصیل و حقوق شهروندی می پردازند و گویی آگاهانه می کوشند تا با این اقدامات خویش، دانشجویان را به رابطه با آن سوی مرزها ترغیب کنند. اینکه از این معادله چه نتیجه ای حاصل می شود و چه نصیبی عاید، جای بسی تامل و تفکر دارد.

برخوردهای صورت گرفته با دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند و دانشگاه زنجان برخلاف وعده قبلی مسئولان مبنی بر عدم برخورد با متحصنین، و نیز عوض شدن جای شاکیان و متهمان پرونده دانشگاه زنجان و همجنین بازداشت چند تن از فعالین دانشجویی دانشگاه تبریز، فارغ از گرایشات سیاسی و فکری آنان، همه نشان از عزمی جدی دارد که بر خلاف وصایای بنیان گذار فقید جمهوری اسلامی، نه دانشگاه را سیاسی می خواهد و نه دانشجویان را دغدغه مند و تاثیرگذار.

اما شاید بتوان بهت آورترین عملکرد این عده را در برخوردهای صورت گرفته با انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز و علوم پزشکی به عنوان یکی از با سابقه ترین و تاثیرگذارترین تشکلهای دانشجویی کشور مشاهده کرد. در کنار تصرف و پلمپ دفاتر مرکزی و دانشکده ای این انجمن اسلامی حتی سر در آن نیز پایین آورده می شود. آیا حتی با فرض وجود ایراد در روند اداره این تشکل یا عملکرد اعضای آن، نام آن نیز حاوی ایراد و یا تداعی کننده برخی ناخشنودیهای مسئولین از جایگاه و عملکرد این تشکل در گذشته، حال و احیانا آینده می باشد؟

و حال، پس از گذشت 9 سال از وقایع 20 تیر 78 دانشگاه تبریز و به جای آنکه اقدامات مسئولین در جهت التیام آلام و زخم های وارد شده بر پیکره جنبش دانشجویی ناشی از آن حوادث باشد، براستی این تحرکات و برخوردها جز افزودن بر شکاف های موجود بین حاکمیت و دانشجویان چه دستاوردی می تواند داشته باشد و آیا تمامی این ها جز حرکت در خلاف جهت منافع ملی نیست؟

شاخه دانشجویان جبهه مشارکت ایران اسلامی منطقه آذربایجان شرقی، ضمن ابراز تاسف شدید از برخوردهای صورت گرفته با دانشجویان و تشکل های مستقل دانشجویی منطقه و کل کشور، خواهان آزادی دانشجویان بازداشت شده و عملکرد قانونی مسئولین بوده و خاطر نشان می کند، اقدامات صورت گرفته در جهت تحدید و تهدید جریان های دانشجویی، جز رادیکالیزه کردن فضای دانشجویی و باطبع گسترش فعالیت ها و تحرکات پنهان و زیرزمینی و بر هم زدن جو عمومی دانشگاههای کشور، نتیجه ایی در بر نخواهد داشت و بی شک مسئولیت عوارض بلند مدت ناشی از چنین سوء تدبیرها و سوء مدیریت هایی، بر عهده کسانی است که آرامش خاطر را در گسترش سکوت گورستانی به دانشگاهها می دانند. قطعا رفتار مسئولانه و متناسب با جامعه دانشگاهی، زیبنده بلکه حق این جامعه بوده و به ایجاد فضای آرام در کنار نقادی طبیعی دانشجویان منجر خواهد شد و زمینه را برای اصلاح عملکرد مسئولین و بالندگی و نوآوری دانشجویان فراهم خواهد نمود.

شاخه دانشجویان جبهه مشارکت آذربایجانشرقی
۸۷/۵/۲۱

 
Free counter and web stats Savalansei Posts Feed