ادامه فشارها بر عباس لسانی فعال شناخته شده آذربایجانی در اردبیل

سه‌شنبه ۱۱ فروردين ۱٣٨٨ - ٣۱ مارس ۲۰۰۹

ساوالان سسی : شورای تامین استان اردبیل مهلت تغییر نام ترکی مغازه عباس لسانی فعال مدنی آذربایجانی را تا ۱۹ فروردین ۱۳۸۸ تمدید نمود.

به گزارش خبرنگار ما از اردبیل ماموران لباس شخصی روز شنبه ۸/۱/۸۸ با مراجعه به مغازه عباس لسانی اعلام نمودند که شورای تامین استان اردبیل مهلت تغییر نام مغازه را تا ۱۹ فرودردین تمدید نموده است. به گفته مامورین آنها میتوانند لسانی را به جلسه شورای تامین استان ببرند تا با اعضای شورای تامین در خصوص نام مغازه اش مذاکره کند.

لازم به ذکر است شورای تامین استان اردبیل طی مصوبه ای دستور تغییر نام ترکی مغازه لسانی را صادر کرده است.

چدی پیش ماموران با نشان دادن نامه ای به لسانی از او خواسته بودند که نام مغازه اش را تا ۱ فروردین ۱۳۸۸ تغییر دهد وگرنه مغازه وی را پلمپ خواهند نمود.

عباس لسانی با خواسته مسئولین مخالفت کرده واعلام داشته که حاضر نیست نام ترکی مغازه اش را به هیچ وجه تغییر دهد. مغازه لسانی «چنلی بئل»نام دارد که نام قلعه کور اوغلی قهرمان تاریخی آذربایجانیها است.

مدافعان حقوق بشر در آذربایجان اعلام می دارند: "در ماههای اخیر در اکثر شهرهای آذربایجان فشار بر اماکنی که نامهای ترکی دارند افزایش یافته است به گونه ای که اماکنی که دارای اسامی ترکی هستند بعد از یکبار اخطار پلمپ می شوند."

سال گذشته «مصطفی پور محمدی»، وزیر وقت کشور در جواب سوال نمایندگان آذربایجان در خصوص بخشنامه تعویض نامهای ترکی به فارسی٬ خبر از لغو این مصوبه داده بود.

این فشارها در حالی صورت می گیرد که آداپ(انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران) خبر از شکنجه هولناک رامین صادقی دیگر فعال اردبیلی به منظور دادن اعترافات دورغین بر علیه عباس لسانی و همسرش و دیگر فعالین مدنی آذربایجانی داده است.به عقیده این نهاد حقوق بشری تمام این اقدامات در راستای زمینه سازی جهت صدور احکام سنگین قضایی از سوی مقامات ایران برای عباس لسانی صورت می گیرد.

گفتنی است که لساني، آبانماه ۸۷ پس از تحمل سي ماه زندان ناشي از دو مجازات پي در پي از زندان يزد آزاد گرديد.

ادامه مطلب ....

گزارش صدای آمریکا از شکنجه رامین صادقی، فعال مدنی آذربایجانی در بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل

ادامه مطلب ....

جان یک زندانی سیاسی در خطر است

مجتبی سمیع نژاد

بعد از مرگ سه زندانی سیاسی؛ امیرحسین حشمت ساران،امیدرضا میرصیافی و علی بادوزاده، که طی سه هفته‌ی متوالی اتفاق افتاد و هر سه هم در شرایط عادی رقم نخورد، دیگر باید نه صورت گران جان زندانیان سیاسی باشیم. از بازداشت‌گاه اطلاعات اردبیل خبرهای بسیار ناخوش‌آیندی به گوش می‌رسد. یک زندانی سیاسی به نام رامین صادقی تحت شکنجه‌های قرون وسطایی قرار دارد و برای سلامت جانی وی بیم و هراس بسیار جدی وجود دارد.

«رامین صادقی اصل، از فعالین مدنی آذربایجانی در اردبیل که روز ۱۷ بهمن ۸۷ در خانه پدریش بازداشت شده است، کماکان در شرایط وخیم و زیر شدیدترین شکنجه‌ها در بازداشت‌گاه وزارت اطلاعات اردبیل به سر می برد.» این اتفاق خوش‌آیندی نیست. شکنجه هیچ‌گاه نمی‌تواند اتفاق خوش‌آیندی باشد. زندانیان بی‌شمار سیاسی در ایران همیشه و به طور سیستماتیک مورد شکنجه قرار می‌گیرند. آنان از همان بدور ورود به زندان و بازداشت‌گاه در معرض شکنجه هستند، چرا که به سلول انفرادی که از مصادیق بارز نقض حقوق‌بشر است منتقل شده و به دور از همه‌چیز و بی‌ارتباط با دنیای خارج مجبور به تحمل هر رفتاری از طرف "بازجو" که آزادی عمل بی‌حسابی دارد، هستند. طبق اخبار شکنجه‌هایی که رامین صادقی تحمل می‌کند از حد تصور خارج است و در هیچ قانون و مرامی جای نمی‌گیرد. «دادن شوک الکتریکی به آلات تناسلی و سایر نقاط حساس بدن، ضرب و شتم شدید، زدن شلاق با استفاده از کابل، سلول انفرادی، بی‌خوابی دادن و توهين و تحقير» از نمونه‌ شکنجه‌هایی است که رامین صادقی تحمل کرده و می‌کند. رفتاری به غایت ضدبشری که نمونه‌های آن را تا به حال بسیار داشته‌ایم. بسیاری از زندانیان گم‌نام در شهرستان‌های ایران به علت کم‌بود امکانات خبررسانی با این رفتار "وحشیانه "روبه‌رو هستند؛ از جمله رامین صادقی و برادرش محمد صادقی که به تازه‌گی آزاد شده است و خود در معرض این شکنجه‌ها بوده است. شکنجه‌هایی که به خاطر گرفتن اقرارهای دروعغن از متهمان بازداشتی گرفته می‌شود و از آن‌ها خواسته می‌شود که زیر برگه‌های بازجویی اثر انگشت بزنند و بنویسند "مطالب فوق را در صحت سلامت جسمی و روانی تایید می‌کنم".

جان این زندانی در خطر است. زندانی کردن رامین صادقی و این رفتار وحشیانه با او در زندان محکوم و از نمونه‌های نقض گسترده‌ی حقوق‌بشر در ایران است. خواهان آزادی رامین صادقی و محاکمه‌ی بازجویان او هستم که رفتارشان چیزی به غیر از رفتار انسانی است.

ادامه مطلب ....

آشنايي با سازمان عفو بين‌الملل

ماهنامه عرصه سوم ـ شهروز شهوند

در نيمه دوم قرن بيستم پس از پشت سر نهادن تكرار تجربه دهشتناك جنگ جهاني اول در مقياسي وسيع تر در قالب جنگ جهاني دوم ، و گذر از آن همه فاجعه با جريحه دار شدن احساس جامعه جهاني ازاين حجم عظيم آتش و خون ، شاهد شكل گيري و تاسيس نهادهايي به منظور ممانعت از تكرار تاريخ جنگ سالار اين نيمه و تجاوز به حقوق انساني بوديم . ظهور حكومت هاي توتاليتر پس از جنگ اول و به دنبال آن وقوع جنگ دوم ابعاد ددمنشانه سرشت برساخته هاي بشري را آشكار ساخت و كساني را كه نگران "آينده انسان" بودند به فكري عميق فرو برد . پاسخ به اين پرسش كه چگونه ميتوان نوع بشر را از شر شرارت هاي دامن گستر آن روزگار رهانيد ،راه هاي گوناگوني را تا كنون پيش پاي ما نهاده است . آزمودن و پيمودن مسير هاي پيشنهادي اينك ير خزانه تجربه ما در دفاع از حقوق انسان ها افزوده است و خود پديد آورنده شيوه هاي جديد ي در نقاطي از جهان شده است كه نيم قرن پيش كسي راگمانآن در سر نمي آمد.

تاريخ اوليه (۱۹۶۱-۱۹۷۹)

عفو بين الملل بوسيله يك وكيل انگليسي به نام " پيتر بنسون" در جولاي ۱۹۶۱ در شهر لندن پايه گذاري شد . براساس شرحي كه بنسون داده او در نوامبر ۱۹۶۰ در شبكه راه آهن زير زميني لندن در حال رفتن بوده است وقتي كه خبري را ميخواند كه دو دانشجوي پرتغالي به خاطر" نوشيدن مشروب به سلامتي آزادي" به هفت سال حبس محكوم شده اند. بنسون بعد ها در مقاله مشهورش در روزنامه آبزرور به نام " زندانيان فراموش شده " واكنش خود را به اين موضوع اينگونه توصيف ميكند : " هر روز هفته روزنامه را كه باز ميكني داستاني از يك جايي و درباره يك كسي پيدا ميكني كه كه حبس شده يا مورد شكنجه قرار گرفته يا به دار آويخته شده است چرا كه عقايد او براي حكومتش غير قابل پذيرش بوده است ... در اين هنگام خواننده روزنامه دچار يك حس تهوع آور ناتواني ميشود. با اين حال اگر اين حس انزجار بتواند به صورت واحد و در قالب يك اقدام مشترك در آيد كارهاي موثري ميتواند انجام بگيرد ". بنسون و دوستش اريك بيكر پس از مشاوره با ديگر نويسندگان ، دانشگاهيان و حقوقدانان و بويژه الك ديگز – يك عضو منظم و كارورزيده حزب كمونيست – از طريق لوييس بلوم كوپر به ديويد استر –ويراستار روزنامه آبزرور – كه در ۲۸ مه ۱۹۶۱ مقاله بنسون را منتشر كرد، نامه اي نوشت. مقاله مذكور توجه خوانندگان را به" آنهايي كه زنداني شده، تحت شكنجه قرار گرفته يا اعدام شده اند چرا كه عقايد يا مذهبشان براي حكومتشان قابل پذيرش نيست "، يا نحوه ديگري از نقض مواد ۱۸ و ۱۹ اعلاميه جهاني حقوق بشر به وسيله حكومت ها ، جلب ميكرد .

اين مقاله نقض حقوق بشر در مقياس جهاني در زمينه هايي چون محدوديت هايي براي آزادي مطبوعات ، احزاب سياسي اپوزيسيون ، دادرسي عمومي بموقع قبل از محاكمه عادلانه و حق پناهندگي سياسي را به تصوير كشيد . اين مقاله كمپين " درخواست براي عفو ، ۱۹۶۱" را به راه انداخت كه هدف آن بسيج افكار عمومي به نحوي سريع و وسيع براي دفاع از افرادي كه بنسون آنها را زندانیان عقيدتي "Prisoners of Conscience" ميناميد بود .

" درخواست براي عفو ، ۱۹۶۱" در روزنامه هاي بين المللي ديگر در شماري وسيع تجديد چاپ شد . در همان سال بنسون يك كتاب به نام " شكنجه ۱۹۶۱" كه مواردي از چندين تحقيق و گرد آوري توسط بنسون و بيكر درباره زندانيان عقيدتي را در برداشت، منتشر نمود. به دنبال تلاش هاي بنسون و بيكر ، نخستين نشست بين المللي در ماه جولاي برگذار شد كه نمايندگاني از بلژيك، بريتانياي كبير، فرانسه، آلمان، ايرلند، سوئيس و ايالات متحده در آن حضور داشتند. در اين نشست رهبري تصميم گرفت كه "درخواست " بايد پايه هاي يك سازمان دائمي را شكل بدهد. كه در ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۲ رسما به نام "عفو بين الملل" نامگذاري شد.

آنچه كه به عنوان يك درخواست كوچك آغاز شده بود به زودي به يك جنبش دائمي بين المللي مبدل شد كه به منظور حمايت از كساني كه به خاطر بيان غير خشونت بار ديدگاه هايشان زنداني شده اند و همچنين تامين تصديق جهاني مواد ۱۸ و ۱۹ اعلاميه جهاني حقوق بشر ملل متحد، كوشش مي نمود .

از همان آغاز تحقيقات و كمپين در فعاليت هاي عفو بين الملل جاي داشت. يك كتابخانه به منظور اطلاع از وضعيت زندانيان عقيدتي تاسيس شد و شبكه گروه هاي محلي –كه گروه هاي " سه تايي" ناميده شد – آغاز به كار كرد . هر گروه به نيابت از طرف سه زنداني ، از هر كدام از مناطق ايدئولوژيك جهان آن موقع - كمونيست ، كاپيتاليست و در حال توسعه - كار ميكرد.

در ميانه دهه ۱۹۶۰ حضور جهاني عفو بين الملل رو به رشد بود و دبير خانه بين المللي و كميته اجرايي بين المللي به منظور مديريت سازمان هاي ملي عفوبين الملل – كه section ناميده ميشد و در چندين كشور ايجاد شده بود - تاسيس شد . نهضت بين المللي به منظور توافق بر سر اصول و تكنيك هاي بنيادين خود شروع به كار كرد . براي نمونه مسئله اينكه آيا زندانياني كه از خشونت طرفداري كرده اند – مانند نلسون ماندلا- را ميتوان به عنوان زنداني عقيدتي قبول نمود يا نه ، مطرح شد و همگي متفق القول بر آن بودند كه نميتوان به چنين زندانياني عنوان " زنداني عقيدتي " را داد . گذشته از كار كتابخانه و گرو ه هاي نامبرده ، فعاليت هاي عفو بين الملل به منظور كمك به خانواده هاي زندانيان ؛ فرستادن ناظراني به محاكمات ، تاسيس نمايندگي در نزد حكومت ها ، و پيدا كردن پناهندگي و كار در خارج از كشور براي آنان ، گسترش يافت . عفو بين الملل در سال ۱۹۶۵ نخستين گزارشات خود درباره وضعيت زندانيان در پرتغال ، آفريقاي جنوبي و روماني را منتشر كرد و و از قطعنامه ملل متحد براي تعليق و برانداختن نهايي مجازات اعدام براي جرائم سياسي در زمان صلح حمايت كرد. فعاليت و نفوذ عفو بين الملل به نحو فزاينده اي در ميان سازمان هاي بين دولتي افزايش يافت. تا پيش از پايان دهه ۱۹۶۰ بوسيله سازمان ملل ، شوراي اروپا و يونسكو به عفو بين الملل " مقام مشورتي " اهدا شد .

هدايت عفو بين الملل در دهه ۱۹۷۰ در دست سين مك برايد Sean McBride و مارتين انالس martin ennals قرار داشت . هنگام كار براي زندانيان عقيدتي ، دامنه شمول موضوعات پيگير توسط سازمان به مسائلي چون " محاكمات عادلانه" و مخالفت با بازداشت طولاني مدت بدون محاكمه (ماده ۹ اعلانيه جهاني حقوق بشر) ، و بويژه شكنجه زندانيان (ماده ۵ اعلانيه جهاني حقوق بشر ) گسترش يافت. عفو بين الملل معتقد بود كه دلايل اساسي حكومت ها براي شكنجه زندانيان، كسب اطلاعات و يا سركوب مخالفت بوسيله استفاده از ترور يا هر دو است. بعلاوه آنچه كه موجب نگراني مي شد صدور روش هاي پيچيده تر، تجهيزات و آموزش هاي شكنجه به كشور هاي دست نشانده بود . عفو بين الملل از كشورهايي كه به نظر مي رسيد ادعاهاي مربوط به شكنجه زندانيان در آن رايج است گزارشاتي جمع آوري كرد و كنفرانس هاي بين المللي را درباره شكنجه سامان داد. سازمان همچنين خواستار نفوذ افكار عمومي به منظور وارد آوردن فشار به حکومت های ملي با سازمان دادن به كمپين هايي براي" لغو شكنجه" شد كه چندين سال ادامه يافت. اعضاي عفو بين الملل از ۱۵۰۰۰ نفر در سال ۱۹۶۹ به ۲۰۰۰۰۰ در سال ۱۹۷۹ رسيد . اين رشد منابع سازمان را قادر ساخت تا برنامه اش –بيرون از ديوارهاي زندان –كه شامل كار بر روي موضوعاتي چون مفقودين ، مجازات اعدام و حقوق پناهندگان بود را توسعه دهد. يك تكنيك جديد تحت عنوان " اقدام فوري" با هدف بسيج سريع اعضا پيش رو گذاشته شد . اولين اقدام فوري در ۱۹ مارس ۱۹۷۳ به نيابت از" پروفسور لوئيز باسيليو روسي"، يك برزيلي آكادميك كه بنا به دلايل سياسي دستگير شده بود صورت گرفت. لوئيز شخصا معتقد بود كه درخواست عفو بين الملل بسيار مهم بود :" من ميدانستم كه مورد من همگاني شده است ، من ميدانستم آنها ديگر نخواهند توانست كه مرا بكشند. پس از فشار روي من كاسته شد و شرايط بهبود يافت ".

عفو بين الملل در سطح بين دولتي به منظور كاربست "حداقل استاندارد هاي قانوني ملل متحد در رفتار با زندانيان " و كنوانسيونهاي بشردوستانه موجود، به منظور تضمين تصويب دو ميثاق حقوق بشر ملل متحد-كه در سال ۱۹۷۶ به اجرا در آمد و در حصول به قطعنامه ۳۰۵۹ ملل متحد كه رسما شكنجه را محكوم كرد مفيد واقع شد و حكومت ها را به وفاداري به ابزارها و مقررات موجود كه اين اعمال را ممنوع ميكرد فرا خواند- پافشاري كرد .در سال ۱۹۷۲ و در كميسيون حقوق بشر بين آمريكايي، "مقام مشورتي" به عفو بين الملل اهدا شد . در ساال ۱۹۷۴ سين مك برايد Sean McBride ، رييس كميته اجرايي بين المللي عفو بين الملل، به خاطر تخصيص تلاش طولاني مدتش براي حقوق بشر جايزه نوبل صلح را دريافت نمود .

تاريخ متاخر (۱۹۸۰- ۲۰۰۸)

در دهه ۱۹۸۰ عفو بين الملل به عنوان يك جايزه دار صلح نوبل و برنده جايزه حقوق بشر ملل متحد انتقادات بيشتري از حكومت ها كرد. اتحاد جماهير شوروي ادعا كرد كه عفو بين الملل كارهاي جاسوسي را هدايت ميكند ، حكومت مراكش عفو بين الملل را به عنوان مدافع ياغيان و قانون شكنان محكوم كرد و حكومت آرژانتين گزارش سالانه عفو بين الملل در سال ۱۹۸۳ را مردود شمرد . در طول دهه ۱۹۸۰، عفو بين الملل به كارزار براي زندانيان عقيدتي و شكنجه ادامه داد . مسايل جديدي شامل كشتارهاي خودسرانه و خارج از صلاحيت قضايي دادگاه ، نقل و انتقالات نظامي ، امنيتي و پليسي؛ قتل هاي سياسي و ناپديد شدن برخي افراد مطرح شدند.

در سال هاي پاياني اين دهه، شمار رو به افزايش پناهندگان در گستره جهان يك موضوع نگران كننده مشهود براي عفو بين الملل بود . زمانيكه بسياري از پناهندگان جهاني آن موقع به خاطر جنگ و قحطي جابجا شده بودند عفو بين الملل ، به تبعيت از قيموميت آن، فعاليت خود را بر روي كساني كه فرار كرده بودند متمركز ساخت ،چرا كه نقض حقوق بشر اقتضا مي كرد كه از آن ممانعت به عمل آيد . اين بحث مطرح شد كه حكومت ها بيش از متمركز شدن روي محدوديت هاي جديد براي ورود پناه جويان ، نقض حقوق بشر را كه موجب تبعيد و جلاي وطن مردم شده است مورد توجه قرار بدهند. صرف نظر از كمپين دوم درباره شكنجه در طول نيمه اول اين دهه ،بزرگترين كمپين دهه ۱۹۸۰ تور " اينك حقوق بشر !" بود كه بسياري از نوازندگان مشهور و دسته هاي نمايش ، كنسرت هايي براي چهلمين جشن ساليانه اعلاميه جهاني حقوق بشر برگذار كردند.

سراسر دهه ۱۹۹۰ عفو بين الملل با هدايت دبير كل سنگالي خود پير سينpierre sane به افزايش تعداد اعضاي خود به ۲.۲ ميليون نفر در ۱۵۰ كشور و منطقه ادامه داد . عفو بين الملل به كار بر روي طيف وسيعي از موضوعات و وقايع جهاني ادامه داد. براي نمونه گروه هاي آفريقاي جنوبي در سال ۱۹۹۲ به عفو بين الملل پيوستند و ميزبان پير سين براي ملاقات با حكومت آپارتايد به منظور وارد كردن فشار براي انجام بازرسي در باره ادعايي راجع به تجاوز و بد رفتاري پليس، پايان بخشيدن به فروش اسلحه به مناطق درياچه بزرگ great lake) ) و لغو مجازات اعدام شدند .

در دهه ۱۹۹۰ ميلادي عفو بين الملل وادار به انجام واكنش نسبت به وقوع نقض حقوق بشر در زمينه گسترش منازعات مسلحانه در مناطقي نظير : آنگولا ، تيمور شرقي ، خليج فارس، سومالي و يوگوسلاوي سابق شد . عفو بين الملل نسبت به مداخلات نظامي خارجي در اين منازعات مسلحانه موضعي از سر مخالفت يا حمايت اتخاذ نكرد .عفوبين الملل استفاده از زور ، حتي نيروي زورمرگبار، را رد نكرد (و نميكند) يا از طرف هاي درگير تقاضا نكرد تا سلاح هاي خود را زمين بگذارند . در عوض ، انگيزه هاي پشت مداخله خارجي و گزينشگري اقدامات بين المللي نسبت به منافع استراتژيك آنهايي كه قشون و نيروهايي را فرستاده بودند مورد پرسش قرار داد . اينگونه استدلال شد كه مي بايست اقدامات به موقعي به منظور جلوگيري از تبديل شدن "مسائل حقوق بشر " به " فجايع حقوق بشر " و پيش آمدن وضعيتي كه در آن هم مداخله و هم انفعال نشان دهنده شكست جامعه بين المللي باشد ، صورت بگيرد .

هر فدر هم كه عفو بين الملل در جلو بردن مسئله به رسميت شناختن جهانشمولي حقوق بشر پيش رونده بود ،اين كمپين Get Up, Sign Up""بود كه ۵۰ امين سال اعلاميه جهاني حقوق بشر را نشان داد. ۱۳ ميليون امضا در حمايت از اعلاميه جمع آوري شد و در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۸ (روز جهاني حقوق بشر) در شهر پاريس يك كنسرت موسيقي برگذار شد.

عفو بین الملل به طور ويژه توجه خود را به تجاوزات صورت گرفته در حق گروه هاي خاص شامل : پناهندگان ، اقليت هاي نژادی ، قومی و مذهبي ؛ زنان و كساني كه اعدام شدند يا در رديف مرگ قرار داشتند، معطوف كرد . گزارشي راجع به مجازات اعدام به نام " when the state kills" و كمپين " حقوق زن ، حقوق بشر است " ، اقدامات كليدي براي دو مسئله متاخر بودند و نشان داد كه هنوز عفو بين الملل به ميزان بالايي يك سازمان گزارشگر و كارزار كننده است .

در سطح بين دولتي ، عفو بين الملل در حمايت از ايجاد كميسارياي عالي ملل متحد براي حقوق بشر (تاسيس شده در سال ۱۹۹۳) و يك دادگاه جنايي بين المللي (تاسيس شده در سال ۲۰۰۲) به بحث و مذاكره پرداخت . بعد از سال ۲۰۰۰ دستور كار عفو بين الملل به چالش هاي برآمده از جهاني شدن و و تاثيرات حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در ايالات متحده معطوف شد . مسائل مربوط به جهاني شدن منجر به يك جابجايي عمده در سياست هاي عفو بين الملل شد ، دامنه كار سازمان با در برگرفتن حقوق فرهنگي ، اجتماعي و اقتصادي- حوزه اي كه در گذشته كمتر روي ان كار شده بود – گسترش يافت . عفو بين الملل احساس كرد كه اين جابجايي و تغيير رويه بسيار مهم بود ، نه فقط به خاطر باوربخشيدن به اصل عمومي تقسيم ناپذيري حقوق بشر ، بلكه به خاطر قدرت فزاينده كمپاني ها و تحليل رفتن بسياري از دولت – ملت ها به عنوان يك پيامد جهاني شدن .

متعاقب حملات ۱۱ سپتامبر دبير كل جديد عفو بين الملل، آيرين كان Irene Khan گزارش داد كه يك مقام ارشد حكومتي به نمايندگان عفو بين الملل گفته است : " نقش شما با فروريختن برج هاي دوقلو در نيويورك فرو پاشيده شد ". در سال هاي متعاقب حملات ، برخي از پيشرفت هاي حاصله بوسيله سازمان هاي حقوق بشري در طي دهه هاي گذشته، دچار فرسايش شد . عفو بين الملل استدلال ميكند كه حقوق بشر اساس امنيت همه بود نه مانعي در برابر آن . وقتي كه كان در سال ۲۰۰۵ بازداشتگاه هاي امريكا در خليج گوانتانامو را با "گولاگ شوروي" همانند دانست ، بي درنگ با انتقاداتي از سوي حكومت بوش و واشينگتن پست مواجه شد .

در طول نيمه اول دهه جديد، عفو بين الملل توجه خود را به موضوعاتي نظير خشونت عليه زنان ، كنترل تجارت جهاني اسلحه و اهميت كارايي ملل متحد معطوف داشت. اعضاي سازمان كه در سال ۲۰۰۵ نزديك به دو ميليون نفر ميشدند به تلاش براي زندانيان عقيدتي ادامه دادند.

عفو بين الملل در ارتباط با جنگ عراق، در ۱۷ مارس ۲۰۰۸ گزارش داد: با وجود اينكه ادعا مي شود اوضاع امنيتي در ماه هاي اخير در عراق بهبود يافته است ، وضعيت حقوق بشر پس ازگذشت ۵ سال از آغاز جنگ درسال ۲۰۰۳، مصيبت بار است.

كار

پنج حوزه كليدي وجود دارد كه عفو بين الملل به آنها رسيدگي ميكند : حقوق زنان ، حقوق كودكان ، پايان بخشيدن به شكنجه و اعدام ، حقوق پناهندگان و حقوق زندانيان عقيدتي. برخي از اهداف ويژه سازمان به قرار زير مي باشند : لغو مجازات اعدام ، پايان دادن به اعدام هاي خودسرانه و خارج از صلاحيت بررسي قضايي و ناپديد شدن افراد ، تضمين محاكمه فوري و عادلانه براي همه زندانيان سياسي ، تضمين آموزش رايگان براي همه كودكان در سر تا سر جهان ، مبارزه با مصونيت از نظام عدالت ، پايان دادن به استخدام و استفاده از كودكان به عنوان سرباز، آزاد كردن همه زندانيان عقيدتي ، توسعه حقوق فرهنگي ، اجتماعي و اقتصادي براي تمامي جوامع به حاشيه رانده شده ، حمايت از مدافعان حقوق بشر ، بالا بردن مداراي مذهبي ، توقف شكنجه و بدرفتاري ، توقف كشتارهاي غير قانوني در منازعات مسلحانه و حمايت كردن از حقوق پناهندگان ، مهاجران و پناه جويان .

آماج عفو بين الملل تنها حكومت ها نيستند بلكه موجوديت هاي غير حكومتي و اشخاص خصوصي (بازيگران غير دولتي ) را نيز در بر ميگيرند .

به منظور پيش بردن اين اهداف ، عفو بين الملل چندين تكنيك را براي اطلاع رساني عمومي و بسيج افكار عمومي توسعه داده است . سازمان به انتشار گزارشات بيطرفانه و دقيق رسيدگي ميكند. گزارش ها از طريق مصاحبه با زندانيان و ديگر زيان ديدگان و ديگر كساني كه حقوقشان نقض شده و نمايندگا ن آنها، بازماندگان و خانواده هاي كساني كه مورد تجاوز قرار گرفته اند، وكلا و روزنامه نگاران، پناهندگان ، ديپلمات ها ،گروه هاي مذهبي و انجمن هاي كارگري، آژانس هاي بشر دوستانه و ديگر سازمانها و مدافعان حقوق بشر ، مصاحبه با مقامات رسمي ، نظارت بر جريان محاكمات ، كار با فعالان محلي حقوق بشر و ديدباني رسانه هاي گروهي بدست ميآيد . قبل از هر گونه بيان ، انتشار يا صدور گزارشي ، متن آن به دقت مورد بررسي قرارميگيرد تا اطمينان حاصل شود كه آن به واقع درست و صحيح است ، از نظر سياسي بي طرفانه و سازگار با رسالت عفو بين الملل باشد . هنگامي كه عفو بين الملل بيش از وقايع بي چون و چرا با اظهارات و ادعا ها سرو كار دارد ، اين را به طور شفاف در يافته هايش مي آورد و به منظور انجام تحقيقات بيشتر از حكومت ها درخواست بازرسي ميكند.اگر عفو بين الملل دچار اشتباهي شود اصلاحيه اي صادر مي نمايد .نتيجتا گزارش عفو بين الملل به خاطر قابليت اطمينان آن مورد تصديق قرار ميگيرد.

هدف سازمان انتشار بموقع جرايد و نشر اطلاعات در خبر نامه ها و ديگر وب سايت ها مي باشد . عفو بين الملل همچنين مامورين رسمي اي به كشور ها به منظور انجام تحقيقات و بازرسي هاي مودبانه اما مصرانه و پيگير مي فرستد. اگر عفو بين الملل توان دسترسي رسمي به يك كشور را نداشته باشد ، تيم تحقيقاتي ممكن است بر منابع اطلاعاتي خارج از كشور شامل گزارش رسانه هاي خبري ، كارشناسان ، پناهندگان ، نمايندگان ديپلماتيك و مدافعان حقوق بشر تكيه كنند . كمپين ها براي بسيج افكار عمومي ميتواند شكل فردي ، كشوري يا موضوعي بگيرد .امروزه تكنيك هاي بسياري نظير درخواست مستقيم (براي نمونه، نامه نگاري) ، رسانه هاي گروهي و كارهاي تبليغاتي و تظاهرات عمومي، گسترش يافته است . تبليغات از طريق رسانه هاي خبري و اينترنت پيام سازمان را به زبان هاي مختلف به ميليون ها انسان مي رساند .كمپين مي تواند زندگي قربانيان نقض حقوق بشر و بازماندگان آنها،فعالان و مدافعان حقوق بشر و حتي ناقضين آن را دگرگون كند.

در وضعياتي كه نياز به توجه فوري است ، عفو بين الملل شبكه هاي اقدام فوري موجود يا شبكه هاي واكنش به بحران را فرا مي خواند. براي بقيه موارد ، اعضا را احضار ميكنند . اين مسئله نيز در نظر گرفته ميشود كه منابع انساني بزرگ خود يك توانايي ديگر كليدي مي باشد .

سازمان

عفو بين الملل تا حدود زيادي از اعضاي داوطلب ساخته شده است اما شمار كمي كارمند حقوق بگير نيز در خود نگه مي دارد . در كشور هايي كه عفو بين الملل حضور نيرومندي دارد ، اعضا در دسته هايي به نام بخش"SECTION" سازمان داده شده اند . بخش ها معمولا فعاليت هاي بنيادي عفو بين الملل را به وسيله تعداد قابل توجهي عضو ، كه برخي از آنان گروه هايي را تشكيل ميدهند ، و كارمندان تخصصي ، هماهنگ ميكنند. هر كدام از آنان داراي هيئت مديره اي مي باشد . در سال ۲۰۰۵ در سر تا سر جهان ۵۲ بخش وجود داشت. ساختارها "Structures"از ديگر تقسيمات سازمان مي باشند . ساختار ها همچنين فعاليت هاي بنيادي را هماهنگ ميكنند اما اعضاي كمتر و تعداد كارمندان محدودي دارند .در كشور هايي كه در آن بخش ها يا ساختار ها حضور ندارند، مردم ميتوانند به عنوان " اعضاي بين المللي " حضور داشته باشند . دو مدل سازماني ديگر نيز وجود دارد : " شبكه هاي بين المللي " كه موضوعات خاصي را ترويج ميكند يا يك شخصيت خاص دارد و " گروه هاي وابسته " ، كه كارهايي مانند گرو هاي بخشي انجام ميدهند ، اما در حالتي ايزوله .

سازمان هايي كه در بالا از آنها نام برده شد بوسيله يك شوراي بين المللي (international council)، كه بوسيله يك رييس شوراي بين المللي هدايت ميشود ، نمايندگي ميشوند. اعضاي بخش ها و ساختار ها برحسب تعداد اعضايشان حق منصوب كردن يك يا شمار بيشتري نماينده در شورا را دارند . شوراي بين المللي ممكن است نمايندگاني از شبكه هاي بين المللي و ديگر شخصيت ها به جلسات خود دعوت نمايد ، اما تنها نمايندگان بخش ها و ساختار ها حق شركت در راي گيري ها را دارند . كاركرد شوراي بين المللي گماشتن و پاسخگو نگه داشتن هيئت حاكمه داخلي و تعيين مسير حركت نهضت است . شوراي بين المللي هر دو سال يكبار تشكيل جلسه مي دهد .

كميته اجرايي بين المللي (IEC) كه توسط رييس كميته اجرايي بين المللي اداره ميشود ، شامل هشت عضو و يك صندوقدار است . اين اعضا توسط شوراي بين المللي و به نمايندگي از آن انتخاب ميشوند و سالي دو بار تشكيل جلسه ميدهند . وظيفه كميته اجرايي بين المللي تصميم گيري به نمايندگي از عفو بين الملل ، اجراي استراتژي طرح شده توسط شوراي بين المللي ، و تضمين مطابقت آن با اساسنامه و قوانين موضوعه سازمان است .

دبير خانه بين المللي مسئول هدايت و انجام امور روزانه عفو بين الملل طبق دستور العمل كميته اجرايي بين المللي و شوراي بين المللي است . اين دبير خانه تقريبا توسط ۵۰۰ كارمند تخصصي عضو و در راس آن يك دبير كل اداره ميشود . دبير خانه بين المللي چندين برنامه كاري را اداره ميكند : سازمان ها و حقوق بين الملل ، تحقيقات ، كمپين ها ، بسيج نيرو ها ؛ و ارتباطات.

دفتر دبيرخانه از زمان تاسيس در نيمه دهه ۱۹۶۰ در لندن واقع شده است .

عفو بين الملل تا حدود زيادي بوسيله كمك بلاعوض و حق الزحمه اي كه اعضاي آن در سر تا سر جهان مي پردازند تامين مالي ميشود . اين سازمان هيچ گونه كمك و بخششي را از جانب حكومت ها و سازمان هاي حكومتي نمي پذيرد . اين هداياي شخصي و غير منتسب اين اجازه را ميدهد تا اين سازمان استقلال كامل خود را از هر دولتي و همه ايدئولوژي هاي سياسي ، علايق اقتصادي و مذهبي حفظ كند .

در پايان به منظور اطلاع بيشتراز بخش هاي عفو بين الملل در كشور ها و مناطق جهان به همراه اسامي دبيران كل سازمان از آغاز تا كنون آورده شده است :

- بخش هاي عفو بين الملل Amnesty International Sections در سال ۲۰۰۵ : الجزاير ، آرژانتين ، اتريش ، بلژيك (فلمنگي زبان ) ; بلژيك (فرانسوي زبان ) ، بنين ، برمودا ، كانادا(انگليسي زبان );كانادا (فرانسوي زبان ) ، شيلي ، Côte d’Ivoire ، دانمارك ، جزاير فارو ، فنلاند ، فرانسه ، آلمان ، يونان ، گويان ، هنگ كنگ ، اسلند ، ايرلند ، اسرائيل ، ايتاليا ، ژاپن ، جمهوري كره ، لوگزامبورگ ،Mauritius،مكزيك ، مراكش ، نپال ، هلند ، نيوزيلند ، نروژ ، پرو ، فيليپين ، لهستان ، پرتغال ، پورتوريكو ، سنگال ، سيرالئون ، اسلووني ؛ اسپانيا ، سوئد ، سوئيس , تايوان ، توگو ، تونس ، UK ، ايالات متحده امريكا ، ارو گوئه ، ونزوئلا

- سازختار هاي عفو بين الملل Amnesty International Structures در سال ۲۰۰۵ : بلاروس ، بوليوي ، بوركينافاسو ، كرواسي ، Curaçao ، جمهوري چك ، گامبيا ، مجارستان، مالزي ، مالي ، مول داوي ، مغولستان ، پاكستان ، پاراگوئه ، اسلاواكي , آفريقاي جنوبي ، تايلند ، تركيه ، اوكراين ، زامبيا ، زيمباوه .

دبيران كل : پيتر بنسون (۱۹۶۱-۱۹۶۶) ، اريك بيكر (۱۹۶۶- ۱۹۶۸) ، مارتين اينالس (۱۹۶۸-۱۹۸۰) ، توماس همربرگ(۱۹۸۰-۱۹۸۶) ، ايان مارتين (۱۹۸۶-۱۹۹۲) ، پير سين (۱۹۹۲-۲۰۰۱) ، آيرين كان (۲۰۰۱- تا كنون )

....................................................................................................................
آرم سازمان عفو بین‌الملل شمع روشنی است که پیرامونش را سیم‌های خاردار فراگرفته است. این آرم را دیانا ردهاوس Diana Redhouse هنرمند انگلیسی با الهام از ضرب‌المثلی طراحی کرده‌است که می‌گوید‌:

شمعی بیافروز
بجای آن‌که از تاریکی
پیرامون خود بنالی‌.

وب‌سایت رسمی سازمان عفو بین الملل

http://www.amnesty.org/

ادامه مطلب ....

شکنجه رامین صادقی، فعال آذربایجانی در بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل

جمعه ۷ فروردين ۱٣٨٨ - ۲۷ مارس ۲۰۰۹

ساوالان سسی: منابع موثق گزارش می دهند: «رامین صادقی اصل، از فعالین مدنی آذربایجانی در اردبیل که روز ۱۷ بهمن ۸۷ در خانه پدریش بازداشت شده است کماکان در شرایط وخیمی و زیر شدید ترین شکنجه ها در بازداشتگاه وزارت اطلاعات اردبیل به سر می برد».

محمد صادقی، برادر این فعال آذربایجانی ۲۴ اسفند ۸۷ پس از تحمل ۱۷ روز بازداشت موقت به قید وثیقه ۳۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شده است. پیشتر نیز ابراهیم صادقی، برادر کوچکتر نامبردگان پس از تحمل دو هفته بازداشت از زندان آزاد شده بود .

در این میان به گفته یکی از زندانیانی که به تازگی از بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل آزاد شده است ماموران به صورت هولناکی رامین و برادرش محمد صادقی را شکنجه نموده اند.

بازجویان آنها را به مدت چند روز از یک پا آویزان کرده و با دستگاهی به نام چرخ و فلک شکنجه کرده اند.

«دادن شوک الکتریکی به نقاط حساس بدن، ضرب و شتم شدید، زدن شلاق با استفاده از کابل ، سلول انفرادی، بی خوابی دادن و توهين و تحقير» نیز از جمله دیگر روش هايی بوده که جهت گرفتن اعترافات دروغین به کار برده شده است.

به گفته این منبع موثق، برادران صادقی تحت این شکنجه های شدید جسمی و روحی مجبور به اقرار به کارهای ناکرده شده اند.

از جمله اینکه اعتراف نامه ای را امضا کرده اند که در آن نشان می دهد نامبردگان به همراه سه تن دیگر از فعالین آذربایجانی در مغان از رود آراز( ارس - رود مرزی بین ایران و جمهوری آذربایجان) گذشته و با عوامل خارجی در آنسو ارتباطات نزدیکی داشته اند تا رهنمودهای لازم را برای پخش سی دی و اعلامیه و در کل پیشبرد حرکت آذربایجان از آنها دریافت کنند.

آنها همچنین مجبور شده اند تا بر علیه دیگر فعالین آذربایجانی از جمله عباس لسانی و همسر وی اعترافات دروغین بدهند.

از طرفی به گفته مدافعان حقوق بشر، قرار بود رامین صادقی نیز پس از اتمام تحقیقات اداره اطلاعات پیش از عید نوروز آزاد شود اما زمانی که وی جهت طی مراحل محاکمه، در دادیاری دادسرای اردبیل حضور یافته، حاضر نشده است که صحت اعترافات موجود در پرونده در زمان بازپرسی را تایید نماید.

وی اعلام نموده است که « تمامی این اعترافات زیر شکنجه های شدید جسمی و روحی از وی اخذ شده و فاقد اعتبار است». اما دادیار دادسرای اردبیل پس از شنیدن سخنان رامین دستور داده که وی را به منظور قبولاندن اعترافات پیشین دوباره به اداره اطلاعات بازگردانند.

رامین و دو برادر دیگرش در مدت بازداشت از حق داشتن وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده اند.

شایان ذکر است پیش از این نیز رامین صادقی در جریان مناسبتهای مختلف از جمله روز جهانی زبان مادری (۲ اسفند ۸۵) دستگیر و پس از یکماه بازداشت موقت به قید وثیقه از زندان آزاد شده بود.

سازمان عفو بین الملل همزمان با بازداشت این فعال آذربایجانی با اتشار بیانیه ای او را زندانی عقیده نامیده وخواهان آزادی وی شده بود.

ادامه مطلب ....

گزارش صدای آمریکا از بازداشت دو تن از فعالین آذربایجانی در مراغه

ادامه مطلب ....

احضار ابراهیم نوری دانش آموز آذربایجانی به دادگاه انقلاب اهر

چهارشنبه ۵ فروردين ۱٣٨٨ - ۲۵ مارس ۲۰۰۹

ساوالان سسی : دادگاه انقلاب اهر ابراهیم نوری دانش آموز ۱۷ ساله آذربایجانی را که در جریان اولین سالگرد تظاهرات اعتراض آمیز خرداد ۱۳۸۵ شهرهای آذربایجان بازداشت شده بود به دادگاه احضار نمود.

بر اساس احضاریه ای که از طرف دادگاه انقلاب اهر برای ابراهیم نوری صادر شده بود وی می بایست روز ۵ فروردین ۱۳۸۸ مصادف با اولین روز اداری پس از تعطیلات نوروز خود را به دادگاه انقلاب اهر معرفی نماید.

چندی پیش نیز نوری به دلیل فعالیت های هویت طلبانه از طرف مدیر مدرسه محل تحصیل اش به مدت ۳ روز از مدرسه اخراج گردیده بود.

ابراهیم نوری از مدافعان هویت آذربایجانی در اهر میباشد که به دلیل درخواست تحصیل به زبان مادری چندین بار تا کنون بازداشت و محاکمه گردیده است.

طی يکی دو سال اخير انحصاری بودن تدريس به زبان فارسی در مدارس موضوع اعتراض طیف های مختلفی در میان غیر فارس ها از جمله آذربايجاني ها، کردها، عرب ها و بلوچ ها شده است.

ادامه مطلب ....

بازداشت و آزادی دو فعال آذربایجانی در جلفا

چهارشنبه ۵ فروردين ۱٣٨٨ - ۲۵ مارس ۲۰۰۹

ساوالان سسی : ماموران اداره اماکن نیروی انتظامی شهرستان جلفا روز شنبه ۱ فروردین ٨٨ ضمن توقف اتومبیل دو تن از فعالین فرهنگی آذربایجانی در این شهر به نامهای بابک کیومرثی و ییلماز مهرعلی بیگلو آنها را بازداشت نمودند.

ماموران پس از تفتیش اتومبیل با در دست داشتن حکم جلب مهر علی بیگلو به منزل پدری وی در روستای شجاع کندی رفته و ضمن تفتیش منزل٬ کتب ترکی موجود در منزل را با خود بردند.

خانواده بازداشت شدگان اعلام کرده اند که نامبردگان پس از چندین ساعت بازجویی در ارگانهای امنیتی اواخر شب آزاد شده اند.

ادامه مطلب ....

بازداشت دو تن از فعالین آذربایجانی در مراغه

دوشنبه ٣ فروردين ۱٣٨٨ - ۲٣ مارس ۲۰۰۹

ساوالان سسی : مهران راستگار و فیروز یوسفی از فعالین حرکت ملی آذربایجان در مراغه بازداشت و به قید وثیقه آزاد شدند.

به گزارش خبرنگار ما از مراغه مهران راستگار(دانشجوی دانشگاه مالک اشتر اصفهان) و فیروز یوسفی (دانشجوی حقوق دانشگاه پیام نور تهران و از درجه داران نیروی زمینی ارتش) در روز ۲۹ اسفند ۸۷ توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر شدند. بازداشت این افراد در رابطه با آنچه پخش هزاران برگ پیام تبریک سال نو به زبان ترکی در مراغه میباشد صورت گرفته است. آنها پس از بازجویی چند ساعته با گرو گذاشتن سند در وزارت اطلاعات و دادن تعهد مبنی بر حضور در ایام پس از عید آزاد شده اند.

به گفته نزدیکان مهران راستگار٬ ماموران امنیتی ضمن تماس تلفنی با پدر این فعال آذربایجانی از وی می خواهند که سند منزل (به ارزش۲۰۰ میلیون تومان) را جهت آزادی فرزندش به اداره اطلاعات بیاورد و پدر راستگار نیز سند را جهت آزادی فرزندش تحویل اداره اطلاعات می دهد.

گفتنی است که دستگیری این فعالین بدون داشتن حکم جلب صورت گرفته و در مدت بازداشت تفهیم اتهام نشده اند. همچنین اداره اطلاعات مراغه در روندی غیر قانونی و بدون تعیین قرار از سوی قاضی اقدام به اخذ سند از خانواده راستگار نموده است.

فشار بر فعالین فرهنگی آذربایجان در ماههای اخیر به نحو فزاینده ای افزایش یافته است به گونه ای که این فعالین به خاطر پخش پیام تبریک سال نو به زبان مادریشان دستگیر می شوند.

ادامه مطلب ....

يك سال با حقوق بشر(کار از نگراني گذشت)

سامان رسول پور- روز آنلاین

هنوز دو هفته از سال ۸۷ نگذشته بود که همه نگران وضعيت حقوق بشر در ايران بودند. وزارت امور خارجه ‏بريتانيا در سالنامه حقوق بشري اش، وضع حقوق بشر در ايران را‎ ‎‏"اسفناک" خوانده وايران را ‏در زمره ۲۱ ‏کشوري قرار داده که وضعيت حقوق بشر در آنها "جاي نگراني"دارد ‏‎.

‎ديده بان حقوق بشر از بازداشت بيش از ‏‏۳۰ تن در يک مهماني در اصفهان انتقاد کرد و عفو بين الملل هم در بيانيه اي نوشت که نگران حال محمود ‏صالحي در زندان است.‏

هنوز همه جا در حالت نيمه تعطيل بود که از زندان هم پيامي رسيد. زندانيان عقيدتي گفتند: ‏‎"‎دو هفته ي نخست ‏سال جديد ‏از بدترين روزهاي دوران حبس است".‏

و از خانواده برخي زندانيان هم حرفهايي نقل مي شد.همسر محمد صديق کبودوند گفته بود: "لحظه سال تحويل ‏براي بچه ها خوب نبود. جاي خالي پدر نمي گذاشت به آنها خوش بگذرد. ‏‎ ‎واقعيت اين است که امسال اصلا سفره ‏هفت سين نچيديم. بچه ها حال و حوصله نداشتند". همسر منصور اسانلو هم "گناه" همسرش را چنين توصيف ‏کرد"اگر اتهامات همسرم چيزي به جز اين فعاليت‌هاي سنديکايي بود و مثلا به جرائم جنايي‎ ‎محکوم بود به احتمال ‏زياد ‏به او يک ماه مرخصي نوروزي تعلق مي گرفت ولي خوب چه کنيم، ‏‎ ‎گناه او به مراتب بزرگتر است، او نمي ‏تواند در ‏مقابل بي عدالتي سکوت کند و اين جرم‎ ‎کوچکي نيست‎"‎‏. ‏

باري، تنها دو هفته از فروردين ۸۷ گذشته بود که فعالان حقوق بشر در ايران با کمپين و بيانيه و اطلاعيه به ‏رويارويي ‏ با نقض حقوق بشرمي رفتند؛ کمپيني براي آزادي فرزاد کمانگر آغاز شد، ديگري براي روناک صفا ‏زاده و هانا عبدي، ‏کارزاري براي لغو احکام اعدام در جريان بود و همراه با همه ي اينها همواره اين پرسش ‏مطرح مي شد: "آيا ‏وضع حقوق بشر در ايران در سال جديد بهبودي مي يابد؟"‏.

از هفته سوم سال، احضارها و بازداشتها و محکوميتها و توقيفها شروع شد.اعتراضات هم شروع شد: ‏

نيروهاي امنيتي، خديجه مقدم عضو کميته مادران کمپين يک ميليون امضا را بازداشت کردند.وي اولين فعال ‏حقوق زنان بود که در سال جديد بازداشت مي شد. چند روز پيش از بازداشت او "پروين اردلان" هم با احضار به ‏دادگاه مورد بازپرسي قرار گرفته بود و اتهام" فعاليت ‏تبليغي عليه نظام" به وي تفهيم شده بود. همزمان ‏‎ ۵۰۰ ‎فعال ‏حوزه هاي اجتماعي در بيانيه اي به ادامه بازداشت ‏‎"‎روناک صفا زاده" ‏و "هانا عبدي" اعتراض کردند. بعلاوه، ‏‏۳۰ فعال دانشجويي به کميته انضباطي دانشگاه شيراز احضار شدند و دو فعال ‏کارگري هم به دادگاه.

از سوي ديگر، ۷۰۰فعال دانشجويي نيز بيانيه اي در اعتراض به اعمال "سهميه بندي جنسيتي" دردانشگاهها ‏صادر ‏کردند و در بخشي از بيانيه نوشتند: ‏‎ ‎‏"ما زنان برابري خواه، سهميه بندي جنسيتي را ادامه سياست هاي ‏پدرسالارانه ‏موجود در‎ ‎جهت محدود ساختن زنان ايراني مي دانيم و با امضاء اين بيانيه خواستار توقف اين روند‏‎ ‎‎تبعيض آميز ‏هستيم".‏‎ ‎‏ ۳۰۰ دانشجوي پسر هم با امضاي اين بيانيه همصدا با دانشجويان دختر به اين طرح‏‎ ‎‎‏"تبعيض آميز" ‏اعتراض کردند.‏

همزمان با همه اينها و در هفته سوم سال، دو رويداد جداگانه، "محمود صالحي" از زندان آزاد شد و "هادي قابل" ‏هم به زندان رفت.‏
يک خبر ديگر هم به اينها اضافه شد: هيات نظارت بر مطبوعات، مجوز اين چهار نشريه را لغو کرد: "صبح ‏ورزش"، "يمن گستر"، "گزيده ‏پژوهشهاي جهان" و"لاله". پيش از اين و در واپسين روزهاي سال ۸۶ ، هشت ‏نشريه ديگر هم لغو امتياز شده بودند و ‏تنها ظرف چند ماه، تعداد نشرياتي که مجوزشان لغو شده بود، به ۱۸ ‏رسيد‎.

همزمان با اين مجازاتها، عمادالين باقي جايزه گرفت؛ جايزه روزنامه نگار بين المللي سال بريتانيا را.‏

انگار با پايان تعطيلات نوروزي و بازگشايي دانشگاهها، وضع "حقوق بشر" هم به حالت عادي خود ‏بازگشت بود ‏و تصوير هميشگي اش را بازيافت بود؛ تصويري آشفته از احضار، دادگاهي، بازداشت و زنداني شدن گرفته تا ‏‏توقيف نشريات.‏
در آخرين هفته ماه فروردين، زندان شده بود ايستگاه و گذرگاه.يکي داخل مي شد، يکي بيرون مي آمد. خديجه ‏‏مقدم، بهروز کريمي نيا، مهرداد لهراسبي و اجلال قوامي از زندان آزاد شدند وعماد باقي به زندان بازگشت‏‎.‎شيرين ‏عبادي هم که هميشه نگران وضعيت ديگران بود، اينبار همه را نگران وضعيت خود کرد. وي از تهديدي سخن ‏گفت که مدتي است عليه خود و خانواده اش شدت يافته است؛ تهديد ‏با نامه؛ نامه اي که در دفتر وکالتش گذاشته ‏بودند: "به تو گفتيم رفتار غير اسلامي و منطبق با رفتار بهائيت خود را ‏ترک کن ولي تو به خوش رقصي براي ‏خارجيان و بهائيان ادامه دادي، دخترت را هم در اين راه وارد کردي. او را ‏خواهيم کشت که بداني...".‏‎‏ در هين ‏روزها بود که وبسايت "مدرسي فمنيستي" براي دومين بار ممنوع الملاقات شد: فيلتر شد.‏

همه اينها از يک طرف، محکوميتهايي هم در اين هفته بود. مجيد توکلي، احسان منصوري و احمد قصابان که ‏ماهها در زندان بودند، از سوي دادگاه انقلاب، احکام زنداني از ۲۲ تا ۳۰ صادر گرديد.‏

در کردستان هم دادگاه انقلاب حکم صادر کرد.‏‎ ‎‏ "هيوا بوتيمار"، فعال کُرد که پيشتر از سوي دادگاه انقلاب به اتهام ‏‎"‎محاربه" به اعدام محکوم و اين حکم در ديوان ‏عالي کشور نقض شده بود، مجددا به اعدام محکوم شد‎.‎همچنين ‏‏"اميد عباسقلي نژاد" به اتهام "اقدام عليه ‏امنيت ملي" از طريق نوشتن مطلبي در وبلاگش به شش ماه حبس ‏تعزيري محکوم شد؛عابد توانچه، ديگر فعال ‏دانشجويي هم به هشت ماه حبس تعزيري محکوم گرديد و غلامرضا ‏غلامحسيني، از اعضاي سنديکاي کارگران شرکت ‏واحد اتوبوسراني به دليل پخش اطلاعيه هاي اين تشکل به شش ‏ماه زندان محکوم شد.

نهادهاي حقوق بشري هم از اعدام دو روحاني اهل سنت در زاهدان خبر دادند. ‏‎"‎مولوي عبدالقدوس ملازهي"‏‎ ‎و ‏‏"مولوي محمد يوسف ‏سهرابي‎"‎‏.اتهام آنها " همکاري با گروه جندالله" ذکر شد.اين در حالي بود که عفو بين الملل ‏تازه اعلام کرده بود که ايران در سال گذشته با ۳۱۸ مورد اعدام، رتبه دوم اعدامها در جهان را دارد.‏

ارديبهشت که رسيد اين اتفاقات افتاد: دادگاه انقلاب، خانمها "ناهيد جعفري" و ‏‏"نسرين افضلي" را به اتهام"اخلال ‏در نظم عمومي" به تحمل ۱۰ ضربه شلاق و شش ماه حبس محکوم کرد.از سنندج هم خبر رسيد "روناک" و ‏‏"هانا" کلاس ‏سواد آموزي در بند نسوان زندان به راه انداخته اند و براي کمپين هم جلسه تشکيل داده اند. فعالان ‏حقوق زنان گفتند"انگار زندان براي فعالان ‏زن، کلاس درس شده و براي زندانيان زن، مدرسه".‏

وضعيت فعالان دانشجويي هم چندان فرقي نداشت.‏‎ ‎‏ ‏‎"‎محمد هاشمي"، "علي نيکو نسبتي" و "علي عزيزي" از ‏‏اعضاي دفتر تحکيم، به دادگاه احضار شدند و" احسان منصوري" و "مجيد توکلي" و "احمد قصابان" هم در ‏زندان، ‏دوره محکوميتشان را با آنکه همچنان بر بي گناهيشان اصرار مي ورزيدند، سپري مي کردند. در بيرون ‏هم دانشجويان آزادي آنها را مي خواستند.در دانشگاه امير کبير ‏تجمعي اعتراضي در حمايت از آنها برگزار شد که ‏به خشونت هم گراييد.‏

از سوي ديگر در شيراز ۷۵ دختر و پسر در جريان يک مهماني دستگير شدند‏‎. ‎سازمان ديده بان حقوق بشر ‏بازداشت دختران و پسران را در جريان مهماني ها، "تعرض به حوزه خصوصي مردم" عنوان کرد اما ‏فرمانده ‏انتظامي فارس پس از دستگيري اين افراد، گفت: "تجمع تعدادي دختر و پسر نامحرم در يک فضا همراه با ‏مسائل ‏خلاف شرع و قانون تبعات فرهنگي بسياري بدنبال دارد".‏

در اردبيل هم شش ‏‎ ‎فعال مدني ومطبوعاتي دستگير شدند‎ "‎بهروز علي زاده"، "ودود سعادتي"، "رحيم غلامي"، ‏‏‏"آيدين قره باغي"، "اردشير کريمي" و "مهدي کياني‏‎"‎‏.‏

آنطرفتر در شهر کوچک "ربط" در نزديکي "سردشت"، در جريان تجمع اعتراضي شماري از مردم اين شهر و ‏تير ‏اندازي نيروهاي انتظامي، دو نوجوان ۱۵ و ۲۰ ساله به نامهاي "حسين پوياي" و "محمد اميني" در اثر اصابت ‏گلوله ‏کشته و شماري هم زخمي و دستگير شدند. تجمع در اعتراض به توقيف خودروي حامل گازوييل بدست ‏نيروي انتظامي ‏صورت گرفته بود.‏

همچنين در همين روزها بود که دو فعال مدني بازداشت شدند، دو زنداني اعدام گرديدند و سه نشريه هم توقيف ‏گشتند. ‏‎"‎مسعود رفيعي طالقاني"، روزنامه نگار و "شيث ‏اماني"، فعال کارگري بازداشت و دو زنداني به نامهاي ‏‏"محمد هوشمند" و "ابراهيم قنبري" در زندان رجايي شهر به ‏دار آويخته شدند. ‏‎ ‎‏"روژهه لات"، "راه آينده" و ‏‏"نشريه دانشجويي ايرانشهر" همه سه نشريه توقيف شده بودند. کميته دانشجويي گزارشگران حقوق بشر هم از ‏مسدود شدن وبسايت خود براي دومين بار خبر داد.

و سرانجام "حجت الاسلام جواد طاهري" امام جمعه بخش "فهرج" کرمان از سوي افراد مسلح ناشناس ربوده ‏شد.در ‏حاليکه "ماموستا ايوب گنجي" امام جماعت مسجد قباي سنندج همچنان در بازداشت بسر مي برد.‏

اما در هفته دوم ارديبهشت، يعني در هفته اي که در هفته اي که "روز جهاني آزادي مطبوعات" و "روزمعلم" ‏و"روز ‏کارگر" در آن قرار داشت، پارلمان اروپا و وزارت امور خارجه فرانسه از "نقض حقوق بشر" در ايران ‏انتقاد کردند.‏

پارلمان اروپا با صدور بيانيه اي ضمن اعتراض به "نقض حقوق بشر" در ايران، از "سرکوب جامعه مدني"، ‏وضعيت ‏زنان و صدور احکام اعدام به شدت انتقاد کرد‎. ‎نمايندگان اين پارلمان در بيانيه خود از موارد محکوميت ‏و برخورد با ‏فعالان کمپين يک ميليون امضا نيز انتقاد کرد و از مجلس و دولت ايران خواستند "قوانين تبعيض ‏آميز نسبت به ‏زنان، که آنها را از دستيابي به مقامات بالاي دولتي و انتصاب به مقام قضاوت و حقوق برابر در ‏زمينه ازدواج، طلاق، ‏حضانت فرزندان، ارث و شهادت محروم مي کند" تغيير دهند.‏

وزارت امور خارجه فرانسه هم از مقامات جمهوري اسلامي خواست تا "حق ابراز نظر و عقيده" را براي ‏فعالين ‏زن ايراني به رسمي بشناسد‎.‎‏ اما با وجود اين اعتراضات باز در همان هفته، براي يکي ديگر از فعالين زن حکم ‏‏زندان صادر شد؛ "رضوان مقدم" به اتهام "اقدام عليه امنيت ملي" به شش ماه حبس و 10 ضربه شلاق محکوم ‏شد. او ‏چهارمين فعال زني بود که به شلاق محکوم مي شد.‏‎.‎پيشتر ‏‏"مرضيه مرتاضي لنگرودي"، بعد "ناهيد ‏جعفري" و "نسرين افضلي" به شلاق محکوم شده بودند.‏

انجمن صنفي روزنامه نگاران هم مقارن با ۱۱ ارديبهشت، روز جهاني آزادي مطبوعات از "خزان مطبوعات" ‏‏در کشور سخن گفت و از توقيف و احضار و بازداشت و فشارهاي نهان و آشکار بر روزنامه نگاران و روزنامه ‏ها که ‏گوشه اي از آن را چنين برشمرد"صدور ۳۹ مورد حکم مجرميت و محکوميت‏‎ ‎روزنامه‌نگاران به زندان، ‏جزاي ‏نقدي، شلاق، ممنوعيت خروج، ‏تبعيد، پرداخت وثيقه و‎ ‎معرفي کفيل بخشي ديگر از سرکوب گسترده و ‏مداوم مطبوعات ‏در ايران طي يک سال ‏اخير را شامل مي شود. ۱۵ روزنامه نگار از ۱۲ ارديبهشت ۸۶ تاکنون ‏بازداشت شده اند و ۱۰ ‏روزنامه نگار هم ‏اکنون در بازداشت مي برند و بنابر آمار انجمن صنفي ۱۷ روزنامه نگار ‏به دادسراها و جلسات ‏بازپرسي احضار ‏شده اند. و علاوه بر همه اين ها بيش از يک صد و بيست جلسه محاکمه ‏براي مديران مطبوعات و ‏روزنامه نگاران ‏برگزار شده است".همزمان با اين گزارش بود که روزنامه ‏‏"همبستگي" هم توقيف شد و "خانه آزادي" در گزارش سالانه اش نوشت: "وضعيت ازادي مطبوعات در ‏سرتاسر ‏جهان بدتر شده".‏

کانون مدافعان حقوق بشر نيز در اولين جلسه سال ۸۷ ‏وضع"معلم" و "کارگر" ايراني را "نامطلوب" عنوان ‏کرد.شايد به اين دليل که هنوز" منصور اسانلو"ها و "فرزاد کمانگر"ها زنداني اند.‏

‎"‎فعالين ايراني دفاع از حقوق بشر در اروپا و ‏امريکاي شمالي" هم در روز کارگر آماري ارائه داد از وضع ‏کارگران ايراني طي سالي که گذشت: "۲۷‏ مورد بازجويي کارگران، ۲۲ مورد صدور حکم، ۱۳ مورد احضار، ‏‏۳۷ مورد بازداشت، هزاران مورد اخراج و ۱۱۶ ‏مورد عدم پرداخت حقوق". در همين حال ‏‎"‎مسعود کردپور" ‏معلم بوکاني به دو سال تبعيد به "تکاب" محکوم شد ‏و ‏‎"‎ابراهيم نوروزي گوهري" هم از سوي دادگاه انقلاب ‏احضار گرديد.‏

آنطرف تر در دانشگاه سهند تبريز هم چند روز پس از اعتصاب غذاي شماري از دانشجويان، هشت تن از آنان به ‏‏بيمارستان منتقل شدند و پس از چند روز ناآرامي، اوضاع دانشگاه به حالت عادي بازگشت.‏

اما در جاي ديگري اوضاع ناآرام شد.ايوان غرب. در نتيجه "بي تدبيري" فرمانداري، نيروهاي ‏انتظامي به ‏شماري از تجمع کنندگان مقابل ساختمان فرمانداري تيراندازي کردند و دست کم سه نوجوان ۱۲، ‏‎۱۶ ‎و ۱۸ ‏ساله ‏کشته و شماري هم زخمي شدند.اين حادثه در پي اعلام نتايج دور دوم انتخابات مجلس اتفاق افتاد.‏

در آخرين روزهاي ارديبهشت بود که ‏‎"‎محمد جواد لاريجاني"، دبير ستاد حقوق بشر قوه قضاييه در اظهاراتي كم ‏سابقه، فعالان حقوق بشر داخل كشور ‏را "متقلب" دانست و گفت: "حقوق بشر در داخل كشور پرچم مبارزه با نظام ‏شده كه اين پرچم تقلبي است و آنهايي ‏كه اين پرچم را به دست گرفته اند، متقلبانه آن را در دست دارند". آقاي ‏لاريجاني ‏همچنين تلويحا از برخورد "گزينشي" و "مصلحتي" با حقوق بشر دفاع كرد و افزود ‏‎"‎كشور ما چهار ‏سند ‏معتبر را پذيرفت و بعد از پيروزي انقلاب ما در مقابل دو گزينه بوديم كه يا تعهدات را قبول نداريم و گزينه‌ي ‏‏ديگر آن بود كه براساس مصلحت بپذيريم، اما مواردي كه مصالح ما را در پيش دارد رعايت كنيم".‏

اما خرداد با "سکته" شروع شد. محمد صديق کبودوند رييس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در اندرزگاه ۸ ‏‏زندان اوين دچار عارضه سکته قلبي شد.‏

همچنين در دومين سالگرد اعتراضات شهروندان آذري که درخردادماه سال ۸۵ برگزار شده بود، اينبار هم ‏شماري از فعالان آذري دستگير شدند. علي صديقي، جمشيد زارعي، حجت عراقي، سلمان عراقي، سالار عراقي، ‏اکبر عبدالهي در تبريز بازداشت شدند.همچنين دو نشريه متعق به دانشجويان آذري هم بسته شد: "ياغيش" و ‏‏"سهند".‏

در حول و حوش همين روزها، يعني اوايل خرداد ماه، از شوش خبر رسيد که "حکومت نظامي" غير رسمي در ‏جرين است. منابع خبري در خوزستان گفتند كه با استقرار نيروهاي انتظامي و لباس شخصي به شهر شوش و ‏بازداشت شماري ‏از كارگران شركت نيشكر هفت تپه، نوعي حكومت نظامي در اين منطقه برقرار شده است. ‏شمار ‏کارگران بازداشتي حداقل ۱۰ تن ذکر شد.‏

و حکم اعدام فرزاد کمانگر، پيوسته، اعتراضات بين المللي را در پي داشت. فرد ون لي وون، دبيرکل فدراسيون ‏جهاني اتحاديه هاي معلمان در نامه اي به سفارت ايران در بروکسل ضمن اعتراض دوباره به بازداشت و اعمال ‏فشار بر معلمان ايراني به ويژه فعالان و مسئولان انجمن هاي صنفي معلمان در ايران، نسبت به ادامه بازداشت و ‏حکم اعدام صادر شده براي فرزاد کمانگر اعتراض کرد‎.‎

علاوه بر اينها، به گزارش ادوار نيوز "بيش از ‏‎۱۰۰۰ ‎نفر ‏از دانشجويان دانشگاه كرمان در اعتراض به مسموميت ‏شديد نزديك به ‏‎۸۰۰ ‎ نفر از دانشجويان اين دانشگاه به ‏علت مصرف غذاي سلف، روز جمعه در محوطه اين ‏دانشگاه تجمعي اعتراضي برگزار كردند".‏

همچنين دادگاه ويژه روحانيت همدان و دادگاه انقلاب مهاباد در اقدامي هماهنگ در چندين شهر کردنشين دست کم ‏بيست و يک تن از اعضاي اصلي يک گروه مذهبي موسوم به "مکتب قرآن" را احضار کردند. ‏هر دو مرجع ‏قضائي اتهام اعضاي احضار شده اين گروه مذهبي را "ايجاد تجمعات غير قانوني بوسيله ‏برگزاري مراسمات ‏مذهبي" عنوان کردند.

و درست در همين روزها بود که شماري از بهاييان بازداشت شدند.بازداشت شدگان اين افراد بودند: مسئولين ‏جامعه بهائي ‏ويلاشهر (اصفهان) به نام هاي ‌هوشمند طالبي و مهران زيني به همراه يكي ديگر از اعضاي اين ‏جامعه با نام فرهاد ‏فردوسيان.اين در حالي بود که چندين رهبر ديگر جامعه بهاييان بازداشت شده بودند: فريبا کمال ‏آبادي، جمال الدين خانجاني، عفيف نعيمي، ‏سعيد رضايي، بهروز توکلي و وحيد تيزفهم نام. در همين حال وزير ‏خارجه آمريكا، دولت كانادا و رئيس اتحاديه اروپا در مورد بازداشت اين افراد به ايران اعتراض كردند.‏

اعدام کودکان هم برغم اعتراضات گسترده بين المللي کماکان ادامه داشت. محمد حسن زاده نوجوان ۱۷ ساله ‏محکوم به اعدام در زندان سنندج به دار ‏آويخته شد. ‏

و در لابلاي اين اخبار خبر توقيف نشريات هم گاها به چشم مي خورد: "طي روزها اخير سه نشريه دانشجوئي ‏کردي در دانشگاه هاي شيراز، مازندران و کرمانشاه توقيف شدند. ‏نشريه دانشجوئي کردي ـ فارسي "تريفه" در ‏مازندران با شکايت استاندار مازندارن توقيف شد. در کرمانشاه ‏نشريه "چرو" با فشار مستقيم نماينده نهاد رهبري ‏در دانشگاه توقيف و لغو امتياز و در دانشگاه شيراز نشريه ‏‏"وريا" به مدت يک سال توقيف شد".‏

همزمان "امواج" فيلترينگ سايتها و وبلاگها هر از چند گاهي در دنياي مجازي وزيدن مي گرفت.بيش از ۸۰ ‏بلاگر ايراني در بيانيه تحت عنوان‎"‎بيانيه جمعي از وبلاگ‌نويسان در اعتراض به موج اخير فيلترينگ وبلاگ‌ها‎"‎، ‏نسبت به ‏افزايش "روند تحديد آزادي بيان و عقيده پس از روي كارآمدن دولت نهم" اعتراض کردند و ‏خواهان ‏‏"رفع فيلتر از تمام وبلاگ‌هاي فيلتر شده" در سال‌هاي اخير شدند.‏

به همين ترتيب، تابستان فرا رسيد. در نخستين هفته تيرماه و همزمان با هفته قوه قضاييه در ايران، اتفاقاتي رخ داد ‏که کانون همه آنها قوه قضاييه بود. ‏پارلمان اروپا به ادامه اعدام نوجوانان در ايران اعتراض کرد، محمد صديق ‏کبودوند به جرم دفاع از حقوق بشر به ۱۱ ‏سال زندان محکوم شد، هانا عبدي به 5 سال زندان در تبعيد محکوم و ‏دانشجوي دختر دانشگاه زنجان بازداشت شد.‏همزمان، در دانشگاه زنجان، دانشجوي دختري که معاونت دانشجويي ‏دانشگاه قصد تعرض به وي را داشت، از ‏سوي مامورين بازداشت شد‎.‎

در چنين شراطي يک دختر دانشجو در دانشگاه لاهيجان خود را ‏از محل اتاق حراست دانشگاه، از طبقه چهارم به ‏پايين انداخت و ‏درجا جان سپرد.بي دليل نيست که "خودکشي، دومين عامل مرگ دانشجويان" اعلام شد.‏

آن سوتر، وزارت کار و امور اجتماعي در نامه اي، انجمن صنفي روزنامه نگاران را واجد شرايط انحلال اعلام ‏کرد. در حالي است که به گفته بدرالسادات مفيدي دبير انجمن "اساسا وزارت کارازمنظر قانوني صلاحيت انحلال ‏‏انجمن را ندارد".‏

از هفته دوم تير چه خبر؟ حدود يکهزار فعال مدني در اين هفته به حکم زندان و تبعيد هانا عبدي اعتراض ‏کردند؛‎دادسراي انقلاب حکم جلب مدير مسئول روزنامه اعتماد ملي را صادر کرد و يک جوان ۱۹ ‏ساله در ‏اصفهان اعدام شد.‏

‏و رسيديم به ۱۸ تير. در نهمين سالگرد ناآراميهاي ۱۸ تير، دست کم ۱۶ دانشجو در تهران و مشهد بازداشت شدند. ‏سجاد رجبي، ‏محمد ميزبان، توحيد دولتشناس، محمد زراعتي و فرزاد حسن زاده نخست بازداشت شدند و علي قلي ‏زاده، علي ‏صابري، رضا عرب، اشکان آرشيان و مهدي قاسمي هم که براي پيگيري آزادي آنها کميته اي تشکيل ‏داده بودند، ‏دستگير شدند.همچنين در تهران سلمان سيما و مهدي خدايي، دانشجويان دانشگاه آزاد و مجيد اسدي، ‏دانشجوي دانشگاه علامه ‏طباطبايي بازداشت گرديدند.‏ در تبريز هم خبر رسيد که ۳۷ دانشجو به دليل شرکت در ‏تحصن اعتراضي به کميته هاي انضباطي احضار شده اند.‏

در رويدادهاي ديگر "هفته ۱۸ تير" شهناز غلامي، روزنامه نگار آذربايجاني به دادگاه احضار گرديد؛ زينب ‏‏بايزيدي فعال حقوق زنان در مهاباد بازداشت شد و عابد توانچه، دانشجوي چپ گرا در دادگاه تجديد نظر به هشت ‏ماه ‏حبس تعزيري محکوم گرديد.همچنين در سنندج صديق مينايي روزنامه نگار هفته نامه توقيف شده آسو دستگير ‏و به ‏زندان منتقل گشت‎.

در همين حال، در اعتراض به اعدام نوجوانان در ايران، ۲۴ سازمان حقوق بشري جهاني و منطقه اي با صدور ‏بيانيه ‏اي مشترک، از مسولان جمهوري اسلامي خواستند تا حکم چهار نوجوان محکوم به اعدام، يعني بهنود ‏شجاعي، محمد ‏فدايي، سعيد جزي و صلاح تاسه را اجرا نکنند و در مجموع خواستار پايان بخشيدن به اعدام ‏نوجوانان بزهکار ايراني ‏شدند.‏

‏همچنين همزمان با روز جهاني "قلم"، فدراسيون بين‌المللي روزنامه‌نگاران و انجمن روزنامه‌نگاران زن ايران ‏‏‏(رزا) با صدور‎ ‎بيانيه‌هاي جداگانه‌اي، با اعتراض به اعلام انحلال انجمن صنفي روزنامه‌نگاران اين‎ ‎کشور از ‏سوي ‏وزارت کار جمهوري اسلامي، خواستار تجديد ‌نظر در اين تصميم شدند‎‏.

هفته آخر تير، هفته اعدام و بازداشت و احضار بود.‏‎ ‎‏۱۱نفر اعدام شدند، حکم اعدام ۴ نفر در ديوان عالي کشور ‏‏تاييد شد، دو عضو دفتر تحکيم بازداشت شدند، و دو فعال دانشجويي و دو فعال حقوق زنان به دادگاه احضار شدند. ‏‏ديوان عالي کشور، حکم اعدام فرزاد کمانگر، علي حيدريان و فرهاد وکيلي، سه فعال کرد را که به "محاربه" متهم ‏شده ‏بودند، تاييد کرد‎.‎‏ اما هنوز دو روز از انتشار حکم اعدام فرزاد کمانگر نگذشته بود که دادگاه انقلاب، يک معلم ‏کرد ديگر به نام "انور ‏حسين پناهي" را به اتهام "محاربه ‏‎" ‎به اعدام محکوم کرد.‏‎"‎بهاره هدايت" و "محمد ‏هاشمي" ‏هم دو تن از اعضاي شوراي مرکزي دفتر تحکيم وحدت از سوي نيروهاي امنيتي بازداشت شدند‏‎.‎‏ و بالاخره ۵۰۰ ‎روزنامه نگار ايراني با صدور بيانيه اي تحت عنوان "انجمن خانه ماست" به اعلام انحلال انجمن صنفي روزنامه ‏نگاران ‏اعتراض کردند‎.‎

در چنين شرايطي و همزمان با همه اين موارد، با اعلام سردار رادان، فاز دوم طرح برخورد با "اراذل و اوباش" ‏از سر ‏گرفته شد. ‏
در مرداد ماه، احسان منصوري، مجيد توکلي و احمد قصابان پس از ۱۵ ماه بازداشت، از زندان آزاد شدند.بهاره ‏هدايت و محمد هاشمي هم با قرار کفالت آزاد شدند.‏

در يک اقدام کم سابقه، عزت الله انتظامي، پرويز پرستويي و کيومرث پوراحمد سه هنرمند سرشناس عرصه ‏سينما، به دادسراي امورجنايي احضار شدند. اين ‏سه هنرمند سرشناس تلاش هايي براي نجات جان بهنود شجاعي ‏نوجوان محکوم به اعدام انجام داده بودند که با ‏حمايت بيش از ۲۰۰ روزنامه نگار همراه شده بود.چند روز بعد ‏نيروهاي امنيتي در بوکان، مسعود کردپور، معلم و روزنامه نگار کرد را بازداشت کردند. شعبه ۵ دادگاه انقلاب ‏تهران هم يوسف عزيزي بني‌طرف، نويسنده و پژوهشگر را به ‏اتهام دامن زدن به تظاهرات سال ۸۴ در اهواز، به ‏‏۵ سال زندان محکوم کرد. ‏هدايت غزالي و صباح نصري، دانشجويان دانشگاه تهران و علامه که بعد از ۱۴ ماه ‏بازداشت به دو سال حبس تعزيري محکوم شدند. افزون بر اينها، حبيب الله لطيفي دانشجوي حقوق دانشگاه ايلام، ‏‏به اعدام محکوم گرديد.‏

پاييز از راه رسيد.۱۰ اکتبر آمد.روز جهاني مبارزه با لغو حکم اعدام. در اين روز نهادهاي حقوق بشري کارنامه ‏يکساله اعدام ‏در جمهوري اسلامي را انتشار دادند: ۲۸۶ نفر اعدام شده اند. ۴۵ اعدام در ملا عام اجرا شده. ۱۴ ‏زنداني سياسي و ۴ زن در ميان اعدام شدگان بوده ‏اند. سن سه نفر از اعدامي ها کمتر از ۱۸ بوده و ‏‎ ۱۳ ‎تن هم ‏هنگام وقوع جرم کمتر از سن قانوني داشته اند.‏

در همين ايام، يک مقام قضايي اعلام کرد "در ايران بيش از يکصد هزار نفر ممنوع الخروج و ممنوع المعامله ‏هستند".‏

‏‏بازداشتهاي مهر ماه: "مجتبي لطفي "مسئول دفتر آيت الله منتظري در قم بازداشت مي شود، چهار درويش گنابادي ‏به نامهاي "سياوش ‏ساکي"، "مرتضي سپندار"، " امين صفاري‎"‎، ‏‎"‎هادي اباذري" توسط نيروهاي انتظامي و ‏اطلاعاتي در مقابل ‏حسينيه دراويش در کرج دستگير شدند.‏

يا محکوميتها را ببينيد ‏‎"‎دکترمحمد مهدي احمدي" دبير سابق شوراي مرکزي انجمن اسلامي ‏دانشجويان دانشگاه ‏هاي شيراز و علوم پزشکي طي حکمي از سوي شعبه اول دادگاه انقلاب شيراز به اتهام " تبليغ ‏عليه نظام " به ۸ ‏ماه حبس محکوم شد. "حسين رحماني" دانشجوي کامياراني به ۶ سال حبس محکوم گرديد. حکم ‏دو سال حبس ‏تعليقي" آرمان صداقتي" عضو سابق شوراي مرکزي انجمن اسلامي پلي تکنيک در دادگاه تجديد ‏نظر تأييد ‏شد.همچنين ‏"مهران بندي اميرآباد" از فعالان جامعه بهائي را به اتهام اقدام عليه امنيت ملي به سه سال و ‏نيم حبس ‏وسه سال تبعيد به شهر بابک محکوم کردند. ‏

و به همين ترتيب مي رسيم به احضارها: بيش از ۳۰ نفر از دانشجويان دانشگاه يزد، به کميته انضباطي احضار ‏‏شدند.بعلاوه، سولماز ايگدر، خبرنگار کانون زنان ايراني به شعبه ۳۱ دادگاه انقلاب مستقر در شهرري احضار ‏‏شد. ‏ در همين حال "شيوا نظر آهاري" از ادامه تحصيل باز مانده به خاطر دفاع از حقوق بشر. "سيامک کريمي"، ‏‏دانش آموخته ي رشته ي حقوق دانشگاه بوعلي سينا همدان هم به مانع برخورده براي ادامه تحصيل. مانع گزينش.‏در چنين شرايطي ‏۴۰ نفراز دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشكده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبايي با انتشار نامه ‏‏اي تحت عنوان "استادان ما را به دانشگاه بازگردانيد" نسبت به اخراج يا بازنشستگي اجباري ‏استادان اين دانشگاه ‏‏اعتراض كردند‎.

اما در آبان چه گذشت؟ بان کي مون، دبير سازمان ملل با انتشار گزارشي از وضعيت حقوق بشر در ايران انتقاد ‏کرد. وي در اين ‏گزارش از افزايش شمار اعدام ها، تداوم اعدام نوجوانان بزهکار، تبعيض عليه اقليتهاي مذهبي و ‏اعمال فشار بر ‏زنان، دانشجويان و کارگران ابراز نگراني کرد‎.‎برغم اين انتقاد، عشا مومني که از آمريکا به ايران ‏سفر کرده بود، در خيابان و در حين ‏رانندگي، به اتهام "رانندگي با سرعت غير مجاز" متوقف و بازداشت شد و به ‏بند ۲۰۹ اوين منتقل گردي‏‎ ۳۲ ‎تن از دراويش گنابادي هم به دادگاه احضار شدند.۲۸ نفر در استان اصفهان، ۴ تن ‏در کرج. ‏

بعلاوه، پس از اينکه ‏معاون قضايي دادستان کل کشور از صدور بخش نامه اي براي توقف اعدام نوجوانان ‏بزهکار خبر داد، نهادهاي ‏بين المللي مدافع حقوق بشر ضمن استقبال از اين اقدام، آن را "ناکافي" دانستند و ‏نگراني شان را در خصوص ‏اينکه بخشنامه قصاص را در برنگيرد، اعلام کردند. در همين ارتباط سخنگوي قوه ‏قضاييه روز سه شنبه گفت: "‏قصاص مشمول اين بخشنامه نيست، چرا که يک حق خصوصي است و حاکميت حق ‏مداخله در آن را ندارد". ‏

آنسوتر گزارشگران بدون مرز در جديدترين رده بندي جهاني آزادي مطبوعات، ايران را در جايگاه ۱۶۶ قرار ‏‏داد. در اين گزارش آمد: "ايران همچنان بزرگترين زندان روزنامه نگاران در خاورميانه است". ‏در همين حال ‏‏۱۰۰۰ دانشجوي پزشکي با ارسال نامه اي براي رييس قوه قضاييه، به نحوه رسيدگي به پرونده ‏زهرا بني يعقوب ‏اعتراض کردند. ‏آيت الله شاهرودي هم خبر از يک "بيماري" داد: ناسلامتي حقوقي. وي گفت: "ورود ۸‎‏ الي ۹ ‏ميليون ‏پرونده در سال به سيستم قضايي کشور در زمينه هاي حقوقي، مدني، کيفري و... نشان دهنده اين بيماري و ‏ناامني ‏حقوقي در جامعه است". ‏

اما افرادي که در پاييز آزاد شدند: سجاد رادمهر، آيدين خواجه اي، فراز زهتاب، امير مرداني و احسان نجفي، ‏منصور امنيان و مقصود عهدي از دانشجويان بازداشت شده تبريزي با وثيقه آزاد شدند.يک فعال سياسي بنام محمد ‏ابراهيمي پس از هفت سال حبس، آزاد شد.اتهام وي "ارتداد" و "تبليغ عليه نظام" ذکر شده است. همچنين مجيد ‏ماکويي، فعال دانشجويي آذربايجاني پس از ۵۷ روز بازداشت، از زندان ازاد شد‎.

در وسطهاي آبان هم شاهد اين رويدادها بوديم: احکامي براي فعالان زن صادر شد، اتحاديه اروپا خواستار توقف ‏اعدام کودکان در ايران گرديد‎.‎بعلاوه، درست دو روز پس از اينکه مسئولان قوه قضاييه گفتند "اعدام کودکان ‏نداريم‎"‎، سازمان ديدبان حقوق ‏بشر و کمپين بين المللي حقوق بشر در ايران، مشترکا اعلام کردند: "در تاريخ ۹ ‏آبان ماه ۱۳۸۷، هفتمين نوجوان ‏در سال جاري ميلادي در ايران اعدام شده است". دو نهاد مذکور همچنين خبر ‏دادند که: ‏‎"‎ايران تنها کشوري است ‏که در سال جاري ميلادي جوانان بزهکار را اعدام کرده است". ‏

کانون مدافعان حقوق بشر، در پاييز، گزارش تابستانه وضعيت حقوق بشر در ايران را منتشر کرد. براساس اين ‏‏گزارش در تابستان امسال ۹ فعال مدني احضار، ۷۵ نفر بازداشت، ۲۲ نفر محکوم به احکام قضايي، سه نوجوان ‏اعدام، ‏‏۷۱ کارگر اخراج و ۵۱ معلم هم دستگير شده اند. همانطور که در اين گزارش آمده، کانون معتقد است: ‏‏"تضمين دوام ‏قدرت، نه در بي‌توجهي به خواسته‌هاي ملت و سرکوب و خشونت نسبت به آنان، که در تأمين ‏مطالبات واقعي مردم و ‏جلب رضايت همگاني نهفته است‎"‎‏.‏

اينها ها به ليست پاييزه اضافه شدند: در آذربايجان نيروهاي امنيتي ‏شهناز غلامي، فعال حقوق زنان را بازداشت ‏کردند. در کردستان هم وريا مروتي، فعال دانشجويي سنندجي بازداشت ‏شد. "شهروند امروز" و "ارژنگ" هم ‏توقيف شدند.و البته، ياسر گلي، فعال دانشجويي سنندجي به تحمل ۱۵ سال حبس محکوم گرديد.‏

آبان، با اين اخبار به انتها رسيد: در ساري دو تن از پيروان بهاييت بازداشت شدند: سونيا تبيانيان ‏و طراز الله الله ‏وردي گرجي. در سنندج بهمن توتونچي، روزنامه نگار کرد بازداشت شد. در تهران فيروز ‏يوسفي، از فعالان ‏آذري دستگير و روانه بند ۲۰۹ زندان اوين شد.‏محکوميتها هم کم نبودند: دلارام علي از اتهامات شرکت در تجمع غير قانوني با هدف اقدام عليه امنيت کشور و ‏‏فعاليت تبليغي عليه نظام جمهوري اسلامي تبرئه شد، اما دادگاه وي را به اتهام اخلال در نظم عمومي متهم شناخت ‏‏و به تحمل چهار ماه حبس و ۱۰ ضربه شلاق ـ قابل تبديل به جزاي نقدي ـ محکوم کرد. همچنين دادگاه انقلاب ‏‏ماکو دو فعال اين شهر به نامهاي صابر بيت الهي و بهمن نصير زاده را به يک سال حبس محکوم کرد.به اتهام ‏‏فعاليت براندازانه عليه نظام و همکاري تبليغي به نفع گروههاي مخالف.‏ آنطرفتر، زينب بايزيدي از اعضاي کمپين ‏يک ميليون امضا، که به تحمل ۴ سال زندان در تبعيد محکوم شده بود، ‏در اين هفته از زندان مهاباد به زندان ‏مرکزي زنجان تبعيد شد‎.

همچنين اتحاديه اروپا با صدور بيانيه اي به اعدام يک نوجوان افغان در ايران اعتراض کرد. اين نوجوان که ‏‏غلامرضا.ح نام داشت، به جرم قتل شيرآغا، يک افغان ديگر، ۸ آبان در محوطه مرکزي زندان اصفهان به دار ‏‏آويخته شد‎.‎اتحاديه اروپا در اين بيانيه خواستار "به اجرا گذاشته شدن بخشنامه جديد قوه قضائيه مبني بر تخفيف ‏‏مجازات اعدام براي مجرمان زير ۱۸ سال" گرديد. و بالاخره، مشاور قضايي دادستان کل کشور آمار عجيبي را ‏اعلام کرد: "بيش از پنج ميليون سايت ‏اينترنتي در کشور فيلتر هستند". وي همچنين گفت: "دشمنان با سوء ‌استفاده ‏از شبکه اينترنت تلاش مي‌کنند تا ‏هويت ما را مورد تهاجم قرار دهند که نگران کننده است".‏

در هفته اول آذر ماه، يازده نفر اعدام ‏شدند، براي دو نفر حکم اعدام صادر شد و براي سه نفر، صدور حکم اعدام ‏تقاضا شد؛شش نفر بازداشت شدند و ‏سه نفر هم احضار.و قطعنامه اي هم در واکنش به نقض حقوق بشر در ايران ‏صادر شد.‏آيت الله دري نجف آبادي، دادستان کل کشور نيز با هشدار نسبت به بالا بودن ميانگين تعداد ‏زندانيان در ‏ايران گفت: "ميزان زندانيان از استانداردهاي جهاني بسيار بيشتر است".‏ کميته حقوق بشر مجمع عمومي سازمان ‏ملل با صدور قطعنامه اي از ‏نقض گسترده حقوق بشر در ايران انتقاد کرد. رييس جمهور هم گفت: "آنهايي که به ‏دروغ براي نمايش اينکه بويي ‏از انسانيت برده اند، وقتي در کشورهايي مثل ما، پاي يک گربه زير کاميون ‏شهرداري مي رود، قطعنامه هاي ‏حقوق بشري صادر مي کنند".‏

در هفته دوم آذر، نقض حقوق بشر در ايران مورد انتقاد "گزارشگران سازمان ملل" و "وزارت خارجه بريتانيا" ‏قرار ‏گرفت.بعلاوه، سه نفر به اعدام محکوم شدند و يک نفر به قصاص دو چشم محکوم شد.احضار و بازداشت ‏محکوميتهايي ‏هم بود.‏ سه نفر از عاملان بمب گذاري شيراز هم به اعدام محکوم ‏شدند‎.‎‏ در حکمي متفاوت تر، ‏دادگاهي در ايران مردي را که با پاشيدن اسيد روي صورت دختر مورد علاقه ‌اش باعث ‏نابينايي و جراحات شديد ‏بر بدن او شده است، به قصاص دو چشم و پرداخت ديه محکوم کرد‎‏.‏

اما ر هفته اي که اعلاميه جهاني حقوق بشر ۶۰ ساله شد، و در روز دانشجو، شش نفر در ايران اعدام شدند. ۱۵ ‏‏دانشجو احضار گرديدند. يک فعال دانشجويي بازداشت شد. چهار فعال اجتماعي محکوم شدند. يک معلم احضار ‏‏گرديد. براي دو فعال حقوق زنان قرار کفالت صادر شد. يک وکيل ممنوع الخروج گشت. ۱۳ گروگان بدست ‏‏جندالله کشته شدند و يک کاسب توسط نيروي انتظامي به قتل رسيد‎.

به مناسبت روز ۱۰ دسامبر، شصتمين سالگرد تدوين اعلاميه جهاني حقوق بشر، شش نهاد حقوق بشري ايراني در ‏‏بيانيه مشترکي از سازمان ملل متحد خواستند تا هيات مستقلي را جهت تحقيق پيرامون وضعيت حقوق بشر به ‏‏ايران اعزام کند‎. ‎انجمن دفاع از زندانيان سياسي، سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، فعالين ايراني دفاع از ‏‏حقوق بشر در اروپا و امريکاي شمالي، کميته دانشجويي دفاع از زندانيان سياسي، کميته دفاع از زندانيان سياسي ‏‏آذربايجان ـ آسمک و کميته گزارشگران حقوق بشر کليات نقض حقوق بشر در ايران را چنين عنوان ‏‏کردند"افزايش صدور و اجراي حکم اعدام، صدور حکم اعدام براي افراد کمتر از هيجده سال، گسترش دستگيري ‏‏و محاکمه دانشجويان و فعالين سياسي، اجتماعي و فرهنگي، سرکوب بي وقفه زنان در عرصه هاي مختلف، ‏‏اخراج و بيکاري کارگران و دريغ کردن حقوق اوليه آن‌ها، سرکوب اقليت هاي ديني و قومي و..."‏. بعلاوه، تدوام ‏اعدام کودکان هم واکنش نماينده يونيسف در ايران را در پي داشت. كريستين سالازار نماينده صندوق ‏کودکان ‏سازمان ملل در ايران گفت: "در شصتمين سال تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر نبايد در ايران راجع به ‏مسايلي ‏همچون اعدام و حبس ابد کودکان زير ‪ ۱۸‬سال بحث شود، اما متاسفانه اين بحث وجود دارد". ‏

آنطرفتر پس از برپايي مراسم ۱۶ آذر، روز دانشجو، ۱۵ دانشجوي دانشگاه بوعلي همدان به کميته انضباطي اين ‏‏دانشگاه احضار شدند. همزمان ياسر بهادري، دانشجوي رشته عمران دانشگاه ايلام به دادگاه احضار شد و در ‏‏نهايت به ۴ ماه حبس محکوم گرديد. و در چنين اوضاعي بود که کمپين بين المللي حقوق بشر در ايران اعلام کرد ‏‏‏"در يک سال و نيم گذشته در ايران، دست‌کم ۲۰۱ دانشجو بازداشت شده‌اند و ۱۶۱ دانشجو نيز احکام محروميت ‏‏از تحصيل دريافت کرده‌اند". ‏

آنسوتر، نسرين ستوده، وکيل سرشناس ايراني، هنگام عزيمت به ايتاليا جهت دريافت جايزه بين المللي حقوق بشر ‏‏ايتاليا، ممنوع الخروج شد. پيشتر چهار فعال حقوق زنان ممنوع الخروج شده بودند: منصوره شجاعي، پروين ‏‏اردلان، طلعت تقي نيا و سوسن طهماسبي. ‏و درست همزمان با ممنوع الخروجي نسرين ستوده، جايزه حقوق بشر ‏نورنبرگ به عبدالفتاح سلطاني ديگر وکيل ‏شناخته شده ايراني تعلق گرفت‎.

رسيديم به زمستان. دفتر کانون مداقعان حقوق بشر که رياست آن را شيرين عبادي به عهده دارد، پيش از ‏برگزاري ‏مراسم جشني به مناسبت بزرگداشت روز جهاني حقوق بشر، از سوي ماموران امنيتي و انتظامي پلمب ‏شد. ‏

در دومين هفته دي ماه و درست هنگامي که سال ۲۰۰۸ تمام شد، براي ۱۰ فعال دانشجوي احکامي صادر شد. ‏شش تن بازداشت شدند.مامورين ‏مالياتي اسناد دفتر وکالت شيرين عبادي را با خود بردند.يک نشريه هم توقيف ‏شد.جندالله هم در يک عمليات ‏انتحاري شماري را کشت و تعدادي هم زخمي شدند.‏ همزمان پنج نفر که مدعي شدند ‏مامور مالياتي هستند به دفتر شيرين عبادي رفتند و اسناد دفتر وکالت برنده جايزه ‏صلح نوبل را با خود بردند. ديد ‏بان حقوق بشر و کمپين بين المللي حقوق بشر در ايران هم در بيانيه اي مشترک ‏ابراز نگراني و اعلام کردند: ‏‏"ادامه حمله به خانم عبادي نه تنها فقط خانم عبادي بلکه همه اعضاي جامعه مدني ‏را به مخاطره انداخته است".‏

در سومين هفته زمستان، کمپين بين المللي حقوق بشر در ايران از سنگسار سه مرد در گورستان بهشت زهراي ‏مشهد خبر داد. در نهايت، ‏دو نفر به قتل رسيدند و يک نفر توانست از صحنه سنگسار جان سالم به در ببرد و خود ‏را نجات دهد. به اين ‏ترتيب شمار افراد سنگسار شده در ايران طي دو سال اخير به حداقل شش تن رسيد. ‏در دنياي ‏مجازي هم خبر رسيد که وبسايت تغيير براي برابري، براي نوزدهمين بار از سوي مقامات ‏جمهوري اسلامي فيلتر ‏شد. ‏از شيراز هم خبر رسيد که ۱۰ دانشجوي دانشگاه شيراز به اداره اطلاعات اين شهر احضار شده اند. اسامي ‏‏احضار شدگان به اين ترتيب است: سعيدخلعتبري، عباس رحمتي، آرش روستايي، هادي الم لي، عنايت تقوي، احمد ‏‏کهنسال، اسماعيل جليل وند، حمداله نامجو، آلما رنجبر و محبوبه خادمي. ‏در ماکو شش فعال مدني و سياسي به ‏نامهاي ابراهيم عبدالله ‏نژاد، علي حلمي، علي حسين نژاد اصل، محسن حسين زاده، صابر بيت الهي و بهمن نصير ‏زاده به اتهام شرکت ‏در تظاهرات اعتراض آميز شهرهاي آذربايجان در خرداد ۱۳۸۵، به تحمل حبس از يک تا ‏‏۱۰ سال محکوم شدند. ‏همچنين يک دادگاه تجديد نظر هم شهناز غلامي، وب نگار و فعال حقوق زنان در ‏آذربايجان را به تحمل شش ماه ‏حبس تعزيري محکوم کرد. ‏همزمان با همه اينها، روزنامه کارگزاران و نشريه ‏دانشجوي طاق بستان ‏دانشگاه رازي کرمانشاه توقيف شدند.‏

و در نهايت بان کي مون، دبير سازمان ملل متحد از مقامات جمهوري اسلامي خواست تا ‏به ‏‎"‎آزار و اذيت" شيرين ‏عبادي خاتمه دهند. بعلاوه، ۵۰۰ فعال ايراني هم با امضاي نامه اي خواستار "لغو هرچه ‏سريعتر پلمب اين دفتر و ‏ادامه فعاليت هاي انسان دوستانه و حق طلبانه کانون مدافعان حقوق بشر" شدند. ‏

در هفته آخر دي ماه، اتحاديه اروپا به احکام سنگسار در ايران شديدا اعتراض کرد‎.‎‏ شمار دانشجويان بازداشتي در ‏شيراز به ۱۱ تن رسيد. دو نشريه توقيف شدند. بعلاوه چند فعال حقوق زنان احضار گشتند و شماري از آنها هم ‏مورد ضرب و شتم لباس شخصي ها قرار گرفتند‏‎.‎

تجمع شماري از فعالان حقوق زنان در مقابل سفارت فلسطين در تهران که در حمايت از زنان و کودکان غزه برپا ‏شده بود، با مداخله شماري از لباس شخصي ها به خشونت کشيده شد و چندين فعال حقوق زنان مورد ضرب و شتم ‏قرار گرفتند‎. ‎راحله عسکرزاده يکي از اين فعالين بود که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و دوربين ‏عکاسي وي هم از سوي اين افراد ضبط شد‎.‎

سه نهاد حقوق بشري خواستار آزادي دکتر آرش و کاميار علايي شدند. پزشکان مدافع حقوق بشر، سازمان ديدبان ‏حقوق بشر و کمپين بين المللي حقوق بشر در ايران در بيانيه مشترک خود ضمن درخواست تبرئه اين دو پزشک ‏سرشناس نوشتند: "برادران علايي در بين چهار شهروندي هستند که مقامات ايراني از آنها به عنوان براندازان ‏نظام ياد کردند‎".‎

دي تمام شد و بهمن چنين شروع شد: ‏‎۲۶ ‎تن اعدام شدند، ۲۱ فعال دانشجويي احضار گرديدند، ۱۱ دانشجو ‏دادگاهي شدند. براي پنج فعال دانشجويي احکامي صادر گشت. برادران علايي به حبس محکوم گرديدند، چهار ‏شهروند دستگير شدند و يک فعال سياسي زن به اعدام محکوم شد. يک نشريه توقيف شد و يک وبسايت هم مسدود‎.‎

دادگاه انقلاب، دكتر آرش و كاميار علايى را به اتهام ارتباط با پرونده موسوم به "براندازى نرم در ايران" به شش ‏و سه سال زندان محکوم کرد.‏

و بالاخره، پس از انتخاب کمپين يک ميليون امضا به عنوان برنده جايزه ‏‎"‎سيمون دوبووار"، سيمين بهبهاني به ‏نمايندگي از اعضاي کمپين يک ميليون امضا در مراسم اهداي اين جايزه حاضر شد و آن را دريافت کرد‎.‎

در هفته دوم بهمن، شش نفر اعدام شدند. يک فعال کرد به اعدام محکوم گرديد. بيش از ۱۱ تن بازداشت ‏شدند. ۲۲ ‏فعال دانشجويي به کميته انضباطي احضار گشتند. چهار فعال حقوق زنان دادگاهي شدند. دهها وبسايت ‏فيلتر ‏گرديدند. تيم فوتبال زنان استقلال منحل شد و محمد صديق کبودوند، برنده جايزه هملن همت ديده بان حقوق بشر ‏‏گرديد. ‏

افزون بر اينها؛ کانون مدافعان حقوق بشر و عفو بين بين الملل پس از انتشار اخباري مبني بر تخريب گورستان ‏خاوران، ‏ضمن انتقاد از اين اقدام، خواستارآن شدند که مقام‌هاي عالي‌رتبه هرچه سريع تر نسبت به اعاده وضع و ‏بازسازي ‏محل اقدام کنند. ‏

و به همين ترتيب مي رسيم به رويدادهاي آخرين ماه سال.اسفند. نخست اينکه حدود ۷۰ دانشجوي دانشگاه صنعتي ‏امير کبير بدنبال اعتراضات دانشجويي اين هفته که نسبت به دفن اجساد سربازان ايراني در دانشگاه برپا شده بود، ‏از سوي نيروهاي انتظامي و امنيتي بازداشت شدند. از اين ميان شماري از بازداشت شدگان پس از يک روز ‏بازداشت آزاد شدند و شماري ديگر کماکان در زندان ماندند. در ميان بازداشت شدگان اسامي فعالاني همچون ‏عباس حکيم زاده، احمد قصابان، نريمان مصطفوي و مهدي مشايخي هم ديده مي شود‎. ‎همزمان، اين اعتراضات ‏دانشجويي با دخالت لباس شخصيها به خشونت کشيده شد و شماري از دانشجويان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند‎.‎آنسوتر، پس از تخريب حسينيه دراويش نعمت اللهي در تخت فولاد اصفهان، شماري از دراويش به نشانه اعتراض ‏در صدد بر آمدند تا تجمعي در مقابل ساختمان مجلس برپا کنند اما با ممانعت نيروهاي انتظامي و امنيتي مواجه ‏شدند و بدنبال اين تجمع قريب ۷۰ تن از دراويش از سوي نيروهاي پليس بازداشت شدند‎.‎

علاوه بر بازداشتهاي فله اي اين هفته شماري ديگر از فعالين صنفي نيز دستگير شدند. از اين ميان، اکبر پير ‏هادي، يکي ديگر از اعضاي سنديکاي اتوبوسراني د بازداشت گرديد. همچنين رحيم بوستاق، عضو هيات مديره ‏سنديکاي شرکت کشت و صنعت هفت تپه دستگير شد‎.‎

محکوميتهاي هفته اول زمستان: دادگاه تجديد نظر استان کردستان، حکم اعدام حبيب الله لطيفي، فعال دانشجوي ‏سنندجي را تاييد کرد. باز هم در کردستان، دادگاه تجديد نظر، حکم ۱۵ سال حبس در تبعيد ياسر گلي فعال ‏دانشجويي سنندجي را تاييد کرد وي همزمان به زندان بافق کرمان تبعيد گرديد. در تبريز هم دو فعال مدني به ‏نامهاي حميد والايي و غلام نجفي به اتهام تبليغ عليه نظام به تحمل يکسال حبس محکوم شدند. سه ماه تعزيري و ۹ ‏ماه تعليقي به مدت ۵ سال. همچنين در بانه، يک نوجوان کرد به نام زانا کريمي به اتهام همکاري با گروههاي ‏مخالف به تحمل ۹ ماه حبس محکوم گشت.و بالاخره، مقداد اسلامخواه، فعال دانشجويي دانشگاه امام حسين به اتهام ‏تشکيل نهاد غيرقانوني به تحمل پنج ماه حبس محکوم گرديد. در همين حال جلسه رسيدگي به اتهامات سهراب ‏کريمي، فعال دانشجويي کرد در شعبه ۳۰ دادگاه انقلاب برگزار گرديد. اتهام وي اقدام عليه امنيت کلي ذکر شده ‏است‎.‎

در سنندج، احکام شلاق دو فعال زن به اجرا درآمد که اعتراضاتي را هم در پي داشت.۷۰ ضربه شلاق براي ‏سوسن زازاني و ۱۵ ضربه هم براي شيوا خيرآبادي. اين دو فعال کارگري زن پيشتر در مراسم بزرگداشت روز ‏جهاني کارگر در شهر سنندج دستگير شده بودند. حکم آنها روز ۳۰ بهمن در سنندج به اجرا در آمد‏‎.‎

در هفته اي که هشت مارس از آن عبور کرد، قرار بازداشت موقت قديمي ترين زنداني زن پس از ۱۵ سال، باز ‏‏تمديد شد‎. ‎ديوان عالي کشور حکم پاشيدن اسيد به چشمان يک متهم را تاييد کرد. يک زنداني سياسي در زندان ‏‏رجايي شهر جان سپرد. شش تن اعدام شدند و چهار تن ديگر به اعدام محکوم گشتند. يک روزنامه نگار ايتاليايي ‏‏از ايران اخراج شد. چندين تن هم بازداشت و محکوم شدند. ‏روزنامه فرهنگ آشتي نوشت: ‏‎"‎روز جهاني زن، در ‏حالي فرا مي‌رسد که فعالان حوزه زنان به ۱۵ سال و ۱۰ ماه حبس به صورت قطعي ‏محکوم شده‌اند. تبعيد، ۳۰ ‏ضربه شلاق و پرداخت ۳۰۰ هزارتومان بهاي نقدي از جمله ديگر احکام قطعيت يافته ‏براي فعالان جنبش زنان ‏است. اين در حالي است که در ميان احکام قطعيت نيافته نيز که در مرحله پيش از ‏بازنگري هستند، احکام حبس و ‏شلاق براي اين دسته از فعالان اجتماعي به چشم مي‌خورد". ‏

گروهي از محققان و استادان دانشگاه هاي غربي با انتشار بيانيه اي به رفتار دولت ايران با بهائيان ‏اعتراض‎ ‎کردند ‏و خواستار رعايت حقوق شهروندي بهاييان در ايران شدند. همزمان جامعه جهاني بهائي از ‏مقام‌هاي قضائي ايران ‏خواست که در محاکمه قريب‌الوقوع هفت رهبر بهائي "انصاف" را رعايت کنند. ‏

در آخرين هفته سال، مردي ۳۰ ساله به جرم زناي محصنه در زندان رشت سنگسار شد‏‎.‎‏ روزنامه اعتماد هم، از ‏اعدام چهار نفر در زندان عادل‌آباد شيراز به جرم قتل و تجاوز خبر داد.‏

‏"کانون مدافعان حقوق بشر در آستانه نوروز ۱۳۸۸ با انتشار بيانيه اي مطبوعاتي از مسئولان نظام جمهوري ‏اسلامي خواست، کليه دانشجويان زنداني را در سراسر کشور آزاد کنند، کليه احکام صادره عليه دانشجويان را که ‏موجب محروميت ايشان از حقوق اجتماعي به ويژه حق تحصيل شده است را لغو کنندو فضايي امن و توأم با مهر ‏و محبت را براي جوانان و دانشجويان کشور فراهم کنند".دستگاه قضايي جمهوري اسلامي چهار نفر را در زندان ‏مرکزي شهر طبس بدار آويخت‎.‎‏ سه شهروند ساکن بندرعباس به ظن داشتن کالاي قاچاق، هدف تيراندازي ‏نيروهاي نظامي قرار گرفتند و کشته شدند.‏

بعلاوه، سازمان گزارشگران بدون مرز با بررسي وضعيت اينترنت و کاربران آن در شماري از کشورهاي جهان، ‏گزارشي منتشر کرد که در آن، ايران هم از جمله "کشورهاي دشمن اينترنت" شناخته شده است‎.‎

دکتر حسام فيروزي، پزشک زندانيان سياسي از جمله احمد باطبي، اکبر گنجي، آيت الله بروجردي، ابوالفضل ‏جهاندار، زنده ياد اکبر محمدي به حکم شعبه ۶ دادگاه انقلاب روانه زندان شد تا حکم ۱۵ ماه حبس خود را تحمل ‏کند‎.‎

ديده بان حقوق بشر که مقر آن در نيويورک است، روز جمعه اعلام کرد مقام هاي ايراني رکسانا صابري، ‏خبرنگار آزاد ايراني-آمريکايي را بدون هيچ اتهامي و بطور غيرقانوني بازداشت کرده اند.انجمن اسلامي دانشگاه ‏اميرکبير با صدور اطلاعيه‌اي اعلام کرد که سلامتي ۹ دانشجوي اين دانشگاه که در زندان به سر مي‌برند، "شديدا ‏در خطر است".اسامي دانشجويان بازداشتي: مجيد توکلي، حسين ترکاشوند، کوروش دانشيار، اسماعيل سلمانپور، ‏مهدي مشايخي، احمد قصابان، نريمان مصطفوي و عباس حکيم‌زاده.‏

پرستو الهياري٬ ناهيد کشاورز و سارا ايمانيان هم به دادگاه احضار شدند، ناصر زرافشان ممنوع الخروج شد.‏و بالاخره، محمود سالارکيا معاون دادستان تهران از ممنوعيت مرخصي براي ۲۴ هزار زنداني در آغاز سال نو ‏خبر داد‎.‎‏ اين افراد به گفته آقاي سالارکيا، داراي "جرايم سنگين" هستند و نمي‌توانند در روز‌هاي آغازين سال نو به ‏مرخصي بروند‏‎.‎

سال تمام شد.نوروز در راه است.زندانيان عقيدتي کماکان در زندانند. اين جمله باز تکرار مي شود: ‏‎"‎دو هفته ي ‏نخست سال جديد ‏از بدترين روزهاي دوران حبس است".‏

ادامه مطلب ....

مصوبه شورای تامین استان اردبیل به منظور تغییر نام مغازه عباس لسانی، فعال مدنی شناخته شده آذربایجانی

شنبه ۱ فروردين ۱٣٨٨ - ۲۱ مارس ۲۰۰۹

ساوالان سسی: شورای تامین استان اردبیل طی مصوبه ای دستور تغییر نام ترکی مغازه عباس لسانی را صادر نموده است.

ماموران اداره اماکن نیروی انتظامی اردبیل روز پنجشنبه ۲۹/۱۲/۸۷ با ابلاغ شفاهی اخطاریه ای به عباس لسانی فعال شناخته شده آذربایجانی٬دستور شورای تامین استان اردبیل جهت تغییر نام مغازه او را به وی ابلاغ نمودند.بر اساس ابلاغیه ای که ماموران به روئیت آقای لسانی رسانده اند وی باید نام ترکی مغازه اش راتا مورخه ۱/۱/۸۸ تغییر دهد و در غیر این صورت مغازه وی پلمپ خواهد شد.

عباس لسانی اعلام نموده است که حاضر نیست نام ترکی مغازه اش را به هیچ وجه تغییر دهد. مغازه لسانی «چنلی بئل»نام دارد که نام قلعه کور اوغلی قهرمان تاریخی آذربایجانیها است.

چندی پیش نیز تعدادی از فعالین مدنی آذربایجان در اردبیل به اتهام "عضویت در گروه ها و دسته جات غیر قانونی جهت بر هم زدن امنیت ملی" محاکمه و به تحمل ۵ سال زندان در تبعید محکوم گردیدند.

طبق حکم صادره منظور از گروههای غیر قانونی "حرکت ملی آذربایجان" و تشکیلات "چنلی بئل" عنوان شده و عباس لسانی نیز به عنوان رهبر گروه مذبور معرفی می گردد.

به گفته فعالین حقوق بشر: "در آذربایجان تشکیلاتی به این نام وجود ندارد و "چنلی بئل" تنها نام محل کسب آقای لسانی است و این اقدام شورای تامین استان اردبیل در راستای زمینه چینی برای صدور حکم سنگین برای نامبرده به اتهام تشکیل گروه جهت بر هم زدن امنیت ملی صورت می پذیرد."

لساني، آبانماه ۸۷ پس از تحمل سي ماه زندان ناشي از دو مجازات پي در پي از زندان يزد آزاد گرديد.

منابع حقوق بشری اعلام می دارند: "در ماههای اخیر در اکثر شهرهای آذربایجان فشار بر اماکنی که نامهای ترکی دارند افزایش یافته است به گونه ای که اماکنی که دارای اسامی ترکی هستند بعد از یکبار اخطار پلمپ می شوند."

سال گذشته «مصطفی پور محمدی»، وزیر وقت کشور در جواب سوال نمایندگان آذربایجان در خصوص بخشنامه تعویض نامهای ترکی به فارسی٬ خبر از لغو این مصوبه داده بود.

ادامه مطلب ....

نامه انجمن اسلامی دانشگاه تبریز خطاب به کانون مدافعین حقوق بشر

شنبه ۱ فروردين ۱٣٨٨ - ۲۱ مارس ۲۰۰۹

اویرنجی : کمیته حقوق بشر انجمن اسلامی دانشگاه تبریز در نامه ای سرگشاده به کانون مدافعین حقوق بشر خواستار توجه به نقض حقوق دانشجویان در دانشگاه های مختلف آذربایجان شد. متن این نامه به شرح زیر است:

با سلام و احترام

چندی است شما نیز زخم دشنه ی اقتدارگرایان را بر جان خود تازه کرده اید و قاب افتخار نویی در کنار زخم های کهنه آویزان. و طبق رسوم پیشین همچنان در تلاش و تکاپویید. تلاشی خستگی ناپذیر و در خور عنوان مقدستان.

غرض از انشای نامه در باب آخرین بیانه ی صادره از جانب شما در روز پنجشنبه ۲۲ اسفند ماه ۱٣٨۷ در مورد وضعیت حقوق بشری در حوزه دانشجویی است که نکاتی چند لازم به بحث و بررسی به نظر می آید.

شما در پراگراف دوم از ” گوشه هایی از نقض حقوق بشر در حوزه ی دانشگاه” های تهران، شیراز و … سخن به میان آورده اید؛ آیا دانشگاه تبریز با ۸ مورد دستگیری دانشجویان هویت طلب و ۱۸ سال زندان و بیش از ۴۵ مورد کمیته انضباطی با احکام مختلف و پلمپ انجمن اسلامی که تنها در یک سال اخیر رخ داده است، آوردن نامی از آن در گوشه هایی از نقض حقوق بشر خالی از لطف نیست ؟ و یا اردبیل با ۲۵ سال زندان تعزیری همراه با تبعید برای پنج دانشجو و ده ها مورد کمیته انضباطی جایی در این میان ندارد؟ و یا دانشگاه هایی چون اورمیه، خوی و … با ده ها مورد کمیته انضباطی و چندین مورد بازداشت و احکام زندان.

همچنین در مصادیق نیز به همین روال تنها به “محکومیت ۷ دانشجوی تبریز به تحمل زندان” اشاره شده است. این که این دانشجویان چه کسانی هستند و در چه تفکری و چند سال حبس تعزیری و تعلیقی دارد، سخن مجال اتمام نیافته است.

علاوه بر آن در مصادیق اصلا توجهی به ۵ سال زندان تعزیری دانشجویان هویت طلب اردبیل نشده است.

پلمپ انجمن اسلامی تبریز و “اعمال فشار های امنیتی، دستگیری و تفتیش منازل هم” به جای خود.

با توجه به اینکه طبق تمامی توافقات حقوق بشری در سطح بین الملل تمام انسان ها فارغ از تمام امتیازات نژادی، ملیتی، جنسیتی و … برابرند؛ به نظر می آید این رفتار دوگانه کانون مدافعین با فعالین هویت طلب آذربایجان به دور از عمد و قصد باشد و صرفا ناشی از عدم آگاهی از وضعیت آذربایجان صورت گرفته است.

ادامه مطلب ....

گزارش ماهانه (اسفند۱۳۸۷) در مورد نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران

فعالين ايرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمريکای شمالی

در اين گزارش بخش بسيار کوچکی از موارد نقض حقوق بشر در ايران را که توسط اين شبکه گرد آوری شده است به اطلاع می رسانيم:

بین المللی:

۱ ـ سخنگوی دولت آلمان نگرانی صدراعظم آلمان را در رابطه با محاکمه هفت تن از فعالان بهایی که در زندان بسر می برند ، اعلام کرد . مشاور دولت در امور امنیتی و خارجی ، کاردار سفارت ایران را به دفتر صدر اعظم احضار کرده است و از دولت ایران خواسته است ، متهمان بهایی را طبق استانداردهای حقوقی بین المللی محاکمه کند و آنها را آزاد نماید . قبل از آلمان یکی از مقامات مسئول در وزارت خارجه بریتانیا گفت : به نظر می رسد که دولت ایران از این گونه اتهام ها به گونه ای فزاینده برای سرکوب مدافعان حقوق بشر و اقلیتهای های مذهبی استفاده می کند.( دویچه وله ۱/۱۲/۸۷)

۲ ـ ماری کریستین لوماردله رئیس دانشگاه سوربن جدید با ارسال نامه ای خطاب به رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی خواستار شد ، سعید رضوی فقیه بتواند هرچه سریعتر به نزد خانواده خود بازگردد و تحصیلاتش را ادامه دهد . در این نامه از رئیس قوه قضائیه خواسته تا دلیل دستگیری و بازداشت سعید رضوی فقیه را بصورت عمومی اعلام کنند و به علاوه شرایطی فراهم آوردند تا آقای رضوی فقیه امکان دفاع از خود در چارچوب موازین بین المللی را داشته باشد . رئیس دانشگاه سوربن جدید هم چنین از دولتمردان فرانسوی و اروپایی درخواست کرده تمامی تلاش خود را در ارتباط با سعید رضوی فقیه به کار گیرند ، تا وی هر چه سریعتر به نزد خانواده خود باز گردد و تحصیلاتش را ادامه دهد.(روز ۵/۱۲/۸۷)

۳ ـ دیده بان حقوق بشر با انتشار بیانیه ای از مقام های ایرانی خواست هر چه سریعتر ۱۰ دانشجویی را که در فوریه ۲۰۰۹ و در جریان تظاهرات مسالمت آمیز دانشگاه بازداشت و بدون هیچ اتهامی در زندان اوین بسر می برند ، آزاد کنند . به این دانشجویان اجازه نداده اند با وکیل و خانواده هایشان تماس بگیرند . نریمان مصطفوی ، عباس حکیم زاده ،مهدی مشایخی و احمد قصابان دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در ساعت ۷ بامداد ۲۴ فوریه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند . حسین ترکاشوند ، مجید توکلی ، کورش دانشیار و اسماعیل سلمانپور در جریان سالگرد مهندس بازرگان در ۵ فوریه بازداشت شدند . دو تن از دانشجویان جزء ۷۰ دانشجویی هستند که در ۲۳ فوریه در جریان تحصن در دانشگاه امیرکبیر بازداشت شدند . نیروهای امنیتی با چاقو ، اسپری فلفل ، باتوم و لانچیکا (دو تکه چوب که با زنجیری به هم وصل شده اند) به تحصن دانشجویان حمله کرده و حدود ۶۰ دانشجو را زخمی و ۷۰ نفر را بازداشت کردند.مدیر بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر می گوید:اعتراض صلح آمیز جرم نیست.وی می افزاید:مقامهای ایران این دانشجویان را بدون تاخیر رها کنند.(ایران امروز ۱۰/۱۲/۸۷)

۴ ـ رکسانا صابری ۳۱ ساله خبرنگار امریکایی ـ ایرانی که برای رسانه هایی از جمله رادیو ” ان پی آر ” و ” بی بی سی ” گزارش تهیه می کرد . حدود یک ماه پیش توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شده است . ” کمیته حمایت از خبرنگاران ” ایران را ششمین زندان مهم خبرنگاران در سال ۲۰۰۸ خوانده است. به گزارش این گروه ، بیش از ۳۰ خبرنگار در سال ۲۰۰۸ در ایران زندانی شده اند. (رادیو فردا ۱۱/۱۲/۸۷)

۵ ـ سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه ای از بازداشت ساناز الهیاری ، نسیم روشنایی ، مریم شیخ و امیر حسین محمدی فر در روز ۱۱ اسفند خبر داده و نسبت به بدرفتاری و شکنجه آنها در زمان بازداشت ابراز نگرانی کرده است . در ادامه این بیانیه آمده است : از آذر ماه گذشته دستگیری های خودسرانه ، ایذاء و اذیت دانشجویان افراد وابسته به اقلیتهای دینی و قومی ، فعالان کارگری و فعالان زنان رو به افزایش گذاشته است . این نهاد بین المللی در بیانیه خود به دستگیری بیش از ۷۰ دانشجوی دانشگاه صنعتی امیر کبیر اشاره می کند که در پی تظاهراتی آرام در این دانشگاه بازداشت شدند و با دستگیرشدگان بدرفتاری شد ه است . عفو بین المللی در ادامه خواستار جلوگیری از بدرفتاری و شکنجه بازداشت شدگان شده و از مقامهای مسئول خواسته که امکان تماس فوری آنها با خانواده ، وکیل و در صورت نیاز متخصصان پزشکی را فراهم آورند . در پایان بیانیه گفته شده است اگر دانشجویان بازداشتی تنها بدلیل ابراز نظر و استفاده از حق خود در آزادی تجمع دستگیر شده اند ، زندانی سیاسی شناخته شده و باید فورا و بدون قید و شرط آزاد شوند . ( رادیو فردا ۱۵/۱۲/۸۷)

۶ ـ گزارشگران بدون مرز به مناسبت روز جهانی مبارزه با سانسور، بر روی اینترنت لیست کشورهای دشمن اینترنت را منتشر کرد. در این گزارش آمده است: چین بزرگترین زندان جهان برای وب نگاران است، ویتنام و ایران مقام دوم وسوم را از آن خود کرده اند. ایران در صدر کشورهای سرکوبگر آزادی بیان بر روی اینترنت در خاورمیانه است. هم اکنون چهار وب نگار در زندان بسر می برند. (گزارشگران بدون مرز ۲۲/۱۲/۸۷)

۷ ـ دیده بان حقوق بشر با انتشار بیانیه ای اعلام کرد: مقامهای ایرانی رکسانا صابری روزنامه نگار ۳۱ساله را بدون هیچ اتهامی و بطور غیرقانونی بازداشت کرده اند. صابری از ۳۰ ژانوایه ۲۰۰۹ تاکنون بدون آنکه اتهام او روشن شود در بند زندانیان سیاسی زندان اوین، محبوس است . دیده بان حقوق بشر از مسئولین ایرانی می خواهد این روزنامه نگار را فورا آزاد کنند. مدیر بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر می گوید : در حقیقت ایران همچنان یکی از بزرگترین زندانهای روزنامه نگاران در جهان است . صابری شهروندی که تابعیت دو گانه ایرانی ـ آمریکایی دارد از پدری ایرانی و مادری ژاپنی متولد شده است . او در طی ۶ سال گذشته در ایران زندگی کرده است . شبکه های بی بی سی ، فاکس ، ان پی آر ، اف اس ان و روز نامه وال استریت ژورنال نامه ای در حمایت از رکسانا صابری نگاشته و از ایران خواستند امکان دسترسی به او را فراهم کند.(ایران امروز ۲۳/۱۲/۸۷)

۸ ـ بازداشت اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه و سپس بازداشت علی نجاتی رئیس این تشکل مستقل کارگری اعتراض هایی در ایران و جهان بدنبال داشته است. کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری با ۱۷۰ میلیون عضو به عنوان بزرگترین تشکل کارگری جهان با انتشار بیانیه ای خطاب به محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران نسبت به سرکوب فعالان کارگری سندیکای شرکت نیشکر هفت تپه در ایران اعتراض کرد. در این بیانیه دبیرکل کنفدراسیون نوشت فعالان کارگری بازداشتی باید آزاد شوند و تهدید این فعالان بخاطر فعالیت های قانونی شان باید پایان یابد. مسئول حقوق بشر این تشکل گفت: ما از سازمان بین المللی کار آی ال او خواسته ایم تا به سرکوب فعالان کارگری از سوی دولت ایران اعتراض کند و از تهران بخواهد ضمن احترام گذاشتن به تعهدات بین المللی خود ، به این سرکوب ها پایان دهد. همچنین سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه ای از علی نجاتی به عنوان زندانی عقیدتی نام برده که بدلیل تلاش برای استفاده از حق آزادی بیان و تشکل یابی بازداشت شده است. این سازمان حقوق بشری خواستار خوش رفتاری با علی نجاتی و آزادی فوری این فعال کارگری شده است.(رادیو فردا ۲۶/۱۲/۸۷)

۹ ـ گزارشگران بدون مرز با انتشار اطلاعیه ای ممنوع الخروج شدن و ضبط گذرنامه ناصر زرافشان را محکوم کرد . نامبرده بدعوت پارلمان اروپا برای شرکت در سیمناری به نام ” بررسی مسایل محیط زیست در ایران و روابط ایران و اروپا در آینده ” و سخنرانی درباره مشکلات زیست محیطی و نقش قدرت ، عازم خارج از کشور بود . ناصر زرافشان به گزارشگران بدون مرز گفت : یک نکته محرز است آنچه که در ارتباط با محیط زیست ایران اتفاق می افتاد یک فاجعه زیست محیطی است و آسیب هایی که به محیط زیست وارد شده با قدرت حاکم در ارتباط است.(گزارشگران بدون مرز ۲۷/۱۲/۸۷)

۱۰ ـ به مناسبت فرا رسیدن سی و سومین سالگرد کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی ، جمهوری چک که در حال حاضر ریاست اتحادیه اروپا را بعهده دارد از طرف کشورهای عضو این اتحادیه اعلامیه ای در رابطه با وضعیـت حقوق بشر در ایران صادرکرد. دراین اعلامیه با اشاره به دست آوردهای مثبت مردم ایران در زمینه‌های فرهنگی، علمی و اجتماعی، کشورهای عضو اتحادیه اروپا مراتب نگرانی خود را درمورد نقض مفاد کنوانسیون بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی توسط مقامات جمهوری اسلامی اعلام کرده‌اند. دولت ایران ازامضاء کننده گان این میثاق بین المللی است و لاجرم متعهد و موظف به اجرای مفاد آن می باشد. در این اعلامیه به موارد گوناگون و متعدد نقض حقوق مردم ایران اشاره شده است، از جمله دستگیرهای خودسرانه، ضرب و شتم مدافعان حقوق زنان بویژه اعضای کمپین جمع آوری یک میلیون امضاء برای رفع قوانین تبعیض آمیز علیه زنان ایران. کشورهای اتحادیه اروپا سیاست سرکوب مقامات حکومت جمهوری اسلامی را قویاً محکوم کرده و از آنها خواسته‌اند هرچه سریعتر عالیه اقدام دوست و روناک صفارزاده را از زندان آزاد کنند و همچنین اتهامات وارده علیه نفیسه آزاد را لغو کنند. دراین اعلامیه آمده است: «جرم این بانوان صرفاً شرکت در تظاهرات مسالمت آمیز برای دستیابی به حق برابری جنسیتی است.» کشورهای عضو اتحادیه اروپا در اعلامیه خود گفته‌اند جامعه بین‌الملل شاهد روند نگران کننده و روبه افزایش محدود شدن حق آزادی بیان و حق آزادی گردهمایی ها برای مردم ایران توسط دولت این کشور است.در این بیانیه آمده است: «مدافعان حقوق بشر، روزنامه نگاران، دانشجویان، اعضای اتحادیه ها و سندیکاهای کارگری و بطورکلی هرشهروند ایرانی که دست به ابراز عقیده خود بطور مسالمت آمیز بزند بلافاصله با اتهامات مبهم در رابطه با برهم زدن امنیت کشور مواجه می‌شود.»در همین رابطه کشورهای عضو اتحادیه اروپا از مقامات حکومت جمهوری اسلامی خواسته‌اند آرش و کامیار علایی، دو پزشک متخصص ویروس اچ – آ- وی و بیماری ایدز را که به شش و سه سال زندان محکوم شده اند را آزاد سازند. اتحادیه اروپا همچنین به مقامات دولت ایران هشدار میدهد که پلمب دفتر کانون مدافعان حقوق بشر را هرچه سریعتر بشکنند. در این اعلامیه از دولت ایران خواسته شده است که اتهامات وارده و احکام صادر شده علیه ١٠ روزنامه نگار و وبلاگ نویس ایرانی که اسامی آنها به مقامات جمهوری اسلامی از پیش ارسال شده را لغو کنند. ریاست دوره ای اتحادیه اروپا خواهان رفع ممنوعیت از حق تحصیل آن دسته ازدانشجویان دانشگاه شیراز شده که در روز دانشجو در یک گردهمایی در دانشگاه شرکت کرده بودند. در این اعلامیه مقامات اتحادیه اروپا به توقیف گذرنامه سعید رضوی فقیه دانشجوی پیشین اشاره کرده و خواستار اعطای حق کامل آزادی رفت و آمد بویژه آزادی خروج از کشور شده اند.کشورهای عضو اتحادیه اروپا ضمن آنکه از دولت جمهوری اسلامی ایران خواسته‌اند که به تعهدات خود در قبال کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی پایبند باشد به مقامات این حکومت یاد آور شده اند که اتحادیه اروپا مایل است همکاری خود را درهمه زمینه ها ازجمله گفتمان حقوق بشربا دولت ایران ادامه دهد.( رادیو امریکا ۲۸/۱۲/۸۷)

۱۱ ـ گزارشگران بدون مرز با انتشار اطلاعیه ای، ضمن اظهار تاسف و تاثر از مرگ وبلاگ نویس جوان امیدرضا میر صیافی خواهان بررسی و تحقیق فوری در باره چگونگی مرگ این وبلاگ نویس شد. در این اطلاعیه آمده است : ما مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران را بدلیل اول دستگیری خودسرانه این وبلاگ نویس و سپس عدم کمک رسانی پزشکی مناسب ، مسئول مرگ امیدرضا میرصیافی می دانیم. مرگ غم انگیز امیدرضا میرصیافی نشان می دهد که رژیم ایران یکی از بدترین حکومت های جهان برای روزنامه نگاران و وب نگاران است.ما خواهان تشکیل کمیسیون مستقلی برای روشن کردن علل و چگونگی مرگ این وبلاگ نویس جوان هستیم. محمدعلی دادخواه وکیل این وبلاگ نویس گفت: از طریق پزشک زندانی حسام فیروزی از مرگ موکل خود مطلع شده است. وبلاگ نویس جوان در شرایط بازداشت افسرده شده بود. بنا به گفته پزشک زندانی، مرگ امیدرضا میرصیافی صد در صد در اثر عدم مراقبت های لازم بوده است. این وبلاگ نویس با عدم موافقت مسئولان قضایی با مرخصی اش از دو روز پیش شدیدا آزرده شده بود.(گزارشگران بدون مرز ۲۸/۱۲/۸۷

۱۲ ـ دیده بان حقوق بشر با انتشار بیانیه ای اعلام کرد: مقام های ایران باید هر چه سریعتر مرگ امیر حسین حشمت ساران زندانی ۴۹ ساله در زندان گوهردشت را مورد تحقیق قرار دهند و گزارش مراقبت های پزشکی از او را بطور کامل منتشر کنند.روند این تحقیق باید بستگان او را در برگیرد. این سومین زندانی سیاسی است که طی سه سال گذشته در گوهر دشت جان داده است. معاون بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر می گوید:« ما به وضوح شاهد روند نگران کننده ای از مرگ زندانیان سیاسی در زندان گوهردشت هستیم » وی می افزاید« حکومت ایران موظف است در مورد این مرگ ها تحقیق کند و اقداماتی برای اطمینان از عدم آزار زندانیان و یا بی توجهی های پزشکی به آنها انجام دهد». در این بیانیه آمده است: یک وبلاگ نویس بنام امیدرضا میر صیافی در ۱۸ مارس و بدنبال عدم برخورداری از مراقبت های پزشکی مناسب جان داد .مرگ او نگرانی در مورد رفتار با زندانیان سیاسی در ایران و دسترسی آنها به امکانات پزشکی را افزایش داده است. براساس «قوانین استاندارد حداقل برای رفتار با زندانیان » سازمان ملل متحد زندانیانی که نیاز به معالجات پزشکی در بیرون از زندان دارند باید به مراکز تخصصی و یا بیمارستانهای غیر نظامی منتقل شوند.(اخبار روز ۲۹/۱۲/۸۷)

اخبار دانشجویی:

۱۳ ـ یک دانشجوی اهل کنگاور کرمانشاه ، با ریختن یک شیشه الکل صنعتی خود را در مقابل کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران به آتش کشید ، وی به بیمارستان منتقل گردید.(تابناک ۴/۱۲/۸۷)

۱۴ ـ سعیده ( کیانا ) عبداللهی دانشجوی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در خوابگاه حضرت زینب دچار حمله قلبی شده و با توجه به اینکه آمبولانس خوابگاه در محل حضور نداشت ، درگذشت . مسئولان خوابگاه به دانشجویان اجازه نمی دهند با اورژانس تماس بگیرند و می گویند ” اینجا تصمیم گیری با ما است ” اورژانس دیر به محل می رسد و سعیده عبداللهی در میانه ی راه جان می سپارد . حراست دانشگاه با برگزاری مراسم ترحیم در نمازخانه دانشگاه مخالفت می کند . (فعالان حقوق بشر در ایران ۱۳/۱۲/۸۷)

۱۵ ـ حسین ترکاشوند ، مجید توکلی ، اسماعیل سلمانپور و کورش دانشیار از اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر مدت ۲۴ روز است که در اعتصاب غذا بسر می برند . این دانشجویان در تاریخ ۱۸ بهمن در مراسم سالگرد بزرگداشت مهندس بازرگان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.(فعالان حقوق بشر در ایران ۱۵/۱۲/۸۷)

۱۶ ـ به خانواده ۹ دانشجوی زندانی دانشگاه امیر کبیر اجازه ملاقات ندادند. به این خانواده ها گفته شده بود ساعت ۸ صبح برای ملاقات با فرزندانشان به زندان اوین مراجعه کنند، خانواده ها را از ساعت هشت صبح تا دو و نیم بعد ازظهر در انتظار نگه داشته و سپس اجازه ملاقات ندادند. (امیر کبیر ۲۸/۱۲/۸۷)

دانشجويان: بازداشت شده:

۱۷ ـ کاوه رضایی فعال دانشجویی ، از فعالین حقوق بشری و عضو کمپین یک میلیون امضاء ۶ روز پیش توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت و به زندان همدان منتقل شده است ، قاضی پرونده برای آزادی او قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی طلب کرده است.(آزادنا ۲/۱۲/۸۷)

۱۸ ـ شبنم مددزاده دانشجوی سال سوم کامپیوتر دانشگاه تربیت معلم کرج ، دبیر سیاسی انجمن اسلامی این دانشگاه و عضو هئیت رئیسه شورای تهران دفتر تحکیم وحدت توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل گردید.(کمیسیون زنان دفتر تحکیم وحدت ۳/۱۲/۸۷)

۱۹ ـ به علت اعتراض دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به دفن بقایای کشته های جنگ ایران و عراق در این دانشگاه ، نیروهای امنیتی ، انصار حزب الله و نیروی انتظامی با چاقو ، پنجه بوکس ،باتوم، اسپری فلفل، مشت و لگد دانشجویان معترض را مورد ضرب و شتم قرار داده ، بیش از ۷۰ نفر از دانشجویان را بازداشت و به کلانتری ۱۰۷ در میدان فلسطین منتقل کردند . تعدادی از مجرومین به بیمارستان منتقل گردیدند .اسامی تعدادی از دانشجویان بازداشتی عبارتند از :روشنک فانی، جعفر اعتقادی پور ، امیر پاشا مظفری ، سعید برزگر ، رضا بلباسی ، علیرضا تقدسی ، سجاد خادم ، محمد خطایی ، انوشیروان زاهدی ، رسول سرمدی ، کبیر فاضلی ، ابراهیم قربانپور ، پاشا کوهساری ، نوید گرگین ، حمید میر حسینی ، محمد نصیری ، مهدی یعقوبی و امید لشگری . (امیرکبیر ۵ الی ۷ /۱۲/۸۷)

۲۰ ـ عباس حکیم زاده عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت و عضو سابق انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر ، نریمان مصطفوی عضو انجمن اسلامی دانشجویان و عضو کمیته گزارشگران حقوق بشر ، احمد قصابان و مهدی مشایخی از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند . (ادوارنیوز ۶/۱۲/۸۷)

۲۱ ـ محمد صادقی اصل فعال مدنی و دانشجوی تاسیسات دانشگاه علمی کاربردی اردبیل توسط نیروهای امنیتی بازداشت گردید . ماموران اداره اطلاعات اردبیل در روز ۱۷ بهمن دو برادر دیگر نامبرده را بنامهای رامین و ابراهیم صادقی اصل بازداشت کرده بودند . برادران صادقی از حق داشتن وکیل و ملاقات با خانواده محرومند .(ساوالان سسی ۸/۱۲/۸۷)

۲۲ ـ ارسلان صادقی و حسین سرشومی از دانشجویان ” آزادیخواه و برابری طلب ” بدستور یوسفی معاون دادستان اصفهان بازداشت و به زندان مرکزی اصفهان منتقل شدند . نامبردگان قبلا به ترتیب ۱۸ روز و ۱۲ روز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بودند .(وبلاگ آزادی و برابری ۱۰/۱۲/۸۷)

۲۳ ـ ساناز الهیاری ، نسیم روشنایی ، مریم شیخ و امیر حسین محمدی فر از دانشجویان ” آزادیخواه و برابری طلب ” توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند . (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۱۱/۱۲/۸۷)

۲۴ ـ یاسر ترکمن عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر توسط ماموران امنیتی لباس شخصی با ضرب و شتم شدید بازداشت شد. یاسر ترکمن در نشست کمیته پیگیری بازداشت های خودسرانه از حقوق انسانی دانشجویان زندانی دفاع کرده بود. لازم به یادآوری است که ۱۲ دانشجوی زندانی در بند ۲۰۹ زندان اوین تحت شکنجه های شدید برای گرفتن اعتراف قرار دارند. (امیرکبیر ۲۰/۱۲/۸۷)

۲۵ ـ علی باقری و کامران جلیل دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان توسط مامورین اداره اطلاعات زاهدان بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفتند . (امیرکبیر ۲۳/۱۲/۸۷)

توقیف سایتها و نشریات دانشجویی:

۲۶ ـ نشریه دانشجویی ترکی ـ فارسی “یاغیش” به مدیر مسئولی امیر قهرمانی پیش از انتشار اولین شماره ، بدستور شورای فرهنگی دانشگاه آزاد ارومیه توقیف گردید . (ساوالان سسی ۱۲/۱۲/۸۷)

۲۷ ـ امتیاز نشریه دانشجویی “کاکتوس” به مدیر مسئولی آرمان میرزایی بدستور هئیت نظارت بر نشریات دانشجویی دانشگاه رازی کرمانشاه لغو گردید . (امیرکبیر ۱۵/۱۲/۸۷)

دانشجويان: احضار:

۲۸ ـ بابک زمانیان عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر و سهیلا ناحی مدیر مسئول نشریه دانشجویی ” شوکران ” به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احضار شدند . (امیرکبیر ۱/۱۲/۸۷)

۲۹ ـ فرحناز تاجه میری ، سیامن غیاثی ، اشکان مسیبیان و محمد محمدی دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه به کمیته انضباطی دانشگاه احضار شدند . (امیرکبیر ۶/۱۲/۸۷)

۳۰ ـ سمانه فضلعلی دانشجوی دانشکده علوم دانشگاه رازی کرمانشاه به کمیته انضباطی احضار شد.(امیر کبیر ۱۹/۱۲/۸۷)

۳۱ ـ بیش از ۶۰ دانشجوی دانشگاه بهشتی به اتهام بد حجابی،عدم رعایت حریم روابط با نامحرم و پوشیدن چکمه به کمیته انضباطی دانشگاه احضار شدند.اکثریت دانشجویان احضار شده دختر هستند.(جمهوریت ۲۵/۱۲/۸۷)

دانشجويان: محاکمه:

۳۲ ـ سهراب کریمی فعال دانشجویی به اتهام ارتباط با احزاب و گروههای کرد و اقدام علیه نظام در شعبه ۳۰ امنیت دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد . نامبرده سال گذشته در مراسم روز دانشجو بازداشت و پس از سپری کردن ۷۶ روز در سلول انفرادی وزارت اطلاعات در تهران با قرار وثیقه ۱۵۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد .( سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۶/۱۲/۸۷)

دانشجويان: احکام صادر شده:

۳۳ ـ یاسر گلی دانشجوی رشته عمران دانشگاه آزاد سنندج که از ۱۷ مهرماه ۱۳۸۶ در بازداشت بسر می برد ، به اتهام ارتباط با احزاب اپوزیسیون فعال در کردستان در دادگاه تجدید نظر استان کردستان به ۱۵ سال زندان توام با تبعید به زندان بافت کرمان محکوم شد . (کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۱/۱۲/۸۷)

۳۴ ـ یازده نفر از دانشجویان دانشگاه صنعتی بابل به علت برگزاری مراسم روز دانشجو در کمیته انضباطی این دانشگاه محکوم شدند . احکام صادره دانشجویان به این شرح می باشد : علی تقی پور به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات ، حمیدرضا جهان تیغ و محسن برزگر هرکدام به یک ترم محرومیت از تحصیل بدون احتساب سنوات ، معین اسلامی جم ، علی کیایی ، احمد محمد نیا ، سیاوش سلیمی نژاد ، ایمان صدیقی ، نیما نحوی ، محمد علمی و حسام الدین باقری به توبیخ با درج در پرونده محکوم شدند . (امیرکبیر ۲/۱۲/۸۷)

۳۵ ـ مقداد اسلامخواه دانشجوی دانشگاه امام حسین و دبیر انجمن جمهوری خواهان این دانشگاه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب به ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد . نامبرده سال گذشته به حکم دادستانی توسط مامورین امنیتی قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران بازداشت و به بند ۳۲۵ زندان اوین منتقل گردید و مدت ۳۱ روز در سلول انفرادی بسر برد . همچنین وی در کمیته انضباطی به دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم شده بود . (امیرکبیر ۵/۱۲/۸۷)

۳۶ ـ یازده دانشجوی دانشگاه شیراز به اتهام شرکت در تجمع روزهای ۱۵ ، ۱۶ و ۲۰ دی ماه در این دانشگاه در کمیته انضباطی محکوم شدند . احکام صادره به این شرح می باشد : امین درستی به ۲ ترم محرومیت از تحصیل ، راضیه جعفری ، شکوه وصیلی ، زهرا فتاحی زاده ، اسماعیل جلیلوند ، یونس میرحسینی ، عبدالله داودیان ، امین کریمی ، علی شیدایی ، اسماعیل معدنچی و سعید خسرو آبادی هر کدام به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند . پرونده اسماعیل جلیلوند به کمیته انضباطی مرکزی ارجاع داده شده است . همچنین پرونده ۵ دانشجو به اسامی کاظم رضایی ، حمدالله نامجو ، جلیل رضایی ، هادی الم الی و نوید غفاری به علت شرکت در تربیون آزاد ۱۸ آذر به کمیته انضباطی مرکزی ارجاع شده است . احکام صادره برای کاظم رضایی و آرش روستایی به منزله حکم اخراج از دانشگاه می باشد . کاظم رضایی که برای شرکت در جلسه سخنرانی احسان شریعتی به کتابخانه خوارزمی دانشگاه شیراز رفته بود توسط حراست مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بدستور دادسرای ناحیه ۲ شیراز به اتهام اخلال در نظم دانشگاه بازداشت گردید . (امیرکبیر ۵/۱۲/۸۷)

۳۷ ـ هشت دانشجوی دانشگاه امیرکبیر به اسامی لیدا محمودی ، احمدقصابان ، سجاد ویس مرادی ، علی اصغر سپهری ، یوسف رشیدی ، یاسر ترکمن ، کورش محمود کلایه و آورین طه یی به دستور نیروهای امنیتی و مدیریت دانشگاه ممنوع الورود شدند . (امیرکبیر ۵/۱۲/۸۷)

۳۸ ـ سعادت دلفانی ، سید محسن فخری و دیندار دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز در کمیته انضباطی هر کدام به دو ترم محرومیت قطعی از تحصیل ، طیبه جهانگیرفام و مجتبی وکیلی هر کدام به یک ترم محرومیت قطعی از تحصیل و یک ترم محرومیت معلق محکوم شدند . همچنین طی این حکم دانشجویان از خوابگاه محروم شده اند .(وبلاگ آزادی و برابری ۱۲/۱۲/۸۷)

۳۹ ـ سه دانشجوی دختر دانشگاه سیستان و بلوچستان در کمیته انضباطی به توبیخ کتبی و درج در پرونده و حذف یک نیم سال تحصیلی بدون احتساب سنوات که به صورت تعلیقی اجرا خواهد شد ، محکوم شدند.(ادوار نیوز ۱۲/۱۲/۸۷)

۴۰ ـ جمال رحمانی دانشجوی رشته مهندسی صنایع دانشگاه آزاد دهاقان اصفهان به اتهام عضویت در سازمان های حقوق بشری ، شرکت در تجمعات غیرقانونی دانشجویی و جمع آوری امضاء برای آزادی فرزاد کمانگر از زندان، از دانشگاه اخراج شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۱۳/۱۲/۸۷)

۴۱ ـ پیمان عارف از اولین دانشجویان سیاسی اخراج شده در دولت نهم ، که ۲ ماه پیش توسط کمیسیون گزینش استاد و دانشجو به ۲ شرط سپردن تعهد کتبی مبنی بر اجتناب از فعالیت سیاسی در دانشگاه و مهمان شدن در دانشگاه های خارج از استان تهران ، اجازه بازگشت به تحصیل و دفاع از پایان نامه خود در دوره کارشناس ارشد علوم سیاسی را یافته بود ، بار دیگر بدستور مدیر کل اداره اطلاعات تبریز از تحصیل محروم شد .(کمیته گزارشگران حقوق بشر ۱۳/۱۲/۸۷)

۴۲ ـ دیوان عدالت اداری و کمیسیون اصل نود مجلس اعتراض قادر کیانی فعال آذربایجانی و دانشجوی ستاره دار شده دانشگاه تهران در کنکور سال ۸۷ از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد محروم شده بود را رد نمود . قادر کیانی از رتبه های تک رقمی کنکور در رشته روابط بین الملل می باشد که در جریان اعلام نتایج کنکور کارشناسی ارشد ، سازمان سنجش از صدور کارنامه اولیه برای وی امتناع نمود . (امیرکبیر ۱۶/۱۲/۸۷)

۴۳ ـ هشت دانشجوی دانشگاه سیستان و بلوچستان که به علت شرکت در تحصن دانشجویی آبان ماه ۸۷ از سوی کمیته انضباطی دانشگاه محکوم شده بودند ، احکام قطعی خود را دریافت کردند .پنج تن از این دانشجویان تعهد داده اند در آینده فقط درس بخوانند و فعالیتی صنفی یا سیاسی نداشته باشند ، می توانند به تحصیل خود ادامه بدهند . سه تن از دانشجویان بنامهای علی باقری دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده ادبیات ، دو ترم محرومیت از تحصیل و تبعید به دانشگاهی دیگر ، کامران جلیل عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده ادبیات به دو ترم محرومیت از تحصیل و امین صالحی عضو انجمن اسلامی دانشکده مهندسی به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و یک ترم هم به صورت تعلیق محکوم شدند . این ۸ دانشجو دست اندرکاران نشریه های دانشجویی ” کاغذ اخبار ” ، ” پنجره ” ، ” شورا ” ، ” سیاه وسفید ” بودند . علی باقری که برای جمع آوری وسایل خود به خوابگاه دانشگاه مراجعه کرده بود توسط حراست مورد ضرب و شتم قرار گرفت و به علت شدت جراحات وارده در بیمارستان بستری گردید . (امیرکبیر۱۸ و ۱۹/۱۲/۸۷)

۴۴ ـ امیر مصباح قاضی، دانشجوی ترم آخر کارشناسی ارشد ادبیات در دانشگاه آزاد مهاباد به اتهام همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام در شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد به ۲ سال حبس محکوم شد. نامبرده حدود ۲ ماه پیش توسط نیروههای امنیتی بازداشت و به زندان مهاباد منتقل شد. (موکریان نیوز ۲۵/۱۲/۸۷)

۴۵ ـ تعدادی از فعالان صنفی دانشگاه بهشتی تهران به علت شرکت در اعتصاب غذا در کمیته انضباطی دانشگاه محکوم شدند . اسامی دانشجویان و مدت محکومیت شان به این شرح است : کتایون رحیمی به اتهام اغتشاش و اخلال در نظم دانشگاه ، عدم رعایت حجاب و اعتقاد به بهائیت اخراج از دانشگاه ، نیلوفر صادقی و بهمن هیوه چی به اتهام اخلال در نظم دانشگاه و تحریک دانشجویان به اغتشاش ۱ ترم تعلیق با احتساب سنوات ، غلامرضا مدنیان وکیل پایه یک دادگستری و دانشجوی دکترای حقوق به اتهام ارتباط با گروههای سیاسی ممنوع الورود به دانشگاه و ارسال پرونده به کمیته انضباطی مرکزی ، زهرا کریمی راد ، آیلر توسلی ، ناهید مبینی ، شهرزاد محمدیان ، صابر بذرافشان ، امیررضا محمدی و احسان ملک حسینی به دلیل حضور فعال در اعتصاب غذا تذکر کتبی با ذکر در پرونده و محروم از خدمات رفاهی . بیش از ۲۰ دانشجو هم تذکر شفاهی و اخطار کتبی دریافت نمودند . (امیرکبیر ۲۶/۱۲/۸۷)

۴۶ ـ به علت اعتراض دانشجویان دانشگاه امیرکبیر به دفن بقایای کشته های جنگ ایران و عراق، ۵۰ نفر از دانشجویان به کمیته انضباطی احضار شدند. احکام صادره به این شرح است: ۱۵ ترم محرومیت از تحصیل با احتساب در سنوات، ۱۰ توبیخ کتبی با درج در پرونده و ۱۰ حکم احضار والدین به حراست دانشگاه. عده کثیری از دانشجویان همچنان ممنوع الورود به دانشگاه می باشند. (امیرکبیر ۲۷/۱۲/۸۷)

۴۷ ـ ایمان صدیقی دبیر سیاسی سابق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی بابل و حسام باقری عضو کنونی شورای مرکزی انجمن مذکور به اتهام اخلال در نظم و برنامه های دانشگاه در کمیته انضباطی هر کدام به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب در سنوات محکوم شدند. همچنین حمید رضا جهان تیغ و علی کیایی دو دانشجوی دیگر این دانشگاه به اتهام اخلال در نظم و برنامه های دانشگاه در کمیته انضباطی به توبیخ کتبی و درج در پرونده و ممنوعیت استفاده از امکانات رفاهی نظیر خوابگاه محروم شدند. این دانشجویان به همراه تعدادی دیگر با همین اتهام ۳ هفته پیش در کمیته انضباطی محکوم شده بوند.(امیرکبیر۲۸/۱۲/۸۷)

دانشجويان: صدور قرار وثیقه

۴۸ ـ سحر یزدانی پور دانشجوی دانشگاه شیراز که به اتهام تبلیغ علیه نظام بازداشت شده بود ، پس از ۱۱ روز بازداشت با قرار وثیقه از زندان آزاد شد . (ادوارنیوز ۴/۱۲/۸۷)

۴۹ ـ دادگاه شیراز برای آزادی یونس میرحسینی دانشجوی دانشگاه شیراز از زندان مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان قرار وثیقه صادر کرد . خانواده نامبرده قادر به تامین این وثیقه نیستند و میرحسینی همچنان بدلیل عدم تودیع قرار در حبس است . این دانشجو ماه گذشته توسط مامورین اداره اطلاعات شیراز بازداشت گردید . (ادوارنیوز ۹/۱۲/۸۷)

جلوگیری از برگزاری مراسم و منحل کردن نهادهای مدنی :

۵۰ ـ بدنبال سخنرانی استاد محمد مجتهد شبستری ، دفتر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه اصفهان با اعتراض بسیج دانشجویی بدستور مسئولان دانشگاه پلمپ شد . (بامداد خبر ۶/۱۲/۸۷)

۵۱ ـ مسئولان دانشگاه گرگان از سخنرانی مهدی کروبی دبیر کل حزب اعتماد ملی و نامزد دوره دهم انتخابات ریاست جمهوری در این دانشگاه جلو گیری بعمل آوردند. (اعتمادملی ۱۲/۱۲/۸۷)

۵۲ ـ مدیریت دانشگاه بوعلی سینا در همدان با حضور مهدی کروبی دبیر حزب اعتماد ملی و داوطلب دوره دهم ریاست جمهوری در این دانشگاه مخالفت کرد. (ایلنا ۱۳/۱۲/۸۷)

۵۳ ـ نیروهای امنیتی با پلمپ کردن در سینما جام جم در شهرستان زرین شهر از سخنرانی آذر منصوری معاون سیاسی جبهه مشارکت ایران اسلامی جلوگیری بعمل آوردند . (امروز ۱۴/۱۲/۸۷)

۵۴ ـ رضوانی معاون دانشجویی فرهنگی دانشگاه سیستان و بلوچستان گفت : طیف علامه دفتر تحکیم وحدت به اتهام غیرقانونی بودن اجازه فعالیت ندارند.(برنا ۱۵/۱۲/۸۷)۵۵ ـ اداره اطلاعات خوزستان از برگزاری همایش فرهنگی با عنوان خلیج فارس و سرزمین های جنوبی آن جلوگیری بعمل آورد این همایش توسط انجمن دوستداران میراث فرهنگی ” بوم آب و آفتاب ” برنامه ریزی شده بود و قرار بود در سالن تالار شهر اهواز برگزار شود . پس از لغو همایش ۳ نفر از اعضای این انجمن به ستاد خبری اداره اطلاعات خوزستان احضار شدند . (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۳/۱۲/۸۷)

۵۶ ـ انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان به دلیل برگزاری سخنرانی استاد محمد مجتهد شبستری به ۹ ماه تعلیق و به دلیل عدم اعلام برائت از همکاری با طیف علامه دفتر تحکیم وحدت، بدستور هیات نظارت بر تشکل های دانشجوئی دانشگاه اصفهان منحل اعلام گردید. (یاری نیوز ۲۴/۱۲/۸۷)

۵۷ ـ دفتر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی بابل بدلیل عدم اعلام برائت از همکاری با طیف علامه دفتر تحکیم وحدت، بدستور هیات نظارت بر تشکل های دانشجوئی دانشگاه بابل برای سومین بار پلمپ گردید. (امیر کبیر ۲۸/۱۲/۸۷)

۵۸ ـ آموزشگاه موسیقی «آذربایجان» به مدیریت استاد حسن دمیرچی هنرمند مشهور تبریزی توسط اداره اماکن نیروی انتظامی پلمپ شد. این آموزشگاه با ۱۲ معلم موسیقی و ۱۸۰ هنر آموز یکی از مراکز آموزش موسیقی و آواز ترکی آذربایجانی در تبریز بود.(امیر کبیر۲۹/۱۲/۸۷)

مطبوعات: سوء قصد به جان روزنامه نگاران :

۵۹ ـ ذکریا عباسی فرد روزنامه نگار و دبیر حزب مردم سالاری شاخه کرمانشاه در انتهای بلوار رودکی کرمانشاه مورد سوء قصد قرار گرفت به خود وی آسیب نرسیده ولی خودرو نامبرده بر اثر پرتاب نارنجک از بین رفت.(کرمانشاه پست ۱/۱۲/۸۷)

مطبوعات: بازداشت روزنامه نگاران :

۶۰ ـ حمید مافی دبیر سابق تحریریه روزنامه ” فرهنگ آشتی” و “حدیث قزوین ” در روز ۲۰ اسفند توسط نیروهای امنیتی در قزوین بازداشت شد . از محل نگهداری و اتهام وی خبری در دست نیست. (بامداد خبر ۲۷/۱۲/۸۷)

مطبوعات: محاکمه روزنامه نگاران :

۶۱ ـ فریدون وردی نژاد و بهروز بهزادی مدیران اسبق نشریه ” ایران جوان ” به اتهام انتشار مطالب خلاف واقع ، نشر اکاذیب و چاپ تصاویر خلاف عفت عمومی با شکایت مدعی العموم ، ستاد امر به معروف و نهی از منکر ، معاون وقت دادگستری استان تهران و بسیج سپاه پاسداران در شعبه ۱۰۸۳ دادگاه عمومی تهران به ریاست قاضی حسینیان محاکمه شد.(ایران ۱۹/۱۲/۸۷)

مطبوعات: احکام صادر شده توسط دادگاهها:

۶۲ ـ مصطفی فقیهی مدیر سایت خبری انتخاب به اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی و اضرار به غیر با شکایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شورای امنیت ملی، رضازاده استاندار فارس، حسن بیادی نایب رئیس شورای شهر تهران و … در دادگاه به ۱۱ ماه حبس و پرداخت ۲ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد. (سایت رخداد ۲۱/۱۲/۸۷)

اخبار مربوط به فعالین سیاسی، فرهنگی و اجتماعی:

۶۳ ـ نسرین ستوده ، پروین اردلان ، منصور شجاعی ، طلعت تقی نیا و عیسی سحر خیز از افراد ممنوع الخروج برای اعتراض اقدام به شکایت کردند ، پرونده به شعبه اول بازپرسی دادسرای کارکنان دولت ارجاع شد .(تغییر برای برابری ۷/۱۲/۸۷)

۶۴ ـ جایزه پنجمین دوره از “تندیس صدیقه دولت آبادی” به هیچ اثری تعلق نگرفت . وجود سانسور ، خود سانسوری و نیز موانع بسیار دیگری در شرایط فعلی ایران موجب شده تا هیات داوران پنجمین دوره از جایزه ی “تندیس صدیقه دولت آبادی” از اعلام اثری که در خور این جایزه باشد ، خودداری کنند . شهلا لاهیجی مدیر انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در این مراسم گفت : در کشوری که فمینیسم را در ردیف پورنوگرافی می دانند تکلیف چاپ چنین کتابهائی آشکار است . چاپ کتاب در دوران ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد به یک پنجاهم دوران قبل از وی رسیده است . بسیاری از کتابها اجازه چاپ نمی گیرند ، حتی کتبی که چندین بار تجدید چاپ شده اند هم اجازه چاپ مجدد نگرفته اند . چاپ رمان هم غیرضروری تشخیص داده شده است . ترجمه آثار خارجی هم با متن اصلی تفاوت بسیار دارد بگونه ای که انگار اثری دیگر است.(کانون زنان ایرانی ۱۸/۱۲/۸۷)

۶۵ ـ ناصر زرافشان از وکلای خانواده قربانیان قتل های زنجیره ای و از اعضای کانون نویسندگان ایران در فرودگاه ممنوع الخروج اعلام شد و پاسپورت وی توسط مامورین اطلاعاتی ضبط گردید . قرار بود آقای زرافشان در نشست ” بررسی مسایل محیط زیست در ایران و روابط ایران و اروپا در آینده ” سخنرانی کند. (گویا ۲۶/۱۲/۸۷)

۶۶ ـ کمیته دفاع از انتخابات آزاد ، سالم و عادلانه با انتشار بیانیه ای اعلام کرد : در حالی که کمتر از ۹۰ روز به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است ، موارد متعددی از عدم رعایت عدالت و فرصت های برابر برای نامزدهای انتخابات آتی مشاهد می شود . ممانعت از سخنرانی برخی نامزدها در دانشگاهها ، اماکن عمومی و خصوصی ( اعم از مذهبی و غیر مذهبی ) و تضییقات و مانع تراشی های گوناگون نهادهای حکومتی بر سر راه فعالیت حامیان برخی نامزدها و تشکیل جلسات بحث و تبیین مواضع رویدادهایی هستند که موارد متعددی از آن در چند هفته اخیر به وقوع پیوسته است . بر این وضعیت باید رفتار معنادار صدا و سیمای جمهوری اسلامی در مورد پوشش اخبار مربوط به برخی از نامزدها را مورد اشاره قرار داد . ” کمیته دفاع از انتخابات آزاد ، سالم و عادلانه ” به عنوان نهادی مدنی ، مستقل و ناظر برفرآیند غیرقابل دفاع کنونی ، اعتراض و نگرانی خود را نسبت به عدم رعایت دقیق و تمام کمال ضوابط انتخابات آزاد، سالم و عادلانه ابراز می کند .(کمیته دفاع از انتخابات آزاد ، سالم و عادلانه ۲۷/۱۲/۸۷)

احضار فعالین سیاسی، فرهنگی، اجتماعی به دادگاهها:

۶۷ ـ کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیه ای اعلام کرد : فرخنده حاجی زاده ، فرزانه آقایی پور ، ناصر زرافشان ، مجید امین موید و حسن صانعی از اعضای کانون نویسندگان در چند ماه اخیر بارها توسط نیروهای امنیتی احضار و ساعتها مورد بازجویی قرار گرفته اند . هنوز زمان زیادی از صدور حکم سنگین زندان برای یوسف عزیزی بنی طرف نگذشته بود که محسن حکیمی یکی دیگر از اعضای کانون و از فعالان جنبش کارگری بازداشت و پس از تحمل حدود ۲ ماه زندان با وثیقه سنگین از زندان آزاد شد.(کانون نویسندگان ایران ۵/۱۲/۸۷)

۶۸ ـ بهزاد مهرانی عضو مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران از سوی مامورین وزارت اطلاعات تهدید به بازداشت شد . به وی اخطار داده شده که دست از فعالیت های حقوق بشری خود برداشته و به ” زندگی خود ” بپردازد . (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۶/۱۲/۸۷)

۶۹ ـ محبوبه علی نقیان همسر مهندس حشمت الله طبرزدی به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات احضار گردید . نظر به اینکه نامبرده هیچگونه سابقه یا فعالیت سیاسی نداشته است ، مطلعان این احضار را در راستای افزایش فشار بر آقای طبرزدی و ممانعت از فعالیت های سیاسی ایشان می دانند . در این راستا این زندانی سیاسی سابق طی نامه ای به رهبر حکومت ایران و سازمانهای بین المللی اعلام کرد : من و خانواده ام امنیت جانی نداریم . (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۶/۱۲/۸۷)

بازداشت فعالین سیاسی، فرهنگی، اجتماعی به دادگاهها:

۷۰ ـ دلبر براهویی ۱۹ ساله فرزند خدانظر در تاریخ ۵ بهمن پس از خروج از مسجد مکی زاهدان ، توسط مامورین اداره اطلاعات زاهدان با ضرب و شتم بازداشت گردید . نامبرده به ” جاسوسی ” متهم شده است .(دیده بان حقوق بشر بلوچستان ۱/۱۲/۸۷)

۷۱ ـ ابوبکر هژبری ساکن شهرستان مریوان در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل گردید . منزل وی در مریوان مورد بازرسی قرار گرفت و وسائل شخصی نامبرده ضبط گردید.(کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۳/۱۲/۸۷)

۷۲ ـ فاطمه نبوی ۲۸ ساله روز جمعه دوم اسفند ماه توسط مامورین امنیتی در سمنان بازداشت گردید . منزل خانواده نبوی مورد بازرسی قرار گرفت . خانم نبوی پس از دیدار با اعضای خانواده اش در قرارگاه اشرف در عراق و بازگشت به ایران در ۳۰ آبان بازداشت شده بود و پس از چند هفته با قرار وثیقه سنگین از زندان آزاد شده بود . (فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ۵/۱۲/۸۷)

۷۳ ـ روز جمعه دوم اسفند ماه نیروهای وزارت اطلاعات افرادی از خانواده های مجاهدین خلق را بازداشت نمودند . اسامی بازداشت شدگان به شرح زیر است : مهسا نادری دانشجوی دانشگاه معصومیه قم ، حامد یازرلو فوق لیسانس هوا فضا شاغل ، احسان عرفانی ۲۵ ساله شغل آزاد ، فاطمه ضیایی ۵۰ ساله خانه دار همسر آقای عظیمی ، حسن ترلانی ۲۲ ساله و فرزاد مددزاده راننده تاکسی . وزارت اطلاعات طی سالهای اخیر اقدام به برخوردهای شدید با خانواده اعضای سازمان مجاهدین در ایران نموده است . دهها تن در این میان بازداشت و احکام حبس دریافت کرده اند .(کمیته گزارشگران حقوق بشر ۷/۱۲/۸۷)

۷۴ ـ سعدالله حمیدی اهل شهرستان بانه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، ۱۰ روز پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت گردید. (سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۱۴/۱۲/۸۷)

۷۵ ـ شلیر و فواد مصطفی پور هنگام پخش بیانیه روز جهانی زن توسط مامورین امنیتی در شهرستان بوکان بازداشت شدند.(موکریان نیوز ۱۸/۱۲/۸۷)

۷۶ ـ سه هفته پس از دستگیری احمد احمدی فرزند نجمه از اهالی روستای ” ده گاگا ” از توابع سروآباد مریوان ۷نفر دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند . اسامی دستگیرشدگان به قرار ذیل است : مرسل محمدی فرزند عزیز ، هوشیار احمدی فرزند حسین ، مسلم احمدی فرزند حسین ، آزاد احمدی فرزند فاربس ، پرویز رضایی فرزند نظیر ، عیسی احمدی فرزند رئوف ، لازم به یادآوری است که آزاد احمدی کمتر از ۱۸ سال سن دارد و به جای برادرش ناصح احمدی دستگیر شده است که تحت تعقیب نیروهای امنیتی قرار دارد.(کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۱۸/۱۲/۸۷)

۷۷ ـ حمید بدری ، شیخ مراد بدری ، منوچهر مرادی و کیومرث ذوالفقاری از اهالی روستاهای کرند غرب از توابع کرمانشاه به اتهام ارتباط با یک حزب اپوزسیون فعال در کردستان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.( کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۲۰/۱۲/۸۷)

۷۸ ـ علی نظری نماینده اراک در مجلس ششم مسئول کمیته ورزشی کمیسیون فرهنگی مجلس ششم به اتهام انتقال اطلاعات به یک کشور اروپائی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در بند ۲۰۹ زندان اوین بسر می برد. علی نظری از نزدیکان مهدی کروبی در مجلس ششم بود به نظر می رسد بازداشت او در آستانه انتخابات برای اعمال فشار بر شخص مهدی کروبی صورت گرفته باشد. (نوروز ۲۱/۱۲/۸۷)

۷۹ ـ صادق سیستانی زندانی سیاسی سابق ۶ هفته پیش توسط مامورین وزارت اطلاعت ربوده شده و از آن تاریخ هیچ خبری از محل بازداشت و شرایط این زندانی سیاسی در دست نیست ، صادق سیستانی قبل از این بیش ۱۴سال در زندان بسر برده ، طی مدت بازداشتش تحت شکنجه های جسمی و روحی قرار داشته است . (فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ۲۷/۱۲/۸۷)

۸۰ ـ علی کلایی وبلاگ نویس و فعال سیاسی به شعبه ۱۰ دادگاه انقلاب تهران احضار شد. نامبرده سال گذشته در جریان بازداشت گسترده دانشجویان در آذر ماه بازداشت و به مدت ۵۷ روز در بند ۲۰۹ زندان اوین بسر برد. وی با قرار وثیقه ۸۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد.(کمیته گزارشگران حقوق بشر در ایران ۲۷/۱۲/۸۷)

۸۱ ـ مرکز بررسی جرائم سازمان یافته دایره جرایم سایبری اطلاعات سپاه پاسداران اعلام کرد : تعدادی از سایتهای اینترنتی به اتهام توهین به خمینی، خامنه ای، احمدی نژاد و مسئولین نظام، اهانت به مقدسات ، تبلیغ سایتهای ضد دینی ، ضد اخلاقی، تبلیغ سایت لوگوی احمد باطبی، ارتباط با سازمان مجاهدین خلق و حزب جوانان نیک ، ایجاد فیلتر شکن و … توسط اطلاعات سپاه منهدم شده و تعدادی دستگیر شده اند. سپاه پاسداران ادعا کرده ، این کاربران اینترنتی و سایتها بخشی از پروژه «براندازی نرم» می باشد که با پشتیبانی شرکت دریم هاست امریکا و پشتیبانی مالی شرکت گوگل طراحی شده است.(فارس ۲۸/۱۲/۸۷)

۸۲ ـ جمشید مرادی، کیانوش مرادی و زوار مرادی از اعضای « کانون لر بختیاری ایران زمین» به جرم برگزاری مراسم سنتی چهارشنبه سوری در شهرستان ایذه واقع در استان خوزستان توسط نیروی انتظامی مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بازداشت شدند. ( فعالان حقوق بشر در ایران ۲۸/۱۲/۸۷)

فعالین سیاسی، فرهنگی، اجتماعی : احکام صادر شده توسط دادگاهها:

۸۳ ـ محمود امانی به اتهام همکاری با احزاب اپوزیسیون مخالف جمهوری اسلامی در کردستان در دادگاه تجدید نظر استان کردستان به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی ۵ ماه پیش توسط مامورین امنیتی در شهر سقز بازداشت گردید.(کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۴/۱۲/۸۷)

۸۴ ـ حمید والایی و غلام نجفی از فعالان مدنی آذربایجانی به اتهام تبلیغ علیه نظام در شعبه دوم دادگاه انقلاب تبریز هر یک به یکسال حبس محکوم شدند . طبق حکم صادره ۹ ماه از محکومیت مذکور به مدت ۵ سال معلق و ۳ ماه آن تعزیری می باشد .(ساوالان سسی ۵/۱۲/۸۷)

۸۵ ـ زانا کریمی ۱۸ ساله اهل بانه به اتهام ارتباط با گروههای مخالف کرد ، در دادگاه انقلاب بانه به ۶ ماه حبس تعزیری و یک میلیون و هفتصد هزار تومان جریمه نقدی محکوم شد.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۵/۱۲/۸۷)

۸۶ ـ نسترن شیدا معلم دبیرستان وابسته به دانشگاه کردستان با ۱۰ سال سابقه ی تدریس به دلیل بحث درباره ی عقاید مذهبی اهل تسنن بدستور حراست آموزش و پرورش سنندج از کار اخراج شد .(کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۶/۱۲/۸۷)

۸۷ ـ عبدالله منصوری هلندی ایرانی تبار به اتهام مشارکت در تروریسم در دادگاه به ۳۰ سال زندان محکوم شد . نامبرده از سال ۱۹۸۸ در هلند پناهنده بود . وی در سال ۲۰۰۷ در سوریه بازداشت و تحویل ایران گردید . ( نوروز ۶/۱۲/۸۷)

۸۸ ـ فردین محمدی به اتهام همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون فعال در کردستان در دادگاه تجدید نظر استان کردستان به ۱۰ سال حبس توام با تیعید به زندان رامهرمز محکوم شد . وی برای اجرای حکم به تبعیدگاه انتقال داده شد . (کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۶/۱۲/۸۷)

۸۹ ـ ایرج حسنی از فعالین آذربایجانی در تبریز به اتهام اخلال در نظم و آرامش عمومی از طریق شرکت در تجمع غیرقانونی در دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان شرقی به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد.(ساوالان سسی ۱۳/۱۲/۸۷)۹۰ ـ مطلب شکوهی اهل شهرستان بانه به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در دادگاه انقلاب شهرستان سقز به یکسال حبس تعزیری محکوم شد. (سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۱۴/۱۲/۸۷)

۹۱ ـ ودود اسدی فعال حقوق بشر آذربایجانی و حسین رحیمی دانشجوی جهاد دانشگاهی رشت و فعال آذربایجانی به اتهام تبلیغ علیه نظام و قومیت گرائی در شعبه یک دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی مصطفوی نیا به ترتیب به تحمل یکسال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شدند . (امیرکبیر ۱۷/۱۲/۸۷)

۹۲ ـ جواد علیزاده دانشجوی محروم از تحصیل مقطع کارشناسی ارشد حقوق بشر دانشگاه علامه طباطبایی تهران و عضو مجموعه فعالان حقوق بشر به اتهام تبلیغ علیه نظام و راه اندازی تجمع غیرقانونی در شعبه یک دادگاه انقلاب سنندج به یکسال زندان محکوم شد . نامبرده از ۲۶ دی در بازداشت بسر می برد .(فعالان حقوق بشر در ایران ۱۸/۱۲/۸۷)

۹۳ ـ بهمن گودرز زاده و سعید ابوطالبی از اعضای هیات مدیره کانون فرهنگیان استان اصفهان به جرم دفاع از حقوق صنفی فرهنگیان ، اولی به یکسال تبعید به شهرستان میمه و دیگری به تقلیل یک گروه برای یکسال محکوم شدند . (سایت کانون فرهنگیان اصفهان ۱۸/۱۲/۸۷)

۹۴ ـ رضا عبدی سنبل آبادی دبیر انگلیسی منطفه ۱۸ شهر تهران به اتهام اخلال در نظم عمومی از طریق تجمع غیرقانونی در مقابل مجلس شورای اسلامی در شعبه ۱۰۵۹ مجتمع قضایی بهشتی به ریاست قاضی حمیدرضا حسینی و با تایید حمید محمدی رئیس شعبه ۱۹ دادگاه تجدید نظر استان تهران به ۵ ماه حبس و ۲۰ ضربه شلاق محکوم شد . رضا عبدی گفت : ” اگر بپذیرند عیدی امسالم را که هنوز پرداخت نشده است بابت بدل از حبس و شلاق به حساب دادگستری می ریزم . ” (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۱۹/۱۲/۸۷)

۹۵ ـ محمد احسانی ۳۵ ساله عضو انجمن جهانی مستندسازان و خانه سینمای ایران به عنوان متهم ردیف سوم پرونده موسوم به براندازی نرم در دادگاه انقلاب به ۳ سال زندان محکوم شد . وی در تاریخ ۱۶تیر در جریان مراسم ازدواج اش در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل گردید . محمد احسانی مدت ۸ ماه بازداشت را در سلول انفرادی سپری کرده است . (روز ۲۰ /۱۲/۸۷)

۹۶ ـ دکتر حسام فیروزی پزشک معتمد زندانیان سیاسی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی ، تشویش اذهان عمومی ،نشر اکاذیب پناه دادن و درمان زندانیان سیاسی در شعبه ۶ دادگاه انقلاب تهران و با تایید دادگاه تجدید نظر به ۱۵ ماه حبس تعزیری محکوم گردید . دکتر فیروزی برای گذارندن دوران محکومیت روانه زندان اوین شد.(فعالان حقوق بشر در ایران ۲۶/۱۲/۸۷)

۹۷ ـ بیت الله بزرگر از فعالین آذربایجانی به اتهام تبلیغ علیه نظام و قومیت گرایی در دادگاه انقلاب مشکین شهر به ۵ ماه حبس تعلیقی به مدت دو سال محکوم شد . (امیرکبیر ۲۶/۱۲/۸۷)

صدور قرار وثیقه برای آزادی زندانيان سياسی:

۹۸ ـ جلال عزیزی یکی از بازداشت شدگان روستای قم قلعه از توابع مهاباد با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد . (کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۴/۱۲/۸۷)

۹۹ ـ عبدالله عباسی جوان استاد دانشگاه رجائی تهران و از فعالان مدنی آذربایجانی، پس از تحمل ۱۰۳ روز بازداشت موقت، به علت مرگ مادرش با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از بند ۲۰۹ زندان اوین آزاد شد. (ساوالان سسی ۶/۱۲/۸۷)

۱۰۰ ـ کاوه محمدی اهل روستای گمریشال از توابع شهرستان بانه که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی ۱۵ روز پیش توسط نیروهای امنیتی در شهرستان سقز بازداشت شده بود، با قرار وثیقه ۱۵ میلیون تومانی از زندان آزاد شد. (سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۰۱ ـ محمد اولیائی فر وکیل دادگستری به اتهام تشویش اذهان عمومی در دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد. از سوی دادگاه برای وی مبلغ ۲۰ میلیون تومان قرار صادر گردید. (فعالان حقوق بشر در ایران ۱۹/۱۲/۸۷)

۱۰۲ ـ ژینوس سبحانی که تا زمان پلمپ دفتر کانون مدافعان حقوق بشر ، منشی ” کانون مدافعان حقوق بشر ” و ” کانون مشارکت در پاکسازی مین ” بود ، با قرار وثیقه ۷۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شد . نامبرده در تاریخ ۲۵ دی ماه توسط مامورین امنیتی بازداشت شده بود . (کانون مدافعان حقوق بشر ۲۲/۱۲/۸۷)

۱۰۳ ـ پنج نوجوان ۱۳ تا ۱۴ ساله اهل روستای خامسان از توابع کامیاران بنامهای سامان ، میلاد ، کاروان ، زانیار و فرشاد همگی با نام خانوادگی مرادی به اتهام شعارنویسی حدود ۲۰روز پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند . این دانش آموزان با وثیقه های ۱۰ ، ۱۵ و ۲۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شدند . این نوجوانان پس از آزادی توسط نیروهای بسیجی روستا تهدید به ضرب و شتم و وادار به خبر چینی و شعار نویسی علیه احزاب کرد و فحاشی به آنها می شوند . این نوجوانان دچار افت شدید تحصیلی و همچنین مشکلات روحی و روانی شده اند .(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۲۵/۱۲/۸۷)

۱۰۴ ـ علی اصغر شفیعیان دبیر سابق سرویس سیاسی خبرگزاری ایسنا و از بازداشت شدگان در مراسم بزرگذاشت مهندس بازرگان در حسینیه ارشاد ، پس ازتحمل ۳۶ روز زندان انفرادی در بند ۲۴۰ زندان اوین ، با قید کفالت از زندان آزاد شد . (اعتماد ملی ۲۶/۱۲/۸۷)

اخبار مربوط به زندانيان سياسی:

۱۰۵ ـ رحمان حسین زاده اهل سقز دانشجوی دانشگاه ارومیه و فایق روراست ۲۰ ساله اهل مهاباد دانشجوی ترم اول رشته دانشگاه اورمیه به ترتیب پس از ۱۰۰ روز بازداشت و یک ماه بازداشت از داشتن وکیل محروم هستند . پرونده این دانشجویان در دست اطلاعات سپاه و اداره اطلاعات می باشد و آنها را بصورت بلاتکلیف نگه داشته اند.(کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۴/۱۲/۸۷)

۱۰۶ ـ وهاب فتاحی ، قادر قنده ، هیوا پورمند و آکام قویتاسی از اهالی روستای قم قلعه از توابع مهاباد پس از یکماه بی خبری به بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه منتقل شدند.(کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۴/۱۲/۸۷)

۱۰۷ـ داریوش ممبینی عضو شورای اسلامی شهر اهواز در اعتراض به بازداشت غیرقانونی و عدم تفهیم اتهام دست به اعتصاب غذا زده است . وی بدستور بازپرس دادستانی نیروهای مسلح بازداشت شده است.(آفتاب ۵/۱۲/۸۷)

۱۰۸ ـ سید مصطفی علوی جدائی که به ۱۰ سال زندان محکوم شده از زندان رجایی شهر به زندان دماوند تبعید گردید.وی از ۳ سال پیش در زندان بسر می برد و قبلا از زندان اوین به زندان رجایی شهر تبعید شده بود.(فعالان حقوق بشر در ایران ۱۳/۱۲/۸۷)

۱۰۹ ـ بدنبال مرگ مشکوک امیر حسین حشمت ساران از زندانیان سیاسی در بند ۲ زندان گوهردشت کرج، زندانیان سیاسی همبند نامبرده آقایان بهروز جاوید طهرانی، افشین بایمانی و علیرضا کرمی خیرآبادی توسط ترابی رئیس بازپرسی زندان گوهردشت برای مدت طولانی مورد بازجوئی قرار گرفتند.(فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ۲۰/۱۲/۸۷)

۱۱۰ ـ طبق بخشنامه ابلاغ شده به سازمان زندانها، اعطای مرخصی نوروزی به زندانیان سیاسی، ممنوع شده است. در مورد زندانیان سیاسی بر خلاف سایر زندانیان که می بایست تنها نظر مساعد مسئولین زندان را برای رفتن به مرخصی جلب نمایند، دادگاه انقلاب و وزارت اطلاعات، مراجعی هستند که باید در مورد مرخصی آنها تصمیم گیری کنند. در سالهای اخیر هیچ یک از زندانیان سیاسی در ایران نتوانسته اند از حق استفاده از مرخصی استفاده نمایند. (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۲۰/۱۲/۸۷)

۱۱۱ـ وضعیت جسمانی و ناراحتی قلبی محمدصدیق رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در بیست و یکمین ماه زندانی شدنش همچنان نگران کننده است، به ویژه اینکه ناراحتی قلبی ایشان کماکان از سوی مسئولان درمانی اضطراری و خطرناک توصیف می شود. معاونت امنیت دادستانی و وزارت اطلاعات با درخواست مرخصی اضطراری کبودوند که از سوی وکلای وی مطرح شده بود مخالفت کرده اند. مسئولان زندان به دلیل وخامت قلبی ایشان ناچار شده اند، حداقل دو بار وی را به بیمارستان خارج از زندان اعزام کنند. سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ضمن هشدار جدی در مورد وضعیت خطرناک قلبی و جسمانی آقای محمد صدیق کبودوند ، مسئولیت هرگونه عواقب غیر قابل جبران در این باره را متوجه معاونت امنیت دادستانی انقلاب تهران و وزارت اطلاعات می داند.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۲۱/۱۲/۸۷)

۱۱۲ ـ علی پور اقبال ۷۳ساله و همسرش آسیه بنده لو ۷۰ساله و امین رضایی از دستگیرشدگان ۲۷دی ماه در فرودگاه تهران به سلولهای انفرادی بند ۲۴۰ زندان اوین منتقل شدند . نامبردگان ممنوع الملاقات می باشند . کبری بنازاده امیرخیزی ۵۶ ساله بر اثر شکنجه یکی از سربازجویان وزارت اطلاعات بنام سعید شیخیان ، چشم راست او دچار خونریزی شده است و از درمان جدی محرم است خطر از دست دادن بینایی اش او را تهدید می کند.دو برادر ایشان بنامهابی حمید و اصغر بنازاده از زندانیان سیاسی سابق بدلیل دیدار با عزیزانشان در قرارگاه اشرف در عراق هر کدام به دوسال زندان محکوم شده و بیش از یکسال است که در زندان بسر می برند . همچنین خانم شهلا زرین فر عضو دیگر این خانواده مدت یکسال بود در زندان گوهردشت بسر می برد و اخیرا آزاد شد . خسرو رهنما ، زهرا جوادی و خانم صمدی از بازداشت شدگان ۲۷ دی ماه در بند ۲۰۹ زندان اوین بسر می برند. (فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ۲۷/۱۲/۸۷)

نقض حقوق اقلیتهای مذهبی:

۱۱۳ ـ عده ای از دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی ساکن اصفهان ، جهت برگزاری مجلس شب دوشنبه و اقامه نماز در خرابه های مقبره درویش ناصر علی در تخت فولاد اصفهان ، به آنجا مراجعه کردند . آنها توسط مامورین امنیتی لباس شخصی و گارد ویژه نیروی انتظامی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند ، دکتر کشاورز و تعدادی دیگر از دراویش زخمی شدند . در روز اول اسفند نیروهای امنیتی با پرتاب گاز اشک آور و ضرب و شتم دراویش با باتوم و چوب بیش از ۷۰ نفر را بازداشت کردند . (سایت مجذوبان نور ۴/۱۲/۸۷)

۱۱۴ ـ بدنبال تجمع دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی در مقابل مجلس شورای اسلامی گارد ضد شورش و نیروهای امنیتی به دارویش حمله کرده و بیش از ۱۰۰ تن از آنها را بازداشت کردند . اتهام دراویش بازداشتی اقدام علیه امنیت ملی اعلام شده است . اسامی ۱۱۸ نفر از دراویشی که به زندان اوین منتقل شده اند به شرح زیر است : ابراهیم محضر ، ابوالفضل خالقی ، ابوالفضل صالحی ، ابوذر کرمی ، احمد ایزد پناه ، احمد جمادی ، احمد کریمی ، اسماعیل صنعت پرست ، اصغر صالحی ، اعتمادی ، اكبر رضائي ، اکبر موسوی ، امامی ، امید رمضانی ، امير ارزاني ، امیر علافی ، امین کرمپور ، ایمان ذکی ، بابک یاری ، باغستانی ، بهادر فیروزه ای ، بهزاد فرامرزی ، بهنام نظام آبادی ، بیژن احمد پور ، پدرام مهور ، پرویز شمس ، پیمان امرایی ، تقی بخشیان ، تورج واقفی ، توکل جواق ، جعفر اشراقی ، حبیب بهروزیان ، حسن زرنقی ، حسن سینایی ، حسن فرزانه ، حسین خاك مردان ، حسين معطري ، حميد سليماني ، حمید سیدصالحی ، حمید نظری ، حمید نوری ، خدا دوست ، دكتر علي محمد صابري ، رامین اشکوه ، رضا سیگارودی ، رضا شالی ، رضا شاهی ، رضا فروتن ، رضا مطیع قوانین ، رضا مهرآور ، رضا هادوي ، سعید کمال ، سعید یزدانی ، سهرابی ، سيدرضا حسنی ، شیرانی ، عباس امینی ، عبد المناف غلامی ، عبدالصالح لقمانی ، عراقي ، علی اشراقی ، علی آقایی ، علي اكبر بنكدار ، علی جان نثار ، علی عزالدین ، علی مقامی ، علیرضا سلیمی ، علیرضا علی نژاد ، علیرضا کریمی ، غلامحسين جغتای ، غلاميان ، فرحناز امامی ، فرشاد خدادادی ، فيروز بيدآبادي ، كرمی ، گلزار ، ماشالله خداداي ، مجید علیمرادی ، محسن رضی ، محسن کرد زنگنه ، محمد احمد خان ، محمد دربان ، محمد زرنقی ، محمد صادق مرادی سروستانی ، محمد علافی ، محمد علی تابان ، محمد عنالویی ،مسعود خاک مردان ، مسلم صنعت پرست ، مصطفی کاشی ، معطری ، منصور مرعشی ، مهدي الهياری ، مهدی باقری ، مهدی جمادی ، مهدی دژم ، مهدی صفی خانی ، مهدی فرجی ، مهدی فکوری ، مهدی مسکوری ، مهرداد شیرازی ، مهرداد کرمی ، مهندس حسن كاشاني ، مهندس رضا كشاورز ،مهندس محمد رسا ، میکاییل قربانی ، میلاد احمد خان ، میلاد عادل پور ، نادر امیری ، نادر دربان ، ناصر تابان ،نصر آزاد ، نعمتی ، هادی صادقی ، هومن شریفی ، یاسر عالیوند ، یدالله شمسی خانی ،یوسف فرجی . (مجذوبان نور ۵/۱۲/۸۷)

۱۱۵ ـ خانه دو نفر از بهائیان سمنان بنامهای پیراسته و پورحسینی در ساعت یک بامداد با کوکتل مولوتف مورد حمله قرار گرفت. در تاریخ ۲۵/۹/۸۷ این آپارتمان مورد هجوم مامورین اداره اطلاعات قرار گرفته بود . آیت الله سید محمد شاهچراغی امام جمعه سمنان در تاریخ ۲/۱۲/۸۷ در خطبه های نماز جمعه با اشاره به نامه ی دادستان کل کشور به وزیر اطلاعات خواهان برخورد قاطع و قانونی با فرقه بهائیت شد و اعلام کرده است ، مردم همانطور که شاه را از ایران بیرون کردند ، می توانند بهائیت را نیز از ایران بیرون کنند . وی افزود : ازدواج و معامله با بهائیان طبق فتوای فقها مجاز نیست.(فعالان حقوق بشر در ایران ۷/۱۲/۸۷)

۱۱۶ ـ حسین کریمی ۲۷ ساله از نو کشیشان مسیحی ، پس از تحمل ۲۷ روز بازداشت ، با واگذاری سند منزل بعنوان وثیقه از زندان آزاد شد.(فعالان حقوق بشر در ایران ۱۰/۱۲/۸۷)

۱۱۷ ـ میترا نجفی سخنگوی رسمی جمعیت آل یاسین در تهران به همراه فرزندش علی یارنیک فرمان از اعضای شورای مرکزی جمعیت مذکور توسط مامورین امنیتی بازداشت شدند . (جمعیت آل یاسین ۱۳/۱۲/۸۷)

۱۱۸ ـ سینا دانا، سماء نورانی و فراز وزیرزاده، دانشجویان مهندسی پزشکی دانشگاه سهند تبریز به دلیل بهائی بودن، بدستور سازمان سنجش آموزش کشور از دانشگاه از تحصیل محروم و از دانشگاه اخراج شدند. (فعالان حقوق بشر در ایران ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۱۹ ـ خانم شباب حسامی (پریا) همسر پیمان فتاحی رهبر زندانی جمعیت آل یاسین به اتهام بدعت گذاری در دین و توهین به نظام در دادگاه انقلاب مورد بازجویی قرار گرفت. (جمعیت آل یاسین ۱۶/۱۲/۸۷)

۱۲۰ ـ مینو مشیری زواره دانشجوی رشته اقتصاد دانشگاه دولتی سمنان به علت بهایی بودن از دانشگاه اخراج شد . (فعالان حقوق بشر در ایران ۱۷/۱۲/۸۷)

۱۲۱ ـ شیرین فروغیان (صمیمی) از بهائیان شهر ساری توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت و به زندان کچوئی ساری منتقل گردید. همسر ایشان عادل صمیمی در تاریخ ۱۲/۱۱/۸۷ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به مدت ۹ روز در بازداشت بود. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۰/۱۲/۸۷)

۱۲۲ـ زهره شریفی از هواداران آیت الله بروجرودی ، پس از تحمل ۲۱ روز بازداشت با قرار وثیقه سنگین از زندان آزاد شد.(بام آزادی ۲۱/۱۲/۸۷)

۱۲۳ ـ ملاسیف الله حسینی از اعضای مکتب قرآن کردستان که در دادگاه ویژه روحانیت به دو و نیم سال حبس در تبعید در زندان ملایر محکوم گردیده ، در زندان تهدید به قتل شده است . نامبرده بعد از اتمام دوران حبس برای ادامه زندگی به شهر سمیرم واقع در استان اصفهان محکوم شده است.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۲۲/۱۲/۸۷)

۱۲۴ ـ پویا تبیانیان ۲۴ ساله به علت بهایی بودن توسط نیروهای امنیتی در شهر سمنان بازداشت شد .(فعالان حقوق بشر در ایران ۲۲/۱۲/۸۷)

۱۲۵ ـ مامورین اداره اماکن نیروی انتظامی سمنان مغازه خانم شمیل پیرآسته را به جرم بهایی بودن پلمپ کردند. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۶/۱۲/۸۷)

۱۲۶ ـ فاران خوان یغما دانشجوی ترم ششم ریاضی محض دانشگاه مازندران به علت بهایی بودن بدستور سازمان سنجش از دانشگاه اخراج شد . (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۷/۱۲/۸۷)

۱۲۷ ـ هاله هوشمند و فرهاد معصومی از بهائیان شیراز به اتهام فعالیتهای غیر قانونی توسط مامورین اداره اطلاعات شیراز بازداشت شدند.(فعالان حقوق بشر در ایران ۳۰/۱۲/۸۷)

اخبار فعالان جنبش زنان:

۱۲۸ ـ با گذشت حدود یک ماه از بازداشت عالیه اقدام دوست هنوز وکلای او موفق به ملاقات با وی نشده اند . حکم ۳ سال زندان این فعال جنبش زنان در حالی به اجرا در آمد که هیچ یک از وکلای وی و خود او حکم را دریافت نکرده اند . نسیم غنوی یکی از وکلای عالیه اقدام دوست گفت : مسئولان زندان اوین اعلام کرده اند ، طی بخشنامه جدید وکلای متهمان و زندانیان امنیتی دادگاه انقلاب برای ملاقات با موکل خود باید مجوزی از دادگاه کسب کنند . شیرین عبادی یکی دیگر وکلای این پرونده می گوید : در پرونده ادعا شده است که یک سال و نیم پیش مامور ابلاغ حکم به دفتر بنده مراجعه کرده است و چون کسی در دفتر نبوده است ، اخطاریه را به دیوار کوچه چسبانده است . هیچ وکیلی در جهان دیوارهای کوچه را برای پیگیری پرونده هایش نگاه نمی کنند .(تغییر برای برابری ۱/۱۲/۸۷)

۱۲۹ ـ علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه در مورد اجرای حکم حبس ۱۴ نفر از فعالان زن گفت: در مورد دو نفر حکم اجرا شد که یکی چهار ماه حبس و ۱۵ ضربه شلاق بود و دیگری ۹ ماه حبس و ۷۰ ضربه شلاق که حکم شلاق اجرا شد و حبس آنها معلق است ، اتهام فعالان زن در پرونده ، اخلال در نظم عمومی عنوان شده است . (ایسنا ۱۳/۱۲/۸۷)

۱۳۰ ـ ماموران امنیتی لباس شخصی و نیروی انتظامی از برگزاری نشست “زنان اکنون” جلوگیری کردند . همزمان با روز جهانی زن قرار بود کمیته آموزش و پژوهش کمیسیون حقوق بشر کانون وکلای دادگستری مرکز ، نشستی تحت عنوان “زنان اکنون” در سالن آمفی تئاتر پارک ورشو برگزار کند . قرار بود در این مراسم وکلای دادگستری دکتر بهشید ارفع نیا ، دکتر رزا قراچورلو ، زهره ارزنی ، شهیندخت مولاوردی ، نسرین ستوده و شادی صدر سخنرانی کنند .(کانون زنان ایرانی ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۳۱ ـ هانا عبدی فعال حقوق زنان که در هشتم اسفند پس از سپری کردن دوران محکومیت اش از زندان آزاد شد . مجددا به همراه روناک صفارزاده دیگر فعال حقوق زنان که از ۱۷ ماه پیش بصورت بلاتکلیف در زندان بسر می برد ، به جرم شرکت اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در دادگاه محاکمه و هریک به ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شدند . (انجمن زنان آذر مهر ۲۴/۱۲/۸۷)

۱۳۲ ـ پرستو الهیاری ، ناهید کشاورز و سارا ایمانیان از اعضای کمپین یک میلیون امضاء به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران احضار شدند.(مدرسه فمینیستی ۲۶/۱۲/۸۷)

اخبار کارگری:

۱۳۳ ـ سوسن رازانی و شیدا خیرآبادی از فعالین کارگری به جرم شرکت در مراسم روز جهانی کارگر در شعبه ۱۰۱ دادگاه جزایی سنندج و با تایید دادگاه تجدید نظر به ترتیب به ۷۰ ضربه و ۱۵ ضربه شلاق محکوم شدند ، حکم صادره در زندان سنندج به اجرا در آمد . نامبردگان به ترتیب به ۹ ماه و ۴ ماه زندان تعلیقی محکوم شده اند.(روز ۱/۱۲/۸۷)

۱۳۴ ـ محسن حکیمی عضو کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری که در رابطه با بازداشت بیژن امیری کارگر خودروسازی دستگیر شده بود پس از تحمل دو ماه زندان که ۵۲ روز آن را در سلول انفرادی سپری کرد، با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد.(کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل کارگری ۱/۱۲/۸۷)

۱۳۵ ـ حسین طاهرزاده دبیر اجرایی خانه کارگر استان سمنان گفت : ۶۰ کارگر معدن زغال سنگ ” دنبو ” مدت ۳ ماه است که حقوق دریافت نکرده اند . (ایلنا ۴/۱۲/۸۷)

۱۳۶ ـ شعبه وزارت اطلاعات بیمارستان ۱۰۰۰ تختخوابی موسوم به هسته گزینش ۳۵ پرستار این بیمارستان را به اتهام بدحجابی و عدم اعتقاد به مبانی جمهوری اسلامی از کار اخراج کرد . نیکو قاسم رمکی ، راحله کریمی ، سیما پنجعلی و مریم کشاورز از جمله پرستاران اخراج شده هستند . (سلام دمکرات ۵/۱۲/۸۷)

۱۳۷ ـ عید علی کریمی دبیر اجرایی خانه کارگر استان قزوین اعلام کرد : ۳۰۰ کارگر کارخانه چینی بهداشتی مینا از کار اخراج شدند . کارگران اخراجی مدت یک هفته است که برای اعتراض در مقابل کارخانه دست به تجمع زده اند . (ایلنا ۵/۱۲/۸۷)

۱۳۸ ـ پنجاه کارگر شرکت تاژ در شهر صنعتی لیا قزوین از کار اخراج شدند . در این شرکت حدود ۶۰۰ کارگر مشغول بکار هستند . (سلام دمکرات ۵/۱۲/۸۷)

۱۳۹ ـ بهمن دانایی دبیر و عضو هئیت مدیره انجمن کارخانه های قند و شکر گفت : ۱۶ کارخانه شکر در سال ۸۷ تعطیل شده و کارگران کار خود را از دست داده اند. بازار شکر کشور در اختیار انگشت شمار افرادی که هیچ گاه در تولید شکر دست نداشته اند قرار گرفته و سود های کلانی را نصیب خود کرده اند . تولید شکر در داخل امسال به نسبت سال ۸۵ حدود ۸۰۰ هزار تن کاهش نشان می دهد.(فردا ۵/۱۲/۸۷)

۱۴۰ ـ رضا رخشان مسئول روابط عمومی سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه اعلام کرد : عبدالرحیم بسحاق از اعضای هئیت مدیره سندیکا توسط مامورین امنیتی بازداشت گردید . (سلام دمکرات ۶/۱۲/۸۷)

۱۴۱ ـ نجات دهلی عضو هیات مدیره شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه که برای پیگیری وضعیت رحیم بسحاق به دادگستری شوش رفته بود ، توسط مامورین امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل گردید .(فعالان حقوق بشر در ایران ۷/۱۲/۸۷)

۱۴۲ ـ علی اکبر پیر هادی عضو هئیت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود ، پس از پنج روز در شعبه دوم بازپرسی ویژه امنیت دادسرای انقلاب تهران مورد بازجویی قرار گرفت و با قرار کفالت از زندان آزاد شد .(سندیکای کارگران شرکت واحد ۸/۱۲/۸۷)

۱۴۳ ـ رضا رخشان عضو هئیت مدیره سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه و مسئول روابط عمومی این سندیکا به اتهام مصاحبه توسط نیروهای امنیتی در شهرستان شوش بازداشت و منزل وی مورد بازرسی قرار گرفت.(کمیته گزارشگران حقوق بشر ۱۰/۱۱/۸۷)

۱۴۴ ـ بر اثر انفجار در عملیات احداث راه آهن شیراز- بوشهر در نزدیکی بخش بوشکان برازجان، سه نفر مهندس راه سازی کشته شدند. (کیهان ۱۱/۱۲/۸۷)

۱۴۵ ـ علی سلیمانی رئیس سازمان کار و امور اجتماعی استان آذربایجان غربی اعلام کرد : ۸۷ درصد حوادث رویداده در کارگاه ها بر اثر رعایت نکردن نکات ایمنی ، ۱۰درصد بر اثر شرایط غیر ایمنی و ۳ درصد بر اثر حوادث غیر قابل کنترل است . وی افزود : در سال جاری ۴۷ درصد از حوادث ناشی از کار در این استان مربوط به حوادث ساختمانی بوده است . این میزان نسبت به سال گذشته ۱۲ درصد رشد نشان می دهد . سال گذشته ۴۶۹ مورد حادثه ناشی از کار در استان روی داده که از این تعداد ۱۶۶ مورد مربوط به حوادث ساختمانی بود ، این در حالی است که امسال از ۳۹۵ مورد حادثه رخ داده در استان ۱۸۶ مورد در بخش ساختمانی رخ داده است . وی آشنا نبودن مالکان ساختمانی با مقرارت ایمنی لازم ، فقدان نظارت صحیح از طرف مهندسان ناظر ، استفاده از کارگران روز مزدی آموزش ندیده ، هماهنگ نبودن شهردار و شرکت های خدمات رسان و نهادینه نشدن فرهنگ ایمنی را از جمله دلایل بالا بودن حوادث ناشی از کار در استان بر شمرد . (ایلنا ۱۱/۱۲/۸۷)

۱۴۶ـ عیدعلی کریمی دبیر اجرایی خانه کارگر استان قزوین اعلام کرد : شرکت اکشن قزوین برای مدت ۳ ماه تعطیل شد و ۲۷ کارگر شاغل در این شرکت از کار بیکار شدند . (ایلنا ۱۲/۱۲/۸۷)

۱۴۷ ـ محمد حیدری مهر و قربان علیپور از اعضای سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه توسط مامورین امنیتی بازداشت شدند . (اخبار روز ۱۳/۱۲/۸۷)

۱۴۸ ـ رضا رحیمی نسب نماینده خرم آباد در مجلس شورای اسلامی اعلام کرد : به منظور کاهش هزینه های تولید ، ۴۰ نفر از کارگران ماشین سازی خرم آباد ، شاغل در کارهای سخت و زیان آور بازنشسته خواهند شد .(ایلنا ۱۳/۱۲/۸۷)

۱۴۹ ـ عید علی کریمی دبیر اجرایی خانه کارگر استان قزوین اعلام کرد : ۷۰ کارگر شاغل در کارخانه روکش چوبی از کار اخراج شدند . کارگران اخراجی ۵ ماه حقوق معوقه طلب کار هستند . همچنین ۴۰ کارگر شرکت ” سینگون ” از کار اخراج شدند . کارگران مطالبات معوقه طلب کار هستند . (ایلنا ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۵۰ ـ نصرالله دریا بیگی دبیر اجرایی خانه کارگر استان مازندران گفت : ۶۰۰ کارگر کارخانه نساجی مازندران مدت ۲ ماه است که حقوق نگرفته اند . وی افزود : در این واحد تولیدی قبلا ۳۵۰۰ نفر مشغول بکار بودند ، که به علت سوء مدیریت، ورود بی رویه کالای خارجی و عوامل اقتصادی باعث تعطیلی ۳ سال و نیمه کارخانه شد و ۲۹۰۰ نفر از کارگران بازخرید و یا بازنشسته کردند.(ایلنا ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۵۱ ـ ۲۰۰ کارگر شرکت ” صنایع کیش چوب ” و ۱۰۰ نفر از کارکنان بخش اداری این شرکت به ترتیب مدت ۴ و ۶ ماه است که حقوق دریافت نکرده اند . کارگران و کارکنان برای اعتراض دست به اعتصاب زدند.(ایلنا ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۵۲ ـ ۱۴۶ نفر از کارکنان بیمارستان ” مهر ” در شهرستان ساری در اعتراض به پرداخت نشدن ۳ ماه حقوق ، عیدی و پاداش دست به اعتصاب زدند ، از سال ۸۴ تاکنون هیچ گونه اضافه کاری و بن کارگری به این پرسنل پرداخت نشده است.(ایلنا ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۵۳ ـ محمد حیدری مهر از کارگران شرکت نیشکر هفت تپه در دادگاه انقلاب دزفول به ۴ ماه حبس تعزیری ، ۸ ماه حبس تعلیقی و ۳ سال محرومیت از شرکت در انتخابات و شوراهای کارگری محکوم شد .(فعالان حقوق بشر در ایران ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۵۴ ـ حدود ۲۰۰ نفر از کارگران نیشکر خوزستان به نمایندگی از ۳۵۰۰ کارگر این کارخانه در مقابل مجلس شورای اسلامی اقدام به تجمع اعتراضی کردند . این کارگران فصلی گفتند : طی سالهای گذشته به ما گفته می شد که برای ما در فصول بیکاری نیز حق بیمه پرداخت می کنند اما به تازگی متوجه شده ایم که این حق بیمه ، فقط بیمه درمانی بوده و شامل بیمه بازنشستگی نمی شده است.(ایلنا ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۵۵ ـ عید علی کریمی دبیر اجرایی خانه کارگر استان قزوین اعلام کرد : ۱۵۰ نفر از کارگران کارخانه فرش پارس در اعتراض به عدم دریافت حقوق و مزایای خود ، در مقابل فرمانداری البرز دست به تجمع زده اند. (ایلنا ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۵۶ ـ احمد حسین نژاد رئیس شورای اسلامی کار کارخانه شیمیائی ساری گفت: ۸۰ کارگر این کارخانه مدت ۱۰ ماه است که حقوق نگرفته اند.(ایلنا ۱۹/۱۲/۸۷)

۱۵۷ ـ محمد ساری رئیس شورای اسلامی کار شرکت آردل گفت: حدود ۱۵۰ کارگر این شرکت مدت ۴ ماه است که حقوق دریافت نکرده اند. عیدی و پاداش آخر سال کارگران پرداخت نشده است. کارگران برای اعتراض دست به تجمع زدند. (ایلنا ۱۹/۱۲/۸۷)

۱۵۸ ـ مدیریت کارخانه لوله سازی اهواز ، اقدام به اخراج ۲۰۰۰ تن از کارگران پیمانی لوله سازی نمود . کارگران مدت ۲ ماه است که حقوق دریافت نکرده اند.(فعالان حقوق بشر در ایران ۲۲/۱۲/۸۷)

۱۵۹ ـ حسن صادقی معاون دبیرکل خانه کارگر اعلام کرد: در چند ماه اخیر حدود ۳۳۰ هزار کارگر از کار اخراج شده اند. وی افزود ۹۰ درصد کارگران اخراج شده برای استفاده از مزایای حمایتی صندوق بیمه بیکاری محدودیت دارند. (ایلنا ۲۳/۱۲/۸۷)

۱۶۰ ـ آقایار حسینی دبیر اجرائی خانه کارگر استان خوزستان اعلام کرد: ۳۰۰ نفر از کارگران شهرداری آبادان مدت ۴ ماه است که حقوق دریافت نکرده اند. عیدی و پاداش سال گذشته این کارگران پرداخت نشده است. کارگران برای اعتراض دست به تجمع زدند. (ایلنا ۲۴/۱۲/۸۷)

۱۶۱ ـ بیمارستان الوند در تهران تعطیل شد. ۲۵۰ کارگر این بیمارستان با ۱۰ تا ۲۵ سال سابقه از کار بیکار شدند. پرسنل بیمارستان برای اعتراض به همراه اعضای خانواده هایشان دست به تجمع زدند. (ایلنا ۲۶/۱۲/۸۷)

۱۶۲ ـ عیدعلی کریمی دبیر اجرائی خانه کارگر استان قزوین اعلام کرد: ۱۰۰ نفر از کارگران قراردادی شرکت پوشینه بافت از کار اخراج شدند. کارگران این کارخانه مدت ۵ ماه است که حقوق دریافت نکرده، عیدی و پاداش کارگران نیز پرداخت نشده است. کارگران برای اعتراض در مقابل استانداری دست به تجمع زدند. (ایلنا ۲۷/۱۲/۸۷)

۱۶۳ ـ بنیاد جانبازان و مستضعفان شرکت نساجی پاکریس را در سمنان منحل اعلام کرد. کارگران این شرکت برای اعتراض در مقابل اداره ثبت اسناد و املاک مهدیشهر دست به تجمع زدند. (ایلنا ۲۷/۱۲/۸۷)

قتل مردم توسط نیروهای انتظامی و امنیتی:

۱۶۴ ـ توفیق ابراهیمی بر اثر تیراندازی مامورین پاسگاه قورچای واقع در منطقه لیلاخ از توابع دهگلان کشته شد . (کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۶/۱۲/۸۷)

۱۶۵ ـ یک نوجوان ۱۶ ساله بنام بهزاد گل محمدی در روستای دشیوان از توابع شهرستان سلماس بر اثر شکنجه نیروهای سپاه پاسداران کشته شد . نیروهای سپاه جسد وی را در خاک ترکیه رها کرده و منطقه را ترک نمودند . (فعالان حقوق بشر در ایران ۷/۱۲/۸۷)

۱۶۶ ـ هیوا کریمی ۲۰ ساله در روستای کانی سانان از توابع شهرستان مریوان با شلیک گلوله توسط نیروی انتظامی به قتل رسید. نیروی انتظامی دست به کشتار اسبهایی که مردم مرز نشین برای باربری استفاده می کنند، زده و امروز ۱۵ اسب را کشته و تعداد اسبهای کشته شده در طول این هفته به ۵۷ اسب رسیده است. (فعالان حقوق بشر در ایران ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۶۷ ـ سه شهروند ساکن بندرعباس به ظن داشتن کالای قاچاق بر اثر تیراندازی نیروی انتظامی کشته شدند. (فعالان حقوق بشر درایران ۲۳/۱۲/۸۷)

اخبار مربوط به قتلهای مشکوک در زندانها:

۱۶۸ ـ عبدالفتاح سلطانی یکی از وکلای مدافع پرونده مرگ مشکوک دکتر زهرا بنی یعقوب گفت :” بخشی از مدارک جرم این پرونده از بین رفته است . یکی از مدارک مهم لباس های زهرا در هنگام مرگ است که احتمالا آثار جرم بر آن وجود داشته و شاید به همین دلیل متهمان حاضر به تحویل آن نشده اند . ” سلطانی افزود : ” همه تلاش های یکسال گذشته خانواده و تیم وکلای مدافع پرونده برای باز پس گرفتن بی نتیجه مانده است . علاوه بر این پارچه ای که ادعا می شود زهرا خود را با آن در اداره منکرات همدان حلق آویز کرده است ، ناپدید شده است . این پارچه باید توسط متخصصان کارشناسی و مشخص می شد که آیا اصلا چنین پارچه ای تحمل وزن زهرا را برای دار زدن داشته است ، یا نه ؟ علاوه بر این تاکنون بازجویی دقیق از متهمان پرونده به عمل نیامده است تا نواقص پرونده روشن شود . ” پدر زهرا بنی یعقوب احتمال می دهد بر لباس فرزندش آثار مشهودی همچون خون و یا پارگی ناشی از ضرب و جرح وجود داشته است و به همین دلیل آن را پس نمی دهند . پدر زهرا همچنین معتقد است که برگهایی از پرونده فرزندش که مربوط به بازجویی از متهمان بوده ، نیز از بین رفته است.(کانون زنان ایرانی ۱/۱۲/۸۷)

۱۶۹ ـ امیر حسین حشمت ساران زندانی سیاسی زندان گوهر دشت کرج که از ۵ سال پیش در زندان بسر می برد ، پس از انتقال به بیمارستان رجایی شهر به شکل مشکوکی در گذشت . نامبرده به جرم تشکیل ” جبهه اتحاد ملی ایران ” در دادگاه انقلاب کرج به ۸ ساله زندان محکوم شده بود . همچنین وی به جرم شرکت در تجمع اعتراضی در مقابل هتل لاله تهران از سوی دادگاه انقلاب به ۸ سال زندان محکوم شده بود . امیر حسین حشمت ساران در مجموع به ۱۶ سال زندان محکوم شده بود . وی متاهل و دارای ۳ فرزند می باشد . (کمیته گزارشگران حقوق بشر ۱۶/۱۲/۸۷)

۱۷۰ ـ مراسم تشیع پیکر امیر حسین حشمت ساران ، که قرار بود از مقابل منزلش در شهریار برگزار شود با دخالت نیروهای امنیتی لغو گردید . متولیان امام زاده و مسجد به خانواده ساران اعلام کرده اند ، بدستور وزارت اطلاعات اجازه دفن جسد و برگزاری مراسم در مکانهای فوق را ندارند . مراسم بزرگداشت این زندانی سیاسی قرار است در منزل وی برگزار شود . نیروهای امنیتی با استقرار در برابر منزل امیر حسین حشمت ساران به کنترل ورود و خروج اشخاص می پردازند . آقای محمد رضا فقیهی وکیل مدافع وی به بی بی سی گفت : اعزام زندانیان بیمار به خارج از زندان برای معالجه ، به موافقت مسئولان قضایی بستگی دارد ، اما در مورد موکل من ” مسامحه و غفلتی آشکار ” صورت گرفت که به فوت او انجامید.(کمیته گزارشگران حقوق بشر ۱۷ الی ۱۹ /۱۲/۸۷)

۱۷۱ ـ امید رضا میر صیافی وبلاگ نویس و روزنامه نگار که به اتهام توهین به مقامات و تبلیغ علیه نظام به دو سال و نیم زندان محکوم شده بود و از ماه گذشته برای تحمل ایام محکومیت خود ، در زندان اوین بسر می برد، در زندان اوین جان خود را از دست داد. این زندانی عقیدتی که از وضع روحی و جسمی خوبی برخوردار نبود علیرغم دارا بودن شرایط مرخصی استعلاجی ، هیچ گاه به مرخصی اعزام نگردید. دکتر حسام فیروزی پزشک و فعال حقوق بشر زندانی به عنوان یک شاهد و متخصص ، فوت این زندانی عقیدتی را حاصل بی توجهی مسئولان زندان و کادر پزشکی می داند. مسئولان زندان اوین و پزشکان زندان برای جان زندانیان کوچکترین اهمیتی قایل نیستند. من به پزشکان زندان گفتم باید امید رضا میر صیافی را به بیمارستان لقمان منتقل کنید ولی آنها من را با توهین از اتاق بیرون کردند و به من گفتند این مسله ارتباطی با شما ندارد. پزشکان زندان در ابتدا حتا سعی در گرفتن فشار خون امیدرضا را نداشتند. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۸/۱۲/۸۷)

صدور حکم قطع اعضای بدن:

۱۷۲ ـ فاطمه – م ، مهرنوش – ن و ۲ مرد به اتهام آدم ربایی از سوی شعبه ۱۲۱ دادگاه جزایی اصفهان به قطع انگشتان محکوم شدند . (سایت عبرت ۱۶/۱۲/۸۷)

۱۷۳ ـ مجید دانشجوی دانشکده برق به جرم اسید پاشیدن به چشم یک دانشجوی دیگر بنام آمنه در شعبه ۷۱ دادگاه استان تهران و با تایید دیوانعالی کشور به قصاص دو چشم به شیوه ریختن اسید در چشم محکوم شد قاضی عصمت الله جابری دادیار اجرای احکام دادسرای امور جنایی تهران گفت : در صورت عدم برقراری صلح و سازش ،قطعا رای را اجرا خواهیم کرد.(ایسنا ۲۱/۱۲/۸۷)

محکومین به سنگسار:

۱۷۴ ـ شادی صدر وکیل مدافع اشرف کلهر اعلام کرد : اجرای حکم رجم موکلش دو سال و نیم پیش از سوی رئیس قوه قضائیه متوقف شده بود ، علیرغم نامه رئیس قوه قضائیه مبنی بر عفو وی ، با رد درخواست عفو از سوی کمیسیون عفو بخشودگی مواجه شده است . شادی صدر هم چنین از سانسور خبری گزارشهای مربوط به اعدام و سنگسار ابراز نگرانی می کند و می گوید : خبرگزاریهای داخلی به استناد یک نامه محرمانه در مورد منع انتشار اخبار اعدام و سنگسار ، از انتشار خبر خطر قریب الوقوع برای جان اشرف کلهر خودداری کرده اند . اشرف کلهر ۴۰ ساله مادر ۴ فرزند از سال ۸۱ در زندان بسر می برد ، به اتهام زنای محصنه در شعبه ۱۰۶۱ دادگاه عمومی تهران و با تایید شعبه دوم دیوان عالی کشور محکوم به سنگسار شده است . کمپین قانون بی سنگسار اعلام کرده حداقل ۹ نفر به اسامی گیلان محمدی و غلامعلی اسکندری در زندان اصفهان ، ایران اسکندری و خیریه والانیا در زندان سپیدار اهواز ، افسانه ،« ر» در زندان شیراز ، دو زن مشهد و یک زن و یک مرد در زندان تبریز با آرای قطعی منتظر اجرای حکم سنگسار هستند . (میدان زنان ۵/۱۲/۸۷)

اجرای حکم سنگسار:

۱۷۵ ـ ولی آزاد ۳۰ ساله اهل پارس آباد مغان و کارمند اداره بازرگانی رشت به اتهام زنای محصنه به حکم شعبه ۱۱ دادگاه کیفری استان گیلان به ریاست قاضی حجت الاسلام کاشانی سنگسار شد . این حکم به صورتی مخفیانه و با حضور افراد محدودی به اجرا گذاشته شده است . جنازه نامبرده بدلیل ترس از افشا علی رغم تلاش خانواده وی تحویل آنان نشده و در نقطه ای نامعلوم دفن شده است . (امیرکبیر ۲۰/۱۲/۸۷)
مرگ در زندانها:
۱۷۶ ـ فرهاد میرزایی ۲۶ ساله پس از تحمل ۸ سال زندان و اسماعیل زمانی ۳۰ساله بر اثر فشارها و اذیت و آزارهای زندانبانان زندان دستگرد اصفهان خودکشی کردند . آمار خودکشی ها در این زندان نسبتا بالا است یکی از دلایل خودکشی ها ضرب و شتم و تحقیر زندانیان است.(فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ۲۵/۱۲/۸۷)

زندانیان سیاسی عقیدتی محکوم به اعدام:

۱۷۷ ـ محسن اسلامیان ۲۱ ساله ، علی اصغر پشتر ۲۰ ساله و روزبه یحیی زاده ۲۲ ساله متهمان پرونده بمب گذاری در شیراز به اتهام محاربه و افساد فی الارض و عضویت در گروه ” انجمن پادشاهی ایران ” در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به اعدام در ملاءعام محکوم شدند . (ایران ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۷۸ ـ انور رستمی ساکن شهرستان جوانرود به اتهام عضویت در یکی از احزاب اپوزیسیون سیاسی فعال در کردستان ، اخلال در نظم و امنیت ملی در دادگاه انقلاب کرمانشاه به عنوان محارب به اعدام محکوم شد . نامبرده حدود ۲ماه پیش توسط اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت گردید . وی در سال ۸۴ توسط دادگاه انقلاب کرمانشاه به ۳۰ ماه حبس محکوم شده بود اما دو ماه پیش با قرار وثیقه ۶۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شده بود.(کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۱۵/۱۲/۸۷)

محکومين به اعدام:

۱۷۹ ـ مهران به اتهام قتل غلامرضا ۴۴ ساله به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران به اعدام محکوم شد . (اعتماد ۴/۱۲/۸۷)

۱۸۰ ـ فرزاد- ن ۲۳ ساله به اتهام قتل کارمان به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران و با تایید شعبه ۳ دیوانعالی کشور به اعدام محکوم شد . (ایسکانیوز ۴/۱۲/۸۷)

۱۸۱ ـ علیرضا ۳۵ ساله معروف به فردین و حسن ۳۷ ساله به اتهام قتل منصور به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران و با تایید شعبه ۱۱ دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شدند .(ایسکانیوز ۴/۱۲/۸۷)

۱۸۲ ـ علی ۳۲ ساله به اتهام قتل حامد به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران و با تایید شعبه ۱۱ دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شد . (ایسکانیوز ۶/۱۲/۸۷)

۱۸۳ ـ خسرو ۳۳ ساله به اتهام قتل مریم (زن برادرش) به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران و با تایید شعبه ۱۱ دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شد . (ایسکانیوز ۶/۱۲/۸۷)

۱۸۴ ـ افشین به جرم بریدن سر خواهرش و پسر ی که مورد علاقه وی بود در دادگاه کیفری استان خراسان شمالی به ریاست قاضی موسی الرضا پیرگزی محکوم به اعدام شد . (اعتماد ۷/۱۲/۸۷)

۱۸۵ ـ رضا ۲۸ ساله به جرم قتل همسرش الهام ۲۵ ساله در شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیز محمدی محکوم به اعدام شد. (ایران ۱۲/۱۲/۸۷)

۱۸۶ ـ سه برادر بنامهای علیرضا ۳۳ساله ، حمیدرضا ۲۶ساله ، امیر ۲۴ساله و یک تبعه افغان بنام دولت خان به جرم تجاوز و قتل در شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی نورالله عزیز محمدی به اعدام و شلاق محکوم شدند . (ایران ۱۲/۱۲/۸۷)

۱۸۷ ـ سعید به اتهام آدم ربایی به حکم شعبه ۱۲۱ دادگاه کیفری اصفهان به اعدام محکوم شد.(اعتماد ۱۳/۱۲/۸۷)۱۸۸ ـ مسعود – ک به اتهام قتل افشین – ب به حکم شعبه ۵ دادگاه کیفری استان فارس و با تایید شعبه ۳۰ دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شد . (ایسکانیوز ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۸۹ ـ ناصر ۴۳ ساله به اتهام قتل یدالله ۴۵ ساله به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران به اعدام محکوم شد . (ایسکانیوز ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۹۰ ـ چهار جوان به اتهام تجاوز به یک زن در شعبه ۵ دادگاه کیفری استان خراسان شمالی محکوم به اعدام شدند .(اعتماد ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۹۱ ـ مائده ۱۶ ساله به اتهام قتل احمد (همسرش) به حکم دادگاه کیفری به اعدام محکوم شد . نامبرده را در ۱۲ سالگی به عقد احمد در آورده اند.(اعتماد ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۹۲ ـ نادر ۴۰ ساله به جرم قاچاق مواد مخدر در شعبه ۳۱ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی زنده دل و با تایید دیوانعالی کشور محکوم به اعدام شد . (ایران ۱۴/۱۲/۸۷)

۱۹۳ ـ علی میهن ترابی جوان محکوم به اعدام از بند ۲ زندان گوهردشت به بند ۶ زندان منتقل گردید . نامبرده توسط نبی الله فرج زاده معاون حفاظت و اطلاعات زندان و سایر زندانبانان مورد ضرب و شتم قرار گرفت . فرج زاده در حین ضرب و شتم به این زندانی گفته بود : ما به تو گفته بودیم که نباید با زندانیان سیاسی در تماس باشی ولی گوش نکردی حالا باید بفهمی که حرف ما جدی است.(فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ۱۶/۱۲/۸۷)

۱۹۴ ـ موسی به اتهام قتل علی به حکم دادگاه کیفری استان خراسان رضوی و با تایید شعبه ۲۸ دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شد . (قدس ۱۷/۱۲/۸۷)

۱۹۵ ـ مجید ۲۷ ساله به اتهام قتل سعید از سوی شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران و با تایید دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شد . (اعتماد ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۹۶ ـ علی ۲۱ ساله به اتهام قتل محمد حسین ۲۷ ساله که از سوی شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران به اعدام محکوم شده بود حکم صادر از سوی شعبه ۳۳ دیوان عالی کشور مورد تایید قرار گرفت . (ایران ۱۸/۱۲/۸۷)

۱۹۷ ـ نیما ۳۳ ساله به اتهام قتل فرامز ۵۷ ساله از شعبه ۵ دادگاه کیفری استان فارس به ریاست قاضی رضائیان و با تایید شعبه ۱۳ دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شد . (ایسکانیوز ۱۹/۱۲/۸۷)

۱۹۸ ـ علیرضا ۳۳ساله ، امیر ۲۴ساله ، احمد و نسیم (تبعه افغانستان) به اتهام آدم ربایی و تجاوز و قتل از سوی شعبه ۷۱ دادگااه کیفری استان تهران به اعدام محکوم شدند . (ایسکانیوز ۲۰/۱۲/۸۷)

۱۹۹ ـ خدیجه جاهد معروف به شهلا به اتهام قتل فاطمه سحر خیزان پس از ۸۷ ماه زندان مجددا در شعبه ۱۱۴۷ دادگاه مجتمع قضایی بعثت به ریاست قاضی روح الله حسین پور محکوم به اعدام شد . (ایران ۲۶/۱۲/۸۷)

اعدام زندانیان سیاسی ، عقیدتی:

۲۰۰ ـ مهدی قاسم زاده ۲۷ ساله اهل روستای اوچ تپه از توابع میاندوآب و یکی از پیروان اهل حق که به اتهام محاربه از مهر ماه سال ۸۳ در زندان بسر می برد، به حکم قوه قضائیه در زندان مرکزی ارومیه به دار آویخته شد. نامبرده در زمان بازداشت براثر شلیک مامورین نیروی انتظامی از ناحیه پا مجروح شده بود و براثر شکنجه در زندان پایش عفونت پیدا کرده و از ناراحتی پا رنج می برد. ( فعالان حقوق بشر در ایران ۱۰/۱۲/۸۷)

۲۰۱ ـ صلاح الدین سیدی و خلیل الله زارعی از اعضای گروه “جندالله” به اتهام محاربه و فساد فی الارض به حکم دادگاه ایرانشهر و با تایید دیوانعالی کشور اعدام شدند. (کیهان ۱۴/۱۲/۸۷)

۲۰۲ ـ نور محمد اسماعیل زهی فرزند سهراب ، مجیب الرحمن کرد فرزند ابراهیم ، بابک کرد فرزند علی و محمد جمعه خان حسینی فرزند سلطان که به اتهام محاربه و فساد فی الارض از طریق شرکت در عملیات تروریستی و ربودن امام جمعه فهرج از سوی دادگستری استان سیستان و بلوچستان به اعدام محکوم شده بودند با تایید دیوان عالی کشور در زندان زاهدان به دار آویخته شدند .(ایران ۲۱/۱۲/۸۷)

احکام اجرا شده اعدام توسط دادگاهها:

۲۰۳ ـ عبدالله فریور ۵۰ ساله معلم موسیقی که به اتهام ازدواج موقت با نغمه السادات قنات به حکم شعبه دوم دادگاه کیفری استان مازندران و با تایید شعبه ۴۱ دیوانعالی کشور مستقر در مشهد محکوم به سنگسار شده بود ، در زندان ساری به دار آویخته شد . نامبرده از آذر ۱۳۸۳ در زندان بسر می برد . (میدان زنان ۱/۱۲/۸۷)

۲۰۴ ـ عزیز محسنی ۲۵ ساله به جرم قتل جلال به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران و با تایید دیوانعالی کشور در زندان اوین به دار آویخته شد.(اعتماد ۵/۱۲/۸۷)

۲۰۵ ـ حسن دلال براتی ۲۵ ساله به جرم قتل وحید به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران و با تایید دیوانعالی کشور در زندان اوین به دار آویخته شد.(اعتماد ۵/۱۲/۸۷)

۲۰۶ ـ منصور بیرامی ۳۴ ساله به جرم قتل مجید به حکم شعبه ۷۱ دادگاه کیفری استان تهران و باتایید دیوانعالی کشور در زندان اوین به دار آویخته شد.(اعتماد ۵/۱۲/۸۷)

۲۰۷ ـ الهیار ملکشاهی رئیس دادگستری استان کرمانشاه اعلام کرد : در طول سال جاری ۲۴ مورد اعدام داشته ایم که در برخی موارد دادگستری مدعی بوده که این اعدامها بدلیل محدویت در ملاءعام صورت نمی گیرد و فردا نیز ۱۱ نفر اعدام خواهند شد.(ایسنا ۱۰/۱۲/۸۷)

۲۰۸ ـ مجتبی ملکی دادستان عمومی و انقلاب کرمانشاه اعلام کرد : ۱۰ نفر به اتهام قاچاق مواد مخدر به حکم دادگاه انقلاب کرمانشاه و با تایید دادستانی کل کشور در زندان کرمانشاه به دار آویخته شدند .(ایسنا ۱۲/۱۲/۸۷)

۲۰۹ ـ نادر شکراللهی ۲۵ ساله به جرم قتل به حکم قوه قضائیه در زندان میاندوآب به دار آویخته شد . (کانون دانشجویان مدافع حقوق بشر کردستان ۱۴/۱۲/۸۷)

۲۱۰ ـ ک- ح به اتهام قتل یک راننده در اطراف مشهد به حکم دادگاه کیفری استان خراسان رضوی و با تایید شعبه ۲۸ دیوان عالی کشور در زندان مشهد به دار آویخته شد .(قدس ۱۵/۱۲/۸۷)

۲۱۱ ـ مصطفی ـ م ۳۴ ساله به جرم قتل همسرش آمنه و پدر همسرش ابوالقاسم حسینی به حکم شعبه ۱۷ دادگاه کیفری استان اصفهان و با تایید شعبه ۱۶ دیوانعالی کشور در زندان مرکزی اصفهان به دار آویخته شد.(کیهان ۱۷/۱۲/۸۷)

۲۱۲ ـ مجتبی ملکی دادستان کرمانشاه گفت : یک نفر به جرم سرقت مسلحانه و قتل به حکم دادگاه کرمانشاه و با تایید دیوانعالی کشور در زندان به دار آویخته شد.(تابناک ۱۸/۱۲/۸۷)

۲۱۳ ـ حامد محمدزاده اهل میاندوآب به علت قتل به حکم قوه قضائیه در زندان مرکزی ارومیه به دار آویخته شد. (فعالان حقوق بشر در ایران ۲۰/۱۱/۸۷)

۲۱۴ ـ چهار نفر به نامهای علی آبستان، علی دهقانی، علی دامشاد و محمود مرادی به جرم قاچاق مسلحانه مواد مخدر به حکم قوه قضائیه در زندان مرکزی شهرستان طبس به دار آویخته شدند. (کیهان ۲۲/۱۲/۸۷)

۲۱۵ ـ ابوالحسن ۷۳ ساله به جرم قتل ایوب پسر دائی اش در ۹ آذر ۱۳۶۰ و پس از تحمل ۷ سال زندان در شعبه دوم دادگاه عمومی فیروزآباد و با تایید شعبه ۲۶ دیوانعالی کشور و پس از گذشت ۲۷ سال از زمان ارتکاب جرم در زندان عادل آباد شیراز به دار آویخته شد . (اعتماد ۲۴/۱۲/۸۷) ۲۱۶ ـ یک مرد ۲۶ ساله به جرم قتل در سال ۸۳ به حکم قوه قضائیه در زندان عادل آباد شیراز به دار آویخته شد . (اعتماد ۲۴/۱۲/۸۷) ۲۱۷ ـ یک مرد جوان راننده ماشین مسافر کش به جرم قتل به حکم قوه قضائیه در زندان عادل آباد به دار آویخته شد.(اعتماد ۲۴/۱۲/۸۷) ۲۱۸ ـ یک جوان ۲۳ ساله به جرم تجاوز به دو نوجوان به حکم قوه قضائیه در زندان عادل آباد شیراز به دار آویخته شد.(اعتماد ۲۴/۱۲/۸۷)

اخبار اجتماعی:

۲۱۹ ـ دکتر محمد حسن عابدی رئیس سازمان پزشکی قانونی کشور اعلام کرد : در دی ماه سال جاری ۱۴۱۴ نفر بر اثر تصادفات رانندگی کشته شدند ، که از این تعداد ۱۱۰۱ نفر مرد و ۳۱۳ نفر زن بوده اند . وی افزود : در این ماه ۱۹۴۱۵ نفر براثر تصادفات رانندگی مصدوم شده اند . (ایلنا ۷/۱۲/۸۷)

۲۲۰ ـ کلثوم- م دانش آموز سال اول دبیرستان در ایرانشهر بدلیل فقر مالی خانواده دست به خودسوزی زد که بر اثر شدت جراحات وارده ناشی از خودسوزی جان سپرد. دو برادر کوچک کلثوم بدلیل فشار اقتصادی مدرسه را ترک کرده و به کار سنگین کارگری مشغول هستند. این دختر جوان چند روز قبل از خودسوزی به یکی از همکلاسی هایش گفته بود که بدلیل نداشتن کفش و لباس نو و مناسب، پیش همکلاسی هایش احساس حقارت کرده و از زندگی خسته شده است. (دیده بان حقوق بشر بلوچستان ۹/۱۲/۸۷)

۲۲۱ ـ سرلشگر جعفری فرمانده کل سپاه پاسداران اعلام کرد : مهم ترین و اصلی ترین ماموریت امروز بسیج مقابله با تهدیدات نرم و تهاجم فرهنگی دشمنان است که به صورت خاموش و پنهان جوانان را مورد هجوم قرار داده اند.(ایلنا ۱۱/۱۲/۸۷)

۲۲۲ ـ علیرضا علی احمدی وزیر آموزش و پروش با تاکید بر اینکه تفاوت های جنس دانش آموزان دختر و پسر باید در تالیف کتب درسی لحاظ شود . افزود : محتوای برخی کتب درسی دختران و پسران با توجه به شرایط جغرافیایی و زبان بومی باید متفاوت نگاشته شود . (ایلنا ۱۳/۱۲/۸۷)

۲۲۳ ـ علیرضا جمشیدی سخنگوی قو قضائیه اعلام کرد : ورودی پرونده در سال جاری در مراجع مختلف قضایی (دیوان عدالت اداری ، دیوان عالی کشور ، دادگاه تجدید نظر ، دادگاه عمومی و انقلاب و دادسراها) چهار میلیون و ۷۶۵ هزار و ۷۸فقره پرونده بوده است و همچنین قریب به پنج میلیون پرونده به شوراهای حل اختلاف واصل شده است . وی افزود: بر اساس آمار به دست آمده مجازات ها در آرای قضایی به شرح زیر است : جزای نقدی ۴۰ درصد ، شلاق ۱۶ درصد ، دیه ۱۱ درصد و حبس ۸ در صد . (ایسنا ۱۳/۱۲/۸۷)

۲۲۴ ـ علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرد : هیات نظارت برحفظ حقوق شهروندی قوه قضائیه در سال ۸۷ به ۱۰ هزار شکایت واصله رسیدگی کرده است.(ایسنا ۱۳/۱۲/۸۷)

۲۲۵ ـ علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرد : در ده ماهه ی سال جاری ۳۶۵ هزار نفر وارد زندانهای کشور شده اند و میانگین موجودی زندانی در کشور ۱۶۰ هزار است . (ایسنا ۱۳/۱۲/۸۷)

۲۲۶ ـ سید حسن موسوی چلک مدیر کل دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور اعلام کرد : انواع آسیب های اجتماعی در استانهای کشور یکسان نیست ، به عنوان مثال در اصفهان و کردستان بحث طلاق مهم ترین آسیب است ، در حالی که در استان ایلام خودکشی بیشترین آسیب را به خود اختصاص داده است . (ایسنا ۱۴/۱۱/۸۷)

۲۲۷ ـ طبق آمار کشوری باید ۲۱۰ هزار پرستاردر عرصه های مختلف درمان مشغول فعالیت باشند که از این میزان فقط حدود ۱۰۰هزار پرستار فعالیت می کنند . یک پرستار می گوید : کمبود نیروی پرستاری موجب شده است به راحتی نتوانیم مرخصی بگیریم حتی گاهی اوقات هنگام مرخصی به محل کار فراخوانده می شویم . یک پزشک جراح گفت : کمبود پرستار در تمام کشور مشهود است و این امر موجب بیشتر شدن شیفت کار آنها شده است . (خراسان ۱۸/۱۲/۸۷)

۲۲۸ ـ علی ابراهیمیان معاون آموزش نهضت سواد آموزی کشور گفت : ۹۰ درصد از جمعیت بی سواد و کم سواد کشور زنان هستند . (اعتماد ۱۸/۱۲/۸۷)

۲۲۹ ـ یک زن سی ساله بنام ص-خ اهل روستای الوزآقاج قروه، بدلیل فقر مالی دست به خودسوزی زد و بر اثر جراحات ناشی از خودسوزی جان سپرد. شوهر این شخص بیکار بوده و دارای دو فرزند خردسال نیز بود.(سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان ۲۵/۱۲/۸۷)

۲۳۰ ـ طبق آیین نامه سازمان زندانها کودکان می توانند تا سه سالگی با مادرانشان در زندان بمانند اما بر اساس گزارش انجمن دفاع از حقوق زندانیان گاهی این وضع تا ۶ سالگی هم طول می کشد و طی این سالها ” کودکان زندان ” با حداقل امکانات از کم ترین حقوق خود محروم می شوند . بر اساس گزارش این انجمن در حال حاضر تعداد زندانیان پنج برابر گنجایش زندان های کشور است و این موجب افت چشمگیر خدمات به زندانیان و به دنبال آن کودکان همراه با زنان در بند شده است . بر اساس آمار رسمی کشور طی ۸ سال گذشته جمعیت زنان زندانی از چهار درصد کل جمعیت زندانیان به هشت درصد افزایش یافته و این در حالی است که ۶۰درصد این زنان ۱۹ تا ۲۹ ساله و بسیاری از آنها مادرند . در حال حاضر دست کم ۴۵۰ کودک همراه با مادران خود در زندانها بسر می برند و ۱۵۰۰ کودک زیر ۱۵ سال به خاطر زندانی بودن مادرنشان در مراکز شبانه روزی بهزیستی زندگی می کنند . مراکزی که خود نوع دیگری از زندان برای کودکان به حساب می آید . مدیر کل دفتر شبه خانواده بهزیستی اطلاع دقیق از وضعیت کودکان زندان ندارد ، اما می گوید از سال ۸۳ تاکنون تعداد کودکانی که به این طریق به مراکز بهزیستی رفته اند از ۲۳۰۰ به بیش از ۳۰۰۰ نفر افزایش یافته است . (ایلنا ۲۶/۱۲/۸۷)

۲۳۱ ـ محمود سالار کیا معاون سعید مرتضوی دادستان تهران در امور زندانها اعلام کرد: در شب چهارشنبه سوری ۷۰۰ نفر به اتهام برهم زدن آرامش عمومی و ایجاد رعب و وحشت توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت شده اند.(مهر ۲۸/۱۲/۸۷)

۲۳۲ ـ سردار ساجدی نیا معاون عملیات نیروی انتظامی گفت: در چهارشنبه سوری امسال ۲۰۰۰ تن توسط پلیس در سطح کشور دستگیر شده اند.(ایسنا ۲۸/۱۲/۸۷)

“فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و امریکای شمالی”

ihrnena@gmail.com

۳۰/۱۲/۱۳۸۷ برابر با ۲۰/۰۲/۲۰۰۹
انجمن فعالان حقوق بشر در ايران ـ کانادا: FaalanHRC@yahoo.casiterahaei@yahoo.com:انجمن مدافعین حقوق بشرو دمکراسی در ایران – فرانسهاتحادیه برای دمکراسی در ايران ـ ايتاليا: updi@libero.itاتحاد برای دفاع ازحقوق بشر در ایران – واشنگتن – آمریکا: adhri1@yahoo.cominfo@bashariyat.de کانون دفاع از حقوق بشر در ایران – آلمان:shafaei@azadegy.de شبکه فعالان حقوق بشر ایرانی در آلمان:HRIRNL@gmail.com: کانون دفاع ازدمکراسی در ایران– هلندinfo@komitedefa.org: کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – سوئدdefendhriran_ca@yahoo.com:کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – کالیفرنیا – آمریکاkomitenoran@yahoo.noکمیته نوران(کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – نروژ):yebarak@yahoo.ca: سازمان ایرانیان غرب کانادا – ونکور – کاناداkupg_iran@yahoo.de: کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران- برلینmnrecht@hotmail.comفعالین ایرانی حقوق بشر- سوئیس:فعالان دفاع از حقوق بشر: Irantestimonyinfo@irantestimony.com

ادامه مطلب ....