گزارش کانون مدافعان حقوق بشر از وضعیت حقوق بشر در ایران در زمستان ۱۳۸۷

«کانون مدافعان حقوق بشر» گزارش فصل زمستان ۱۳۸۷ خود را از وضعیت حقوق بشر در ایران، منتشر کرد. این سازمان مردم نهاد بر اساس گزارش فصل زمستان خود با انتقاد از برخوردهای صورت گرفته با کنشگران مدنی، اقدامات مؤثر برای جلوگیری از نقض حقوق شهروندان برای رفع تنش موجود میان فعالان سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و مسئولان را خواستار شد. متن بیانیه کانون مدافعان حقوق بشر به شرح زیر است:

مقدمه :

کانون مدافعان حقوق بشر براساس اساسنامه خود که سه وظیفه «دفاع رایگان از متهمان عقیدتی و سیاسی»، «حمایت از خانواده های زندانیان سیاسی و عقیدتی» و «گزارش دهی منظم و مستمر در موارد نقض حقوق بشر در ایران» را بر عهده دارد، با وجود پلمپ غیرقانونی دفتر خود همچون گذشته، گزارش خود را از وضعیت حقوق بشر در پایان فصل زمستان، منتشر می کند.

گزارش کانون مدافعان حقوق بشر از فصل زمستان ۱۳۸۷ در حالی منتشر می شود که در آغازین روزهای سال ۱۳۸۸ نیز کنشگران مدنی در زیر شدید ترین فشارها قرار دارند. روزهایی که با بازداشت های دسته جمعی فعالان سیاسی، عقیدتی، صنفی و دانشجویی و همچنین نقض مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر همراه است. بر این اساس از آنجا که امروز حقوق بشر موضوعی در صلاحیت دولت ها دانسته نمی شود و باور به صلاحیت انحصاری و مطلق دولت ها بر اتباعشان بدون توجه به کارکرد اساسی آنها در حفظ و دفاع از کرامت انسانی اعضای جامعه به سختی به چالش کشیده شده است، کانون مدافعان حقوق بشر به عنوان سازمانی مردم نهاد، با وجود موانعی که در پیش رویش قرار داده اند، از جمله پلمپ غیرقانونی دفتر کانون مدافعان حقوق بشر، گزارش فصلی خود را از وضعیت حقوق بشر در ایران در اختیار افکار عمومی قرار می دهد.

بخش اول – حقوق مدنی و سیاسی:

دولت ایران از آنجا که بر اساس تضمین های حقوق داخلی خود، به مفاد الزام آور میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی (۱۹۶۶ ) که طبق ماده ۹ قانون مدنی در حکم قانون داخلی است نیز متعهد و ملتزم است، باید بر ضرورت تضمین حقوق مدنی و سیاسی افراد توجه داشته باشد. اما آنچه وضع موجود از میزان التزام حاکمیت نه به صورت رعایت تام بلکه نسبی به این حقوق بنیادین نشان می دهد، افق های چندان روشنی برای آن متصور نیست. گزارش وضعیت زمستان در این خصوص به شرح زیر است :
وضعیت فعالان سیاسی – اجتماعی دگر اندیش

- مواردی که در خصوص وضعیت این فعالان به کانون مدافعان حقوق بشر گزارش شده ، به شرح زیر است:

الف - بازداشت ها:

۱) علی نظری، نماینده پیشین اراک در مجلس شورای اسلامی بر اساس اعلام شبکه خبر ایران به اتهام «جاسوسی» برای کشور‌های اروپایی، بازداشت شد. همچنین ژینوس سبحانی، منشی سابق کانون مدافعان حقوق بشر، حسن اسدی، حجت کلاشی، مسئول سازمان جوانان حزب پان ایرانیست، جواد علیزاده و احمد قویدل مدیرعامل کانون هموفیلی ایران بازداشت شدند. محمد، رامین و ابراهیم صادقی اصل از فعالین مدنی آذربایجانی در اردبیل بازداشت شدند. عبدالله عباسی جوان، استاد دانشگاه شهید رجایی تهران٬ و از فعالان مدنی آذربایجان آزاد شد.

۲) هاشم رمضانی اهل یکی از روستاهای بوکان ساکن مهاباد پس از چهار روز از بازداشت جسدش تحویل خانواده می شود.

ب- محاکم قضایی

۱) در ادامه رسیدگی به پرونده عباس پالیزدار و متهمان دیگر در این پرونده، جلسه‌ اخذ دفاعیات از سه متهم دیگر این پرونده در شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران به صورت غیرعلنی برگزار شد. همچنین جلسه‌ رسیدگی به اتهام دو نماینده‌ مجلس مرتبط با پرونده عباس‌ پالیزدار به دلیل عدم حضور این دو نماینده تجدید شد. اتهام این دو نماینده‌ مجلس در این پرونده معاونت عنوان شده است.

ج- صدور احکام قضایی

۱) بهروز علیزاده، ودود سعادتی، رحیم غلامی، حسین حسینی و اردشیر کریمی خیاوی پنج فعال مدنی آذربایجان طی محاکمه ای غیرعلنی به پنج سال حبس توام با تبعید محکوم شدند. حمید والایی و غلام نجفی دو تن از فعالان مدنی آذربایجانی در شعبه دوم دادگاه انقلاب تبریز به یک سال حبس تعزیری محکوم شدند. بر اساس حکم صادره برای این فعالین ۹ ماه ازمحکومیت مذکور به مدت ۵ سال معلق و سه ماه آن تعزیری می باشد. ایرج حسنی از فعالان آذربایجانی در تبریز به تحمل دو سال حبس تعزیری و صلاح الدین پیروی ، لطیف شرافت و عبدالواحد عبدا… زاده، سه شهروند اهل ارومیه به اتهام همکاری با احزاب مخالف نظام محکوم به دو سال زندان و هیمن صوفی و جلال صوفی دو شهروند مهابادی به اتهام همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام به۲۴ ماه حبس که ۶ ماه آن حبس تعزیری و ۱۸ ماه دیگر به مدت ۳ سال تعلیق است، محکوم شدند. جبرئیل خسروی اهل سنندج به اتهام عضویت در یکی از احزاب کردی به محاربه متهم و نهایتاً به بیست سال حبس تعزیری توام با تبعید به زندان بندرعباس محکوم شده است.

د- سایر موارد

۱) امیر ساران، در پنجمین سال حبس خود در زندان رجایی شهر کرج، درگذشت. مرگ امیر ساران، سومین مورد از مرگ در زندان رجایی شهر کرج است. امیر ساران، در ماه های پایانی زندگی اش دارای شرایط نامناسب جسمانی بوده است به گونه ای که بارها درخواست مرخصی خود را با مسئولان زندان مطرح کرده بود، اما هر بار ، با این درخواست مخالفت شده بود. همچنین برگزاری مراسم تدفین و ترحیم برای امیر ساران با مشکل مواجه بود. خانواده امیر ساران پس از درگذشت وی، با نوشتن شکایتی علیه رئیس زندان رجایی شهر و مسئول بهداری زندان، خواهان کالبد شکافی جسد، برای تشخیص دقیق علل مرگ شدند.

۲) عبدالفتاح سلطانی، وکیل دادگستری و عضو کانون مدافعان حقوق بشر از سعید مرتضوی (دادستان تهران)، حسن زارع دهنوی (قاضی حداد) و مجید متین راسخ (بازپرس شعبه اول امنیت) مربوط به یک پرونده و از حسن زارع دهنوی و دادیار شعبه یک دادیاری امنیت دادسرای عمومی تهران مربوط به پرونده ای دیگر شکایت کرد.

۳) دکتر حسام فیروزی (پزشک) برای گذراندن دوران محکومیت ۱۵ ماهه، زندانی شد.

۴) با مرخصی شهرام جزایری موافقت نشده است. عباس پالیزدار نیز به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد.

۵) روابط عمومی دادسرا و دادگاه انقلاب تهران اعلام کرد که متهمان پرونده براندازی نرم از سوی شعبه ‌١۵ دادگاه انقلاب تهران به حبس محکوم شده و در حال حاضر در زندان به سر می‌برند.

۶) در روز جهانی زبان مادری ( دوم اسفند)، محدودیت و تشدید فشارها بر ترک زبانان مشاهده شد. همچنین از شهرهای مختلف آذربایجان خبر رسیده که ماموران اداره اماکن این شهرها با مراجعه به مغازه هایی که دارای اسامی ترکی هستند صاحبان آنان را در رابطه با نام غیر فارسی مغازه تحت فشار قرار داده اند.

۷)با ممانعت ماموران انتظامی و امنیتی بار دیگر مراسم بزرگداشت مهدی بازرگان، نخست وزیر دولت موقت ‏برگزار نشد.

۸) بخشی از گورستان خاوران که محل دفن تعدادی از اعدام شدگان دهه شصت است بر اساس اخبار دریافتی تخریب شده است.

۹) شورای عالی نظام پزشکی و شماری از پزشکان ایران به رد صلاحیت ۳۵۰ نفر از پزشکان در انتخابات نظام پزشکی کشور، اعتراض کردند.

۲- وضعیت کتاب و مطبوعات ، نویسندگان و روزنامه نگاران

در این خصوص آنچه گزارش شده است عبارت است از بازداشت ، صدور احکام قضایی متفاوت و برگزاری جلسات محاکمه قضایی دست اندرکاران این حوزه است.

الف- بازداشت ها

۱) نادر کریمی جونی، روزنامه نگار در آذرماه و رکسانا صابری خبرنگار ایرانی – آمریکایی در بهمن ماه بازداشت شدند. صابری سپس در دادگاهی به اتهام جاسوسی به هشت سال زندان محکوم شد. همچنین چهار خبرنگار ورزشی و دو مدیر برنامه بازیکنان فوتبال را به اتهام «دلالی و اخاذی» بازداشت کرده‌اند.

۲) جواد علیزاده و عباس جلیلیان که سابقه فعالیت در زمینه زبان و فرهنگ کردی در کردستان دارد، بازداشت شد‎ند.

۳) تعدادی از فعالان موسیقی سبک رپ پس از بازگشت از سفر خارج کشور بازداشت شدند.

ب- محاکمه های قضایی

۱ ) جلسه‌ رسیدگی به اتهامات فریدون وردی‌نژاد و بهروز بهزادی مدیران مسوول وقت هفته‌نامه‌ ایران جوان، عبدالحمید محتشم، مدیرمسوول هفته‌نامه «یالثارات‌الحسین»، علی صالح‌آبادی، مدیرمسوول وقت روزنامه‌ همبستگی، برگزار شد. همچنین پرونده‌ نشریه‌های «کارگزاران»، «ایران»، «نامه» و «تاک» مورد رسیدگی قرار گرفت.

۲) جلسه‌ رسیدگی به اتهام حبیب الله قلیشلی مدیر مسوول روزنامه‌ اقتصاد پویا، مصطفی کواکبیان، مدیرمسوول روزنامه‌ مردم سالاری، علی یوسف‌پور، مدیرمسوول روزنامه «سیاست روز»، به وقت دیگری موکول شد.

۳) پرونده قضایی برای مدیر سایت «مردم‌یار» ومدیر سایت «خودرو نیوز» تشکیل شد.

۴) جلسه رسیدگی به اتهام های حمید والایی نویسنده برگزار شد.

ج- صدور احکام قضایی

۱) روزبه میرابراهیمی، امید معماریان، شهرام رفیع زاده و جواد غلام تمیمی چهار وبلاگ نویس در مجموع به هشت و نیم سال حبس و ۱۲۴ ضربه شلاق محکوم شدند. کیوان صمیمی بهبهانی، مدیر مسوول ماهنامه «نامه» نیز پس از برگزاری دادگاه، محکوم شد. همچنین دفتر کار او توسط افرادی که خود را مأمور مالیاتی نامیدند، بازرسی شد.

۲) بعد از تصمیم هیات نظارت بر مطبوعات مبنی بر لغو امتیاز روزنامه «تهران امروز»، موضوع در دادگاه عمومی تهران بررسی و تصمیم هیات نظارت بر مطبوعات ابطال شد و لغو امتیاز روزنامه‌ را قانونی ندانست. پس از تجدیدنظر خواهی هیات نظارت بر مطبوعات، دادگاه تجدید نظر استان تهران موضوع را مورد رسیدگی قرار داد و بعد از بررسی دلایل طرفین رای دادگاه عمومی مبنی بر ابطال لغو امتیاز روزنامه تهران امروز، صحه گذاشته شد.

۳) کمال شریفی روزنامه‌نگار کرد و فعال سیاسی که‌ اوایل سال جاری در شهر سقز ابتدا زخمی و سپس دستگیر شده‌ بود، به‌ ۳۰ سال زندان محکوم شد.

د- سایر موارد

۱) امیدرضا میرصیافی، ۲۸ ساله که در فصل زمستان برای اجرای حکم دو سال و نیم حبس تعزیری خود روانه زندان شده بود در آغازین روزهای سال ۱۳۸۸ در زندان درگذشت.

۲) عبدالرضا تاجیک و ناصر زرافشان که قصد داشتند برای شرکت در سمینارهای علمی و انجام سخنرانی در آنها به خارج از ایران سفر کنند، ممنوع الخروج شدند.

۳) هفته‌نامه همت، نشریه روژهه لات و روزنامه کارگزاران توقیف شدند و دو نشریه “ندای جامعه” و “نوای وقت” طی یک ‌ماه، دو تذکر از ارشاد گرفته‌اند.

۴) سایت «کانون مدافعان حقوق بشر»از اولین روز راه اندازی و دو وب‌سایت «یاری» و «یاری نیوز» که از مبارزات انتخاباتی محمد خاتمی برای ریاست جمهوری ایران حمایت می‌کردند، فیلتر شدند. همچنین وب‌سایت بالاترین هک شد. در ایران ده‌ها سایت اطلاع رسانی از جمله سایت های فارسی رادیو بین‌الملل فرانسه و صدای آلمان مسدود شدند.

۵) مدیرمسوول نشریه «کیان» از طریق انتشار در جراید برای حضور در جلسه دادگاه احضار شد.

۶) در رسیدگی به پرونده روزنامه کارگزاران، امیرهادی انوری، خبرنگار ۲۴ ساله، متهم به معاونت در نشر مطالب خلاف واقع به منظور مخدوش جلوه دادن چهره‌ مسوولان شد.

۷) حسین درخشان، وب نگار همچنان در وضعیت نامشخص در زندان به سر می برد. سخنگوی قوه قضاییه اتهامات درخشان را مسایل و مواردی دانست که در رابطه با ائمه اطهار (ع) مطرح شده بود.

۸) استنیو سولیناس Stenio Solinas خبرنگار روزنامه ایل جورناله ایتالیا از ایران اخراج شد.

۹) مدیران مسئول مطبوعات محل استان گلستان با ارسال نامه ای به مقامات بلندپایه استان از آنها خواستند در اسرع وقت برای رفع بحران به وجودآمده در مطبوعات استان، جبران خسارات وارده و احقاق حقوق روزنامه نگاران تمهیداتی بیاندیشند. همچنین دست اندرکاران مطبوعات لغو امتیاز وتوقیف شده در کردستان بیانیه ای منتشر کردند.

۱۰) احمد روزبهانی، رئیس “پلیس امنیت اخلاقی” از شروع برخورد با “متخلفان اینترنتی” خبر داده است. این اقدام اندکی پس از تصویب قانون جرائم رایانه‌ای در مجلس انجام شد. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز با اشاره به اینکه « برخی کشورها توانستند ابتدا اینترنت را مهار و سپس به کاربران خود عرضه کنند» به خبرگزاری برنا ارگان سازمان ملی جوانان، گفت که در ایران « اینترنت بدون هیچ تحلیل و آگاهی وارد جامعه شد و این امر موجب ایجاد محدودیت ها و به نوعی فیلترینگ شده است. محمد حسین صفارهرندی با اشاره به راه اندازی ام.ام.اس یا « پیام تصویری » در برخی از اپراتورهای تلفن همراه در ایران، گفت که از لگد کوب شدن ارزش ها در ارسال پیام های تصویری تلفنی نگران است.

۱۱) کنسرت گروه اندونزیایی – امریکایی دبو که قرار بود به مناسبت عید مبعث در تالار وزارت کشور برگزار شود، به ناگاه لغو شد. گروه دارکوب هم یکی از گروه‌هایی بود که چند مرتبه تا آستانه برگزاری کنسرت رفت اما اعضای گروه، موفق به برگزاری کنسرت نشدند. برگزاری کنسرت همایون شجریان و گروه دستان نیز با مشکل مواجه شد. این اتفاق با انتقاد و تهدید محمدرضا شجریان همراه شد.

۱۲) گزارشگران بدون مرز از دادخواهی فرزند زهرا کاظمی خبرنگاری که در زندان درگذشت، حمایت کرد.

۱۳) محسن مخملباف، در یک کنفرانس مطبوعاتی که به مناسبت نمایش فیلم‌هایش در فستیوال فیلم‌های آسیایی وسول در فرانسه برگزار شد، به شدت به وضعیت سانسور سینمایی در ایران حمله کرد.

۱۴) در جشنواره فیلم فجربه برخی گفته‌اند فیلمشان به جشنواره نرسیده و برخی به دلیل نداشتن پروانه نمایش حذف شده‌اند. فیلم‌های «کتاب قانون» ساخته مازیار میری، «صد سال به این سال‌ها» ساخته سامان مقدم، «آتشکار» ساخته محسن امیریوسفی با وجود تغییراتی که انجام داده بودند باز هم جزو مغضوبان بودند. فیلم‌های «پاداش» از کمال تبریزی و «فرزند صبح» از بهروز افخمی هم جزو آثاری هستند که اعلا‌م شده است به دلا‌یل فنی برای هیات انتخاب نمایش داده نشده‌اند. هرچند تهیه‌کننده هر دو فیلم روز قبل پس از اعلا‌م اسامی از علا‌قه خود برای حضور در بخش مسابقه‌های جشنواره امسال فیلم گفته‌اند.

۱۵) بیش از ۱۰۰ تن از فعالان ادبی، فرهنگی و مدنی کرمانشاه و ایلام با صدور بیانیه‌ای نسبت به بازداشت عباس جلیلیان و مهدی حمیدی دو فعال ادبی و فرهنگی اعتراض کردند.

۱۶) صدا و سیما نمای بسته چهره بازیگران زن با آرایش‌های غلیظ را ممنوع کرد.

۱۷) دادستان عمومی و انقلاب تهران گفت: اشخاصی که در ماهواره تبلیغ می کنند اگر عمل آنان مصداق بند ۲ ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی باشد، عمل آنان جرم بوده و به یکسال حبس تعزیری محکوم خواهند شد.

۳- وضعیت دانشجویان

آنچه در خصوص وضعیت دانشجویان در زمستان ۱۳۸۷ قابل اعلام است، بازداشت تعداد زیادی از آنان و یا احضار به کمیته های انضباطی و یا محاکم ویا محرومیت است که به شرح زیر به اطلاع رسانده می شود:

الف – بازداشت ها:

۱) با قبول غیابی بودن حکم سعید رضوی فقیه، عضو اسبق دفتر تحکیم وحدت توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب دستور آزادی سعید رضوی فقیه صادر شد. همچنین مهدی نوری، دانشجو و فعال مدنی آذربایجانی با اتمام دوره محکومیت ۲ ساله اش، وحید شیخ بگلو، فعال دانشجویی و عضو سابق تشکل دانشجویی آرمان در دانشگاه آزاد تبریز٬ با سپردن وثیقه ۵۰ میلیون تومانی و حسین حسینی دبیر اسبق انجمن اسلامی آموزشکده رازی شهر اردبیل آزاد شدند.

۲) جعفر اعتقادی پور، پاشا امیرمظفری، سعید برزگر، رضا بلباسی، حسین ترکاشوند، علیرضا تقوی، مجید توکلی، عباس حکیم زاده، سجاد خادم، محمد خطایی، کوروش دانشیار، انوشیروان زاهدی، رسول سرمدی، اسماعیل سلمانپور، کبیر فاضلی، روشنک فانی، احمد قصابان، ابراهیم قربانپور، پاشا کوهساری، نوید گرگین، حمید میر حسینی، مهدی مشایخی، نریمان مصطفوی، محمد نصیری، مهدی یعقوبی و یاسر ترکمن دانشجویان دانشگاه امیر کبیر هستند که بازداشت شده اند. پس از اعتراضات دانشجویان به پروژه دفن شهید، تعداد زیادی از دانشجویان این دانشگاه بازداشت شدند که اکثر آنان آزاد شدند. اما همچنان ۱۰ نفر از دانشجویان این دانشگاه در زندان به سر می برند. شبنم مددزاده دانشجوی دانشگاه تربیت معلم تهران و عضو انجمن اسلامی این دانشگاه، کاظم رضایی دانشجوی اخراج شده دانشگاه شیراز، یونس میر حسینی، اسماعیل جلیلوند، سحر یزدانی، حمدالله نامجو، و محسن زرین کمر، عبدالجلیل رضایی و لقمان قدیری گل تپه، آرش روستایی، حمداله نامجو، هادی الم لی ، آلما رنجبر و محبوبه خادمی، سعید خلعتبری، عنایت تقوی و عباس رحمتی و احمد کهنسال از دانشجویان دانشگاه شیراز و کاوه رضایی و محمد پور عبدالله فعال دانشجویی وابسته به طیف آزادیخواه و برابری طلب و امیر مصباح قاضی دانشجوی کرد دانشگاه آزاد مهاباد و بهمن خداداد از دانشگاه اصفهان بازداشت شدند.

ب- محاکمه های قضایی

۱) دادگاه رسیدگی به اتهامات حبیب الله لطیفی دانشجوی دانشگاه آزاد ایلام به‌ صورت غیر علنی برگزار شد واین دادگاه وی را به اعدام محکوم کرد. دادگاه تجدید نظر تایید حکم اعدام را به وکیل او ابلاغ کرد.

۲). معصومه منصوری دانشجوی دانشگاه امیر کبیر مورد محاکمه قرار گرفت.

۳) دادگاه محمد پورعبدالله، دانشجوی رشته شیمی دانشگاه تهران به سبب عدم انتقال متهم به دادگاه، برگزار نشد.

ج – صدور احکام قضایی

۱) سجاد رادمهر، فراز زهتاب، آیدین خواجه‌ای، امیر مردانی و احسان نجفی‌نسب دانشجویان دانشگاه تبریز بهمراه مجید ماکوئی دانشجوی کشتی سازی، دانشگاه مالک اشتر اصفهان هر کدام به یک سال حبس تعزیری و دو سال حبس تعلیقی محکوم، ودود اسدی دانشجوی رشته زمین شناسی دانشگاه آزاد رشت، دبیر سابق انجمن اسلامی دانشگاه آزاد اردبیل و حسین رحیمی دانشجوی رشته ساختمان جهاد دانشگاهی رشت به ترتیب به تحمل یک سال و شش ماه حبس تعزیری، مقداد اسلامخواه دانشجوی دانشگاه امام حسین و دبیر انجمن جمهوری خواهان این دانشگاه به حبس تعزیری، جمال رحمانی ، دانشجوی کرد رشته صنایع دانشگاه اصفهان به سه سال حبس تعلیقی و هشت ماه حبس تعزیری ، حسین حسینی، بهروز علیزاده، اردشیر کریمی خیاوی، ودود سعادتی، و رحیم غلامی حکم پنج سال زندان توام با تبعید محکوم شدند. عسگر اکبرزاده فعال دانشجویی آذربایجانی نیز به پنج سال حبس تعزیری در زندان زاهدان محکوم شده بود. همچنین طی احکام جداگانه ای برای امین نظری، دبیر حقوق بشر دفتر تحکیم وحدت و سیاوش حاتم دبیر کل انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا و محمد صیادی دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا در مجموع به ۷۸ماه زندان، ۳ ترم تعلیق با احتساب در سنوات تحصیلی و ۲۵۰ هزار تومان جریمه نقدی محکوم شدند.

سلمان عراقی (دبیر سابق کانون آذربایجانشناسی دانشگاه پیام نور خوی وعضو شورای مرکزی NGO اورین خوی)، سالار عراقی (دانشجوی مهندسی ماشین آلات دانشگاه ارومیه)، حجت عراقی (دانشجوی مکانیک آموزشکده فنی ارومیه)، پیام علم قلیلو (دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی دانشگاه آزاد قزوین) و علی اکبر عبدالهی (دانشجوی مکانیک آموزشکده فنی ارومیه) هر کدام به یکسال حبس تعلیقی به مدت دو سال محکوم شدند. ابراهیم جعفرزاده دبیر سابق این سازمان غیردولتی به یکسال حبس تعزیری و دو سال تبعید به براز جان و شیرزاد حاجیلو دیگر دبیر این سازمان غیردولتی به سه ماه حبس تعزیری در زندان خوی محکوم شده بودند.

د- احضار به کمیته های انضباطی و احکام صادره توسط این کمیته ها

۱) محسن زرین‌کمر، اکبر حسن‌پور، لقمان قدیری، افشین هوشنگ و آلما رنجبر دانشجویان دانشگاه شیراز هر کدام به دو ترم ممنوعیت از تحصیل با احتساب سنوات و ارجاع به کمیته‌ انضباطی مرکزی برای صدور رای در مورد اتهامِ «توهین به شعائر اسلامی یا ملی و ارتکاب اعمالی بر ضد نظام جمهوری اسلامی» و امین کریمی و آرمین برازش به یک ترم ممنوعیت از تحصیل و همچنین امین درستی به توبیخ کتبی با درج در پرونده محکوم شدند. کاظم رضایی، سعید خلعتبری، عبدالجلیل رضایی، آرش روستایی، هادی الم‌لی، حمدالله نامجو و دو تن دیگر از دانشجویان مجموعا به ۱۵ ترم ممنوعیت از تحصیل محکوم شدند. این حکم برای ۶ نفر از دانشجویان به علت تمام شدن سنوات آموزشی‌شان به منزله‌ اخراج آن‌ها از دانشگاه است. همچنین کاظم رضایی، عبدالجلیل رضایی و لقمان قدیری از دانشجویان دانشگاه شیراز، ممنوع الورود شدند. ایمان صدیقی دبیر سیاسی سابق انجمن اسلامی و حسام باقری عضو کنونی شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان هر کدام به یک ترم تعلیق از تحصیل با احتساب سنوات محکوم شدند .همچنین حمید رضا جهان تیغ و علی کیایی دو دانشجوی دیگر این دانشگاه هر کدام به توبیخ کتبی و درج درپرونده به انضمام ممنوعیت از استفاده از امکانات رفاهی نظیر خوابگاه محکوم شدند. امین درستی دو ترم محرومیت از تحصیل و اسماعیل جلیلوند، یونس میر حسینی، عبدالله داوودیان ، امین کریمی ، علی شیدایی ، شکوه وصیلی ، زهرا فتاحی زاده ، اسماعیل معدنچی ،راضیه جعفری و سعید خسرو آبادی هر کدام به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند. همچنین پرونده اسماعیل جلیلوند به کمیته انظباطی مرکزی ارجاع داده شده است. حمدالله نامجو (یک ترم تعلیق از تحصیل و ارجاع به کمیته انضباطی مرکزی )،نوید غفاری (یک ترم تعلیق از تحصیل و ارجاع به کمیته انضباطی مرکزی)، افشین هوشنگ (دو ترم محرومیت از تحصیل به صورت معلق)،آرش روستایی (یک ترم تعلیق از تحصیل و ارجاع به کمیته انضباطی مرکزی )هادی الم لی (یک ترم تعلیق از تحصیل و ارجاع به کمیته انضباطی مرکزی ) آلما رنجبر (دو ترم تعلیق از تحصیل) امین کریمی (یک ترم تعلیق از تحصیل)امین درستی (توبیخ کتبی و درج در پرونده) محکوم شدند.علی تقی پور از دانشجویان دانشگاه صنعتی بابل به یک ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات، حمیدرضا جهان تیغ و محسن برزگر به یک ترم محرومیت از تحصیل بدون احتساب سنوات، معین اسلامی جم، علی کیایی، احمد محمد نیا، سیاوش سلیمی نژاد، ایمان صدیقی، نیما نحوی، محمد علمی، حسام الدین باقری به توبیخ کتبی با درج در پرونده محکوم شدند. احسان مازندرانی و صادق چناری دانشجویان دانشکده خبر نیز به ترتیب به یک و دو ترم محرومیت از تحصیل محکوم شدند. در پی احضار چند تن از دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان به کمیته ی انضباطی حکم دو ترم حذف ترم و درخواست اخراج قطعی از وزارت علوم ۸ نفر از دانشجویان به ایشان ابلاغ و از ورود آنان به دانشگاه جلوگیری شد. علی باقری، کامران جلیل عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه سیستان و بلوچستان، ابراهیم اسکافی مدیر مسئول نشریه دانشجوئی “پنجره”، علی نمازی مدیر مسئول نشریه “شورا”، شهریار حسین بر مدیر مسئول نشریه دانشجوئی “سیاه و سپید”، علی صالحی، صابر رستاد و میلاد همتی پور ممنوع الورود شدند. همچنین عزت الله تربتی، دبیر سیاسی و حبیب فرحزادی نایب دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دموکراسی خواه دانشگاه تهران و علوم پزشکی به دو ترم محرومیت از تحصیل با احتساب در سنوات و عدم اجازه ورود به دانشگاه در طول دوران محرومیت محکوم شدند. اشکان ذهابیان، دانشجوی دانشگاه فردوسی مشهد، طی حکمی به دانشگاه مازندران تبعید شد. حسن برزگر، احمد محمدنیا واحسان باقری ۳ دانشجوی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل به دانشگاه ممنوع الورود شدند.

۲) سمانه فضلعلی، دانشجوی دانشگاه رازی کرمانشاه، علی دنیاری دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه مازندران به کمیته انضباطی احضار شدند. همچنین بر اساس اخبار منتشر شده بر روی سایت های اینترنتی بعد از اعتراضات دانشجویان به پروژه دفن شهید در دانشگاه امیرکبیر، تعداد زیادی از دانشجویان حکم احضار به کمیته انضباطی، دریافت کرده اند. از سوی دیگر بر اساس اخبار منتشر شده توسط همین سایت ها تعدادی از دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی که اکثریت آنها دختر هستند، به کمیته انضباطی احضار شده اند. در یکی از موارد یکی از دانشجویان دختر به علت پوشیدن چکمه به کمیته انضباطی احضار شده است. علی کیایی، حمیدرضا جهان تیغ، ایمان صدیقی، حسام الدین باقری چهار دانشجوی دانشگاه صنعتی بابل، سیامن غیاثی، فرحناز تاجه میری، اشکان مسیبیان و محمد محمودی چهار دانشجوی دانشگاه رازی کرمانشاه، ۱۵ تن از دانشجویان دانشگاه خواجه نصیر با شکایت دانشگاه تهران، حمید رضا صحرایی و سجاد حسینی فخر دانشجویان دانشگاه علم و صنعت و رضا عرب دبیر تشکیلات انجمن اسلامی، علیرضا کیانی دبیر سیاسی ، میلاد حسینی کشتان، سیاوش صفوی، آرنوش ازرحیمی، علی اصغر آدینه وند، مهدی داوودیان و علی نظری دیگر اعضای شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه مازندران به همراه چند تن دیگر به کمیته های انضباطی دانشگاه های خود احضار شدند.

۳) پس از آنکه برخی از مسوولان وزارت علوم طیف علامه دفتر تحکیم وحدت را غیر قانونی اعلام کردند، دفتر انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده فنی( نوشیروانی) نیز پلمب شد. همچنین در خبری دیگر انجمن کارآفرینی دانشجویان و دانش آموختگان دانشکده خبر تعطیل شد. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی از سوی هیئت نظارت این دانشگاه غیرقانونی اعلام و پلمپ شد اعلام شد.

۴) کورش محمود کلایه دانشجوی ورودی ۸۵ دانشکده متالورژی که در ترم جاری عنوان دانشجوی ممتاز دانشکده را کسب کرد با حکم تعلیق قطعی روبروست و به دانشگاه ممنوع الورود است. وی با سابقه چند ثبت اختراع در زمره فعالان علمی دانشکده خود است. در حالی که این دانشجو قصد داشت برای دریافت جایزه خود و شرکت در مراسم تقدیر از دانشجویان ممتاز وار د دانشگاه شود با ممانعت حراست دانشگاه روبرو شد که با پا در میانی اساتید دانشگاه، حراست برای ساعاتی اجازه ورود به وی و دریافت جایزه را صادر کرد. از سوی دیگر احسان منصوری دیگر دانشجوی این دانشگاه که مدت زیادی را در زندان گذراند، در زمان برگزاری امتحانات ممنوع الورود شد. همچنین مجید توکلی و احمد قصابان منتظر تعیین تکلیف مدیریت دانشگاه توسط وزارت علوم هستند.

ه- سایر موارد

۱) سماء نورانی دانشجوی بهایی در خصوص اخراج اش از دانشگاه سهند تبریز، رنجنامه ای نوشت.

۲) پس از اعتراضات دانشجویان دانشگاه تفرش نسبت به مشکلات این دانشگاه، این دانشجویان در مقابل وزارت علوم تجمع کردند. جمعی از دانشجویان دانشگاه دامغان تحصن کردند. دانشجویان دانشکده تکنولوژی شهرستان سیرجان با تجمع اعتراض‌آمیز در جلو این دانشکده از حضور در کلاس‌های درس خودداری کردند.

۳) یادمان پنج هزار شهید بمباران حلبچه لغو شد. برخی از دانشجویان کرد دانشگاههای تهران در اعتراض به لغو مجوز یادمان حلبچه تجمع کردند.

۴) مهدیه گلرو دانشجوی محروم از تحصیل دانشگاه علامه که مجددا به ۲ ترم محرومیت از تحصیل مواجه شده است، نامه ای سرگشاده ای خطاب به محمود احمدی نژاد منتشر کرد.

۵) نشریه دانشجویی ترکی-فارسی«ایشیل آی» در دانشگاه یزد به مدیر مسئولی وحید اصغری در دومین شماره از انتشار بازماند. نشریه مستقل دانشجویی ” کاکتوس” به مدیر مسئولی آرمان میرزایی توسط هیئت نظارت بر نشریات دانشگاه رازی به صورت کامل لغو امتیاز شد. نشریه دانشجویی ترکی-فارسی “خلج” در دانشگاه یزد توقیف شد. نشریه گام نو در دانشگاه اراک برای مدت ۶ ماه توقیف شد.

۶) جمعی از دانشجویان رشته پزشکی در اعتراض به نحوه برگزاری آزمون دستیاری پزشکی سال ۸۷ در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کردند.

۷) عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس اعلام کرد که طرح تصویب تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌‏ها در مجلس بررسی می‌‏شود.

۸) خبرنامه امیرکبیر از هشت اسفندماه بارها مورد حمله قرار گرفته و از دسترس خوانندگان خارج شد.

۹) تعدادی از دانشجویان دانشگاه آزاد کرج در یک درخواست صنفی در پی منع تدریس دکتر فاطمه صادقی،استاد دانشکده علوم سیاسی این دانشگاه، خواستار برگرداندن ایشان بر سر کلاس های درس شده اند.

۱۰) نبی پیرمحمدی دانشجوی ۲۲ ساله اهل لرستان که در مقطع کارشناسی رشته مردم شناسی دانشگاه تهران درس می خواند، خود را از طبقه چهارم کتابخانه کوی دانشگاه تهران به پایین پرت کرد.

۱۱) سرپرست موسسه آموزش از راه دور کشور در پاسخ به ایسنا اعلام کرد که در حال حاضر حدود سه میلیون فرد بازمانده از تحصیل در کشور وجود دارد.

۱۲) دکتر رمضان بهداد، عضو هیات علمی دانشکده علوم انسانی، دکتر غضنفر میرجلیلی، عضو هیات علمی دانشکده فیزیک و مهندس سید محمدعلی نکویی عضو هیات علمی دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه یزد را بازنشسته کردند.

۱۳) احمد اسلامی؛ استاد دانشگاه کاشان، مدرس سابق دانشگاه هایی چون دانشگاه اصفهان، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان، دانشگاه آزاد اسلامی خمینی شهر،از استادی در این دانشگاه برکنار شد.

۴- وضعیت زنان

۱) سوسن رازانی و شیوا خیرآبادی در زندان مرکزی سنندج در استان کردستان شلاق خوردند. همچنین اجرای حکم سه سال زندان برای عالیه اقدام دوست، اجرا شد.

۲) مهرچهره مشرفی که به همراه همسرش عباس جوادی دوست و دوفرزندش در آذرماه ۱۳۸۷ به صورت خانوادگی بازداشت شده بودند، به دوسال حبس به مدت ۵سال تعلیق محکوم شد.

۳) درخواست اعاده دادرسی در حکم زینب بایزیدی که پیش از این از سوی وکیل وی در دیوان عالی کشور مطرح شد بود، رد شد.

۴) نفیسه آزاد و بیگرد ابراهیمی بازداشت شدند. پس از این بازداشت، منزل نفیسه آزاد، بازرسی و وسایل منزل او به شدت به هم ریخت. شهناز غلامی که به شش ماه حبس محکوم شده بود، آزاد شد.

۵) جلسه تجدید نظر در پرونده چهار تن از اعضای کمپین یک میلیون امضا، پروین اردلان، ناهید کشاورز، جلوه جواهری و مریم حسین خواه برگزار شد.

۶) نسرین ستوده، وکیل دادگستری و جلوه جواهری در ‏دادگاه انقلاب بازجویی شدند. پرستو الهیاری٬ ناهید کشاورز و سارا ایمانیان به دادگاه احضار شدند. ناهید میرحاج به دادگاه احضارو تفهیم اتهام شد.

۷) به گفته عبدالفتاح سلطانی، یکی از وکلای مدافع پرونده مرگ مشکوک دکتر زهرا بنی یعقوب، پزشک جوانی که در بازداشتگاه درگذشت، بخشی از مدارک جرم این پرونده از بین رفته است. یکی از مدارک مهم، لباس های زهرا درهنگام مرگ است که متهمان حاضر به تحویل آن نشده اند. پدر زهرا نیز معتقد است که برگ هایی از پرونده فرزندش که مربوط به بازجویی از متهمان بوده نیز از بین رفته است.

۸) نیروهای امنیتی در روز ۸ مارس، مانع از برگزاری مراسم روز زن شدند. به همین دلیل مراسمی که قرار بود به مناسبت این روز در پارک ورشو تهران برگزار شود، برگزار نشد. در تبریز نیز مسئولان انجمن‌های مختلف که برای برگزاری مراسم ۸ مارس به ادارات مربوطه مراجعه کرده بودند، مجوز دریافت نکردند.

۹) طبق آمار سازمان بهداشت جهانى ۱۴۰ میلیون دختر و زن در سراسر جهان ختنه می شوند که اکثریت این دختران و زنان در ۲۸ کشور افریقایى، هستند اما بر اساس گزارش ها این عمل در بخش هایی از ایران هم انجام می شود. ختنه دختران در ایران عمدتا در در استان‌های خوزستان، لرستان، و بیش از همه در استان کردستان انجام می‌شود.

۱۰)رئیس مرکز مشاوره و مددکاری نیروی انتظامی از افزایش گرایش به مصرف شیشه در زنان خبر داد.

۱۱) از ورود زنان به سالن والیبال به خاطر حضور محمدرضا گلزار ممانعت به عمل آمد.

۱۲) جایزه سیمون دوبووار برای کمپین را سیمین بهبهانی دریافت کرد.

۵- وضعیت اعدامی ها ، متهمان زیر ۱۸ سال و …

در این ارتباط گزارش زمستان به شرح زیر است:

الف- نوجوانان زیر ۱۸ سال

۱ ) در حالی که اجرای حکم امیر خالقی که در کودکی مرتکب جرم شده بود، برای دو ماه متوقف شد، ملاگل حسن، جوان ۲۱ ساله ای که در کودکی مرتکب جرم شده بود، اعدام شد. احمد زارعی، نوجوان دیگری که در سن ۱۷ سالگی مرتکب قتل شده بود، پس از سپری کردن بیش از ۶ سال زندان، به چوبه دار آویخته شد.

۲) حدود ۱۵۰ نفر از وکلای دادگستری کانون وکلای دادگستری مرکز طی نامه سرگشاده‌ای از ریاست قوه قضاییه، آیت الله هاشمی شاهرودی خواستند تا با رهنمود های شایسته در نخستین فرصت ممکن موجبات توقف اجرای احکام اطفالی که در کمتر از ۱۸ سال مرتکب جرم شده‌اند را فراهم کند.

ب- سایر موارد

۱ ) دادستان کرمانشاه خبر اعدام ۱۰ نفر در زندان مرکزى این شهر را تأیید کرد. طى روزهاى ۳۰ بهمن و اول اسفند نیز ۱۰ نفر در شهرهاى اهواز، سارى، اصفهان و بوشهر اعدام شدند. یکی از این اعدام‌شدگان عبدالله فریور، که از سال ۸۳ به سنگسار محکوم شده بود، پس از آنکه دادگسترى مازندران حکم سنگسار را به حلق آویز کردن با طناب دار تبدیل کرد، در زندان سارى اعدام شد. اعدام‌ها بنابر اعلام رسمى مقام‌های قضایى چهار نفر در اراک، نه نفر در یزد، نه نفر در اصفهان، یک نفر در کرج، ۱۹ نفر در تهران، شش نفر در بجنورد، چهار نفر در مشهد، یک نفر در کازرون، سه نفر در اهواز، یک نفر در بوشهر، یک نفر در سارى و ۱۰ نفر در کرمانشاه بوده است. علیرضا جمشیدى، سخنگوی قوه قضاییه نیز در نشست خبرى خود اجرای حکم سنگسار سه نفر در مشهد را تائید کرد. معصومه قلعه چهی، زن ۳۲ ساله ای که ۱۲ سال با حکم اعدام در زندان ر فسنجان به سر برد نیز به دار آویخته شد. حسن امجدی، امین دستجردی، آرش گلپریان و حمید فاضلی چهار زندانی در زندان مرکزی سنندج نیز اعدام شدند.

۲) مهدی قاسم زاده یکی از علویان آذربایجان به اتهام محاربه اعدام شد.

۳) پیشنهاد آیت الله هاشمی شاهرودی، رئیس قوه قضائیه ایران مبنی بر عفو اشرف- ف محکوم به سنگسار از سوی کمیسیون عفو و بخشودگی قوه قضائیه رد شده است.

۴) حکم اعدام شورش مهدخانی، فعال مذهبی کرد در دادگاه تجدید نظر استان کردستان تایید شد. زینب جلالیان ۲۷ ساله،‌ اهل شهرستان ماکو واقع در آذربایجان غربی نیز به‌ اعدام محکوم شده‌ است.

۶- وضعیت افرادی که به مذاهبی به جز مذهب شیعه اعتقاد دارند

موارد اعتراض افرادی که به مذاهبی به جز مذهب شیعه اعتقاد دارند در فصل زمستان نیز به شکل بارزی مشهود بود که به برخی از آنها اشاره می شود:

۱) ماموستا سیف الله حسینی، امام جماعت مسجد خاتم انبیاء جوانرود و ماموستا حسین حسینی امام جماعت مسجد سید الشهداء حمزه جوانرود بازداشت شدند.

۲) بنابر گزارش‌های دریافتی، ده‌ تن از افراد مسئول مکتب قرآن بوکان به‌ نام‌های ابراهیم اسماعیل‌پور، علی رسول‌نژاد، اسماعیل ادیب‌حسامی، خالد خداکرمی، ناصر حاج‌پیروتی، نادر بایزدی، محمد کریمی، مصطفی نادری، طاهر کریمی و حسین شاوردی، برای بار دوم احضار و پس از دادرسی هریک به‌ ۹۱ روز حبس تعزیری محکوم شدند.

۳) قاضی حداد، معاون امنیت دادسرای تهران از صدور قرار مجرمیت برای ۷ تن از متهمان پرونده تشکیلات بهاییت و ارسال این پرونده با صدور کیفرخواست به دادگاه انقلاب خبر داد.

۴) ترانه سنائی ، شهناز سعادتی ، املیا فنائیان ، انیسا فنائیان و فرزانه احمد زادگان چهار تن از بهاییان مازندران و نمیا حقار در تهران، سیما اشراقی و جلایر وحدت در مشهد بازداشت شدند. همچنین ده تن از خانواده های بهایی شهر تهران بازداشت شدند.

۵) صهبا رضوانی یکی از بانوان بهایی به سه سال و هشت ماه حیس تعزیری توام با تبعید محکوم شد.

۶) قبرستان بهائیان در قائمشهر تخریب شد.

۷) قربانعلى درى نجف آبادى، دادستان کل کشور در نامه اى به غلامحسین محسنی اژه ای، وزیر اطلاعات، ضمن اعلام ممنوعیت رسمى فعالیت بهائیان خواستار برخورد با تشکیلات آنها شد. از همین رو جامعه جهانی بهائی ، نامه سرگشاده ای را خطاب به وی ارسال کرد. گروهی از نمایندگان کنگره‌ آمریکا نیز پیش‌نویس قطعنامه‌ای را علیه پیگرد بهاییان در ایران به کنگره تسلیم کردند.

۸) حمید بدری و شیخ مراد بدری، از اهالی روستای درکه‌ در منطقه‌ گهوار از توابع شهر کرند غرب کرمانشاه، به‌ همراه دو تن دیگر به‌ نام های منوچهر مرادی و سید کیومرث زولفقاری از اهالی روستای تنوره‌، چهار شهروند کرد که پیرو آیین یارسان هستند، بازداشت شدند.

۹) از برگزاری تجمع اعتراضی دراویش گنابادی در تهران که در اعتراض به تخریب اماکن مذهبی و برخوردهای اخیر با پیروان این سلسله فراخوان داده شده بود، ممانعت به عمل آمد که در طی برخوردهای صورت گرفته، تعداد ۶۷ پیرو این آئین بازداشت شدند. همچنین در اصفهان، دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی جهت برگزاری مجلس درویشی خود با مشکل مواجه شدند و بروز درگیری هایی در این محل گزارش شده است. از سوی دیگر محمدجعفر انتصاری، عبدالرضا گودرزی، هادی حبیبی و رویا اسدپور از دراویش سلسله نعمت‌اللهی گنابادی در جزیره کیش در جنوب ایران دستگیر شدند..در ادامه این بازداشت‌ها، فرزند یکی از آنها را که برای پیگری وضعیت پدرش به کیش سفر کرده بود، بازداشت شد.

۱۰) حسین کریمی ۲۷ ساله از مسیحیان فارسی زبان ساکن کرج، بازداشت شد. حامیک خاچیکیان” ۵۱ ساله و از خادمین کلیسای (فارسی زبان) جماعت ربانی مرکز در تهران و زوج نوکیش مسیحی بنامهای “نادره جمالی” ۴۴ ساله و “جمال قالی شورانی” ۴۹ ساله نیز بازداشت شدند.

بخش دوم – حقوق اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی

دولت ایران از آنجا که میثاق بین المللی حقوق اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی (۱۹۶۶) را امضا کرده و به موجب مجموعه تعهداتی که پذیرفته است، در مقابل ایرانیان و جهانیان مسئولیت داخلی و بین المللی دارد. بنابراین باید درتأمین برابری واقعی افراد و فراهم ساختن رفاه همگانی و انجام اقدامات ایجابی در این خصوص کوشا باشد. با این حال کمتر حوزه ای از زندگی ایرانیان اعم از اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی شاخص امیدوار کننده ای را ترسیم می کند. گزارشی از وضعیت برخورد با فعالان فرهنگی و کارگری در زمستان ۱۳۸۷ به شرح زیر است :

نخست : وضعیت معلمان

- وضعیت معلمان در زمستان ۱۳۸۷ به شرح است:

الف- بازداشت

۱ ) گروهی از فعالان صنفی معلمان که پیش از ظهر روز چهارشنبه ۱۱ دی‌ماه برای پیگیری علت عدم اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری به مقابل مجلس رفته بودند، توسط نیروی انتظامی بازداشت شدند.

ب- صدور احکام قضایی

۱ ) حکم شلاق رضا عبدی، عضو کانون صنفی معلمان ایران اجرا می شود.

ج- سایر موارد

- به گزارش کانون صنفی معلمان، روز یکشنبه ۴ اسفند، معلمان در بسیاری از مدارس شهرهای شیراز و خمینی شهر برای افزایش دستمزدها و در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات سال های ۸۶ و ۸۷ دست به اعتصاب زدند. همچنین جمعی از معلمان حق التدریسی که از استان های مختلف برای پیگیری حقوق خود به تهران آمده بودند، در مقبل مجلس تجمع کردند. این معلمان نامه ای خطاب به نمایندگان در دست داشتند که در آن از میزان ناچیز حقوق و نامشخص بودن تکلیف استخدام گلایه کرده اند. همچنین در تاریخ ۳۰ / ۱۰ / ۱۳۸۷ راس ساعت ۱۰ صبح بازنشستگان فرهنگی سال ۸۷ با تجمع در محوطه ناحیه ۲ آموزش و پرورش اردبیل خواهان رسیدگی به خواسته خود شدند.

دوم : وضعیت کارگران و کشاورزان

نپرداختن حقوق در آخرین ماه های سال ۱۳۸۷ یکی از مهم ترین مشکلات جامعه کارگری در ایران بود. همین امر سبب برخی اعتراضات و اعتصابات شد. از سوی دیگر تعدادی از کارخانه ها به دلیل رکود اقتصادی و حجم بی رویه واردات ناچار شدند کارخانه خود را تعطیل و کارگران خود را اخراج کنند. مثلا در شهرهای صنعتی قزوین و ساوه، تعدادی از کارگران اخراج شده‌اند، قرارداد‌هایشان تمدید نشده یا خود کارخانه‌ها تعطیل شده‌اند. طلب چند ماهه حقوق معوقه کارگران مسأله دیگر کارگران بود.

الف- بازداشت

- علی نجاتی،‌ رییس هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه و رضا رخشان، مسئول روابط عمومی و علی اکبر پیرهادی از مسئولان سندیکای کارگران شرکت واحد تهران بازداشت شدند.

ج- صدور احکام قضایی

- شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری نازلو طی حکمی سلیمان ابراهیمی ، محمد صمدزاده ، مرتضی جعفری ، اللهوردی اصلانی ، محمد مناف زاده ، ایوب عزیز پور ، اکبر رستمی ، معراج علی پور ، سعید جعفرپور ، مجید قلی زاده و زیاد جعفرپور را به تحمل دو سال حبس تعزیری و یکسال تبعید به شهرستان میناب وتحمل ۷۴ ضربه شلاق تعزیری و بهروز مجیدی را به تحمل یک سال حبس تعزیری ویکسال تبعید به شهرستان میناب وتحمل ۷۴ ضربه شلاق و بارزاد نظامی افشار، مقداد نظامی افشار و محمد اشرفی را به تحمل شش ماه ودو روز حبس تغزیری محکوم کرد. دادگاه همچنین حیدر علی علیپور، حسین وهاب زاده، سلیمان احمدی ، حبیب الله احمدی ومحمد جعفری را به پرداخت سیصد هزار تومان جزای نقدی و حجت مکرم را به پرداخت دویست هزار تومان جزای نقدی محکوم کرد. این ۲۵ نفر ازکشاورزان سنی مذهب روستای قیزیل خنه یه (خانقاه سرخ) در اورمیه هستند که به خاطر اعتراض به تغییر مسیر آبهای زیرزمینی در این روستا بازداشت شده بودند.

د- سایر موارد

۱) بر اساس اخبار منتشر شده، کارگران کیش چوب ۴ تا ۶ ماه، کارگران نساجی مازندران دو ماه، کارگران ذغال سنگ دنبو سه ماه، کارگران معدن شانه وری قزوین سه ماه، کارگران چرم اعظم ٣ ماه، کارگران نیرو گستر ۲ماه، کارگران صنعت امروز یک ماه، کارگران کارخانه ساران ۵ تا ۶ماه،‌ کارگران شرکت ایران ترمه و تهران پتو یک سال و کارگران طرح صنعتی نیشکر هفت تپه شوش ۲ ماه حقوق معوقه طلبکارند. کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مازندران نیز حقوق نگرفته‌اند.

۲) کارخانه‌ روغن غنچه، چینی مینا، یخچال آزمایش مرودشت و لوله سازی اهواز تعطیل شدند. وضع کارخانه‌های نساجی هم بسیار وخیم گزارش شده است.

۳) کارکنان بیمارستان مهر ساری اعتصاب کردند. همچنین جمعی از کارگران فرش پارس مقابل فرمانداری البرز و جمعی از کارگران نیشکر خوزستان در مقابل مجلس تجمع کردند. از سوی دیگر همزمان با حضور وزیر کار در استان همدان کارگران سامیکو صنعت در مقابل استانداری تجمع کردند

کارگران شهرداری آبادان نیز در پی تاخیر چهار ماهه در پرداخت حقوق شان تجمع کردند. بیش از ۱۵۰ نفر از کارگران بازنشسته تامین اجتماعی نیز در مقابل درب مجلس تجمع کردند. این کارگران خواستار همسان سازی حقوق بازنشستگی خود با حقوق بازنشستگان کشوری شدند. کارگران ‏شرکت صنایع فلزی نیز تجمعی در مقابل ریاست جمهوری برگزار کردند. تعدادی از کارگران مجتمع صنعتی شمال غرب تبریز (تولیدکننده قطعات خودرو) به دلیل نبود نقدینگی، پرداخت نشدن حقوق و دستمزد و حق بیمه و توجه نکردن به مسایل بهداشتی و رفاهی کارگران با تجمع در کارخانه دست از کار کشیدند.

۴) دو هزار نفر از کارگران لوله سازی اهواز اخراج شدند. همچنین در پی تعطیلی بیمارستان الوند، ۲۵۰ کارگر آن پس از ۱۰ تا ۲۵ سال کار در این بیمارستان بیکار شدند. دو شرکت تیزرو و شهید مطهری در شهرستان قزوین نیز ۲۷۰ کارگر را بیکار ساخته اند. ۵۵ کارگر رسمی شرکت “نار ایران” نیز اخراج شده اند. یکصد کارگر کارخانه آزمایش مرودشت نیز پس از اتمام قرارداد، اخراج شدند.

۵) بانزدیک شدن زمان تعیین دستمزدهای سال جدید، جمعی از تشکل‌‏های کارگری استان قزوین طی نامه‌‏ای به شورای عالی کار خواستار توجه بیشتر اعضای این شورای عالی به موضوع دستمزد کارگران شدند.

۶) در پی تعیین و اعلام حداقل دستمزد کارگران در حدود ۲۷۴۵۰۰۰ تومان برای سال ۱۳۸۸، و اعتراض به این مسأله، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، اتحادیه آزاد کارگران ایران و انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه در موضع گیری ای همدوش با کارگران امضا کننده طومار خواست افزایش حداقل دستمزدها اعلام کردند، دستمزد ۲۷۴۵۰۰ تومانی لگد مال کردن حرمت انسانی کارگران و محکوم کردن خانواده های آنان به مرگ تدریجی از گرسنگی است و بدینوسیله ضمن اعتراض شدید به تصویب چنین دستمزدی، اعتراض به آن و مبارزه برای تجدید نظر اساسی در میزان حداقل دستمزدها را حق مسلم کارگران میدانند و عموم کارگران، معلمان، پرستاران و سایرزحمتکشان را به امضای طومار خواست افزایش حداقل دستمزدها فرا میخوانند.

۷) آمار متناقض بیکاری رییس مرکز آمار ایران اوایل بهمن ماه بر صحت آمار ‌٩.۵ درصدی نرخ بیکاری تاکید کرده بود اما وزیر کار و امور اجتماعی این رقم را بیش از ‌١٠.۵ درصد دانسته بود.

۸) دختری جوان به دلیل مشکلات روحی، روانی در ایستگاه مترو نواب دست به خودکشی زد. گفتنی است زن جوان دیگری در ایستگاه حسن‌‏آباد نیز قصد خودکشی داشته که با اقدام سریع راهبر قطار و ترمز گرفتن قطار خودکشی زن جوان ناکام ماند. چهارم اسفندماه نیز یک جوان که خود را اهل کنگاور معرفی کرده بود، در مقابل کتابخانه‌ی دانشگاه تهران خود را به آتش کشید. روز بیست و ششم بهمن‌ماه نیز مردی حدودا پنجاه ساله به خیابان مقابل مجلس رفته و خود را به آتش می‌کشد. در روز سی‌ام بهمن‌ماه، نیز شخصی از اهالی خرم‌آباد، در مقابل ساختمان بنیاد شهید دست به خودسوزی زده است. روز سه‌شنبه، هشتم بهمن ماه، نیز یکی از زلزله‌زدگان بم در مقابل ساختمان ریاست‌جمهوری دست به خودسوزی زد.

۹) از رباط کریم خبر می رسد در یک اقدام ضربتی زنی که ۲۵ سال در شهرک خانه رباط کریم از مجموعه های بنیاد مستضعفان زندگی می کرد با سه فرزند معلول روانی خود به بیرون از خانه رانده شده است .

۱۰) کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری و فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل، به ادامه برخورد قضایی با پنج تن از رهبران سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه اعتراض کردند.

۱۱) ممانعت از حضور اسالو در مراسم ازدواج فرزندش و اعطای جایزه اتحادیه های سراسری کارگران هلند به او . همچنین اسالو در پی انتقالش به زندانی دیگر نامه ای به قوه قضائیه نوشت.

۱۲) جولیا سوسا دبیر سندیکاهای آرژانتین طی نامه ای خطاب به محمود احمدی نژاد رئیس جمهور جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که فعالان اتحادیه های کارگری و حقوق بشر در سرتاسر جهان بار دیگر از شنیدن دستگیری ابراهیم مددی نایب رئیس سندیکای کارگران شرکت واحد تهران ، نگران شده اند . «این نخستین بار نیست که مسئولین ایرانی طی تعطیلات کریسمس اقدامات ناعادلانه ای را علیه تشکیلات واقعی کارگری اعمال نموده اند . کمتر از یک هفته پیش محسن حکیمی عضو کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل های کارگری و بیژن امیری از کارگران خودروسازی کارخانه پارس خودرو توسط پلیس مخفی بازداشت شده اند . بدون شک دولت ایران از فشارهای مداوم بین المللی بر خود نسبت به تخطی از پیمان های ILO همچون آزادی تشکل و حق قرار دادهای دسته جمعی کاملا آگاه می باشد . ما از دولت جمهوری اسلامی ایران می خواهیم تا بدون قید و شرط ابراهیم مددی ، محسن حکیمی ، بیژن امیری ، منصور اسانلو و فرزاد کمانگر را آزاد نمایند.» همچنین کنفدراسیون اتحادیه های کارگران راه آهن ژاپن ، اتحادیه کارگران حمل ونقل امریکا ، اتحادیه ترابری اتریش و کنفدراسیون سراسری کارگران انگلستان با انتشار بیانیه های بازداشت ابراهیم مددی را محکوم کرده و از مقامات ایرانی خواسته اند بدون قید وشرط ابراهیم مددی و سایر فعالین کارگری را آزاد کنند.

۱۳)نماینده اردبیل در مجلس شورای اسلامی از وجود ۵۰ هزار بیکار در این استان خبر داد.

سوم: میراث فرهنگی و محیط زیست

۱) نظر کارشناسان حاکی از آن است که مسجد هزارساله جامع اصفهان به عنوان مهم ترین مسجد تاریخی ایران که بر آن لقب کلکسیون معماری ایرانی- اسلامی را گذاشته اند، دچار تخریبی تدریجی اما گسترده شده است. همچنین تمامی آثار تاریخی اصفهان به دلیل خطر نفوذ رطوبت ناشی از انباشت آب های جاری و زه کشی رودخانه زاینده رود و همین طور استفاده از چاههای زیاد در شهر اصفهان، با تهدید پوسیدگی ناشی از رطوبت مواجه شده است.

۲) برخی خبرها از سرقت از تخت جمشید، حکایت دارند.

۳) برخی رسانه ها از خبر هجوم ماشینهای راهسازی به حاشیه دریاچه زیبا و منحصر به فرد پریشان در شهرستان کازرون خبر داده اند. همچنین بعد از گذشت بیش از ۴ ماه از بروز پدیده مرگبار «کشند سرخ» در خلیج فارس و دریای عمان که تا به امروز موجب مرگ صدها تن ماهی شده، تلفات آبزیان در سواحل کشورهای حاشیه خلیج فارس ازجمله ایران همچنان ادامه دارد. این در حالی است که به گفته کارشناسان محیط‌زیست، آلودگی خلیج فارس به نیترات و فسفات و تخلیه فاضلا‌ب‌های شهری مهم‌ترین دلیل تشدید این فاجعه در منطقه عنوان شده است اما همچنان همه روزه ده‌ها تن فاضلا‌ب تصفیه نشده، فقط از شهرهای ساحلی ایران ازجمله بندرعباس، در دریا تخلیه می‌شود که تداوم این روند می‌تواند منجر به پایدار شدن این فاجعه در خلیج فارس و تلفات بیشتر آبزیان در آب‌های ساحلی کشورهای منطقه شود. همچنین در جریان انتقال چندین راس کل و بز از یکی از مناطق حفاظت‌شده استان همدان به منطقه دیگری در همین استان، بر اثر شلیک تفنگ بیهوشی ماموران سازمان محیط زیست، تمامی حیوانات بیهوش شده جان باختند. سمندر غارزی لرستان نیزدر معرض خطر است.

۴) در حالی که این روزها آلودگی هوای تهران همه اخبار محیط زیست را تحت تاثیر خود قرار داده است، خبرهای نگران کننده دیگری هم در این حوزه به گوش می رسد. آلودگی آب شهری تهران و چند کلانشهر دیگر به نیترات از جمله این اخبار نگران کننده است. شمار بیماران تنفسی درتهران نیز طبق مستندات علمی در چند ماه اخیر ۶۰ درصد افزایش داشته است.

۵) عضو کمیته اصلاح رفتار راهنمایی و رانندگی گفت که هر ۲۵ دقیقه یک نفر در جاده های کشور بر اثر تصادفات جان خود را از دست می دهد.

خاتمه

کانون مدافعان حقوق بشر در شرایطی که همچنان تحت شدیدترین فشارها برای جلوگیری از فعالیتش قرار دارد بار دیگر با اعلام ایمان خود به حقوق بنیادین بشر، حیثیت و ارزش شخصیت انسانی، مجموعه قانونگزاران، مجریان و ناظران را بر حسن اجرای قوانین و انجام تکالیف قانونی خود طبق قانون اساسی ایران و اسناد لازم الاجرای حقوق بشری فرا می خواند و یاد آور می شود که منافع ملی و پیشرفت کشور در گرو اجرای قوانین و رعایت حقوق و آزادی های بنیادین افراد است. بر این اساس کانون مدافعان حقوق بشر با اعتراض نسبت به برخوردهای صورت گرفته با کنشگران مدنی، خواستار اقدامات مؤثر برای جلوگیری از نقض حقوق شهروندان برای رفع تنش موجود میان فعالان سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و مسئولان است. بنابراین الزام مقام های دادستانی، انتظامی و امنیتی به رعایت موازین دادرسی عادلانه، آزادی سریع همه بازداشت شدگان عقیدتی و سیاسی خواسته ما در کانون مدافعان حقوق بشر است.

ادامه مطلب ....

تهدید به اخراج معلم آذربایجانی

پنجشنبه ۱۰ ارديبهشت ۱٣٨٨ - ۳۰ آوريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی :مجید پژوهفام معلم و از فعالان مدنی آذربایجان به اداره آموزش و پرورش شهرستان مراغه احضار و تهدید به اخراج از کار شد.

به گزارش خبرنگار ما از مراغه پژوهفام به همراه تنی چند از معلمان مدارس مراغه٬ روز دوشنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۸۸در دفاع از حقوق صنفی معلمان از شرکت در کلاسهای درس خودداری کرده بود. بدنبال این اعتراض صنفی معلمان در مراغه معاونت اداره آموزش و پرورش این شهرستان پژوهفام را احضار و وی را به اخراج از شغل معلمی تهدید کرد.

گفتنی است که مجید پژوهفام معلم دبیرستانهای شهرستان مراغه و از مدافعان هویت آذربایجانی است که پیش از این نیز بدنبال تظاهرات اعتراضی در روزهای ۲ و ۳ خرداد ۱۳۸۵ بر علیه کاریکاتور چاپ شده در روزنامه دولتی ایران بازداشت و پس از تحمل ۵۲ روز بازداشت موقت به قید وثیقه از زندان آزاد شده بود.

ادامه مطلب ....

عفو بين الملل درباره احتمال اعدام قريب الوقوع يونس آقايان هشدار داد

سه‌شنبه ٨ ارديبهشت ۱٣٨٨ - ۲٨ آوريل ۲۰۰۹

رادیو فردا : سازمان عفو بين الملل هشدار داده است که يونس آقايان، از پيروان ِ اهل حق، در معرض خطر اعدام قريب الوقوع قرار دارد.به گفته عفو بين الملل، يونس آقايان در حال حاضر به جرم «محاربه با خدا» در زندان اروميه به سرمی برد.

در اطلاعيه عفو بين الملل آمده است که او در آبان ماه پنج سال پيش، در پی درگيری ميان شماری از پيروان اهل حق و ماموران امنيتی در مزرعه ای در «اوش تپه» واقع در استان آذربايجان غربی، همراه با چهار نفرديگر بازداشت شد. در آن درگيری پنج نفر از پيروان اهل حق و دست کم سه مامور امنيتی کشته شده بودند. از ميان بازداشت شدگان، يونس آقايان و شخصی به نام مهدی قاسم زاده در دادگاه انقلاب مهاباد به اعدام محکوم شدند. حکم اعدام مهدی قاسم زاده ، بهمن ماه گذشته اجرا شد و اکنون به گفته عفو بين الملل اين نگرانی وجود دارد که يونس آقايان نيز اعدام شود.

عفو بين الملل بر اين نکته تاکيده کرده است که مطابق ميثاق های بين المللی حقوق مدنی وسياسی که ايران نيز از امضاء کنندگان آن است، هرکسی از حق آزادی مذهب، وجدان و عقيده برخوردار است.

در اطلاعيه عفو بين الملل، حمله ماموران امينتی به پيروان اهل حق، که درگيری در جريان آن رخ داد، محکوم شده است.

عفو بين الملل خواستار لغو حکم اعدام يونس آقايان و در نظر گرفتن مجازات سبک تری برای او شده است.



متن این اطلاعیه به شرح زیر می باشد:

AI Index: MDE 13/038/2009
ایران - خطر اعدام یونس آقایان

یونس آقایان متعلق به اقلیت آذربایجانی در ایران و پیرو اهل حق بعد از محکومیت در دادگاه به جرم "محاربه با خدا"در معرض خطر قریب الوقوع اعدام قرار دارد.او در زندان اورمیه دراستان آذربایجان غربی در شمال غرب ایران نگهداری میشود. اعدام مهدی قاسم زاده بعد از محکومیت به جرم مشابه در ۲۸ فوریه سال ۲۰۰۹ نگرانی ها از امکان اعدام قریب الوقوع یونس آقایان را افزایش داده است.

یونس آقایان در حوالی نوامبر سال ۲۰۰۴ بدنبال دو درگیری بین اعضای گروه اهل حق و پلیس در سپتامبر همان سال دستگیر شده بود.این گروه از برداشتن نمادهای مذهبی از سر درگاوداریشان در اوچ تپه واقع در استان آذربایجان غربی خودداری کرده بودند.در جریان درگیری ها پنج عضو اهل حق و حداقل سه نفر از اعضای نیروهای امنیتی کشته شدند.

یونس آقایان و چهار نفر دیگر در شعبه دوم دادگاه انقلاب مهاباد مورد محاکمه قرار گرفتند.در ژانویه ۲۰۰۵یونس آقایان و مهدی قاسم زاده به اتهام "محاربه با خدا" که معمولا در مورد کسانی که مقابل دولت دست به اسلحه میبرند استفاده میشود به مرگ محکوم شدند.

محکومیت آنها توسط دیوان عالی کشوردر آوریل ۲۰۰۵ تایید و مهدی قاسم زاده در ۲۸ فوریه ۲۰۰۹ اعدام شد. سه نفر دیگر سهند علی محمدی، بخشعلی محمدی و عبادلله قاسم زاده نیز به مرگ محکوم شده بودند اما احکام آنها توسط دیوان عالی کشور در سپتامبر ۲۰۰۷ لغو شد.آنها در حال سپری کردن محکومیت ۱۳ ساله حبس توام با تبعید در زندان یزد واقع در مرکز ایران هستند.

اطلاعات پیش زمینه

اهل حق متعلق به مذهبی هستند که در قرن ۱۴ تاسیس شده است.آنها عمدتا در عراق و در غرب ایران زندگی می کنند.اکثریت اعضای آنها کرد و بخش کوچکی از آنها متعلق به اقلیتهای اتنیکی دیگر شامل آذربایجانیها می باشند.

قانون اساسی ایران برابری برای اقلیتها در ایران را که گمان میرود حدود نصف جمعیت ۷۰ میلیونی ایران هستند را تضمین کرده است. بند چهاردهم از ماده سوم این قانون امکان برابری در پیشگاه قانون را فراهم نموده است و همچنین بند اول از ماده ۱۸ ميثاق بين المللی حقوق مدنی و سياسی، که به تصويب ايران نيز رسيده است، بیان میدارد" هر کس حق آزادی فکر، وجدان و مذهب دارد. این حق شامل آزادی داشتن یا قبول یک مذهب یا معتقدات به انتخاب خود، همچنین آزادی ابراز مذهب یا معتقدات خود، خواه بطور فردی یا جمعی، خواه به طورعلنی یا در خفا در عبادات و اجرای آداب و اعمال و تعلیمات مذهبی می باشد."

مطابق اصل ۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، سه افلیت مذهبی زردشتی، یهودی(کلیمی) و مسیحی حق دارند به تعلیمات مذهبی و دینی خود بپردازند اما پیروان مذاهبی همچون بهایی ها،اهل حق،ماندایی ها و کسانی که از اسالام به مذهب دیگری گرایش پیدا کرده اند به رسمیت شناخته نشده اند. آنها اجازه ندارند آزادانه عقاید خود را بیان و به کار ببرند و به طور ویژه در معرض تبعیض و تجاوز به حقوق بشریشان که به طور بین المللی رسمیت یافته است قرار دارند.

اقدامات پيشنهادي

لطفا درخواست هاي خود را سريعا به فارسي ، عربي ، فرانسه، انگليسي و يا بزبان خودتان ارسال کنيد:

- توقف فوری حکم اعدام یونس آقایان

- یاد آوری این که سازمان عفو بین الملل حق و مسئولیت دولتها در جهت محاکمه افرادی را که مرتکب جرائمی شده اند را در مقابل قانون به رسمیت می شناسد اما عفو بین الملل حکم اعدام را حکمی غیر انسانی و بیرحمانه و تحقیر آمیز می داند.

- یاد آوری به مسئولین ایران به عنوان عضو میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که موظفند آزادی دین که شامل حق ابراز آشکار مذهب درعرصه عمومی است را به رسمیت بشناسد.

لینک مستقیم به زبان انگلیسی از سایت سازمان عفو بین الملل

ادامه مطلب ....

اعتصاب غذا زندانیان اهل حق در زندان یزد

دوشنبه ۷ ارديبهشت ۱٣٨٨ - ۲۷ آوريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی : بر اساس اخبار رسیده سهند علی محمدی٬ بخشعلی محمدی و عبادالله قاسم زاده سه تن از علویان آذربایجان که در زندان یزد بسر می برند در وضعیت نامناسبی قرار دارند. آنها در اعتراض به آنچه نقض حقوق اولیه خود از طرف مسئولین زندان عنوان نموده اند از روز سه شنبه یکم ارديبهشت ۱۳۸۸ دست به اعتصاب غذا زده اند.

به گفته نزدیکان این افراد مسئولین زندان یزد از عبادت عبادالله قاسم زاده در شب هنگام ممانعت نموده اند و هنگامی که با اصرار وی به منظور انجام عبادت شبانه مواجه شدند او را کتک زده و به سلول انفرادی منتقل کرده اند.به دنبال انتقال قاسم زاده به سلول انفرادی ماموران متوجه عبادت وی در داخل سلول انفرادی شده و با ورود به داخل سلول و پاشیدن اسپری فلفل به صورت وی او را به شدت مورد ضرب و شتم قرار داده اند.

بدنبال این واقعه سهند علی محمدی٬ بخشعلی محمدی در اعتراض به ممانعت از عبادت و نقض حقوق اولیه شان توسط مسئولین زندان دست به اعتصاب غذا زده اند و از وضعیت عبادالله قاسم زاده که در بند انفرادی زندان یزد به سر می برد خبری در دست نیست.

این سه تن به همراه یونس آقایان و مهدی قاسم زاده از پیروان فرقه آتش بیگی و از اهالی روستای "اوچ تپه" (میاندوآب) هستند که در پی درگیریهای مسلحانه مهرماه ۱۳۸۳ بین نیروی انتظامی و جمعی از پیروان این فرقه در میاندوآب دستگیر شده و بعد از محاکمه به اعدام محکوم شدند. نامبردگان پس از اعتراض به حکم صادره در دادگاه تجدید نظر حکم اعدام سهند علي محمدي ، بخشعلي محمدي و عباداله قاسم زاده به ۱۳ سال حبس و تبعید به زندان یزد کاهش یافت اما حکم اعدام مهدی قاسم زاده و یونس آقایان در دادگاه تجدید نظر تایید شد که مهدی قاسم زاده در ۹ اسفند ۸۷ اعدام شد و یونس آقایان که در زندان ارومیه بسر میبرد در انتظار اجرای حکم اعدام می باشد.

ادامه مطلب ....

فاخته زمانی دبیر آداپ در گفتگو با رادیو زمانه : «حقوق برابر در ایران خواسته‌ای ابتدایی است»

اردوان روزبه

فاخته زمانی، فعال حقوق بشر آذربایجانی و دبیر انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان یکی از کسانی بود که در اجلاس ضد نژادپرستی سازمان ملل سخنرانی کرد، او به همراه دو نماینده دیگر از ایرانیان، نازنین افشین‌جم و احمد باطبی در این اجلاس حاضر شد.

او در سخنرانی‌اش به فشار‌های اعمال شده علیه آذری‌ها در ایران پرداخت. در مراسم افتتاحیه اجلاس ژنو، سران و نمایندگان دولت‌های مختلف از جمله محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهوری ایران و سازمان‌های غیر‌دولتی مدافع حقوق بشر از سراسر جهان حضور داشتند.

کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل با سازماندهی کمیساریای عالی حقوق ‌بشر سازمان ملل از تاریخ ۲۰ تا ۲۴ آوریل در ژنو سوییس برگزار شد. کنفرانس پیشین در سال ۲۰۰۱ در دوربان آفریقای جنوبی برگزار شد.

کنفرانس ژنو، با شعار «اتحاد علیه نژادپرستی و احترام و عدالت برای همه» تحقق مصوبات دوربان را علیه نژادپرستی مورد بررسی قرار داد. در کنفرانس دوربان، کشورهای عضو سازمان ملل توافق کردند که از اعتلای موقعیت اجتماعی و شغلی اقلیت‌ها پشتیبانی کنند.

افزون بر آن، این توافق به عمل آمد که پیکار علیه نژادپرستی و بیگانه‌ستیزی در رسانه‌ها منظم‌تر شود. سازمان ملل متحد علاوه از نشست اصلی، کنفرانس‌های مختلفی را در رابطه با مسأله نژاد‌پرستی در قالب این اجلاس برگزار کرد که شرکت‌کنندگان با بیان تجربیات شخصی خود از مسأله نژادپرستی به ابراز نظر در خصوص چگونگی پیگیری اهداف نشست دوربان و راه‌های عملی مقابله با پدیده نژاد پرستی پرداختند.

فاخته زمانی در یکی از کنفرانس‌های این اجلاس با عنوان صداها (Voices) با ارائه تجربه شخصی خود به سوالات مدعوین جواب داد.

از خانم زمانی پرسیدم به دعوت چه ارگانی در این کنفرانس حاضر شده و با توجه به حضورش در کنفرانس در مورد عکس‌العمل‌ها نسبت به سخنان رئیس جمهوری ایران توضیح دهد، او در این میان در مورد کاریکاتوری هم که به نظر برخی توهین‌آمیز بود توضیح داد، کاریکاتوری که منجر به محکومیت طراح و تعطیلی موقت روزنامه دولتی ایران شد.

از طرف سازمان ملل به این کنفرانس دعوت شدم. البته روز دوشنبه آقای احمدی‌نژاد در اجلاس ضدنژادپرستی ژنو سخنرانی کردند که فضا متشنج شد و خیلی‌ها از جلسه بیرون رفتند.

در سالنی که ما بودیم خیلی‌ها اعتراض کردند و سر و صدای زیادی شد. ما در این‌جا هستیم تا در مورد نژادپرستی که در ایران علیه آذربایجانی‌ها صورت می‌گیرد اعتراض کنیم. در مورد آن کاریکاتوری که در روزنامه دولتی ایران به آذربایجانی‌ها توهین شده بود، صحبت کنیم.

وقتی شما به مسأله‌ی نژاد‌پرستی اشاره می‌کنید شاید لازم باشد که جزییات بیشتری را مطرح بکنید...

با این‌که دولت در قانون اساسی در ماده‌ی ۱۵ به تمام اقوام حق یادگیری به زبان خودشان را داده، ولی ما در کتاب‌های درسی حتا یک درس هم به هیچ زبانی به غیر از فارسی نداریم. هم‌چنین در توهین‌هایی که در رسانه‌ها علیه آذربایجانی‌ها می‌شود ـ می‌دانید که تمام این رسانه‌‌ها کنترل می‌شود و هیچ چیزی بدون دیدن این‌ها بیرون نمی‌رود ـ ولی به کرات فیلم‌های تحقیرآمیزی علیه آذربایجانی‌ها می‌بینیم.

مدت زمانی است که روی این مسأله کار می‌کنیم و آن را چندین بار به سازمان ملل آورده‌ایم و بار دیگر از طرف سازمان ملل دعوت شدیم که به تبعیض‌های زبان، توهین‌ها، تحقیرها و هم‌چنین بازداشت‌هایی که برای خواست‌های حقوق بشری خیلی ابتدایی آذربایجانی‌ها در ایران می‌شود صحبت کنیم.

هم‌چنین از من خواسته‌اند به عنوان یک آذربایجانی در ایران از تجربیات خودم که با آن روبه‌رو شده‌ام، صحبت کنم.

نظر شما در ارتباط با سخنرانی روز دو‌شنبه‌ی رییس جمهور ایران در این اجلاس چه بود؟

برای من خیلی ناراحت کننده بود که در مملکتی که آقای احمدی‌نژاد اداره می‌کند، نژادپرستی است و ابتدایی‌ترین حقوق انسان‌ها زیر پا گذاشته می‌شود، حتا قانون اساسی را هم اجرا نمی‌کنند. و اجازه نمی‌دهند سنی‌هایی که در آذربایجان غربی زندگی می‌کنند به صورت عمومی نماز برگزار کنند، اما مسئولین همین دولت می‌خواهند به تمام دنیا درس ضد نژادپرستی بدهند.

در حالی که در کشور خودشان حقوق افراد رعایت نمی‌شود و کاری نمی‌کنند که در ایران صلح، هم‌زیستی و به هم احترام گذاشتن ترویج شود.

آیا پبش از این هم‌ چنین فرصت‌هایی پیش آمده است؟

دفعه‌ی پیش که شرکت کرده بودم در ارتباط با اقلیت‌های دنیا که در سازمان ملل صورت گرفته بود، صحبت کوتاهی با نماینده‌ی ایران در آنجا داشتیم و گزارش ماهانه‌ی خودمان را دادیم که چگونه افراد در اوین چندین ماه بدون آن‌که خانواده‌هایشان از آنان اطلاعی داشته باشند، بدون وکیل نگه‌داری می‌شدند و موارد دیگر که به صورت رسمی به آن‌ها دادیم. ولی گفتند چنین چیزی وجود ندارد.

هم‌چنین گزارش‌گرانی که در سازمان ملل هستند از دولت جمهوری اسلامی خواستند که اجازه بدهند به داخل کشور بروند و وضعیت اقلیت‌های مختلف را بررسی کنند. ولی هنوز جوابی دریافت نکرده‌اند.

برخی موارد طرح می‌شود فعالانی که در حال حاضر حقوقی را در آذربایجان استیفا می‌کنند به دنبال جدایی‌طلبی و تجزیه‌طلبی هستند. تعبیر شما در ارتباط با این بیان چیست؟

از کسانی که دفاع می‌کنیم نمی‌پرسیم چه عقیده‌ای دارند. می‌خواهند در ایران باشند، می‌خواهند جدا شوند. ولی فکر می‌کنم نگاه کردن به این مسأله با این زاویه دید باعث می‌شود که بیشتر به جدایی‌خواهی دامن زده شود.

به عنوان یک جامعه باید شروع کنیم درباره‌ی مسایل خودمان صحبت کنیم. تقاضای یک فرد برای تدریس زبان مادری دلیل بر آن نمی‌شود که این شخص با اتهام‌هایی مثل تجزیه‌طلبی روبه‌رو شود. باید حقوق تمام ایرانی‌ها را برابر در نظر بگیریم و این یک خواسته‌ی ابتدایی است و همه‌ی ما ایرانی‌ها باید به این مسأله دقت کنیم.

فایل صوتی مصاحبه را از اینجا بشنوید

ادامه مطلب ....

کنفرانس ضد نژادپرستی ژنو و طرح خواستهای آذربایجانیها در مجامع جهانی

سحر ساوالان

کنفرانس ضد نژادپرستی دوربان با حضور هیئت‌های نمایندگی کشورهای عضو اتحادیه اروپا و نیز اکثر کشورهای جهان در ژنو برگزار شد.

در این نشست که به همت و سازماندهی کمیساریای عالی حقوق‌بشر سازمان ملل برگزار می گردید خانم فاخته زمانی مسئول آداپ نیز برای رساندن صدای اعتراض میلیونها انسان ترک آذربایجانی در ایران که در معرض شدیدترین تبعیضات ملی و قومی قرار دارند، شرکت کرده بود. حضور وی در این کنفرانس بعنوان نماینده حقوق بشری حرکت ملی آذربایجان برای ملت ما بسیار امید بخش بود. هم از جهت شرکت ایشان در این نشست و هم سخنان وی ، که در تیتراژ فیلم ویدئویی این نشست که توسط کمیسیون ارشد حقوق بشر سازمان ملل، به زبان انگلیسی با عنوان «صداها: هرکسی که در معرض نژادپرستی قرار گرفته، سرگذشتی دارد که باید شنیده شود» تهیه شده ، بعنوان موفقیتی برای حرکت ملی آذربایجان قلمداد می شود. این ویدئوی حدود هفت دقیقه ای رنجهای روزمره و مبارزات کسانی را برجسته می کند که در سرتاسر جهان زندگی شان تحت تاثیر نژادپرستی، تبعیض نژادی، خارجی ستیزی و رفتارهای ناهنجار مربوطه قرار دارند. سخنان خانم زمانی در کنار سخنرانی معروف مارتین لوترکینگ و نلسون ماندلا قابل ستایش بوده و حاکی از حضور جهانی گفتمان حقوق بشری ملت آذربایجان دارد. ترکهای آذربایجان که بیش از 80 سال در معرض انواع تبعیضهای اتنیکی در کشور ایران قرار دارند چنین رویدادی را پاس داشته و با نیروی نشأت گرفته از این موفقیت، در راه پایندگی حرکت ملی گامهای مستحکم تری بر می دارند. بطور یقین در جهان امروزی سخن راندن از حقوق پایمال شده مردم یک سرزمین و تلاش در جهت احقاق این حقوق به روشهای مدنی از نکات کلیدی است که در حال حاضر مورد توجه فعالین حقوق بشری جهان قرار گرفته است. دفاع از حقوق شهروندی و انسانی و مبارزه برای آن می تواند نویدبخش موفقیت هایی برای ملت های تحت ستم ملی در اقصی نقاط دنیا باشد.

روزی بود که صدای حق طلبی فعالین حرکت ملی از مرزهای آذربایجان بیرون نمی رفت. تلاش و فداکاری آنها و اصرار بر حقوق قانونی خویش رفته رفته در جامعه ایران صدا کرده و سایر اقوام این کشور را به احقاق حقوق خویش ترغیب کرد. با گذشت زمان و پرداخت هزینه های بسیار سنگین گفتمان هویت طلبی ترکهای آذربایجان در بین احزاب و دولتمردان راه پیدا کرده و آنها را وادار به واکنش و اظهار نظر در این مورد کرد. یقینا مدافعان شعار آزادی و جامعه دموکراتیک می بایستی در قبال چنین حقوق پایمال شده یک ملت دیدگاههای خود را بیان می کرد که چنین رویکردی با تلاش جانانه فعالین حرکت ملی در دانشگاهها و محیط خارج آن باعث گسترش حرکت ملی در بین توده های مردم گردید. شعارهای احزاب مدافع آزادی و خصوصا کاندیداهای عرصه انتخابات بهمراه فعالین از جان گذشته، گفتمان هویت طلبی را در میان مردم بسط داده و اینچنین شد که ملت در مسیر «اویانیش» با حقوق پایمال شده خویش بیشتر آشنا گردید. با بیداری ملت آذربایجان و حرکتهای اعتراضی آنها در میادین مختلف مثل «قلعه بابک»، «مزار ستارخان»، «مزار باقرخان» ، «مزار شهدای 21 آذر»، و همچنین تلاش وافر جنبش دانشجویی آذربایجان در دانشگاهها و عرصه های مختلف فرهنگی و سیاسی باعث جهانی شدن حرکت ملی آذربایجان گردید. از قیام یک خرداد 1385 ملت آذربایجان در شهرهای مختلف نیز بعنوان نقطه عطفی در این راه می توان نام برد. در سالهای اخیر نیز با توسعه رسانه های خبری و اطلاعاتی این روند رو به رشد بوده و نظر کانونهای حقوق بشری را به خود جلب کرده است. با گسترش گفتمان حرکت ملی آذربایجان در بین مردم و در میادین جهانی، فعالین حقوق بشری آذربایجان هزینه های زیادی از قبیل بازداشتها، محاکمه ها و ... را متحمل گردیدند که این هزینه ها حقانیت حرکت ملی را بیش از پیش در میان کشورهای دموکراتیک و گروههای آزادی طلب تثبیت کرد. واکنش کشورهای دموکراتیک دنیا و نیز موسسه های غیر دولتی حقوق بشری در قبال تبعیض های اتنیکی در ایران بتدریج بیشتر شده و اکنون در همه اعلامیه ها و گزارش های جهانی این تبعیض ها و فشارهای وارده به فعالین حقوق بشری اقوام و ملل بوضوح قابل رؤیت است. بی شک چنین موفقیتی مدیون نیروهای خستگی ناپذیری است که در عرصه های مختلف ، خواستار تحقق یافتن حقوق انسانی ملت بوده و به دنبال آن طعم زندانها و سلولهای انفرادی را چشیده اند........

اینک فاخته زمانی یکی از فعالین خستگی ناپذیر و مجاهد آذربایجان ، صدای حق طلبی ملت را به گوش جهانیان می رساند:

- ....... ما از دولت (ایران) همیشه خواستیم که حداقل به قانون اساسی خود احترام بگذارد. ماده ۱۵ قانون اساسی به ما اجازه می دهد که به زبان مادری خود در مدارس تحصیل بکنیم، ولی درخواست اجرای این ماده بسیاری را راهی زندان کرده است......

- ..... از دوران کودکی در معرض تبعیض نژادی بر علیه گروه اتنیکی ای که در آن متولد شده ام، قرار داشته ام. من یک آذربایجانی ایران هستم. وقتی یک دختر مدرسه ای بودم اجازه صحبت کردن به زبان مادری ام را نداشتم .......

گله جک بیزیمدیر

برگرفته از اویرنجی

ادامه مطلب ....

گزارش صدای آمریکا از نشست ضد نژادپرستی سازمان ملل در گفتگو با فاخته زمانی و عبدالکریم لاهیجی

صدای آمریکا - خبرها و نظرها . سه شنبه ۱ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۲۱ آپريل ۲۰۰۹

video

در خصوص کنفرانس ضد نژادپرستی ژنو، حسن زارع زاده اردشیر گفتگوی با دو فعال حقوق بشر داشته که نگاهی متفاوت به این گردهمایی داشته اند.

صدای آمریکا: در حاشیه کنفرانس ضد نژادپرستی سازمان ملل در ژنو، تعدادی از نهادهای غیر دولتی حقوق بشر از کشورهای مختلف جهان گرد هم آمدند تا تبعیض و نژادپرستی را در سراسر دنیا محکوم کنند و از سازمان ملل بخواهند که برای بهبود وضعیت حقوق بشر تلاش بیشتری انجام دهد. از جمله ایرانیان حاضر در این نشست می توان به احمد باطبی،نازنین افشین جم و خانم فاخته زمانی اشاره کرد. در این میان پرسش این است که آیا گوش شنوایی به اعتراضات و خواستهای این NGOها و یا سازمانهای غیردولتی وجود دارد؟

عبدالکریم لاهیجی، نایب رئیس جامعه های دفاع از حقوق بشر در پاریس می گوید:"اگر در داخل کنفرانس چنین گوش شنوایی وجود نداشته باشد در خارج از کنفرانس گوشهای شنوایی هست. میدانید که سازمانهای دفاع از حقوق بشر دل به سازمانهای دولتی حقوق بشر از جمله شورای حقوق بشر خوش نکرده اند. فعالیتهای مستقل و غیردولتی دفاع از حقوق بشر ادامه داشته و ادامه خواهد داشت".


در پاسخ به همین پرسش فاخته زمانی، دبیر انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران(آداپ) که به دعوت سازمان ملل از کانادا به ژنو سفر کرده در یک گفتگوی تلفنی می گوید:"حضور NGOها در سازمان ملل خیلی مهم است چون در سالهایی که من مرتبا به سازمان ملل می آیم و سعی می کنم توجه سازمان ملل را به مسئله ای که روی آن کار می کنیم جلب کنم باعث شده که اگر به طور کلی نتیجه ای هم نگرفته باشیم اما حداقل توانسته ایم توجه مسئول بخش اقلیتها در سازمان ملل را جلب کنیم تا چندین بار برای رفتن به ایران و بررسی مسئله به دولت ایران درخواست کند."

صدای آمریکا : خانم زمانی قرار است روز پنجشنبه در کنفرانس ژنو سخنرانی کند.

"کلا من اینجا دعوت شده ام که یک سخنذانی داشته باشم در مورد مسائلی را که آذربایجانی ها با آن روبرو هستند، نژادپرستی و تبعیض".

اما یکی از نگرانیهای مدافعان حقوق بشر حضور محمود احمدی نژاد در کنفرانس ژنو است.

عبدالکریم لاهیجی: "محمود احمدی نژاد و هر نماینده دیگری از جمهوری اسلامی ناگزیر است که سیاست فرار به جلو را اتخاذ کند و موضوع را کاملا قطع کند و به بهانه دفاع از فلسطین که متاسفانه این موضعگیریها صد در صد به ضرر فلسطین و به نفع اسرائیل است صحنه سازمان ملل و کنفرانس را به نمایشی مضحک و خنده آوری تبدیل کند که به طور یقین باعث انزوای بیشتر ایران خواهد شد".

محمود احمدی نژاد : " و یک حکومت کاملا نژاد پرست را در سرزمین اشغالی فلسطین برپا کردند و در واقع..."

خانم زمانی که از حضور وی به هنگام سخنرانی محمود احمدی نژاد ممانعت به عمل آمد گفت:"در زمانی که آقای احمدی نژاد صحبت می کردند خیلی از این سفرا از کنفرانس خارج شدند حتی بعدا من نگرانیهایی را از طرف مسئولین سازمان ملل شنیدم که می ترسند که شاید این کنفرانس نتواند به نتیجه ای برسد و حضور آقای احمدی نژاد مشکلات زیادی آنجا ایجاد کرد و هیچ کس ایشان را تشویق نکرد"

در حال حاضر مدافعان حقوق بشر که با امیدهایی به کنفرانس ژنو می نگریستند اینک دستاورد قابل توجهی برای این نشست نمی بینند و به امید موفقیت در نشست دیگر سازمان ملل یعنی مجمع عمومی آن تلاشهای خود را سازماندهی می کنند.

عبدالکریم لاهیجی: متاسفانه کشورها دوگانه بود. یک عده از کشور ها ار ابتدا کنفرانس را تحریم کردند و یک عده دیگری از کشور ها آنجا جهت تصفیه حسابها و مطرح کردن اختلافات سیاسی و دیپلوماتیک حضور یافته بودند و مسلم است که در چنین زمینه ای کنفرانس به هدفش نخواهد رسید بنابراین اگر از این کنفرانس هم نتیجه ای گرفته نشود مطمئن باشید که با شروع مجمع عمومی سازمان ملل در پاییز آینده ما تلاشها و کوشش خودمان را شروع خواهیم کرد برای اینکه قطعنامه دیگری از مجمع عمومی سازمان ملل مبنی بر وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران بگیریم.


ادامه مطلب ....

بازداشت نقی احمدی آذر مقدم فعال فرهنگی آذربایجانی در تبریز

چهار‌شنبه ۲ ارديبهشت ۱٣٨٨ - ۲۲ آوريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی: به گزارش منابع موثق نقی احمدی آذر نویسنده و از فعالین فرهنگی در تبریز روز پانزدهم فروردين ۸۸ توسط نیروهای امنیتی، بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریزانتقال یافته است.

خانواده احمدی آذر که هنوز از اتهامات وارده مطلع نیستند احتمال می دهند که بازداشت این نویسنده و مترجم آذربایجانی در ارتباط با آثار و کتاب های منتشره او بوده باشد.

احمدی آذر مقدم نویسنده و مترجم چندین کتاب در حوزه زبان، ادبیات و تاریخ آذربایجان از جمله "ساخلاما ایزیمی دونیا"، "دیوان عاشق شمشیر"، "دیوان علی آقا واحد"، "هامیسی قوچاقلیقداندی"، "زبان ترکی و تاریخ آذربایجان"، "سلطان محمد و مکتب مینیاتور تبریز " و "وقایع مشروطیت" می باشد.

او همچنین عضو انجمن نویسندگان ایران و عضو افتخاری انجمن نویسندگان آذربایجان است.

ادامه مطلب ....

«صداهایی ... که باید شنیده شود»

برای دیدن فیلم عکس پائین را کلیک کنید

اویرنجی: کمیسیون ارشد حقوق بشر سازمان ملل، ویدئویی را به زبان انگلیسی با عنوان «صداها: هرکسی که در معرض نژادپرستی قرار گرفته، سرگذشتی دارد که باید شنیده شود» تهیه کرده است. این ویدئوی حدود هفت دقیقه ای رنجهای روزمره و مبارزات کسانی را برجسته می کند که در سرتاسر جهان زندگی شان تحت تاثیر نژادپرستی، تبعیض نژادی، خارجی ستیزی و رفتارهای ناهنجار مربوطه قرار دارد.

خانم فاخته زمانی مسئول آداپ هم که در این کنفرانس شرکت کرده است، در این ویدئو می گوید: «از دوران کودکی در معرض تبعیض نژادی بر علیه گروه اتنیکی ای که در آن متولد شده ام، قرار داشته ام. من یک آذربایجانی ایران هستم وقتی یک دختر مدرسه ای بودم اجازه صحبت کردن به زبان مادری ام را نداشتم».

نکته جالب این ویدئو در سایت رسمی سازمان ملل، این است که تصویر خانم زمانی به عنوان تصویر تیتراژ این ویدئو انتخاب شده است. این ویدئو را درلینک اصلی سایت رسمی سازمان ملل می توانید ببینید:

http://www.un.org/durbanreview2009/video.shtml

لینک همین ویدئو را در یوتیوب هم می توانید در زیر ببینید:

http://www.youtube.com/watch?v=Gsk0byliPac


ادامه مطلب ....

آزادی حجت الاسلام عظیمی قدیم روحانی هویت طلب آذربايجانی

سه شنبه ۱ ارديبهشت ۱۳۸۸ - ۲۱ آپريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی: حجت الاسلام عبدالعزیز عظیمی قدیم روحانی هویت طلب آذربايجانی، روز پنجشنبه ۲۷ فروردین ۸۸ پس از اتمام دوره حبس یکساله از زندان لنگرود قم آزاد شد.

عظیمی قدیم فروردين ۱۳۸۴ توسط دادگاه ويژه روحانيت به اتهام «اهانت به حيثيت روحانيت» به ۱۰ سال محروميت از پوشيدن لباس روحانيت محکوم شد، اما وی اين حکم را اجرا نکرد و به دليل تخلف از حکم و پوشيدن لباس روحانيت، محاکمه و به تحمل ۹۱ روز حبس محکوم شد.

این روحانی آذربایجانی پس از امتناع از اجرای این حکم، بهمن ماه ۸۶ برای بار دوم از طرف دادگاه ویژه روحانیت قم با همان اتهام قبلی به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. وی ۱۴ ارديبهشت ۱٣٨۷ در پی احضار به دادگاه ویژه روحانیت قم بازداشت و جهت گذاراندن دوران محکومیت اش به زندان لنگرود قم فرستاده شد.

عظیمی قدیم طی سالهای گذشته بارها دستگیر و به زندان فرستاده شده است. از آن جمله او روز جمعه چهاردهم مردادماه ۱۳۸۴ به هنگام شرکت در مراسم گراميداشت سالروز مشروطيت كه در پارك طوبي تبريز در كنار مزار باقرخان سالار ملی، برگزار شده بود دستگیر و بعد از حدود سه ماه با قرار وثیقه از زندان آزاد گشته بود. او بعد از محاکمه در دادگاه ویژه روحانیت تبریز به ۱۸ماه زندان، پنج سال نفی بلد، و تبعيد از استانهای آذربایجان محکوم شد. علاوه بر اين، حجت الاسلام قديمی به جرم «اهانت به حيثيت روحانيت» به مدت ده سال خلع لباس شد. فروردین ماه ۱۳۸۵ حجت الاسلام عظیمی قدیم را برای گذراندان مدت حبس به زندان تبریز فرستادند. او ۶ ماه بعد به صورت عفو مشروط از زندان آزاد شد.

سازمان عفو بین الملل در تاریخهای ۲۴ آوگوست ۲۰۰۵ - چهار مه ۲۰۰۶ و ۲۷ اکتبر ۲۰۰۶ سه بیانیه جداگانه در مورد عبدالعزیز عظیمی قدیم صادر کرده است.

ادامه مطلب ....

مسائل قومی و بحث نژادپرستی

رادیو دویچه وله

در کنفرانس ضد نژادپرستی در ژنو بسیاری از نهادهای غیردولتی از جمله سازمان‌های حقوق بشر ایرانی به دعوت سازمان ملل شرکت کرده‌اند. یکی از سخنرانان، فاخته زمانی، و دبیر انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران(آداپ) است.

وی که از کانادا به کنفرانس ضدنژادپرستی آمده و روز پنجشنبه (۲۳ آوریل) سخنرانی خواهد کرد، در گفت‌وگو با دویچه وله به تبعیض‌هایی اشاره می‌کند که در جامعه ایران علیه اقلیت‌های قومی و دینی صورت می‌گیرد.

فاخته زمانی در این باره که مسئله قومی چه ارتباطی با این کنفرانس و بحث نژادپرستی دارد، می‌گوید: «در کشورهایی که ما زندگی می‌کنیم، مثل کانادا، آمریکا و یا اروپا، وقتی به ملتی توهین می‌شود و یا ملتی به‌خاطر زبان مورد تبعیض قرار می‌گیرد، به آن نژادپرستی می‌گویند. ما به عنوان جامعه ایرانی هم باید درباره این مسائل صحبت کنیم. نه تنها دولت مسئول هست، بلکه ما نیز به عنوان یک جامعه ایرانی باید در باره مشکلاتی که داریم، حرف بزنیم.»

او در ادامه صحبت‌هایش به این نکته اشاره می‌کند که این موضوع در جامعه ایران از سوی سازمان‌های غیر‌دولتی تا به حال مطرح نبوده و آنها به اینگونه مسائل کمتر پرداخته‌اند. روز دوشنبه (۲۰ آوریل) در نخستین روز کنفرانس در فیلمی که پخش شد، خانم زمانی هم صحبتی داشت. وی در این فلیم به تبعیض‌هائی اشاره می کند که در ایران علیه آذربایجانی‌ها انجام گرفته است.

«سخنرانی آقای احمدی نژاد را نشنیدم»

در روز افتتاحیه کنفرانس ژنو، محمود احمدی‌نژاد، رییس جمهور ایران نیز سخنرانی کرد و سبب ناخشنودی بسیاری از نمایندگان کشورهای غربی شد.

فاخته زمانی که در این جلسه حضور داشت در خصوص موضع و واکنش گروه‌های غیردولتی در قبال این سخنرانی می‌گوید: «من سعی کردم صحبت های آقای احمدی نژاد را تا آخر گوش دهم، ولی به دلیل سر و صداهای زیاد و اعتراضات نتوانستم آن را کامل بشنوم. بسیاری از نمایندگان سازمان‌های غیردولتی به عنوان اعتراض از سالن خارج شدند و آنقدر سر و صدا بود که من نتوانستم حرف های آقای احمدی نژاد را تا آخر دنبال بکنم.»

وی می‌افزاید: «تا آنجائی که من شنیدم از دولت‌های مختلف از جمله آمریکا و اسرائیل در مورد نژادپرستی انتقاد می‌کردند که برای شنوندگان بسیار ناراحت کننده بود و خیلی اعتراض ها علیه ایشان شد. از میان کسانی که دور و بر من نشسته بودند، یک نفر نبود که با ایشان موافق باشد.»

سخنرانی روز پنجشبه

خانم فاخته زمانی در ادامه صحبت‌هایش توضیح می‌دهد که یکی از اهداف او از شرکت در این کنفرانس این است که بتواند سخنان خود را به گوش مقامات ایرانی شرکت‌کننده در کنفرانس ضد‌نژاد پرستی نیز برساند. وی به این سئوال که خطاب به آقای احمدی نژاد و هیات ایرانی چه صحبت‌هایی خواهد کرد، می‌گوید: «به من گفته شده که سخنرانی من خطاب به آنها نباشد، ولی به هر حال ما سعی می کنیم که بالاخره این مطالب را به گوش آنها نیز برسانیم. ما از دولت همیشه خواستیم که حداقل به قانون اساسی خود احترام بگذارد. ماده ۱۵ قانون اساسی به ما اجازه می دهد که به زبان مادری خود در مدارس تحصیل بکنیم، ولی درخواست اجرای این ماده بسیاری را راهی زندان کرده است.»

خانم فاخته زمانی معتقد است که در حال حاضر با عمده شدن مسائل ایران و شرکت آقای احمدی نژاد در این کنفرانس مسائل دیگری از جمله تبعیض‌هايی که علیه اقلیت‌های قومی و دینی در ایران صورت می‌گیرد، مورد توجه جهانیان قرار خواهد گرفت.

لازم به یادآوری است که کنفرانس پیشین در سال ۲۰۰۱ در دوربان آفریقای جنوبی برگزار شد. در آن کنفرانس کشورهای عضو سازمان ملل توافق کردند که از اعتلای موقعیت اجتماعی و شغلی اقلیت‌ها پشتیبانی کنند.

کنفرانس ضد نژادپرستی سازمان ملل با سازماندهی کمیساریای عالی حقوق‌بشر سازمان ملل تا ۲۴ آوریل در ژنو ادامه خواهد یافت.

نویسنده: طاهر شیرمحمدی
تحریریه: شهرام احدی

http://www.dw-world.de/dw/article/0,,4193733,00.html

http://www.un.org/durbanreview2009/video.shtml

ادامه مطلب ....

محکومیت دانش آموز ۱۷ ساله آذربایجانی به ده ماه حبس تعلیقی

شنبه ۲۹ فروردين ۱٣٨٨ - ۱٨ آوريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی : ابراهیم نوری دانش آموز ۱۷ ساله و مدافع هویت طلب آذربایجانی در اهر به تحمل ده ماه حبس تعلیقی به مدت پنج سال محكوم شد.

نوری ۱۷ فروردین ۸۸ به صورت غير علني و بدون برخورداری از وکیل مدافع در شعبه یک دادگاه انقلاب اهر به اتهام "تبلیغ علیه نظام" از طریق شرکت در تظاهرات خرداد ۸۵ آذربایجان محاكمه شده بود.

نوری ۲۰ روز از زمان ابلاغ حکم در ۲۲ فروردین ٨٨ مهلت دارد تا به حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب اهر اعتراض کند.

این دانش آموز ۱۷ ساله آذربایجانی بارها به خاطر فعالیتهای هویت طلبانه احضار و بازداشت شده است.

او بار اول ۱۷ اردیبهشت ۸۶ به وزارت اطلاعات اهر احضار و پس از ۳ روز بازداشت به قید کفالت از زندان آزاد شده بود. نوری بار دیگر ۳۱ اردیبهشت به اتهام پخش فراخوان شرکت در تجمعات غیر قانونی دستگیر و پس از یک هفته به قید کفالت آزاد شده بود.

سال گذشته نیز نوری به دلیل فعالیت های هویت طلبانه از طرف مدیر مدرسه محل تحصیل اش به مدت ۳ روز از مدرسه اخراج گردیده بود.

اصل پانزدهم قانون اساسی ايران، تدريس ادبيات و زبانهای غیر فارس ها را در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد دانسته است اما تنها جمعیتی که در ايران از امکان تحصيل به زبان مادری برخوردارند، ارامنه اند که اساساً مدارسشان جداگانه و تحت نظارت نهادهای مذهبی ارمنی اداره می شود.

این در حالی است که طی يکی دو سال اخير انحصاری بودن تدريس به زبان فارسی در مدارس موضوع اعتراض طیف های مختلفی در میان غیر فارس ها از جمله آذربايجاني ها، کردها، عرب ها شده است.

ادامه مطلب ....

شرکت فاخته زمانی فعال حقوق بشر آذربایجانی و دبیر آداپ در اجلاس ضد نژادپرستی سازمان ملل

شنبه ۲۹ فروردين ۱٣٨٨ - ۱٨ آوريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی : فاخته زمانی فعال حقوق بشر آذربایجانی و دبیر انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران( آداپ) با حضور در اجلاس ضد نژادپرستی سازمان ملل به سخنرانی خواهد پرداخت.

خانم زمانی قرار است در سخنرانی خود به موضوع نژاد پرستی اعمال شده بر علیه آذربایجانی ها در ایران بپردازد.

در مراسم افتتاحیه اجلاس ژنو سران و نمایندگان دولتهای مختلف از جمله محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری ایران و سازمانهای غیر دولتی مدافع حقوق بشر از سراسر جهان حضور خواهند داشت.

در آغاز این مراسم ویدئو کلیپی به نمایش درخواهد آمد که خانم زمانی گفته است : "من یک آذربایجانی ازایران هستم که از بدو تولد در معرض تبعیض نژادی قرار گرفته ام".

کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل با سازماندهی کمیساریای عالی حقوق‌بشر سازمان ملل از تاریخ ۲۰ تا ۲۴ آوریل در ژنو سوییس برگزار خواهد شود.

کنفرانس پیشین در سال ۲۰۰۱ در دوربان آفریقای جنوبی برگزار شد و اکنون قرار است کنفرانس ژنو، با شعار" اتحاد بر علیه نژادپرستی و احترام و عدالت برای همه "تحقق مصوبات غیرمتعهدانه‌ی دوربان را علیه نژادپرستی مورد بررسی قرار دهد.

در کنفرانس دوربان، کشورهای عضو سازمان ملل توافق کردند که از اعتلای موقعیت اجتماعی و شغلی اقلیت‌ها پشتیبانی کنند. افزون بر آن، این توافق به عمل آمد که پیکار علیه نژادپرستی و بیگانه‌ستیزی در رسانه‌ها منظم‌تر شود.

سازمان ملل متحد علاوه از نشست اصلی، مراسمات و کنفرانسهای مختلفی را در رابطه با مسئله نژاد پرستی در قالب این اجلاس برگزار کرده است که شرکت کنندگان با بیان تجربیات شخصی خود از مسئله نژادپرستی به ابراز نظر در خصوص چگونگی پیگیری اهداف نشست دوربان و راههای عملی مقابله با پدیده نژاد پرستی خواهند پرداخت.

خانم زمانی در یکی از کنفرانسها با عنوان صداها(Voices) با ارائه تجربه شخصی خود از نژادپرستی اعمال شده برعلیه آذربایجانیها در ایران به سوالات مدعوین سازمان ملل اعم از نمایندگان دولتها و نمایندگان سازمانهای غیر دولتی شرکت کننده در اجلاس ژنو پاسخ خواهد داد.

ادامه مطلب ....

وبلاگ انجمن حقوقي آذياسا دو ساله شد

جمعه ۲۸ فروردين ۱٣٨٨ - ۱۷ آوريل ۲۰۰۹

آذياسا:وبلاگ انجمن حقوقي آذياسا (مرجع آموزش هاي حقوقي براي فعالين حركت ملي آذربايجان) دو ساله شد.

انجمن حقوقي آذ ياسا به عنوان اولين مرجع آموزشهاي حقوقي براي فعالين حركت ملي آذربايجان و ملت آذربايجان چند سال است كه شروع به فعاليت كرده است.

آذ ياسا در اين چند سال با آموزشهاي مختلف در زمينه حقوق بشر، حقوق شهروندي، حقوق عمومي و... سعي بر اين داشته است كه به دين خود نسبت به ملت آذربايجان عمل كند.

آماده سازي دروس مختلف (در قالب آموزشهاي حقوقي)، صدور بيانيه هاي مختلف به مناسبتهاي مختلف، ارائه تحليل هاي حقوقي، پاسخ دهي به سوالات حقوقي و همچنين فعالين حركت ملي آذربايجان و عموم ملت آذربايجان، معرفي سازمانهاي بين المللي در زمينه حقوق بشر، انتشار مقالات و... حاصل فعاليتهاي اين انجمن مي باشد. در دو سال اخير نيز با راه اندازي وئبلاگي به نام اين انجمن برخي از فعاليتهاي اين انجمن به صورت نوشتاري در اختيار عموم قرار گرفته است.

از عموم ملت آذربايجان، فعالين حركت ملي آذربايجان، فعالين حقوق بشر، علي الخصوص از دوستاني كه ما را در اين راه ياري كرده اند كمال تشكر را داشته و اميدواريم همچنان در سالهاي آتي نيز با خدمات ناچيز خويش قدمي در راه سعادت ملي آذربايجان برداريم.

روابط عمومي انجمن حقوقي آذياسا
http://www.azyasa.blogfa.com/
azyasa@gmail.com

ادامه مطلب ....

بيانيه انجمن دفاع از حقوق زندانيان در خصوص اقدامات اخير در برخورد با دانشجويان و زندانيان سياسي

جمعه ۲۸ فروردين ۱٣٨٨ - ۱۷ آوريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی : انجمن دفاع از زندانیان سیاسی که مقر آن در تهران است با صدور بیانیه ای نسبت به موارد نقض حقوق قانونی زندانیان سیاسی منجمله شکنجه رامین صادقی فعال مدنی آذربایجانی اعتراض کرد و خواهان توجه و التزام عملی ضابطان قضایی، امنیتی و انتظامی حکومت ایران به موازین قانونی و ممانعت از تکرار رویدادهایی گردید که در این بیانیه به آن اشاره شده است.متن بیانیه به این شرح است:

در فاصله زمانی نیمه دوم بهمن ماه 1387 تا نیمه نخست فروردین ماه سالجاری وقایعی چند به شرح آتی رخ داد که انجمن دفاع از حقوق زندانیان بعنوان نهادی مدنی و مستقل که دفاع از حقوق بشری و قانونی زندانیان با هر عقیده ، مسلک و اتهام را وجهه همت خود قرار داده بر خود فرض می داند تا به واکاوی، تحلیل و نقد رخدادهای موصوف و اقدامات مسئولین و متصدیان امر بپردازد بدان امید که توجه و التزام عملی ضابطان قضایی، امنیتی و انتظامی به موازین قانونی مانع از تکرار چنین رویدادهایی گردد.

۱- نخستین رویداد دستگیری جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر در پی اعتراضات آنان به تصمیم مسئولان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دانشگاه پلی تکنیک به تدفین اجساد شهدای گرانقدر جنگ تحمیلی در محیط دانشگاه بود. متعاقب این رویداد، مامورین در آستانه تحویل سال نو هنگامی که خانواده های دانشجویان بازداشتی و دوستان دانشجوی آنان مقابل زندان اوین سفره هفت سین گسترده بودند، نامبردگان را بازداشت می نمایند که به رغم آزادی اعضای خانواده های دانشجویان، تعدادی از هم دانشگاهیان دانشجویان بازداشت شده همچنان در توقیف بسر می برند. صرفنظر از اینکه آیا بازداشت دانشجویانی که در راستای اعمال حقوق قانونی خویش، عقیده خود را در باب موضوع دفن اجساد شهدا در دانشگاه ها اظهار و دست به برگزاری تجمع مسالمت آمیز در دانشگاه محل تحصیل خود زده اند، از حجاهت قانونی برخوردار است یا خیر، آنچه موجب نگرانی خانواده های دانشجویان بازداشتی و محافل دانشگاهی و حقوقی است استمرار بازداشت دانشجویان و عدم تبدیل قرار آنان به قرارهای خفیف تر به رغم فقدان ضرورت تداوم بازداشت، عدم امکان تماس و ملاقات متهمان با خانواده ها و وکلایشان و عدم انتقال نامبردگان از بازداشتگاه فعلی به بند عمومی، ابهام در موارد اتهامی و فضای حاکم بر بازداشتگاه محل نگهداری دانشجویان و روند بازجویی ها می باشد. بر این اساس انجمن توجه مقامات قضایی و سایر ضابطان را در این رابطه به اصول20، 22، 23، 27 ، 32، 34، 35، 37 ، 38 و 39 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بندهای یک، سه ، چهار، پنج، شش، هفت، نه، ده و یازده ماده واحده قانون احترام به آزادی های مشروع و حفظ حقوق شهروندی مصوب 15/2/83 جلب و از آنان می خواهد تا مقررات و موازین یاد شده را در مورد دانشجویان بازداشت شده اعمال نمایند.

۲- رویداد ثانوی دستگیری تعدادی از دراویش سلسله گنابادی در تاریخ سوم اسفندماه سال 87 بود که از جمع افراد دستگیر شده، تعدادی به قید قرارهای قانونی آزاد. لکن شانزده تن از دراویش همچنان در زندان اوین در بازداشت موقت بسر می برند. آنچه دستگیری این گروه از شهروندان را با پرسش جدّی روبرو ساخته این است که نامبردگان در تاریخ فوق درصدد بوده اند تا عرضحال اعتراضی دراویش در مورد اقدامات صورت گرفته از سوی ماموران انتظامی و امنیتی در جریان تخریب حسینیه دراویش در اصفهان را به نمایندگان خود در مجلس شورای اسلامی تسلیم نمایند که در ایستگاه متروی بهارستان و اطراف آن ایستگاه پیش از آنکه موفق به حضور در مجلس و دیدار با نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی گردند، دستگیر می شوند. بعبارت ساده ماموران با این تصور که دراویش قصد تجمع مقابل ساختمان مجلس و احیاناً انجام حرکات اعتراضی دارند، قبل از هرگونه اقدامی، نامبردگان را بازداشت می کنند و طرفه آنکه افراد بازداشت شده نه تنها آزاد نمی شوند بلکه برای آنان از سوی مقام محترم قضایی قرار بازداشت موقت صادر و به رغم انجام تحقیقات مقدماتی و فقدان ضرورت استمرار بازداشت یادشدگان، همچنان تحت بازداشت می باشند. انجمن اعتقاد دارد در شرایطی که اصل 14 قانون اساسی مقرر داشته که دولت جمهوری اسلامی ایران بالاخص و مسلمانان بالعموم موظفند نسبت به افراد غیر مسلمان، با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی عمل نموده و حقوق انسانی آنان را رعایت کنند، چنین برخوردهایی با دراویش سلسله گنابادی که جملگی مسلمان و پیرو طریقت شیعه می باشند صرفاً از شأن و منزلت قوای مجریه و قضاییه می کاهد و دستاورد دیگری در پی ندارد. مضافاَ آنکه حتی اگر دراویش علی فرضاً قصد ارتکاب جرمی را هم داشته اند وفق تبصره یک ماده 41 قانون مجازات اسلامی مجرد قصد ارتکاب جرم، جرم نبوده و قابل مجازات نمی باشد. از اینرو شایسته است مقام محترم قضایی بدواً قرار بازداشت موقت متهمان مورد نظر را تبدیل نموده و سپس پرونده آنان را به قید فوریت تکمیل و مورد اظهار نظر قرار دهند.

۳- واقعه سوم درگذشت زندانیان امیرحسین حشمت ساران فعال سیاسی و امید رضا میرصیافی وبلاگ نویس در اسفندماه و فروردین بود. هر چند موارد دیگری از فوت زندانیان در زندان در سنوات قبل رخ داد و انجمن دفاع از حقوق زندانیان در گزارش های سالانه خود در مورد وضع زندان ها بدانها پرداخته و توجه مقامات قضایی و مسئولین سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور را به آن جلب نمود مع الاسف مجدداً شاهد وقوع چنین اتفاق تلخی بودیم. مرگ امید رضا میرصیافی در پی مراجعه وی به بهداری زندان اوین در حالی که بنا به اطلاعات و اخبار واصله، نامبرده از صحت و سلامت برخوردار بوده، ابهاماتی را پدید آورده است. امیرحسین حشمت ساران نیز از مدت ها قبل از بیماری قلبی رنج می برده و صرفنظر از مراجعاتی که شخصاً به بهداری زندان رجایی شهر داشته، چند نوبت بلحاظ وخامت وضع جسمانی توسط هم سلولی های خود به آن بهداری برده شده بود تا اینکه در آخرین نوبت مسئولین زندان و بهداری آن ناگزیر از اعزام وی به بیمارستان رجایی شهر کرج می شوند. البته دیگر نفعی بر چنین اعزام دیرهنگامی مترتب نبود چرا که وخامت بیش از حد حال این زندانی بیمار او را به کام مرگ برد. به راستی اگر آنطور که ماده 102 آئین نامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور مصوب 20/9/84 مقرر داشته بهداری زندانهای محل نگهداری زندانیان فوق حداقل ماهی یکبار به تست پزشکی آنان اقدام و نتایج حاصله از آن معاینات و تست ها را به دقت ثبت و ضبط و بر اساس آنها جهت درمان قعطی نامبردگان برنامه ریزی می نمودند چنین اتفاقاتی رخ می داد؟ آیا اگر مسئولین زندانهای اوین و رجایی شهر با مهم تلقی کردن وضعیت آن زندانیان، وفق ماده 103 همان آیین نامه نسبت به اعزام نامبردگان به بیمارستان ها و مراکز درمانی خارج زندان اقدام می نمودند و در درمان آنان اهمال و سهل انگاری نمی کردند حق حیات آن زندانیان سلب می شد؟ آیا اگر مرخصی استعلاجی مطابق ماده ۲۲۹ آئین نامه پیش گفته به شادروان حشمت ساران اعطا می گردید از مرگ قابل پیشگیری وی ، جلوگیری نمی شد؟ انجمن بر این اساس مراتب نگرانی خود را از وضع زندانیان بیمار و چگونگی مراقبت از چنین زندانیانی و درمان آنان اعلام و خواستار توجه جدّی مقامات سازمان زندانها به حق حیات زندانیان و تامین سلامت روحی و جسمی آنان و بکارگیری تدابیر شایسته بدین منظور می باشد.

۴- تداوم بازداشت آقای رامین صادقی اصل از فعالین مدنی آذربایجان و شهر اردبیل در بازداشتگاه اداره کل اطلاعات استان اردبیل با توجه به اخبار واصله که حکایت از وضعیت بغرنج روحی و جسمی این فعال آذربایجانی دارد. موجب نگرانی خانواده نامبرده و این انجمن بعنوان یک نهاد ملی ناظر بر وضعیت زندانها و زندانیان شده است. انجمن علاوه بر اینکه اعتقاد دارد که تحقیقات مقدماتی جرائم علی الاصول می بایستی توسط مقامات قضایی صورت پذیرد و نه مامورین امنیتی و آن بخش از تحقیقات محوله به مرجع امنیتی نیز باید به سرعت و تحت نظارت کامل مقام قضایی انجام و متهم، النهایه از بازداشتگاه به بند عمومی زندان منتقل گردد (البته اگر تبدیل قرار بازداشت چنین متهمی ممکن نباشد) برآنست که بازجویان می بایستی علاوه بر رعایت موازین اسلامی و اخلاقی در مواجهه با متهم، تمامی موازین قانونی از جمله اصول 22، 38 و 39 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بندهای یک، چهار، شش، هفت ، نه، و یازده ماده واحده قانون احترام به آزادی های مشروع و حفظ حقوق شهروندی را نیز رعایت و اجرا نمایند. بر این مبنا از مقام محترم قضایی پرونده رامین صادقی اصل قویاً می خواهیم راساً تحقیقات مقدماتی پرونده مشارالیه را عهدار شده و چنانچه تبدیل قرار بازداشت موقت این فعال آذربایجانی را از حیث قضایی امکان پذیر نمی دانند دستور انتقال نامبرده به یکی از بندهای عمومی زندان اردبیل را صادر نمایند.

انجمن دفاع از حقوق زندانیان

۲۰/۱/۱۳۸۸

ادامه مطلب ....

کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل

پنجشنبه ۲۷ فروردين ۱٣٨٨ - ۱۶ آوريل ۲۰۰۹

سازمان دیده‌بان حقوق بشر در اطلاعیه‌ای که در روز پنج‌شنبه (۱۶ آوریل) منتشر کرد، با نظر به شرکت احتمالی محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور ایران در کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل متحد در ژنو (۲۰ تا ۲۴ آوریل ۲۰۰۹)، از کشورهای شرکت کننده در کنفرانس خواست، عزم خود را برای شرکت در بحث‌ها و انتشار بیانیه‌ای قوی علیه نژادپرستی جزم کنند.

ژولیت د ریورو، رئیس دفتر این سازمان حقوق بشری در ژنو، در این مورد گفت: «ما پیشرفت زیادی برای غلبه بر مشکل‌هایی داشته‌ایم که در پیوند با تدارک این کنفرانس و انتشار بیانیه‌ای بوده‌اند که جهان را علیه تازیانه‌ی نژادپرستی متحد می‌کنند.» وی افزود: «دولت‌ها باید محکم بایستند تا مانع ازآن شوند که از حضور احمدی‌نژاد برای تخریب روندی بهره‌برداری شود که هم اکنون مورد حمایت بسیاری کشورهاست.»

ایرنا، خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی گزارش داد که محمود احمدی‌نژاد قصد دارد در کنفرانس ضدنژادپرستی ژنو شرکت کند. یک سخنگوی سازمان ملل متحد روز سه شنبه (۱۴ آوریل) در ژنو تصدیق کرد که احمدی‌نژاد، مانند رؤسای دیگر کشورها، به این کنفرانس دعوت شده است.

فراخوان به تمرکز بحث روی “نژادپرستی در جهان به طور کلی“

دیپلمات‌های غربی پیش از این هشدار داده‌اند که احمدی‌نژاد می‌تواند با طرح دو موضوع “کشمکش میان اسراییل و فلسطین“ و “اهانت به مقدسات دینی“ به درگیری‌های میان کشورهای اسلامی و غرب دامن بزند. محمود احمدی‌نژاد بخاطر گفته‌های خصمانه‌اش علیه اسراییل و انکار هولوکاست مورد انتقاد کشورهای غربی است.

در اطلاعیه‌ی سازمان دیده‌بان حقوق بشر آمده است که مطرح شدن دو موضوع “کشمکش میان اسراییل و فلسطین“ و “اهانت به مقدسات دینی“ موجب ایجاد دودستگی میان کشورهای شرکت‌کننده در کنفرانس می‌شود. از این رو در روز چهارشنبه (۱۵ آوریل) بیانیه‌ای برای کنفرانس آماده شده که قرار است از آن به عنوان کارپایه‌ای برای توافقی جهانی استفاده شود. در این بیانیه خواست پایان دادن به نژادپرستی، تبعیض نژادی، ترس از بیگانگان و عدم مدارا مطرح شده تا راه برای فعالیت‌های آینده‌ی سازمان ملل متحد باز شود.

رئیس دفتر دیده‌بان حقوق بشر در ژنو گفت، ایران در مذاکرات مقدماتی هفته‌ی پیش با تلاشش برای مطرح کردن موضوع اهانت به مقدسات مذهبی تنها بود. وی افزود، اگر احمدی‌نژاد بکوشد، بار دیگر به این موضوع بپردازد، باید کشورهای دیگر به طور متحد واکنش نشان دهند. وی همچنین گفت: «موضوع مبارزه با نژادپرستی و تبعیض در جهان چنان مهم است که نباید گذاشت کسی آن را منحرف کند.»

سازمان دیده‌بان حقوق بشر احمدی‌نژاد را فراخواند، از حضور خود در کنفرانس استفاده کرده، اعلام کند که بهائیان در ایران دیگر سرکوب نخواهند شد و ایران حق آزادی بیان را، به عنوان شرط اساسی مبارزه با تبعیض نژادی در جهان، رعایت خواهد کرد.

انتقاد به آمریکا

سازمان دیده‌بان حقوق بشر در اطلاعیه‌ی خود به آمریکا نیز انتقاد دارد که هنوز شرکت خود در کنفرانس را به طور قطعی اعلام نکرده است. آمریکا در ماه فوریه اعلام کرده بود که در کنفرانس ضدنژادپرستی شرکت نخواهد کرد. این کشور به پیش‌نویس سند پایانی کنفرانس انتقاد داشت، از جمله بخاطر آنکه در آن به طور مستقیم از اسرائیل نام برده شده بود.

دیده‌بان حقوق بشر می‌نویسد که مقامات دولت آمریکا این هفته اعلام کردند که بیشتر درخواست‌های آنها برای تغییر در پیش‌نویس انجام گرفته، از جمله اشاره‌ای که در این پیش‌نویس به “توهین به مقدسات مذهبی“ و موضوع خاورمیانه بوده است؛ اما آمریکا نمی‌خواهد به مذاکره برگردد، مگر همه‌ی خواست‌هایش برآورده شود.

رابرت وود، سخنگوی وزارت امور خارجه‌ی آمریکا، روز سه‌شنبه (۱۳ آوریل) پس از تجدید نظر کنفرانس در متن پیش‌نویس سند پایانی‌اش گفته بود که شرکت آمریکا در کنفرانس محتمل است. وی در عین حال بندهایی از پیش‌نویس را هنوز تأمل‌برانگیز خوانده بود.

آمریکا و اسراییل در سال ۲۰۰۱ کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل در دوربان آفریقای جنوبی را پیش از پایان نشست ترک کردند، زیرا در سند این کنفرانس، صهیونیسم و نژادپرستی در یک ردیف قرار گرفته بودند.

انتقاد دیگر فعالان حقوق بشر به کنفرانس

همه‌ی فعالان حقوق بشر با عملکرد کنونی کنفرانس ضدنژادپرستی موافق نیستند. دکتر عبدالکریم لاهیجی، نایب رئیس فدراسیون بین‌المللی جامعه‌های حقوق بشر، در مصاحبه با دویچه وله یادآور می‌شود که کنفرانس ضدنژادپرستی سازمان ملل متحد در ارتباط با کنوانسیون ضد تبعیض‌های نژادی و کمیته‌ی ناظر بر اجرای کنوانسیون در کشورهایی است که آن را امضا کرده‌اند. کمیته‌ناظر بر اجرای کنوانسیون پیش از این تبعیض علیه اقلیت‌های قومی و مذهبی را جزو تبعیض نژادی دانسته است.

لاهیجی گفت: «من شخصا در سال ۲۰۰۳ در جلسه‌های این کمیته‌ شرکت کردم، چون جمهوری اسلامی گزارشی راجع به وضعیت اقلیت‌های قومی در ایران می‌داد و در آنجا ما توانستیم قطعنامه‌ای بگیریم، مبنی بر اینکه عدم تحمل اقلیت‌های مذهبی هم، بویژه در حکومت‌های مذهبی، یک نوع تبعیض نژادی تلقی می‌شود. از این رو طی سال‌های گذشته در جریان کنفرانس‌هایی که در ارتباط با مسئله‌ی تبعیض نژادی تشکیل می‌شود، مسئله‌ی تبعیض‌های دیگری هم که از نظر حقوقی و سیاسی، مشابه تبعیض‌های نژادی هستند، مطرح می‌کنند.»

لاهیجی افزود که کشورهای کنفرانس اسلامی و در صدر آنها جمهوری اسلامی ایران برای پس راندن خواست‌هایی که اقلیت‌های قومی و دینی دارند، عنوان کرده‌اند که بسیاری از محدودیت‌هایی که نسبت به گروه‌های مذهبی در کشورها می‌شود بخاطر این است که این گروه‌ها به مقدسات مذهبی توهین می‌کنند. برای همین این کشورها حتی توانستند سال گذشته از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای بگیرند که می‌گوید آزادی بیان نباید در حدی باشد که مقدسات مذهبی را مورد استهزا قرار دهد.

عبدالکریم لاهیجی در ادامه افزود که حذف دو موضوع خاورمیانه و “توهین به دین“ از موضوع‌های بحث کنفرانس ضدنژادپرستی، راه حلی است که کشورهای عضو اتحادیه‌‌ی اروپا مطرح کرده‌اند. وی گفت: «برای اینکه جنجال آخرین کنفرانس در دوربان در آفریقای جنوبی تکرار نشود و بعضی از کشورها کنفرانس را تحریم نکنند، و کنفرانس بتواند کار خود را آغاز کند و پایان دهد، بنابراین قرار است مسائلی که حساسیت‌برانگیز است، در کنفرانس مطرح نشود. این موضع کشورهای اتحادیه‌ی اروپا، بویژه فرانسه است.»

بسیاری از مدافعان حقوق بشر نگران‌اند از اینکه این کنفرانس تنها به کلیات بپردازد و مسائل مشخص را مطرح نکند. لاهیجی در این باره گفت: «سازمان‌های حقوق بشر و از جمله دیده‌بان حقوق بشر از پیش از زمان برگزاری این کنفرانس هم اخطارهای مکرر دادند و هم ابراز نگرانی می‌کنند که نکند کنفرانس صرف برگزاری خود را مسئله‌ی اصلی قرار دهد و اصول و هدف‌های اصلی کنفرانس قربانی یک نوع تصفیه‌حساب‌های سیاسی یا راه‌حل‌های سیاسی – دیپلماتیک شود.»

به نظر عبدالکریم لاهیجی اگر کنفرانس ضدنژادپرستی نخواهد به وضعیت فلسطینی‌ها بپردازد، به عنوان اقلیت قومی‌ای که نزدیک به شصت سال است حقوقش گرفته شده و بیش از چهل سال است که زیر اشغال کشوری است که همواره مورد حمایت بی‌قید و شرط کشورهای غربی و در رأس آنها آمریکا بوده، فلسفه‌ی وجودی خود را از دست خواهد داد.

نویسنده: کیواندخت قهاری
تحریریه: داود خدابخش
رادیو دویچه وله

ادامه مطلب ....

انتقال رامین صادقی به بند عمومی زندان اردبیل

چهارشنبه ۲۶ فروردين ۱٣٨٨ - ۱۵ آوريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی : رامین صادقی اصل، فعال مدنی آذربایجانی که روز ۱۷ بهمن ۸۷ در منزل پدری اش در اردبیل بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات انتقال یافته بود، از روز یکشنبه ۲۳ فروردین ۸۸ به بند عمومی زندان این شهر منتقل شده است.

به گفته نزدیکان صادقی٬ مامورین زندان تاکنون مانع از تماس تلفنی و ملاقات حضوری آنها با رامین شده اند.

خانواده این فعال بازداشتی، که مراجعات مکرر آنها به دادگاه و زندان جهت اطلاع از اتهامات فرزندشان و ملاقات با او تا کنون بی نتیجه مانده است، معتقدند که او بشدت «شکنجه شده» و هم اکنون «تحت شرایط نامناسبی » به سر می برد.

در این میان چندی پیش فعالین حقوق بشر در آذربایجان از شکنجه شدید جسمی و روحی این زندانی سیاسی آذربایجانی به منظور گرفتن اعترافات دروغین و تمدید قرار بازداشت موقت صادقی بدلیل رد اعترافات اخذ شده زیر این شکنجه ها ابراز نگرانی کرده بودند.

شایان ذکر است رامین صادقی پیش از این نیز در جریان مراسمات روز جهانی زبان مادری در ۲ اسفند ۸۵ بازداشت و پس از مدتی به قید وثیقه از زندان آزاد شده بود.

همزمان سازمان عفو بین الملل طی بیانیه ای رامین صادقی را زندانی عقیدتی نامیده بود وخواهان آزادی وی شده بود.

ادامه مطلب ....

حضور و سخنرانی فاخته زمانی، فعال حقوق بشر آذربایجانی در پارلمان کانادا

دوشنبه ۲۴ فروردين ۱٣٨٨ - ۱۳ آوريل ۲۰۰۹

ساوالان سسی : روز ۲۴ مارس ۲۰۰۹ (۴ فروردین ۱۳۸۸)، نشستی تحت عنوان "وضعیت حقوق بشر در ایران " از طرف کميته روابط خارجي و توسعه بين المللي پارلمان کانادا برگزار گرديد.

در اين نشست از فاحته زمانی مدیر انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران ( آداپ ) و احمد باطبی سخنگوی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران براى ارائه سخنرانى و پاسخ به سٶالات نمایندگان حاضر در كميسيون دعوت شده بود.

هدف از این نشست آگاه شدن نمایندگان در کميته روابط خارجي و توسعه بين المللي پارلمان کانادا با مسائل اتنیکهای غیر فارس بخصوص آذربایجانیها و سایر موارد نقض حقوق بشر از جمله مسائل اقلیتهای مذهبی و ارائه راهکارهای عملی از سوی این کمیته به پارلمان کانادا در خصوص کمک به بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران بود.

در ابتدا فاخته زمانی فعال حقوق بشر آذربایجانی که به عنوان شاهد حضور داشتند، درمورد مسائل آذربایجانیها و سرکوب دیگر گروههای اتنیکی غیر فارس در ایران با تاکید بر نقض حقوق فرهنگی و زبانی آنها ، به ایراد سخنرانی پرداخت.

خانم زمانی در سخنان خود ابراز داشتند که آذربایجاني ها و ديگر گروه هاي اتنيکي غير فارس جمعيت نامرئی ايران هستند و همه اقليت هاي غير فارس در طول بيش از هشتاد سال، قرباني نقض جدي حقوق بشر شده اند . آنها متحمل تبعيض نژادي، آسيميلاسيون اجباري و سرکوب زبان و فرهنگ خود در هر دو حاکميت پهلوي و حکومت اسلامي بوده اند. وی با اشاره به کشتار سال۱۹۴۵(۲۱ آذر۱۳۲۵) و قتل عام آذربایجانیها توسط حکومت ایران اعلام کرد که اکنون قتل عام فرهنگی در آذربایجان در جریان است.

اداره پانل را آقای اسکات ريد نماينده پارلمان از حزب محافظه کار بعهده داشت. آقاي اسکات جلسه را افتتاح و اعلام نمود که گزارش خانم فاخته زماني به دوزبان رسمي کانادا آماده شده و قبلا بين حاضرين پخش گرديده اما در مورد آقاي باطبي بعلت دير رسيدن گزارش ايشان، ترجمه و پخش آن در فرصت موجود امکان پذير نبوده است. وي همچنين توضيح داد که مترجمي که براي آقاي باطبي در نظر گرفته شده بود هنوز حاضر نبوده و خانم زماني اعلام کرده که آماده است در اين زمينه کمک نمايد.

در پايان اين نشست در پاسخ به پرسش كميسيون حقوق بشر كه کانادا چه نقشى عملى ميتواند داشته باشد؟ پاسخ مدیر انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان اين بود كه ھم اكنون آذربایجانیها و دیگر مليتھاى غیر فارس ساكن ايران براى دستیابی به حقوق برابر مبارزه ميكنند.

پشتيبانى و حمايت جامعه بين المللى از اين خواستها به مفھوم حمايت از برقرارى دموكراسى پايدار در ايران و منطقه خواھد بود.

سخنرانی فاخته زمانی در نشست فوق که نمایندگانی از احزاب مختلف چون محافظه کار، محافظه کاران جدید، ليبرال، کبک و دموکرات جدید حضور داشتند مورد استقبال نمایندگان حاضر قرار گرفت.

شایان ذکر است این جلسه سخنرانی و پرسش و پاسخ به صورت ضیط شده در روز ۲۷ مارس ۲۰۰۹(۷ فروردین ۱۳۸۸) از کانال تلویزیونی سی پک که مخصوص پخش جلسات پارلمان و نشست هاي سياسي است در سراسر کانادا پخش شد.



متن سخنرانی فاخته زمانی در جلسه پارلمان کانادا

نمايندگان محترم پارلمان ،

خانم ها و آقايان ،

در حاليکه در کانادا بيشتر نوجوانان براي تعطيلات تابستاني آماده ميشوند، یک آذربایجاني در ايران به نام محمد رضا عوض پور که تنها ۱۷ سال سن دارد بزودي دوره زندان ۱۵ ماهه خود را شروع خواهد کرد. اين فعال جوان، با بازداشت، زندان و شکنجه بيگانه نيست. وي از سيزده سالگي تنها به خاطر بیان مسالمت آمیز شعار "منیم دیلیم اولن دئییل" و تنها به خاطر دفاع از زبان مادری اش بارها شکنجه ودستگیر شده است.

پنج فعال مدنی و دانشجویی به نامهای حسين حسيني، عسگر اکبرزاده، اردشير کريمي، بهروز عليزاده، ودود سعادتی به همراه رحيم غلامي روزنامه نگار در دوم فوريه ۲۰۰۹ توسط دادگاه انقلاب ايران صرفا به خاطر یک اقدام ساده برای ترويج حقوق زباني خود به پنج سال زندان محکوم شدند. محاکمات آنها غير علني و بدون حضور وکيل برگزار شد. آنان به اتهام” تاسیس و عضویت در گروه هاي غير قانوني با هدف اخلال در امنيت ملي” مجرم شناخته شده اند.

این فعالان به زندانهای خطرناکی به دور از شهر محل زندگی شان در سراسر ایران فرستاده خواهند شد اين تبعيد ها مانع ملاقات آنها با با خانواده شان خواهد شد و باعث توقف تبادل اطلاعات در مورد وضعيت سلامتي آنان خواهد شد و آنان را از دنياي خارج جدا خواهد نمود. ممکن است به نظر کنایه آمیز بیاید اگر گفته شود که خانواده این افراد بسیارخوش شانس هستند که حداقل از محل زندان عزیزانشان اطلاع دارند. در روز ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ هولناکترین اتفاق برای یک خانواده اتفاق افتاد و درست بيست روز پس از دستگيري فرهاد محسني توسط مامورين وزارت اطلاعات ايران، جنازه شکنجه شده وي براي دفن فوري به خانواده وي تحويل داده شد. وي فقط ۲۵ سال سن داشت.

در شرایطي که برنامه غني سازي اورانيوم ايران همچنان در مرکز توجه جامعه جهاني است، وضعيت حقوق بشر در ايران روز به روز وخیم تر می شود. در حاليکه فعاليت هاي جنبش دانشجوئي و جنبش زنان، همراه با موارد فردي روزنامه نگاران، نويسندگان، و مدافعان حقوق بشر تا حدودي در دنياي خارج شناخته شده اند، اما اين امر متاسفانه شامل جوامع غير فارس نمي شود. آذربایجاني ها و ديگر گروه هاي اتنيکي غير فارس جمعيت نامرئی ايران هستند و همه اقليت هاي غير فارس در ايران در طول بيش از هشتاد سال، قرباني نقض جدي حقوق بشر شده اند . آنها متحمل تبعيض نژادي، آسيميلاسيون اجباري و سرکوب زبان و فرهنگ خود در هر دو حاکميت پهلوي و حکومت اسلامي شده اند .

به هر حال من امروز اینجا هستم تا به عنوان يک فرد با هویت آذربایجاني مشخصا در مورد اين جامعه صحبت کنم. يک گروه اقليت که بسيار محتمل است که از نظر عددي در موقعيت اکثريت باشد، از دسترسي به قدرت و منابع محروم نگه داشته شده اند. من از اوایل دوران کودکی در معرض تبعيض نژادي بر عليه گروه اتنيکي که متعلق به آن هستم قرار داشته ام. زماني که يک دختر دانش آموز بودم هرگز به من اجازه داده نشد تا به زبان مادری ام صحبت کنم . هرگز هيچ نوشته اي به زبان مادري خود نديدم براي خواندن و نوشتن زبان خود و آشنایی با فرهنگ و تاريخ خود مورد تعلیم قرار نگرفتم . زبان فارسي به عنوان تنها زبان رسمي ايران به ما تحميل شد ما مجبور شديم که زبان فارسي، تاريخ فارس، و فرهنگ فارس را به مثابه هويت مشترک همه ايرانيان ياد بگيريم.

من شاهد آن بودم که گروه اتنيکي من آشکارا و پی در پی در راديو، تلويزيون و در رسانه های تحت اداره دولت مورد توهين قرار می گرفت. حتي اکنون، چنين نشان داده ميشود که مردم من از نظر هوش مشکل دارند و با خر و سوسک ناميده شدن، به آنان خصلتهای غير انساني اطلاق میکنند.

تبعيضات نژادي در حق ما هنوز ادامه دارد. ممنوعيت همه زبان هاي جوامع غير فارس ادامه دارد و همچنان گروه هاي اتنيکي غیرفارس بخصوص ترک ها و عربها از خصائص انسانی محروم گشته اند رژيم ايران بزرگترين تهدید در راه تحقق حقوق بشر براي آذربایجاني ها در ايران ميباشد. به موازات سرکوب داخلي توسط حکومت، تقلاي آذربایجاني ها مورد بي اعتنائي جامعه جهاني قرار ميگيرد و این تلاشها و تقلاها از نظر رسانه های غربی همچون بی بی سی و بخش فارسی رسانه های اروپایی نادیده انگاشته می شود حتي فعالان حقوق بشر ايراني زمانی که از نقض حقوق بشر در ايران صحبت ميکنند اغلب مواقع از نام بردن موارد آذربایجاني ها و ديگر اقليت ها امتناع می کنند.

در حدود سه سال پيش، پس از شنيدن خبر بازداشت هاي گسترده در منطقه آذربایجان ايران و احساس بي تفاوتي گروه هاي حقوق بشری ايرانی نسبت به موارد آذربایجاني ها، به اين نتیجه رسيدم که من باید اقدام کنم و موضوع را در دست بگیرم. آشکارا می توانستنم آثار سرکوب و آسمیلاسیون اجباری که آذربایجانیها در طول قرن اخیر در معرض آن قرار گرفته اند را ببینم و حس کنم. من و ديگران که در مورد حقوق آذربایجاني ها صحبت می کنیم، منظما با برچسبهای خيانتکار و تجزيه طلب متهم می شویم و در معرض توهين و تهديد اعضا اتنیک مسلط فارس و حتی برخي از اعضای آسيميليه شده و فارسيزه شده جوامع غیرفارس قرار می گیریم.

از زمان قيام ماه می ۲۰۰۶(خرداد ۱۳۸۵) در منطقه آذربایجان ايران، فعالان آذربایجاني بشدت موردهجوم قرار گرفته اند.عده زیادی در زندان بسر ميبرند، برخي ناپديد شده اند و همانطور که قبلا متذکر شدم برخي به قتل رسيده اند. آن عده ای از ما انسانها که حقوق سیاسیشان کاملا رعایت می شود، ميتوانند به کمک ديگرانی بشتابند که اين شانس را نداشته اند. ما از جامعه جهاني ميخواهيم که از وضعيت موجود در ايران باخبر باشد و از جانب آنهایی که کسی را ندارند که صدای آنها را به گوش جهانیان برساند اقدام کند.

وقتي که من از فعالان و يا اعضا خانواده هائي که عزيزان خود را از دست داده ، و يا کسي را در زندان دارند ميپرسم که آیا پيامي دارند، آنان از من ميخواهند که من در مورد مبارزه آنان براي آزادي بیان، دموکراسي، و حقوق بشر صحبت کنم اما از نظر آنان به عنوان آذربایجانی، اين تلاش همچنین شامل حذف تبعيض نژادي و داشتن حقوق فرهنگی و زبانی خود مي شود.

پیام آنان در این جمله آن سانگ سوچی رهبر در بند آزادیخواهان برمه خلاصه ميشود که گفته است: " لطفا از آزادي خود استفاده کنيد تا ما را در بدست آوردن آزادی یاری کنید".


متن کامل سوالات نمایندگان و پاسخهای میهمانان جلسه به آنها به این قرار است:

پس از گزارش خانم فاخته زماني، رئيس جلسه ضمن تشکر، از آقای احمد باطبي خواست که گزارش خود را قرائت نمايد. فاخته زماني که مطالب آقاي باطبي را ترجمه مي کرد گفت که گزارش وي کوتاه است و اساسا روي آمار تکيه خواهد نمود. زماني اعلام کرد که وي نهايت تلاش خود را خواهد کرد که مطالب باطبي را به انگليسي ترجمه کند هر چند که فارسي زبان دوم وي مي باشد.

احمد باطبي در مطالب خود به اين نکته اشاره کرد که مساله در ايران نه تنها نقض حقوق بشر بلکه وجود قوانيني است که اين نقض را پشتيباني ميکند. بخصوص اينکه قوانين ايران بر پایه اصول اسلامي و شريعت قرار دارد و در نتيجه نقض حقوق بشر در داخل قوانين کشور جاي گرفته است. وي همچنين با اشاره به تعداد بالاي تعطيلي مطبوعات مخالف ايران گفت اين کشور رتبه اول را در اين زمينه کسب کرده است. ( در اين موقع مترجم واردجلسه شده و کار ترجمه را به عهده گرفت.)

آقاي باطبي متذکر شد که گزارش وي همه موارد نقض حقوق بشر در ايران را شامل نمي شود و اين اطلاعات محدود تنها تصويري از تعداد موارد نقض حقوق بشر در ايران را به نمایش می گذارد. وي اعلام کرد که متاسفانه فرصت کافي براي ارائه یک گزارش کامل نداشته زيرا تنها سه روز قبل، وي از امکان حضور خود در اين جلسه مطلع شده است.

وي در گزارش خود به تعطيلي مطبوعات در ايران و اينکه بسیاری از روزنامه نگاران در ايران ناچار شده اند براي کار به خارج از کشور بروند اشاره کرد و آماري از تعداد روزنامه هاي توقیف شده، روزنامه نگاران اخراجي و محاکمه شده و تحت تعقيب ارائه کرد. وي همچنين اطلاعاتی در موردی مربوط به فعالان دانشجوئي که تحت تعقيب قرار گرفته اند داد و توضیحاتی دررابطه با واقعه ای داد که طی آن مسئول يکي از دانشگاه هاي بزرگ به دختر دانشجوئي نيت سوئي ابراز کرده بود اما اين مقام مسئول به جای مجازات، ارتقا مقام يافته و در عوض دانشجوياني که اقدام به انتشار خبر اين موضوع کرده بودند اخراج شدند. در خصوص حقوق زنان نيز باطبي به مساله اجبار در حجاب پرداخت و به ممانعت از فعالیت کانون هاي دفاع از حقوق زنان و تعقيب کيفري مسئولين اين کانون ها اشاره کرد. وی در خصوص مسائل کارگري آماری از تعداد موارد اخراج کارگران و تعقيب مسئولين اتحاديه هاي کارگري ارئه داد.

در موضوع اقليت ها باطبي به فشار حکومتي بر عليه بهائي ها و مسيحي ها پرداخت و آماري در خصوص تعداد موارد تعقيب کيفري، زنداني شدن و اعدام آنان ارائه نمود. وي همچنين با ذکر گروه بندي هاي سني و شيعه با اشاره به تعداد سني هاي دستگير شده، به موارد دستگيري دراویش پرداخت. او در پايان صحبت هاي خود با ارائه آمار تعداد اعدام هاي سال گذشته در ايران که از طرف سازمان عفو بين الملل ارائه شده اظهارکرد که تعداد واقعي اعدام ها بيشتر از این تعداد بوده است.

در ادامه جلسه و پس از سخنرانی شهود، آقاي ماريوسيلوا نماينده پارلمان از حزب ليبرال ضمن اشاره به همه موارد نقض حقوق بشر از جمله مسئله فشار بر اقليت هاي زباني با تاکید بر جامعه آذربايجاني که در راستای دفاع از حقوق زبانیش تلاش می کند اعلام کرد که جدا نگران مسئله برخورد با فعالین حقوق زبانی است. وی به مسائل بلوچ ها در ايران و پاکستان اشاره کرد و از دو شاهد حاضر خواست که نظر خود را در مورد چگونگی کمک این کمیته به پیشبرد حقوق بشر در ایران و جلب توجه جامعه جهانی به قصاوت هایی که در ایران در جریان است را بیان کنند.

خانم فاخته زماني گفت: شنیدن این صحبتها اولین قدم است تا توجهات را به مسائل اقليت ها بخصوص اقليت هاي ائتنيکي که من سعي ميکنم روي آنها تمرکز کنم جلب کند. شما گفتید که این جلسه قدمی مثبت رو به جلو است. ما علاقه منديم که فرصت بيشتري داشته باشيم که موضوع اقليت ها را به سمع ونظر اعضا ديگر پارلمان نیز برسانيم. چون همانگونه که احتمالا می دانید موضوع اقليت هاي ائتنيکي کاملا از نظر ها دور مانده است ونیاز بیشتری به توجه دارد.همانگونه که در سخنرانی ام ذکر کردم این موضوع حساسی برای حکومت ایران و نيروهاي اپوزيسيون خارج از کشور مي باشد چنانکه هنگام گواهی دادن در کنگره آمریکا در مورد این موضوع من از جانب حکومت ايران نه، بلکه از طرف گروه هاي اپوزيسيون خارج از کشور مورد حمله قرار گرفتم که برای خارج کردن آنها از جلسه از پلیس کمک گرفته شد.

فاخته زماني در ادامه گفت: شما به موضوع بلوچ ها اشاره کرديد. من پس از شنيدن گزارشات خيلي هشدار دهنده در دو مورد مرتبط با بلوچ ها سعي کرده ام که اقدام کنم. سال گذشته يکي از فعالان حقوق بشر در بلوچستان اعدام شد و برادرش به پنج سال زندان محکوم گرديد. من براي صحبت در مورد جامعه بلوچ ها به پارلمان اروپا دعوت شدم. آنها مرا دعوت کردند تا بصورت عام در مورد هر يک از این موارد صحبت کنم. اما متاسفانه بدليل کمبود منابع، کار ما روي مسائل آذربايجان متمرکز شده است. آنچه من از بلوچ ها شنيده ام آنست که يک قاضي مخصوص از طرف حکومت ایران براي اين موارد منصوب شده است. اعترافات زير شديد ترين شکنجه ها اخذ می شود و اين افراد در عرض محاکمه ای ۱۰ تا ۱۵ دقيقه ای و در سلول هاي خود بدون حضور دادستان و يا وکيل مدافع محاکمه می شوند. صرفا بدليل شرائط خاص بلوچ ها، يک قاضي در محل حاضر شده و چند سوال از فرد شکنجه شده مي پرسد و وي را به اعدام محکوم ميکند و هم اکنون صد ها نفر در منطقه بلوچستان در نوبت اعدام قرار دارند.

وی ادامه داد: متاسفانه همانطور که قبلا گفتم اقليت هاي ائتنيکي بدليل نزدیک به یک قرن تبعيض، قادر به سازماندهي در داخل کشور نيستند و در خارج کشور نيز به سختي قادر به فراهم کردن منابع ميباشند. من صد ها مورد از بلوچ ها شنيده ام که جامعه جهاني از این مواردبی خبر است. گروه هاي حقوق بشر در تهران موارد مرتبط با مناطق مرکزي را به توجه جهانيان ميرسانند که البته خيلي خوب است، اما متاسفانه ما گزارش چندانی از نقض حقوق بشر در حق گروه هاي ائتنيکي غیر فارس مثل بلوچ ها و آذربايجاني ها از سوی این گروهها نمی بینیم.

او در خاتمه گفت : هدف اول ما آگاهي دادن است و این امر بدین دليل است که در حال حاضر ما احساس ميکنيم که آگاهي کافي در مورد این مسئله وجود ندارد. هر چه بتوانيم جلسات بيشتري با تعداد شنوندگان بیشتر داشته باشيم می توانیم در جهت رسیدن به نتیجه ای بهتر حرکت کنیم . یعنی شانس بهتری برای اقلیت های ائتنیکی.

در اين موقع رئيس جلسه از آقاي باطبي نظر وي را خواست که باطبي ضمن اشاره به مورد خودش در زندان اظهارداشت که هر نوع فعاليت در خصوص حقوق بشر از سوی مجامع بين المللي تاثيرات مثبتي بر روی وضع حقوق بشر در ايران بجا ميگذارد. وي همچنين سه مورد مشخص را پيشنهاد کرد که ميتواند تاثيراتي در وضعيت جاري ايران داشته باشد. اين سه مورد عبارت بودند از برگزاري کنفرانس هاي بين المللي در اين زمينه و دعوت از ايرانيان براي ابراز نظر وهمچنین اظهار نظر کميته حاضر به سازمان ملل در خصوص مسائل نقض حقوق بشر و در نهایت پشتيباني از فعالان اجتماعي در خصوص مسائل حقوق بشر.

سپس آقاي برنارد بيگراس نماينده پارلمان از حزب کبک صحبت کرد. وي در ابتدا از حضور شاهدان در کميته فرعي تشکر کرد و سپس خطاب به خانم زمانی گفت : حضور شما در اينجا با در نظر گرفتن این نکته که قانون اساسي ايران حقوق خاصي برای اتنیکهای غیر فارس در نظر گرفته و بطور مشخص حقوق زباني و فرهنگي را تضمين کرده است، مهم است. شما نه تنها مبارزه خود را پيش ميبريد بلکه از جانب همه اقليت ها اعم از کرد ها، بلوچ ها و يا عرب ها مبارزه مي کنيد. مبارزه شما مبارزه اي است که بوسيله همه اقليت هایی که به حقوق پايه اي خودشان مانند برقراري حقوق فرهنگي و آموزش به زبان مادری باورد دارند پيش برده مي شود.

آقاي برنارد بيگراس در ادامه گفت: شما کلمه آسيميلاسيون را در گزارش خود بکار برديد اما من از شما کلمه قتل عام را نشنيدم اما بعضي ادعا ميکنند که نشانه هائي از اين امر در برخي از استان ها بوده است. من اين تيتر را جائي خوانده ام “قتل عام آذربايجاني ها در خوجالي” بنظر شما آيا آن چيزي که امروز در بعضي استان ها اتفاق مي افتد ميتواند قتل عام تلقي شود؟

خانم فاخته زماني که مخاطب اين سئوال بود با اشاره به نقشه اي که قبلا ارائه داده بود توضيح داد که کشور جمهوري آذربايجان با هشت ميليون جمعيت در شمال ايران قرار دارد، اما قسمت اعظم آذربايجاني ها در داخل ايران زندگي ميکنند. وي افزود : قتل عام خوجالي که اشاره کرديد در قره باغ در کشور آذربايجان اتفاق افتاده است. در خصوص کلمه قتل عام با شما موافقم وحق با شماست اما آنچه که در ايران اتفاق افتاده قتل عام فرهنگي است.

آقاي برنارد بيگراس مجددا سئوال کرد: در مورد دادگاه بين المللي وجدان نظرتان چيست فکر ميکنم اين دادگاه در سال ۲۰۰۲ تاسيس شده است و بطورعام دادگاه پاريس خوانده ميشود. اين دادگاه حاصل کميته تعقيب جنايات بين المللي جمهوري اسلامي است. بنظر شما آيا اين دادگاه نتايج مهمي تا بحال داشته است ؟

خانم زماني در جواب گفت: برنامه کار من در خصوص نقض حقوق بشر در ايران است. من در مورد خوجالي شنيده ام اما آن مساله خارج از ايران است و آن جدالي است که بين آذربايجاني ها و ارمني ها در کشور جمهوري آذربايجان اتفاق مي افتد. اين سوال شما نظر مرا به مسئله اصلي ما بر مي گرداند و آن ابهام در خصوص کشور آذربايجان و آذربايجاني هاي ايران در سطح افکار عمومی بین المللی است. آنچه که شما مطرح مي کنيد در قره باغ اتفاق افتاده است که منطقه اي در کشور آذربايجان است.

آقاي بيگراس مجددا پرسيد: اگر اشتباه نکنم دادگاه وجدان بين المللي رژيم ايران را مورد تحقيق قرار ميدهد.درست است؟

خانم زماني گفت اين درست است اما آن موضوع در ايران نيست و موضوعي بين ارمنستان و آذربايجان است.

آقاي بيگراس پرسيد: بصورت مشخص شما چه اقداماتي را انتظار داريد که ما انجام دهیم. عفو بين الملل گزارشاتي از تلاش هاي آذربایجانیها ونقض حقوق بشر در آذربایجان ایران انتشار داده است اما آيا شما انتظار داريد که کشور کانادا قدم هاي واقعي براي مطرح کردن مشکلاتي که شما امروز به ميان گذارديد بردارد؟ آيا شما اقداماتي واقعي را در نظر داريد که به ما پيشنهاد دهيد؟

خانم فاخته زماني جواب داد: هرسال من یک سری ازجلساتی را که قظعنامه های سالانه راجع به وضعیت حقوق بشر در ایران در آن جلسات در سازمان ملل صادر می شود را مرور می کنم. درست است که موضوع اقليت هاي اتنيکي در این قطعنامه ها ذکر ميشود اما نه بصورت وسيع. يک در خواست ما اينست که اقليت هاي ائتنيکي بخش آشکار و واضح و قابل توجهی از اين قطعنامه ها باشد. هر سال گزارشات سالانه ای از هر کشوری ارسال مي شود و در هیچکدام موضوع اقليت هاي ائتنيکي در آن ذکر نميشود. ما از صدور قطعنامه های صريح در مورد حقوق اقليت هاي اتنيکي - اگر ممکن است - استقبال ميکنيم. اما همانطور که ميبينيد ما راه درازي در پيش داريم.

خانم فاخته زماني ابراز داشت: ما مايليم در اطلاع رسانی بر روي مساله قتل عام فرهنگي و زباني که در طول هشتاد سال گذشته در ايران اتفاق مي افتد تمرکز کنيم. اقليت هاي ائتنيکي نيازمند حمايت جهاني هستند تا در خصوص اين موضوع به افکار عمومی بین المللی آگاهی دهند. ما از دولت هاي مختلف و دولت کانادا درخواست ميکنيم که از ما پشتيباني کنند. سازمان من سازماني مستقر در کانادا است که سه سال است بصورت خستگي ناپذير روي اين موضوع کار ميکند. اما ما منابع خيلي محدودي داريم. براي اينکه قادر به کار بيشتر باشيم ما از دولت کانادا درخواست منابع داریم. قطعنامه و يا هرگونه کمکي که در خصوص اين موضوع در کانادا و در سطح بین المللی آگاهي بخش باشد مورد استقبال ما است.

او افزود:من عازم شرکت در کنفرانس مانیتورینگ نژادپرستي هستم. آنچه که در ايران اتفاق مي افتد يک نوع نژاد پرستي خيلي شديد و آسيميلاسيون سازمان يافته است. اما متاسفانه جامعه جهاني از آن خبر ندارد واين نخستين بار در طول دو سال اخير است که موضوع اقلیتها به این صورت مطرح شده است.

آقاي بيگراس پرسيد : آيا فکر ميکنيد که اين موضوع بايد در یک دادگاه بين المللی مطرح شود؟

خانم فاخته زماني گفت : اين خيلي عالي خواهد بود. در اين مقطع اين مساله مورد استقبال اقليت هاي ائتنيکي در ايران و بخصوص آذربايجاني ها قرار خواهد گرفت. در سال ۱۹۴۵(۱۳۲۵) پس از اينکه حکومت خود مختار محلي مورد هجوم رژيم شاه قرار گرفت قتل عامی در آذربايجان بوقوع پيوست و هزاران نفر کشته شدند. ممنوعيت زبانی در آذربایجان يک قتل عام فرهنگي است. اگر اين موضوع در دادگاه بین المللی مطرح شود روياي ما به حقيقت خواهد پيوست. اما در حال حاضر آنچه که من ميگويم اين است که وقتي من به سازمان ملل مي روم هنوز هم با يک آذربايجاني از کشور آذربايجان اشتباه گرفته ميشوم. مردم دنيا هنوز نميدانند که ميليون ها آذربايجاني در ايران زندگي ميکنند. ما مايليم فرصتي داشته باشيم تا در سازمان ملل در مورد این مباحث صحبت کنيم. من با هئيت کانادا در سازمان ملل صحبت کرده ام. من از آنها تشکر کردم زیرا آنها در بخش امور خارجی تعدادی از ملاقاتها را آنها برای ما ترتیب دادند. من به سازمان ملل در ژنو بر میگردم تا حمایت سازمان ملل را حداقل برای برقراری ارتباطاتی در جهت اطلاع رسانی این مسئله جلب نمایم. هر گونه کمکي که دولت کانادا براي مطرح کردن اين موضوع بنمايد مورد استقبال سازمان ما و اقليت هاي ائتنيکي در داخل ايران مي باشد.

در نوبت بعدي آقاي وئين مارستون از حزب دموکرات جديد از مساله نژاد پرستي و اينکه اين امر در رژيم هاي توتاليتر براي ماندن در قدرت استفاده ميشود ابراز نگراني کرد و سپس با اشاره به اينکه در ایران خطوط اينترنت قطع و روزنامه ها و روزنامه نگاران سرکوب مي شوند، در مورد تاثير اينترنت در بروز مخالفتها پرسيد و سپس خطاب به خانم زماني گفت خوشحالم که به شوراي حقوق بشر ژنو ميرويد. آيا هيچ تاثيري از بیانیه های سازمان ملل روي ايران متوجه شده ايد؟

فاخته زماني در جواب گفت : ما کمتر از سه سال است که فعالیت می کنیم. در سازمان ملل ما در موارد فردی از طرف گروه هاي اجرائي مخصوص در دفتر کميسيون عالي حقوق بشر مورد پشتيباني قرار گرفته ايم. ما پس از ارائه موارد شاخصی از نقض حقوق اقليت هاي ائتنيکي به این کمسیون مورد حمایت آنها قرار گرفتیم اما ما به بقيه بخش هاي سازمان ملل دسترسي نداريم که اين امر ناشی از محدود بودن منابع سازمان من، گروه هاي اقليت هاي ائتنيکي و فعالان حقوق بشر است. اين يک کار عظيمي است که از عهده چند نفر يا يک و يا دو سازمان بر نمي آيد. در بعد عمومي من فقط دريک اجلاس راجع به مسئله اقليت ها شرکت کرده ام.من آنجا فرصت صحبت داشته ام و به غير از آن شانس ديگري نداشته ایم. ما روي بحث اطلاع رسانی کار ميکنيم. من اکنون عازم کنفرانسی در ژنو هستم تا موضوع نژادپرستي را مطرح کنم اما متاسفانه امکان دیگری برای ما ایجاد نشده است تا استفاده کنیم.

این مدافع حقوق بشر آذربایجانی در ادامه اعلام داشت: من قصد دارم که مجددا با هئيت کانادا و با آقاي جو هيتن و ديگران در هئيت صحبت کنم تا ببينم آيا آنان براي ما اين پشتيباني را فراهم ميکنند تا حق صحبت در مجمع عمومي و ساير جلسات را داشته باشيم. اگر دولت کانادا علاقمند به حمايت و هدایت این مسئله باشد ما توجهات بيشتري را نیز جلب مي کنيم. ما براي از عهده کار بر آمدن منابع محدودي داريم. موضوع نخست آگاهي دادن به جامعه بين المللي است و سپس بايد ببينيم از اين نقطه به کجا ميرويم.

سپس آقاي وئين مارستون از آقاي باطبي در خصوص شرائط زندان هاي ايران و شکنجه هائي که وي در معرض آن قرار داشت سئوال کرد. آقاي باطبي نيز در پاسخ توضيحاتي ارائه داد.

در نوبت بعدي آقاي ديويد سويت از حزب محافظه کار ضمن اشاره به روحيه خارق العاده تسليم ناپذير دو شاهد حاضر و آناني که در داخل کشور بصورت مداوم با اين مسائل درگير هستند گفت : ما شما را بخاطر حضورتان پيش ما و همچنین بخاطر اينکه تلاشتان برای آزادي دیگران که در این راه خود را در خطر قرار ميدهيد تحسين ميکنيم. وي سپس به مساله هولوکاست اشاره کرد و از مشابهت سير وقايع منتهي به آن با سیر اتفاقاتي که در ايران مي گذرد اظهار نگراني کرد. وي مشخصا از خانم زماني سئوال کرد و گفت: مساله اي هست که من با آن آشنا نيستم. شما گفتيد که در جريان تلاش شما براي دفاع از حقوق بشر، از سوی بعضي از گروه هاي مخالف حکومت ایران به صورت جدی مورد حمله قرار گرفتيد. ممکن است که در مورد اين تحرکات که نشان دهنده چالشی ديگر براي بيان نظراتتان بحساب مي آيد توضيحاتی دهيد.

خانم فاخته زماني در پاسخ گفت: شما درست متوجه شده اید.این اولین بار و تنها موردی نبوده که من برای ابراز عقایدم مورد حمله این گروهها قرار گرفته ام. هر موقع در مورد نقض حقوق آذربایجانی ها صحبت ميکنم به حاضرين نگاه ميکنم. این مسئله تنها در مورد مورد من صادق نیست و شما از هر کسی که در صدد دفاع از حقوق اقليت هاي ائتنيکي ایران است بپرسید به شما خواهند گفت که گروه هاي مخالف حکومت ایران در خارج کشور در بعضي از مواقع خشن تر از حکومت ایران ظاهر می شوند.

خانم زماني ادامه داد: من این مسئله را در تمام ملاقاتهایم با شخصیتهای آمریکایی مطرح کرده بودم اما درک اين مسئله براي برخي از سیاستمداران کشورهای غربی و مردمان آنها خيلي سخت است. به خصوص در آمريکا که تصورشان از این افراد به گونه ای است که آنها را مروجان دموکراسي و يا فعالان حقوق بشر می پندارند. اين مثال میتواند روشن کننده بسیاری از مسائل باشد. در جلسه ملاقات من با اعضا کنگره آمريکا که سعي داشتم موضوع نقض حقوق آذربایجانیها را تشريح کنم، فعالان اپوزیسیون ایرانی به من حمله کردند.در آن لحظه نمي دانستيم که اپوزیسیون ایرانی خارج از کشور بدتر است یا حکومت ایران. فقط زمانی که سیاستمداران آمریکایی این صحنه را دیدند توانستند بفهمند که این افراد تا چه حد ميتوانند خشن باشند.

زماني تشریح کرد که : حکومت قبلي، فارس ها را با نام آريائي و ایران را سرزمین آریاییها معرفی میکرد. ترک هاي آذربايجاني و عربها آشکارا آريائي نيستند. همين تفکرات پس از سقوط رژيم پهلوي نیز ادامه يافت. امروزه در ایران، ترکهای آذربایجان بیگانه شمرده میشوند و ما را بصورت مهاجمانی می بینند که ايراني به حساب نمياييم. اگر ما آسيميله نشده و فارس نشويم يا فارسيزه نشويم، اساسا ما در حاشيه قرار ميگيريم اما وقتي فارس شديم بعنوان بخشي از جامعه به حساب آمده و به قدرت دسترسي پيدا مي کنيم. در ايران اگر چه اين حکومت حکومتی اسلامي خوانده می شود و اصولا نبايد به جنبه نژادي توجه کند- الويت آن باید اجراي قوانين اسلام باشد- اما خيلي عجيب است که همان تفکرات رژیم گذشته و همان نژاد پرستي ادامه دارد. اخيرا بطور نمونه در يکي از اسکناس هائي که چاپ کرده اند نوشته شده که پيغمبر گفته که فارس ها به بالاترين شکوه و غيره و غيره دست خواهند یافت و در این مورد نیز شاهد هستیم که اتنیکهای دیگر مجددا بصورت اساسي در حاشيه قرار می گیرند.

او ادامه داد: روزنامه هاي تحت نظر حکومت همه چيز را سانسور ميکنند و همه چيز در این روزنامه ها کاملا بازبيني و بررسي می شود. با اين حال در سال ۲۰۰۶(۱۳۸۵) آنها يک آذربايجاني را بشکل سوسک و بصورت کاريکاتور به تصویر کشيدند که فارسي نمي داند و برای نابودی این نوع سوسکها و تلویحا نابودی آذربایجانی ها ۱۰ راه حل در کنار این کاریکاتور نوشته بودند. اين شديدا توهين آميز و ناراحت کننده بود. گفتن اين مطلب هر چند ناراحت کننده است اما حتی در خارج از کشور و اکنون نیز جوک ها براي نادان خواندن آذربايجاني ها بسيار رايج است. من در کانادا اين جوک ها را تحمل نمي کنم و بعضي مواقع بعضي ايرانيان از من سئوال مي کنند که چرا من “باحال” نيستم. اما من سعي ميکنم به مردم بگويم که نژاد پرستي در درون جامعه ما جاي گرفته است واين باعث تاسف است. اقليت ها مورد هجوم همگانی قرار ميگيرند اما هیچگاه به این مسئله که در سطح ایران يک بیماری مزمن اجتماعي وجود توجهی نمی شود و براي خيلي ها اين مسئله از لحاظ ذهنی هنوز طرح نشده و حتي وجود ندارد. اين آن چيزي است که ما در خارج با آن سرو کار داريم. من ۲۰ سال است که در کانادا زندگي ميکنم و خود رايک کانادائي مي بينم. من در اينجا در امان هستم و همه چيز برايم خوب است. اما پس از شروع اين کار من مفهوم هجمه را فهمیدم. من فکر ميکنم خيلي از اعضا جامعه ما آذربایجانیها به این دلیل که از طرف آن گروه ها مورد هجوم واقع شده اند فلج شده اند. من اين نوع رفتار مهاجمان را درک نميکنم چون در کانادا به من ياد داده شده که بخاطر حقوق خود بعنوان یک مهاجر ايستادگي کنم. من در کانادا مورد قبول واقع شده ام و بخشي از جامعه هستم اما جائي که بدنيا آمده ام اگر هويت خود را بنام يک ترک آذربايجاني حفظ کنم و يا اگر حقوق زباني خود را مطالبه کنم و يا اگر درخواست حقوقی برابر با شهروندان فارس داشته باشم متاسفانه تحمل نميشويم من در مقابل آنها چیزی ندارم . اين بزرگترين چالش ماست و اکنون متوجه می شوم که چرا جامعه ما از اينکه اين موضوعات مطرح شود ميترسد.

در ادامه آقاي ديويد سويت از خانم فاخته زماني خواست که ليست گروه هاي اپوزيسيونی که مخالف و مانع آگاهی بخشی در خصوص این مسائل هستند رابه منشي کميته ارائه دهد. وي افزود: اين مسئله بايستي بخشي از بررسي هاي ما را تشکيل دهد و اگر قرار است که مانع ديگري در بين باشد بايستي ما در گزارش بعدي خود آنرا مشخص کنيم.

عضو ديگر پارلمان آقاي ايروين کاتلر از حزب ليبرال در مورد وضعيت حقوق بشر و اينکه آیا وضعیت نسبت به گذشته بدتر شده يا نه سئوال کرد و در اين مورد مشخصا با اشاره به قيام دانشجويان در سال ۱۹۹۹ و عکس معروف احمد باطبي که بر روي صفحه اول نشريه اکونوميست نشر يافته بود، از وي به عنوان ليدر دانشجويان در آن حرکت خواست که وضعيت حال حاضر را با آن زمان مقايسه کند. وي همچنين با اشاره به قيام سه سال پيش در آذربایجان در سال ۲۰۰۶(۱۳۸۵) از خانم فاخته زماني نيز خواست که بگويد که آيا وضعيت بدتر شده است یا نه و چرا.

باطبي با اعلام اينکه وضعيت هر روز بدتر از گذشته ميشود گفت که مطمئن است که خانم فاخته زماني نيز گفته های وی مبنی بر بدتر شدن وضع حقوق بشر در ایران را تائيد خواهد کرد. وی افزود: که اولين دليل اين است که ده سال پيش آقاي خاتمي که اصلاح طلب بود رئيس جمهور ایران بودند. وي با اشاره به صدور حکم اعدام در مورد خودش گفت: اين حکم بخاطر حضور خاتمي در قدرت اجرا نشد. وي سپس توضيحاتي در مورد آمار تعداد فعالان دانشجوئي و کارگري و دیگر گروههای سیاسی، اجتماعی و صنفی در آن دوره و حال حاضر داد و نتيجه گرفت که در آن موقع اين تعداد بيشتر از حال بوده و جامعه از اين نظر رشد نکرده است. وي در ادامه توضيحات مفصلي در مورد فلسفه شيعه و ظهور ناجي مورد انتظار ارائه کرد و گفت که احمدي نژاد تحت تاثير گروهي که سعي ميکند زمينه ظهور اين ناجي را فراهم کند، نگران نقض حقوق بشر و سلب آزادي ها نيست. آقاي باطبي در بخش بعدي به سلطه روحانيون و اثرات ويرانگر اقدامات آنها اشاره کرده و در عين حال به نظرات متفاوت برخي روحانيون بخصوص در به رسمیت شناختن حقوق بهائي ها اشاره کرد.

وي چند گروه را نام برد که بيشترين فشار را متحمل ميشوند. گروه اول بهائي ها و مسيحي ها در ايران بخصوص مسيحي هائي که قبلا مسلمان بوده و بعدا به مسيحيت گرويده اند. بنظرباطبي گروه دوم آنهائي هستند که هم فکر حکومت نيستند بخصوص نويسندگان و آنهائيکه تحصيلات خوبي در خارج داشته اند. دسته سوم زنان ميباشند که مورد آزار قرار ميگيرند و فعاليت هاي آنان در ارتباط با مسائل اجتماعي و ساير موارد مورد انکار قرار ميگيرد. آقاي باطبي سپس در خصوص موضوع ديه و تفاوت ديه زنان و مردان در ایران با استناد به قرآن توضيحاتي ارائه کرد.

سئوال آخر را آقاي راس هيبرت از حزب محافظه کار مطرح کرد مبني بر اينکه آيا شاهدان نگران نيستند که با گواهی دادن در اينجا، خودشان يا دوستانشان و یا اعضا خانواده شان در خطر قرار بگيرند.

آقاي باطبي گفت که متاسفانه اين خطر هست و ايشان نگران هستند و خانواده اش نيز در معرض اين مشکل بوده است. او اعلام کرد که خانواده اش گفته اند که اين قيمتي است که ما بايستي براي آزادي بپردازيم. وي تصریح کرد که وي تنها عضو خانواده است که در خارج ميباشد و تمام اعضای خانواده اش در ايران ميباشند.

خانم فاخته زماني در پاسخ اين سوال گفت: بلي من نگران سلامتي خود و سلامتي برادران و خواهرانم ميباشم. فرصت زيادي براي باز کردن اين موضوع نيست. خوشبختانه بيشتر برادران و خواهران من در کانادا هستند. پدر و مادر من در آذربایجان ایران ساکنند و مدام براي بازجوئي برده ميشوند. در مواردی حتي زمانی که دوستان پدرم در وزارت اطلاعات بودند فعالان ديگري در آنجا مورد بازجویی قرار گرفتند. آنها در حالیکه که بعضی وقتها از گفتگو با من هراس داشتند آمدند وبه من گزارش دادند.نه به خاطر مسائل سیاسی بلکه به خاطر آنکه پدر من مالک زمین بود و بعد از انقلاب اسلامی نزدیک بود که به خاطر ارث بردن زمین اعدام شود.پدر من در ابتداي انقلاب در کردستان مخفي بود و اين در زماني بود که سنندج توسط شورشيان کرد کنترل ميشد. ما خيلي شانس داشتيم که وي بلافاصله پس از انقلاب دستگير نشد. در اين صورت وي مطمئناً کشته مي شد اما هر چه که ما داشتيم حتي اسباب بازي هائي که من داشتم ضبط گرديد. من در حدود ۲۰ سال است که در کانادا زندگي ميکنم. اين سرگذشت من است، اما من دوباره با حکومت ايران سر و کار دارم. همسر من هم در دوران نوجواني بخاطر داشتن چند جلد کتاب زنداني و شکنجه شده است.

خانم فاخته زماني بیان داشت: از دوران کودکي تا کنون من شاهد ترور و آزار واذیت افراد توسط حکومت ایران بودم. حتی در زمان حکومت قبلی پدر من به خاطر داشتن چند کتاب ترکی این امر را تجربه کرده بود و اين موضوعی است که من از دوران جواني ام با آن درگير هستم. ماموران امنیتی ایران وقتي پدر مرا براي بازپرسي بردند وي به آنها گفت “شما دار و ندار مرا از من گرفته ايد، شما تقريبا مرا اعدام کرديد. من فقط به دليل اینکه زمين به ارث برده بودم زنداني شده ام. شما چه چيز ديگري ميتوانيد از من بگيريد. ” ماموران امنیتی ایران پدر مسن مرا تهديد کرده اند. حتي مکالمات تلفني ما اغلب شنود ميشود. اما ما بايستي در راه راستی و درستی وعدالت حرکت کنیم. اين آن چيزي است که به من ياد داده اند و اين آن چيزي است که من انجام ميدهم.

آقاي راس هيبرت از خانم فاخته زماني پرسيد: ما تا کنون صحبتهای تعدادي از شاهدان را شنیده ايم و من اين احساس را پيدا کردم که در قانون اساسي ايران از حقوق اقليت ها در بعضی از موارد حمایت و محافظت ميشوند و این حقوق به رسمیت شناخته شده است . اما اکنون مي شنوم که شما ميگوئيد که عليرغم اين محافظت اين مساله در عمل وجود ندارد. آيا اين درست است؟

خانم فاخته زماني در جواب گفت: بله درست است. در واقع درخواست اجراي قانون اساسي براي بيشتر فعالین آذربايجاني، باعث شده که آنان بازداشت، زنداني، شکنجه و ربوده شوند، و حتی به قتل برسند. فعالان آذربايجاني در محدوده قوانين ناعادلانه حکومت ايران فعاليت مي کنند و کارهاي آنان کاملا مسالمت آميز و به دور از خشونت است. نخستين چيزي که آنان درخواست مي کنند اجراي قانون اساسي ایران است. نه تنها قانون اساسي اجرا نمي شود، حتي درخواست اجراي آن ميتواند باعث زندانی شدن درخواست کنندگان شود همچنان که در مورد آقاي عباس لساني پيش آمده است. وي صرفا بخاطر درخواست اجراي مواد ۱۵ و ۱۹ قانون اساسي ايران ماه ها زندانی بود.

در پایان رئيس جلسه با تشکر از شاهدان و حاضران ختم جلسه را اعلام کرد.

لینک مستقیم گزارش به زبان انگلیسی و فرانسوی






ادامه مطلب ....

 
Free counter and web stats Savalansei Posts Feed