بیانیه آداپ در خصوص دستگیری های جمعی در آذربایجان : دولت ایران از اعتراض آرام برای دفاع از محیط زیست وحشت دارد

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط برای بیش از سی نفر از بازداشت شدگان در جریان مراسم افطار می باشد. آداپ این بازداشت ها را قویاً محکوم می نماید و به فعالیت های خود در رصد سیاست های دولت ایران که همچنان به صورت فزاینده و مشکوک در حال نظارت و کنترل گردهمایی های عمومی و خصوصی در منطقه ی آذربایجان است، ادامه خواهد داد.

دریاچه اورمیه با حد اکثر سرعت در حال خشک شدن است. این دریاچه به نصف اندازه اصلی اش کاهش یافته وبه یکی از حیاتی ترین مسائل زیست محیطی در منطقه خاورمیانه ی امروز تبدیل شده است. کاهش آب و در نتیجه افزایش شوری نه تنها زندگی اکوسیستم های آبزیان را تهدید می کند، بلکه ممکن است به آواره شدن نزدیک به 13 میلیون نفراز ساکنان اطراف دریاچه اورمیه منجر شود.

بسیاری از تظاهرات مسالمت آمیز اخیرسعی در جلب توجه مسئولین دولت ایران بر این فاجعه زیست محیطی بوده است. این در حالیست که، در فروردین 1390 هم، حدود 70 نفراز آذربایجانی های ایران به دلیل اعتراضات صلح آمیز خود برای نجات دریاچه اورمیه توسط دولت ایران دستگیر شدند.

دوم شهریور 1390 ، بیش از سی روزنامه نگار، دانشجو و شاعر آذربایجانی در منزل شخصی یکی ازفعالین در تبریز برای برگزاری مراسم افطار جمع شده بودند. تمامی این فعالین توسط مأموران امنیتی و انتظامی به دلیل ترس دولت ایران از گردهمایی های آینده برای دریاچه ارومیه دستگیر شدند. اسامی برخی از بازداشت شدگان عبارتند از: مرتضی عوض پور، مصطفی عوض پور، محمود فضلی، جلیل علمدار میلانی، تقی سلحشور، یوسف سلحشور، عبدالله صدوقی، مهدی حمیدی شفیق، جمشید زارعی، حسن ارک، مهدی مهاجر، عزیز پورولی، احمد علیزاده، یاسر سلمانی رضایی، ، ایلقار کریمی، مهدی نوری، احمد ریاضی مبارکی، فرزاد مهدوی، موسی برزین خلیفه لو، یعقوب رمضانی، وحید شیخ بگلو، محمدعلیمرادی، علی شیرناک، محمد امیری و تقی صوفیانی.

در حال حاضر از اتهامات و محل نگهداری این افراد خبری در دست نیست. آداپ خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط بازداشت شدگان است.
به گفته های خانم فاخته زمانی ، مدیر انجمن آداپ، « دریاچه ارومیه به دلیل سوء مدیریت و بی توجهی دولت ایران در حال مرگ است. هر کسی که برای جلب توجهات ها به این فاجعه زیست محیطی تلاش می کند با ریسک دستگیری و شکنجه روبرو است.» در حال حاضر دولت ایران یک طرح ارائه شده برای احیای دریاچه در حال خشک شدن را رد کرده است. نادیده گرفتن این فاجعه از سوی دولت ایران زندگی بیش از 13 میلیون نفر ساکنان این مناطق را با خطر مواجه خواهد کرد. احتمال کوچ دادن افراد ساکن این منطقه تنش های موجود بین آذربایجانی های ایران و دولت ایران را افزایش خواهد داد.

رویدادهای دیروزبه خودی خود اثباتگر فقدان حقوق بشر و کم توجهی دولت به منطقه ای است که با یک فاجعه ی زیست محیطی مواجه است. این نمونه تنها یکی از تعداد بیشمارمواردی است که فعالان بیگناه با نادیده گرفته شدن حقوق اولیه شان بلا فاصله توسط دولت زندانی شده و دولت ازشفافیت سازی در مورد محل نگهداری و شرایط زندانیان درزندان سرباز می زند. دریاچه اورمیه بزرگترین دریاچه در خاورمیانه و سومین دریاچه بزرگ نمک آبی در جهان می باشد، ساکنان اورمیه و مناطق اطراف آن باید کاملاً حق رساندن صدای خواستهای خود به صورت مسالمت آمیز و به دور از خطر حبس و برخورد قهری را داشته باشند.

آداپ به نظارت قاطعانه خود در این موارد ادامه خواهد داد و همچنان خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط همه زندانیان می باشد.



اطلاعات تماس :
انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران -آداپ
فاخته لونا زمانی
مدیر اجرایی
ونکوور ، کانادا
برای کسب اطلاعات از راههای زیر با ما تماس بگیرید
تلفن
+1-604-349-2727
ایمیل
info.adapp@gmail.com

26 August 2011

 
Free counter and web stats Savalansei Posts Feed