امضاي پتيشن براي آزادي سیما دیدار

با امضا کردن پتیشن فوق، ما خواهان آزادی بی قید و شرط سیما دیدار، روزنامه نگار و فعال فرهنگی آذربایجانی هستیم که بازداشت و هم اکنون در زندان تبریز بسر می برند.

جهت امضای پتیشن، اینجا را کلیک کنید

ادامه مطلب ....

اجرای حکم شش ماهه زندان برای سیما دیدار فعال فرهنگی آذربایجانی در تبریز

يکشنبه ۲٨ فروردين ۱٣۹۰ - ۱۷ آوريل ۲۰۱۱

ساوالان سسی: سیما دیدار فعال فرهنگی آذربایجانی در تبریز روز شنبه ۲۷ فروردین ۱۳۹۰ بازداشت و جهت اجرای حکم شش ماهه حبس روانه زندان تبریز شد.

به گفته نزدیکان دیدار وی جهت باز پسگیری مدارک شناسایی خود به حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی صائب تبریز مراجعه نموده بود که ماموران پس از بازداشت خانم دیدار وی را به بند زنان زندان تبریز منتقل کرده اند. مامورین امنیتی چندی پیش مدارک شناسایی این فعال فرهنگی آذربایجانی را زمانی که وی برای ملاقات همسر سعید متین پور زندانی سیاسی آذربایجانی در روز جهانی زن عازم زنجان بود در مسیر تبریز به زنجان توقیف کرده بودند.

دیدار پس از شرکت در مراسم راهپیمایی خانوادگی ۱ خرداد ۸۸ که توسط اداره تربیت بدنی آذربایجانشرقی در پارک ائل گولی تبریز برگزار شده بود بازداشت و پس از یک ماه بازداشت موقت به قید وثیقه از زندان آزاد شده بود.در جریان این مراسم ورزش همگانی عده ای از شرکت کنندگان اقدام به سردادن شعار «تورک دیلینده مدرسه»(مدرسه به زبان ترکی)کرده بودند.

شعبه سوم دادگاه انقلاب تبریز طی حکمی در ۲۳ آبان ۸۸ سیما دیدار و همسرش علیرضا فرشی را به اتهام تبلیغ علیه نظام به یکسال حبس تعزیری محکوم کرده بود که این حکم چندی بعد در دادگاه تجدید نظر استان آذربایجانشرقی به شش ماه حبس تعزیری کاهش یافت.

سیما دیدار مدیر مسئول سابق نشریه دانشجویی یاشماف٬ شاعر آذربایجانی و نویسنده مقالاتی در نشریات محلی استان آذربایجان شرقی است. این فعال فرهنگی آذربایجانی در آزمون ورودی دوره فوق لیسانس دانشگاههای سراسری سال ۸۸ از ورود به دانشگاه محروم شده بود.

ادامه مطلب ....

کمپین کارت پستال آداپ و عفو بین الملل برای سعید متین پور در شهر لیدز انگلیس

پنج‌شنبه ۲۵ فروردين ۱٣۹۰ - ۱۴ آوريل ۲۰۱۱

ساوالان سسی : کمپین کارت پستال آداپ و عفو بین الملل برای آزادی سعید متین پور فعال حقوق بشر آذربایجانی روز دوشنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۰(۴ آوریل ۲۰۱۱) در شهر لیدز انگلیس برگزار شد.

در مراسم شهر لیدز که به همت انجمن آذرتورک یورک شیر در میدان آلبیون پلیس برگزار شده بود صدها شهروند انگلیسی کارت پستالهایی را که از سوی آداپ و سازمان عفو بین الملل آماده شده بود را امضا و با ارسال این کارت پستالها به مقامات حکومت ایران از آنها خواستند که سعید متین پور را بیش از دو سال است در زندان اوین تهران به سر می برد آزاد کنند.

برگزار کنندگان مراسم شهر لیدز همچنین اطلاعاتی راجع به مسئله تبعیض و نژادپرستی در ایران و وضعیت وخیم سعید متین پور زندانی سیاسی آذربایجانی به شهروندان انگلیسی ارائه کردند.

عیسی تورک اوغلو از برگزار کنندگان کمپین شهر لیدز می گوید : :«در این مراسم عده زیادی از سازمانهای غیردولتی انگلیس از جمله سازمان گلوبال جاستیس مومنت٬لیدز سیتی کانسل و شخصیتهای فرهنگی شهر لیدز شرکت و تاسف خود را از اینکه در قرن بیست و یکم زبان مادری آذربایجانیها قدغن است ابراز کردند‌.» وی تاکید می کند که برگزاری کمپینهای اعتراضی باعث می شود تا انگلیسی ها هر چه بیشتر با واقعیت فرهنگی ایران به عنوان کشوری چندفرهنگی آشنا شوند.

سعید متین پور فعال حقوق بشر و روزنامه نگار آذربایجانی است که به هشت سال حبس تعزیری محکوم شده است و علیرغم وضعیت وخیم جسمی نزدیک به دو سال است بدون هیچگونه مرخصی در زندان اوین به سر می برد.

سازمانهای بین المللی حقوق بشر از جمله سازمان عفو بین الملل،گزارشگران بدون مرز، انجمن جهانی قلم و فرانت لاین اعلام کرده اند که سعید متین پور زندانی عقیده و وجدان است و خواهان آزادی بی قید و شرط وی شده اند.

ادامه مطلب ....

بی خبری از بازداشت شدگان آذربایجان : دفاع از حق بقا را هم بر نمی تابند

روز آنلاین - کاوه قریشی

با گذشت بیش از ده روز از بازداشت فله ای معترضان به شرایط زیست محیطی در شهرهای مختلف آذربایجان و با وجود هشدار نماینده مجلس به حاکمیت و وعده های او برای آزادی بازداشت شدگان هنوز اطلاعی از وضعیت افرادی که هنوز در زندان به سر می برند در دست نیست.

مسئول روابط عمومی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان در ایران (آداپ) در مصاحبه با روز با اشاره به بی نتیجه ماندن تلاش خانواده ها، نسبت به برخی از گزارش های تائید نشده در مورد شکنجه بازداشت شدگان و انتقال بعضی از آنها به زندان اوین ابراز نگرانی کرده است.

شورای هماهنگی مبارزات مدنی و حقوق شهروندی آذربايجان نیز با انتشار بيانيه‌ای نسبت به وضعيت بازداشت‌شدگان در تجمع‌های روز ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه ابراز نگرانی کرد و خواستار آزادی آنان شد.

اعتراض به طبیعت را هم برنمی تابند به دنبال فراخوان "کمپين اعتراض به وضعيت درياچه اروميه" در روز 13 فروردین ماه یک گردهمایی اعتراضی نسبت به وضعیت دریاچه ارومیه در میدان آذربایجان تبریز و پارک ائللرباغی ارومیه برگزار شد که در نتیجه آن ۷۰ نفر در تبریز و بیش از 20 نفر در ارومیه بازداشت شدند.

به گزارش سايت دانشجو نيوز در روزهای گذشته سه تن از بازداشت‌شدگان این تجمع در شهرهای تبريز و اروميه به اداره اطلاعات تبريز انتقال يافته و شمار ديگری نيز به قيد وثيقه های پنج تا ۱۰ ميليون تومانی آزاد شده اند.

فعالان حقوق بشر آذربایجان نسبت به وضعیت آندسته دیگر از شرکت کنندگان در تجمع روز 13 فرودین که هنوز در بازداشت به سر میبرند ابراز نگرانی می کنند.

یاشار حکاک پور، مسئول روابط عمومی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان در ایران، در ارتباط با آخرین وضعیت بازداشت شدگان به روز می گوید: "طبق آخرین گزارش هایی که به ما رسیده، پیگیری خانواده های آن دسته از افرادی که هنوز در بازداشت هستند ادامه دارد، اما تا این لحظه مسئولان قضایی از دادن پاسخ به خانواده سرباز زده اند. خانواده ها و وکلا اکثرا حتی نتوانسته اند با زندانیان تماس تلفنی یا ملاقات داشته باشند."

به گفته این فعال حقوق بشر آذربایجانی مقامات قضایی در برخی موارد حتی مسئولیت بازداشت تعدادی از شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی روز 13 فرودین را نپذیرفته اند.

سخنگوی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی با ابراز نگرانی از برخی گزارش‌های تأييد نشده در مورد شکنجه بازداشت‌شدگان می‌ گوید: "شنیده ها حاکی است که احتمالا تعدادی از آنها طی روزهای آینده به زندان اوین تهران منتقل شوند."

آقای حکاک پور به نیابت از انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان می گوید: "ما از دولت جمهوری اسلامی می خواهیم هرچه زودتر این افراد را که به خاطر بیان مسالمت آمیز نظر وعقیده خود بازداشت شده اند آزاد کند. این افراد صرفا به خاطر دفاع از حق بقای طبیعت آذربایجان و شرایط زیست محیطی خود دست به اعتراض زده اند. در هیچ جای دنیا با تجمعاتی از این دست برخورد امنیتی نمی شود، جای تاسف دارد که در ایران مقامات مسئول اعتراض در حمایت از طبیعت را هم برنمی تابند."

نماینده مجلس: برخورد قهری چه معنی دارد!

مقامات جمهوری اسلامی با گذشت بیش از ده روز به گزارش‌های مربوط به بازداشت‌های روز ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه واکنش نشان نداده‌ اما برخی از نمایندگان مجلس این بازداشت ها را نوعی برخورد سیاسی با طرفداران محیط زیست دانسته اند.

غلامحسین مسعودی ریحانی، نماینده اهر در مجلس شورای اسلامی پنج شنبه گذشته با گلايه از بی‌توجهی مسئولان به بحران کم‌آبی درياچه اروميه گفت: "در روز سیزدهم فرودین ماه و همزمان با روز طبیعت، جمعی از مردم آذربایجان، در اعتراض به بی توجهی مسئولان به بحران این دریاچه و خطرات زیست محیطی این رخداد برای اهالی منطقه، تجمع کردند که متأسفانه، شماری از این معترضین دستگیر شدند."

این نماینده مجلس که عضو طیف اصلاح طلبان مجلس هشتم نیز هست، با اشاره به مراجعه خانواده های بازداشت شدگان به او گفت: "در حالی که جمعی نسبت به آینده محیط زیست آنقدر حساسند که حاضرند به کمک مسئولان بشتابند و اعلام می‌کنند، حاضرند حتی اگر شده با اشک خود دریاچه کهن ارومیه را سیراب کنند، برخورد قهری با آنها چه معنی دارد؟!"

نماینده اهر در گفتگوی شدیدالحن خود با سایت تابناک یادآور شد: "این درست نیست که با عده‌ای که مطالبات زیست محیطی دارند، برخورد سیاسی شود و بدین وسیله، راه انتقاد را بر روی شهروندان بست، همان گونه که مجلس شورای اسلامی نیز روز گذشته، آزادی تجمعات غیر سیاسی را تصویب کرد."

یاشار حکاک پور، مسئول روابط عمومی آداپ، انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان، با مثبت توصیف کردن اظهارات این نماینده مجلس می گوید: "در سالهای گذشته نیز برخی دیگر از نمایندگان مجلس نسبت به برخورد های امنیتی با مردم آذربایجان هشدار داده بودند. مساله اینجاست که مسئولان اطلاعاتی و امنیتی هشدار نمایندگان مجلس را جدی نمی گیرند و درواقع این انتقاد ها پاسخی نخواهد گرفت، چون تعین کننده نهایی در معادلات قضایی جمهوری اسلامی دستگاه های امنیتی است."

انتقال آبهای زیرزمینی؛ اقدامی سیاسی

اعتراضات مردم تبریز، ارومیه و برخی دیگر از شهرهای آذربایجان در واکنش به پایین آمدن سطح آب دریاچه ارومیه طی سالهای گذشته هم انجام گرفته است. بر اساس گزارشهای منتشر شده سطح آب دریاچه ارومیه نسبت به سال گذشته در همین زمان ۲۷ سانتی‌متر پایین‌تر رفته است.

کیومرث کلانتری، مدیرکل محیط زیست آذربایجان غربی پیش از این گفته بود: "براثر این کاهش، سطح شوره‌زارهای سواحل دریاچه به شدت در حال افزایش است."

او یادآوری کرده: "ورودی آب دریاچه ارومیه نیز در همین مدت ۱/۵ میلیارد متر مکعب نسبت به سال قبل کاهش نشان می‌دهد."

پیشتر نیز برخی از نمایندگان این منطقه در مجلس شورای اسلامی به نسبت به پیامدهای این بحران زیست محیطی هشدار داده بودند.

مسئول روابط عمومی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران، اما موضوع دریاچه ارومیه را فراتر از بی توجهی های زیست محیطی می داند. او می گوید: "حکومت ایران طی سالهای گذشته و بعد از اوج گرفتن مسائل اتنیکی سیاستی را در پیش گرفته که بر اساس آن آبهای زیر زمینی از مناطق قومی به دیگر مناطق ایران انتقال داده می شود. بر همین اساس منابع آبهای طبیعی طی سالهای گذشته با تهدیدات جدی روبرو بوده است و از این طریق فشار بر زندگی عادی مردم را آغاز کرده اند."

او با اشاره به اینکه مسئولان سازمان عفو بین المل در جریان این امر هستند، یادآوری می کند: "در دوران مشروطه نیز دول خارجی با کمک استبداد داخلی در صدد ایجاد قحطی در منطقه آذربایجان و ایجاد فشارهایی از این دست جهت سرکوب خواسته های سیاسی بودند."

یاشار حکاک پور در پایان، برخورد مسالمت آمیز با اعتراض های زیست محیطی و دیگر مسائل در آذربایجان را از سوی دولت تنها راه حل این مساله ارزیابی می کند.

موضوعی ملموس برای مردم آذربایجان

پیشتر سازمان عفو بین المل، در بیانیه ای از مقامات جمهوری اسلامی خواسته بود تا "به سرعت و بدون قید و شرط"، حبیب پورولی، جلیل علمدار میلانی، علی سلیمی، سعید صیامی و سعید خیضرلو و دیگر معترضان و بازداشت شدگان روز 13 فروردین را آزاد کنند.

این سازمان حقوق بشری اعلام کرده بود کسانی که در ارتباط با ابراز نظرات خود به طور مسالمت آمیز و شرکت در تجمعات صلح آمیز دستگیر شده اند، زندانی عقیده به حساب میایند.

در ادامه این واکنش ها اول هفته جاری شورای هماهنگی مبارزات مدنی و حقوق شهروندی آذربایجان با انتشار بیانیه ای نسبت به وضعیت بازداشت شدگان در تبریز و ارومیه در روز ۱۳ فروردین ابراز نگرانی کرد.

به گزارش دانشجونیوز این شورا خواستار اقدام عاجل برای مشخص شدن وضعیت بازداشت شدگان شده است.

در بخشی از بیانیه این شورا آمده است: "آنچه حاکميت ايران در روز ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه مرتکب شد، بار ديگر به همه مردمان ايران يادآوری می‌کند که اين استبداد و تماميت‌طلبی، فارس و ترک و کرد و عرب و بلوچ نمی‌شناسد و آنچه برايش اهميت دارد، منافع اقتصادی، سياسی و ايدئولوژيک گروه اندک و پر مدعای حاکم است.

شورای هماهنگی مبارزات مدنی و حقوق شهروندی آذربایجان آنچه را که "بازداشت، ضرب و شتم و کشتن شهروندان در خيابان‌ها" ناميده است موضوعی ملموس برای مردم آذربايجان دانسته که از حوادث خرداد ۸۵ تا رويدادهای پس از انتخابات ۸۸ و تا اکنون نیز در اين منطقه ادامه دارد

ادامه مطلب ....

آزادي با چهار هزار ممنوع آذربايجاني

سيد حيدر بيات

کلماتی هستند که برای درک آنها نه تنها مراجعه به فرهنگ لغت کافی نیست بلکه مراجعه به دانشنامه‌ها و دایره المعارف‌ها نیز چندان گره‌گشا نخواهد بود. کلماتی هستند که برای درک آنها نه تاریخ یک نسل ، بلکه تاریخ چندین نسل را باید مطالعه کرد.

مشکل بزرگ اما اینجاست که بسیاری از نسل‌ها، تاریخ مکتوبی ندارند و هر روز بخشی از تاریخ آنها در گوشه قبرستانی در سینه زن یا مردی برای ابد دفن ‌می‌شود.

کتابها، پایان‌نامه‌ها، دانشنامه‌ها و دهها چیز دیگری که قرار است به مثابه منبع شناخت و معرفت، ما را در درک پدیده‌ها یاری کنند، خود گل آلود کننده فضای معرفتی هستند تا چندین ماهی افزونتر نصیب گل آلود کنندگان بشود.

کلماتی هستند که شاید نخستین بار روزی مادری از سر دلسوزی آن را بر زبان راند، اما حاکمان آن کلمه را دزدیدند و کلمه بیچاره در ردیف ابزار بیشمار تحکم و تحدید قرار گرفت.

کلمه یاساق (ممنوع) یکی از این کلمات است. در شعر معاصر آذربایجان این واژه با نام بولود قراچورلو «سهند» و شعر معروف او پیوند خورده است. سهند اما این واژه را از ناظم حکمت باید آموخته باشد که سرود:

من در دنیای ممنوع زندگی می کنم. بوئیدن گونه دلبندم ممنوع

ناهار با فرزندان سر یک سفره ممنوع

همکلامی با مادر و برادر بی نگهبان و دیواره سیمی ممنوع

بستن نامه ای که نوشته ای یا نامه سربسته تحویل گرفتن ممنوع

خاموش کردن چراغ، آنگاه که پلکهایت به هم می آیند ممنوع

بازی تخته نرد ممنوع...

رد پای این شعر در آثار احمد شاملو به وضوح دیده میشود به ویژه در شعر «روزگار غریبی است نازنین».

اما کلمه ممنوع و مفهوم آن نه در ادبیات ترکیه و نه در ادبیات فارسی ایران بسامد چندانی نداشت برعکس در ادبیات ترکی ایران این کلمه و مفهوم آن، بیشترین بسامدها را داشته است و دارد. طبیعی است که جریانهای اجتماعی و سیاسی در این پدیده تاثیرگذار هستند.

هادی قاراچای شاعر آذربایجانی در نروژ یا سلیمان اوغلو در آلمان (یعنی در دو کشور دموکراتیک اروپایی) هنوز هم این کلمه را به عنوان یکی از کلمات کلیدی اشعار و مقالات خود نگه داشته‌اند، اما شمس لنگرودی در تهران از موسی میخواهد عصایش را به چارلی چاپلین بدهد تا کمی شمس و مخاطبان شعر او را بخنداند. و حسین منزوی شاعر آذربایجانی: ...کاش! ... کسی به معجزه‌ای مار را عصا می‌کرد.

***

حال ربط این کلمه یاساق یا ممنوع با آذربایجان چیست؟

نخست بخشی از گزارشی را که سایتهای خبری بر روی خروجی خود قرار داده‌اند مرور می‌کنیم:

« خبرنگاري در اين نشست از كمالوند پرسيد، شما كه مدام از حمايت سالم تماشاگران تراكتورسازي از تيم‌تان صحبت مي‌كنيد، آيا مي‌دانيد كه نيروي انتظامي پيش از اين مسابقه چهار هزار قطعه ممنوعه از تماشاگران تيم‌تان ضبط كرده است كه كمالوند گفت: شما تعداد اين قطعات را شمرده‌ايد؟ خبرنگار گفت، نيروي انتظامي آن را اعلام كرده است كه كمالوند دوباره پرسيد: چطور اين آمار نزد شما قرار گرفته است؟...»

(سایت تابناک: کد خبر : ۱۵۷۶۴۴ تاریخ انتشار : ۲۱ فروردين ۱۳۹۰)

همانگونه که می‌بینید صحبت از «ممنوع» است. آنهم نه یک ممنوع بلکه چهار هزار ممنوع.

از لحن تفاخرآمیز و بازجومآبانه آن خبرنگار که بگذریم از خود می‌پرسیم: این چهار هزار قطعه ممنوعه چه میتوانند باشند؟ با اطمینان میشود گفت که بخش بزرگی از این قطعات پلاکاردها و شعارهایی به زبان ترکی و همچنین نمادهای ترکی از قبیل شکل ستاره، ماه و ... است.

مضمون شعارها هم معمولا «تورک دیلینده مدرسه: کلاس درس به زبان ترکی» و «اورمو گؤلو وار اولسون: زنده باد دریاچه ارومیه» و چیزهایی از این قبیل است.

باید بپذیریم که چهار هزار تماشاگر تیم تیراختورسازی در تهران اشیایی را که قانون صریحی بر ممنوعیت آنها وجود داشته باشد با خود حمل نخواهند کرد. چون حمل این اشیاء محکومیت قضایی را در پی خواهد داشت. این اشیاء‌ ممنوعه چیزهایی هستند که دستگاههای مسئول هیچ گاه ممنوع بودن آن را به عهده نمی‌گیرند و هیج محمل شرعی و عرفی برای ممنوع کردن آنها وجود ندارد.

اشیاء ممنوعی که ممنوعیت آنها نانوشته است: زبان ترکی و نمادهای مربوط به آن. بلکه بالاتر از آن دفاع از طبیعت و محیط زیست آذربایجان نیز به لیست ممنوع‌ها اضافه شده است.

این در حالی است که میلیاردها دلار بودجه صرف گسترش زبان فارسی در بین غیرفارسی زبانان ایران و سایر نقاط جهان می‌شود، و نمادهای آریایی در همه جا آزادانه تبلیغ میشود. حتی گفته میشود در داخل یا محوطه مسجد کبود تبریز (گؤی مچید) که به فیروزه جهان اسلام شهرت دارد نمادهای آریایی از جمله مجسمه شاهان پیش از اسلام به فروش می‌رسد.

چهار هزار قطعه ممنوعه، چهار هزار انسانی که در مقابل چشمان نیروهای انتظامی به کار ممنوع دست می‌یازند و زبانی که کلمه ممنوع را به عنوان یکی از کلمات کلیدی ادبیات خود و البته به ناچار انتخاب کرده است.

اینجاست که برای فهمیدن کامل کلمه یاساق (ممنوع) مراجعه فرهنگ لغت و دانشنامه‌هایی که در تهران نوشته می‌شوند گرهی از کار انسان نخواهد گشود.

ادامه مطلب ....

درخواست جمعی از اصلاح طلبان آذربایجان برای آزادی بازداشت شدگان کمپین اعتراضی به وضعیت دریاچه ارومیه

رادیو فردا- بهروز کارونی

شورای هماهنگی مبارزات مدنی و حقوق شهروندی آذربايجان با انتشار بيانيه‌ای نسبت به وضعيت بازداشت‌شدگان در تجمع‌های روز ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه ابراز نگرانی کرد و خواستار آزادی آنان شد.

در تجمع‌های روز ۱۳ فروردين که به دعوت «کمپين اعتراض به وضعيت درياچه اروميه» متشکل از شماری از فعالان مدنی و محيط زيست برگزار شده بود، به نابودی تدريجی درياچه اروميه و بی‌توجهی مسئولان به اين موضوع اعتراض شد.

به گزارش وبسايت « دانشجونيوز»، شورای هماهنگی مبارزات مدنی و حقوق شهروندی آذربايجان خواستار اقدام فوری برای مشخص شدن وضعيت بازداشت شدگان شد و اعلام کرد: آنچه حاکميت ايران در روز ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه مرتکب شد، بار ديگر به همه مردمان ايران يادآوری می‌کند که اين استبداد و تماميت‌طلبی، فارس و ترک و کرد و عرب و بلوچ نمی‌شناسد و آنچه برايش اهميت دارد، منافع اقتصادی، سياسی و ايدئولوژيک گروه اندک و پر مدعای حاکم است.

اين شورا آنچه که «بازداشت، ضرب و شتم و کشتن شهروندان در خيابان‌ها» ناميد را موضوعی ملموس برای مردم آذربايجان دانست که از حوادث خرداد ۸۵ تا رويدادهای پس از انتخابات ۸۸ و تا امروز در اين منطقه و ايران ادامه دارد.

شورای هماهنگی مبارزات مدنی و حقوق شهروندی آذربايجان ضمن محکوم کردن بازداشت‌های ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه از همه فعالان و کنشگران سياسی و مدنی ايرانی در سراسر جهان خواست تا نسبت به وضعيت به شدت وخيم و نگران‌کننده درياچه اروميه حساسيت نشان دهند.

در همين حال، بر اساس آخرين گزارش‌ها که در وبسايت دانشجونيوز انتشار يافته است، سه تن از بازداشت‌شدگان تجمع‌های ۱۳ فروردين در شهرهای تبريز و اروميه به اداره اطلاعات تبريز انتقال يافته و شمار ديگری نيز به قيد وثيقه‌های پنج تا ۱۰ ميليون تومانی آزاد شده‌اند.

حبيب پورولی، جليل علمدار ميلانی و حجت مختارزاده، سه نفری هستند که به اداره اطلاعات تبريز منتقل شده‌اند. اين افراد از فعالان مدنی آذربايجانی به شمار می‌روند.

عزيز پورولی، پدر حبيب پورولی، در گفت‌وگو با راديو فردا درباره وضعيت فرزندش می‌گويد: «به هر دری که زده‌ايم، جوابی نگرفته‌ايم. نمی‌گويند که کجاست و در چه وضعيتی است.»

ياشار حکاک‌پور، سخنگوی انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجانی در ايران، نيز در مورد آن دسته از بازداشت‌شدگان تجمع‌های ۱۳ فروردين که هنوز آزاد نشده‌اند، به راديو فردا می‌گويد: «فعلاً وضعيت اين افراد مشخص نيست و به خانواده‌ها در مورد وضعيت آنها هيچ نوع جوابی داده نمی‌شود.»

وی می‌افزايد: «متأسفانه دستگاه قضايی عليرغم اينکه چند روز از بازداشت اين افراد می‌گذرد، به خانواده‌های اين افراد پاسخگو نيست.»

آقای حکاک‌پور با ابراز نگرانی از برخی گزارش‌های تأييد نشده در مورد شکنجه بازداشت‌شدگان می‌افزايد: «انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجان (آداپ) نگران شکنجه و آزار و اذيت اين افراد است.»

وی همچنين از دولت ايران خواسته است که بازداشت‌شدگان را آزاد کند.

سخنگوی انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجانی در ايران می‌گويد: «بازداشت ‌شدگان فقط به شکل مسالمت‌آميز نظراتشان را بيان کردند و به نظر ما نبايد در زندان بمانند.»

مقام‌های امنيتی و قضايی جمهوری اسلامی ايران تاکنون به گزارش‌های مربوط به بازداشت‌های روز ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه واکنش نشان نداده‌اند.

انتقاد نماینده اهر در مجلس از برخورد با تجمع‌کنندگان روز ۱۳ فروردين

در این شرایط غلامحسين مسعودی ريحانی، نماينده اهر در مجلس شورای اسلامی، نیز پنجشنبه گذشته با گلايه از بی‌توجهی مسئولان به بحران کم‌آبی درياچه اروميه گفت: در روز سيزدهم فرودين ماه و همزمان با روز طبيعت، جمعی از مردم آذربايجان، در اعتراض به بی‌توجهی مسئولان به بحران اين درياچه و خطرات زيست محيطی اين رخداد برای اهالی منطقه، تجمع کردند که متأسفانه، شماری از معترضين دستگير شدند.

اين عضو فراکسیون اقلیت مجلس که با وبسايت تابناک گفت‌وگو کرده است، با اشاره به مراجعه خانواده‌های بازداشت‌شدگان به وی افزود: در حالی که جمعی نسبت به آينده محيط زيست آنقدر حساسند که حاضرند به کمک مسئولان بشتابند، برخورد قهری با آنها چه معنی دارد.

آقای مسعودی ريحانی همچنين با انتقاد از برخورد سياسی با کسانی که مطالبات محيط زيستی دارند، گفت که درصدد است با رايزنی با مقامات مسئول، مقدمات آزادی بازداشت‌شدگان را فراهم کند.

پیشتر سازمان عفو بین‌الملل نیز به بازداشت‌های روز ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه اعتراض کرده بود.

ادامه مطلب ....

مصاحبه رادیو فردا با مسئول روابط عمومی آداپ و پدر یکی از بازداشت شدگان کمپین اعتراضی به وضعیت دریاچه ارومیه

رادیو فردا-بهروز کارونی

نگرانی از وضعیت برخی بازداشت‌شدگان تجمع‌های ۱۳ فروردین در تبریز و ارومیه

وب سايت دانشجو نيوز گزارش داد که سه تن از بازداشت‌شدگان تجمع‌های ۱۳ فروردين در شهرهای تبريز و اروميه به اداره اطلاعات تبريز انتقال يافتند و شمار ديگری نيز به قيد وثيقه های پنج تا ۱۰ ميليون تومانی آزاد شدند.

اين تجمع‌ها در اعتراض به وضعيت نامساعد درياچه اروميه و عدم رسيدگی مسئولين دولتی به اين درياچه برگزار شد و در جريان آن، بيش از ۷۰ نفر بازداشت شدند.

به گزارش وبسايت دانشجو نيوز، حبيب پورولی، جليل علمدار ميلانی و حجت مختارزاده، سه نفری هستند که به اداره اطلاعات تبريز منتقل شده‌اند. اين افراد از فعالان مدنی آذربايجانی به شمار می‌روند.

عزيز پورولی، پدر حبيب پورولی، در گفت‌وگو با راديو فردا درباره وضعيت فرزندش می‌گويد: «اصلاً خبری به ما نداده‌اند. ما پيگير وضعيت او هستيم. ولی متأسفانه به هر دری که زده‌ايم، جوابی نگرفته‌ايم. نمی‌گويند که کجاست و در چه وضعيتی است.»

ياشار حکاک‌پور، سخنگوی انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجانی در ايران، نیز در مورد آن دسته از بازداشت‌شدگان تجمع‌های ۱۳ فروردين که هنوز آزاد نشده اند، به راديو فردا می‌گويد:«فعلاً وضعيت اين افراد مشخص نيست و به خانواده‌ها در مورد وضعيت آنها هيچ نوع جوابی داده نمی‌شود.»

وی می‌افزايد: «متأسفانه دستگاه قضايی عليرغم اينکه چند روز از بازداشت اين افراد می‌گذرد، به خانواده‌های اين افراد پاسخگو نيست.»

آقای حکاک‌پور با ابراز نگرانی از برخی گزارش‌های تأييد نشده در مورد شکنجه بازداشت‌شدگان می‌افزايد: «انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجان (آداپ) نگران شکنجه و آزار و اذيت اين افراد است.» وی همچنین از دولت ايران خواسته است که بازداشت‌شدگان را آزاد کند.

سخنگوی انجمن دفاع از زندانيان سياسی آذربايجانی در ايران می‌گويد: «بازداشت‌شدگان فقط به شکل مسالمت‌آميز نظراتشان را بيان کردند و به نظر ما نبايد در زندان بمانند.»

مقام‌های جمهوری اسلامی ايران تاکنون به گزارش‌های مربوط به بازداشت‌های روز ۱۳ فروردين در تبريز و اروميه واکنش نشان نداده‌اند.

در جريان تجمع‌های روز ۱۳ فروردين، تجمع کنندگان شعارها می‌دادند: «زنده‌باد آذربايجان. اروميه از تشنگی می سوزد. سدها را بشکنيد تا آب رودها به سوی درياچه اروميه جاری شود. درياچه اروميه هيچ آبی ندارد و اگر آذربايجان اکنون بر نخيزد ديگر دير می‌شود.»

عزيز پورولی، پدر حبيب پورولی، با اشاره به اين شعارها می‌گويد که تجمع‌کنندگان شعارهای سياسی نمی‌دادند، اما اين دولت است که جريان درياچه اروميه را سياسی کرده است.

وی اضافه می‌کند: «چند سال است که دولت و مسئولين اعلام می‌کنند که درياچه اروميه در حال خشک شدن است. در تلويزيون هم گفته‌اند که اين درياچه دارد خشک می‌شود.»

آقای پورولی با اشاره به اينکه اگر درياچه اروميه خشک شود، برای وضعيت منطقه اطراف آن تأثيرات منفی به بار خواهد آورد، می‌گويد: «متأسفانه مردم تا به حال هيچ جواب مثبتی در اين مورد دريافت نکرده‌اند و لذا مجبورند که نسبت به اين وضعيت اعتراض کنند، زيرا در مقابل نسل آينده مسئولند.»

در روزهای گذشته، گروهی به نام «کمپين اعتراض به وضعيت درياچه اروميه» که توسط جمعی از فعالين مدنی و محيط زيست ايجاد شده است، برای برگزاری تجمع در مراکز دو استان آذربايجان شرقی و آذربايجان غربی فراخوانی منتشر کرده بودند.

در ساليان گذشته نيز تجمع‌های اعتراضی مشابهی در اين ارتباط برگزار شده بود که در مواردی به درگيری نيروهای امنيتی و انتظامی با تجمع‌کنندگان منجر شده بود.

اعتراض‌های روز شنبه در حالی صورت گرفته‌اند که وضعيت درياچه اروميه به سوی بحرانی‌تر شدن پيش می‌رود و تا کنون در خصوص ابعاد اين معضل زيست محيطی هشدارهای زيادی داده شده و گفته شده است که در صورت ادامه وضعيت موجود، آب اين درياچه تا سه سال آينده به ‌طور کامل خشک خواهد شد.

ادامه مطلب ....

مصاحبه خودنویس با مسئول روابط عمومی آداپ در خصوص آخرین وضعیت بازداشت شدگان کمپین اعتراض به وضعیت دریاچه ارومیه

۲۱ فروردین ۱۳۹۰ - نگین بهکام

خودنویس : مقامات قضایی با وجود گذشت بیش از یک هفته از بازداشت، نه جواب مشخصی ارائه می‌کنند و نه اجازه ملاقات با خانواده وکیل را به این افراد می‌دهند. از تایید بازداشت تعدادی از زندانیان نیز خودداری شده است.

با گذشت بیش از یک هفته از بازداشت معترضان در آذربایجان، هنوز اطلاعی از وضعیت بسیاری از این افراد در دست نیست. این معترضان که در اعتراض به وضعیت دریاچه ارومیه در روز ۱۳ فروردین دست به تظاهرات زده بودند، همچنان در بازدشت به سر می‌برند و تا کنون تنها تعدادی از آنها آزاد شده‌اند.

یاشار حکاک پور، مسئول روابط عمومی آداپ(انجمن دفاع از زندادنیان سیاسی آذربایجانی در ایران)، درباره آخرین وضعیت این بازداشت شدگان به خودنویس می گوید: «خانواده آن دسته از معترضان روز ۱۳ فروردین که همچنان در بازدداشت هستند، نتواسته اند با آنها دیداری داشته باشند یا حتی پاسخی روشن درباره وضعیت آنها از مقامات بگیردند.این افراد از زمان بازدشت تا کنون هیچ گونه تماسی با خاونواده هایشان نداشته اند.»

وی ادامه می دهد: «در حال حاضر خانواده های بازداشت شدگان نگران وضعیت انها هستند و صحبت هایی هم از شکنجه این افراد در زندان می شود. ما هم به شدت نگران وضعیت این افراد در زندانیم.»

احتمال انتقال به اوین

حکاک پور همچنین از شنیده هایی مبنی بر انتقال بازداشت شدگان به زندان اوین تهران خبر می دهد. وی می گوید: «اگرچه این افراد ناکنون ملاقاتی با خانواده هایشان نداشته اند اما از برخی منابع و همچنین نزدیکان بازداشت شدگان شنیده ایم که این بازداشت شدگان در زندان زیر شکنجه هستند. در عین حال،در روز های ۱۴ و ۱۵ فروردین که خانواده ها دست به اعتصاب زده بودند،تعداد قابل توجهی آمبولانس را دیدند که وارد حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی شده .این مسئله خود نگرانی ها را بیشتر کرده که به چه دلیلی نیاز به اقدامات پزشکی چه بوده است. ازاین رو خانواده های این افراد به شدت نگران‌اند.»

وی می گوید: «تا کنون نتوانسته ایم پاسخی مناسب از مراجع قانونی به دست آوریم. در برخی موارد از مراجعه خانواده ها، مسئولان حتی از تایید بازداشت این افراد هم خودداری کرده‌اند.اما در مورد تعدادی دیگر، وعده داده‌اند که مدتی دیگر آزاد می‌شوند. در مجموع خانواده ها نتوانسته اند جوابی مشخص بگیرند و هر بار از مسئولان پاسخی متفاوت شنیده‌اند.»

مسئول روابط عمومی آداپ می‌گوید: «مقامات قضایی با وجود گذشت بیش از یک هفته از بازداشت، نه جواب مشخصی ارائه می کنند و نه اجازه ملاقات با خانواده و کیل را به این افراد می‌دهد. در بسیاری موارد هم که حتی از تایید بازداشت افراد خودداری می‌کند.»

«بی تفاوتی حاکمیت عمدی است»

وی ادامه می دهد: «در این مدت حاکمیت به جای توجه به اعتراض ها و رفع آن، مسئله را امنیتی کرده است. به این ترتیب این خود حاکمیت است که به این اعتراض ها دید سیاسی و امنیتی دارد . این مسئله موجب می شود اعتراض ها گسترش یابند و به اعتراض های سیاسی بدل شوند. در حالی که این نگاه حاکمیت نادرست است. این مردم به دنبال احیای حق خود برای زندگی کردن هستند.این افراد در یک تجمع مسالمت آمیز زیست محیطی شرکت کرده‌اند و در هیج کجای دنیا با افراد برای شرکت در چنین تجمعی این رویه برخورد پیش گرفته نمی‌شود. در حالی که حاکمیت ایران ته تنها این افراد را بازداشت کرده بلکه انها را زیر شکنجه هم قرار داده است. جمهوری اسلامی باید هر چه سریعتر این زندانیان را آزاد کند و بیش از این، افراد بازداشت شده روز ۱۳ فروردین را با دلایل واهی در بازداشت نگه ندارد.»

حکاک پور درباره وضعیت دریاچه اورمیه می گوید: «اگر دریاچه ارومیه خشک شود، ۸ میلیون تن نمک فاجعه ای به بار می آورد که دیگر آذربایجانی به جا نمی ماند.از این رو طبیعی است که مردم آذربایجان از وضعیت این دریاچه نگران باشند و به اعتراض های خود ادامه دهند.فعالان آذربایجانی معتقدند که دولت در بی تفاوتی اش نسبت به خشک شدن این دریاچه عمد دارد و این سو مدیریت به طور عمدی در این منطقه اعمال می شود.»

بر اساس این گزارش، در پی فراخوان فعالان مدنی و محیط زیستی آذربایجان، روز ۱۳ فروردین ماه تجمعی اعتراضی نسبت به وضعیت دریاچه ارومیه در دو شهر تبریز و ارومیه برگزار شد که به دنبال آن ۷۰ نفر در تبریز و ۲۰ نفر در ارومیه بازداشت شدند.

روز پانزدهم فرودین، خانواده دستگیر شدگان روزسیزدهم دست به تجمعی اعتراضی برای آزادی بازداشت شدگان زدند که با برخورد ماموران امنیتی در تبریز به صحنه شعارهای تند و درگیری با نیروهای امنیتی تبدیل شد و در نهایت پیگیری خانواده‌های بازدات شدگان تا کنون بی نتیجه مانده است.

در همین حال، سازمان عفو بین‌المل هم در اطلاعیه‌ای از مقامات جمهوری اسلامی خواست تا به سرعت و بدون قید و شرط، این معترضان را آزاد کنند.

تاکنون در حوزه آبی دریاچه ارومیه حدود ۱۷ سد ساخته شده که منابع اصلی تامین آب دریاچه ارومیه را مسدود کرده است. این عامل در کنار کاهش شدید بارندگی در سال‌های اخیر و نیز تغییراتی که در فیزیک دریاچه در اثر احداث جاده میانگذر ایجاد شده، باعث کاهش شدید آب دریاچه و خطر خشک‌شدن کامل آن شده است.

ادامه مطلب ....

کمپین کارت پستال آداپ و عفو بین الملل نروژ برای سعید متین پور

دوشنبه ۲۲ فروردين ۱٣۹۰ - ۱۱ آوريل ۲۰۱۱

ساوالان سسی : کمپین کارت پستال آداپ و سازمان عفو بین الملل برای آزادی سعید متین پور فعال حقوق بشر آذربایجانی روز شنبه ۲۰ فروردين ۱٣۹۰ (۹ آوريل ۲۰۱۱)در شهر برگن نروژ برگزار شد.

در این کمپین امضا که روز ۹ آوریل توسط اعضای آداپ و عفو بین الملل در میدان تورگال منینگن شهر برگن نروژ برگزار شده بود صدها شهروند نروژی ضمن امضای طومار و ارسال کارت پستالهایی٬ سال نو را به سعید متین پور تبریک گفتند و از مقامات ایرانی خواستند سعید متین پور را که از نظر آنها زندانی عقیده و وجدان است آزاد کند.

دکتر سیمین صبری از برگزار کنندگان این کمپین در شهر برگن نروژ می گوید :"مراسم شهر برگن از سوی شهروندان نروژی مورد استقبال فراوان قرار گرفت و ما امیدواریم نظیر این مراسم را در اسلو نیز داشته باشیم. همچنین ما در صددیم کمپین امضایی را که در این مراسم با همکاری عفو بین الملل نروژ آغاز کرده ایم را گسترش دهیم "

برگزار کنندگان مراسم همچنین اطلاعاتی راجع به موقعیت جغرافیایی آذربایجان و مسئله تبعیض و نژادپرستی بر علیه آذربایجانیها در ایران و وضعیت وخیم سعید متین پور زندانی سیاسی آذربایجانی به شهروندان نروژی ارائه کردند.

سعید متین پور فعال حقوق بشر و روزنامه نگار آذربایجانی است که به هشت سال حبس تعزیری محکوم شده است و علیرغم وضعیت وخیم جسمی نزدیک به دو سال است بدون هیچگونه مرخصی در زندان اوین به سر می برد.

سازمانهای بین المللی حقوق بشر از جمله سازمان عفو بین الملل،گزارشگران بدون مرز، انجمن جهانی قلم و فرانت لاین اعلام کرده اند که سعید متین پور زندانی عقیده و وجدان است و خواهان آزادی بی قید و شرط وی شده اند.

ادامه مطلب ....