بیانیه آداپ به مناسبت درگذشت مارگارت مورگان،مدیر هیات مدیره این تشکل

پنجشنبه ٣۰ تير ۱٣۹۰ - ۲۱ ژوئيه ۲۰۱۱

جنبش مدنی آذربایجان و زندانیان دربند این جنبش یکی از دوستان صمیمی و خدمتگزار خود را از دست دادند. خانم مارگارت مورگان مدافع حقوق بشر، فعال اجتماعی و سیاسی، یکی از اولین بنیانگذاران عفو بین الملل شاخه کانادا و رئیس هیات مدیره انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران -آداپ- روزسه شنبه نوزدهم ژوئیه بدنبال یک بیماری کوتاه در سن هشتاد و شش سالگی در شهر ونکوور کانادا درگذشت.

سراسر زندگی این بانوی مدافع حقوق بشر سرشار از تقلای وی برای کمک به ستم دیدگان و قربانیان تبعیض حکومت ها و سیستم های دیکتاتوری در سراسر جهان بوده و وی د راین مبارزات کارنامه درخشانی از خود باقی گذاشته است.

خانم مارگارت مورگان از بدو آشنائی با مسائل آذربایجانی ها در ایران و با درک عمق تبعیض فرهنگی و اقتصادی رفته بر این ملت و همچنین با تشخیص ابعاد راسیسم ریشه دوانده در جامعه ایران، به امر مبارزه برای افشای این رنجها پیوست و د راین راه کمک موثری در رساندن صدای مظلومان دربند آذربایجانی به مجامع بین المللی بود. نام و اعتبار و شخصیت مورد احترام این بانوی مهربان و مبارز حقوق بشر در میان فعالان سازمان عفو بین الملل و تشکیلات وابسته به آن، خود یکی از عواملی بوده که تاکنون کمک نموده است تا آداپ در پیشبرد اهداف خود به موفقیت های نسبی دست یابد.

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران-آداپ- ضمن تسلیت این فقدان بزرگ به همه همکاران ، زندانیان دربند و فعالان مدنی و حقوق بشر آذربایجانی، در این شرائط دشوار تاریخی اطمینان میدهد که کماکان با همه توان خود با جدیت به کار مدافعه از حقوق ملی-مدنی مردم آذربایجان ادامه داده و همچنان سعی خواهد کرد که منعکس کننده صدای مظلومیت اسیران قهرمان آذربایجانی در مجامع جهانی باشد

ادامه مطلب ....

خانواده زندانیان سیاسی آذربایجان در مصاحبه با روز: جواب نمی دهند، نگرانیم

فرشته قاضی - روز آنلاین - چهارشنبه ۸ تير ۱۳۹۰

خانواده سعید نعیمی در مصاحبه با "روز" اعلام کردند همچنان از وضعیت این فعال مدنیزندانی بی خبرند؛ خانواده سعید متین پور نیز گفتنداین فعال سیاسی با اینکه سه بار در زندان دچار حمله قلبی شده اما تاکنون امکان استفاده از مرخصی را نداشته و با مرخصی او برای درمان پزشکی مخالفت می شود.

خانواده سعید موغانلی نیز از بی خبری از وضعیت این فعال مدنی سخن گفته اند.

سعید نعیمی و سید موغانلی در تبریز زندانی هستند اما سعید متین پور از دو سال پیش در بند 350 زندان اوین در حال سپری کردن محکومیت 8 ساله خود است.

اینها تنها فعالان سیاسی و مدنی آذربایجان نیستند که در بازداشت به سر می برند؛در سالیان گذشته کوچکترین اعتراض مدنی و غیر سیاسی در این بخش از کشور نیز با برخورد امنیتی و زندان و بازداشت مواجه شده. حتی اعتراض به خشک شدن دریاچه ارومیه از سوی فعالان محیط زیستی نیز برخوردهای امنیتی و بازداشت های فله ای به دنبال داشت.

دو سال محروم از مرخصی و بیمار

همسر آقای متین پور در مصاحبه با "روز" نسبت به وضعیت جسمانی نامساعد همسرش ابراز نگرانی می کند و می گوید او از حقوق یک زندانی عادی نیز محروم است و حتی برای درمان هم به او مرخصی نمیدهند.

سعید متین پور، از سوی شعبه 15 دادگاه انقلاب به 8 سال حبس تعزیری محکوم شده است. او پیشتر و چهارم خرداد 86 بازداشت و سپس با قرار وثیقه 500 میلیون تومانی آزاد شده بود. او تیرماه 88 مجددا بازداشت و به زندان اوین منتقل شد و در حال حاضر در حال سپری کردن محکومیت 8 ساله خود در بند 350 زندان اوین است.

عطیه طاهری، همسر آقای متین پورمی گوید: دو سال تمام است که سعید زندان است و حتی یک روز نیز مرخصی نداده اند. او ناراحتی قلبی دارد و از دیسک کمر و دیسک گردن رنج می برد اما آنچه ما را به شدت نگران کرده ناراحتی قلبی اوست. سعید سه بار در زندان دچار حمله قلبی شده و باید بیرون از زندان تحت درمان قرار بگیرد.

او می افزاید: پزشکان زندان گفته اند همسرم باید به بیرون از زندان منتقل شده و از قلب او اکو بگیرند و پزشک متخصص او را ببیند اما مرخصی نمی دهند. از طرفی چون او را با پابند به مطب پزشک در بیرون می برند، همسرم گفته حاضر نیستم با پابند به مطب پزشک بروم.

خانم طاهری بیماری قلبی همسرش را محصول زندان می داند و می گوید: سال 86 که همسرم را بازداشت کردند 9 ماه در انفرادی بود و از ناحیه گردن و کمر مشکلات زیادی پیدا کرد و بعد در زندان مشکل قلبی هم اضافه شد.

همسر آقای متین پور که دوشنبه هفته گذشته همسرش را در ملاقاتی کابینی دیده می افزاید: بیشترین چیزی که زندانیان از جمله همسر مرا آزار میدهد جمعیت بیش از حدی است که در یک اتاق نگهداری می شوند. در یک اتاق کوچک بین 25 تا 30 نفر هستند و این واقعا خیلی سخت است. از طرفی تلفن های بند 350 همچنان قطع است و ما تنها ملاقات به ملاقات می توانیم از همسرم خبردار شویم. من ساکن زنجان هستم و واقعا هر هفته خیلی سخت است تا تهران بروم و برگردم. فقط هم 20 دقیقه ملاقات کابینی است اما با این حال سعی می کنم یک هفته در میان بروم؛ هفته ای که من نمی روم مادر و پدر یا برادر سعید می روند.

او ادامه می دهد: ما اگر یک هفته فقط ملاقات نتوانیم برویم تا 15 روز بی خبر می مانیم.روزهایی هم که تعطیل است ملاقات لغو می شود و ما تا ملاقات بعدی بی خبر می مانیم و نمیدانیم چه اتفاقی می افتد و تمام ذهن من مشغول این است که الان چه اتفاقی برای سعید افتاده؟ حالش خوبه؟ و... در اصل تمام لحظات و دقایق برای ما زجرآور است.

خانم طاهری سپس با تاکید بر اینکه همسرش حق دارد به عنوان یک زندانی از مرخصی و ملاقات حضوری استفاده کند می گوید: دو سال است از همه حقوق اش محروم است، حکمش هم 8 سال است و با این اوصاف هیچ امیدی به هیچ جایی و هیچ کسی ندارم. تنها نشسته ام شاید معجزه ای شود و حال و روز هم تغییر کند....

بازداشت در کرج و زندانی در تبریز

سعید نعیمی اما از 18 اردیبهشت ماه بازداشت شده و همچنان در سلول انفرادی به سر می برد. او عضو سازمان ادوار تحکیم و فعال ستاد شهروند آزاد، از ستادهای انتخاباتی مهدی کروبی بوده است.

سعیده اسلامی، همسر آقای نعیمی به "روز" می گوید هیچ اطلاعی از محل نگهداری و اتهام همسرش ندارد.

او توضیح میدهد: روز 18 اردیبهشت، حدود ساعت 6 بود که آمدند خانه و سعید را با خود بردند. 7 نفر بودند و هیچ حکمی نشان ندادند، و وقتی سعید از آنها حکم خواست او را مورد ضرب و شتم قرار دادند. تمام منزل را گشتند و به محل کار سعید رفتند و انجا را هم تفتیش کردند.حتی کارگر محل کار سعید راهمکه اهل افغانستان است و پرسیده بود جریان چیست، کتک زده بودند.

سعید نعیمی در منزل شخصی اش در کرج بازداشت اما به زندانی در تبریز منتقل شده است. همسرش می گوید: دو بار سعید با ما تماس گرفت و تنها چیزی که گفت این بود که تبریز است اما نمیدانیم در کدام زندان است. از او پرسیدم که آیا در انفرادی است ؟ تایید کرد و بعد از آن دیگر اجازه تماس تلفنی هم ندادند، تنها یکبار با پدرش تماس گرفته و احوالپرسی کرده است. هر چه هم پی گیری کردیم و وکیل همسرم و پدرایشان برای پی گیری رفتند هیچ جوابی نگرفتند؛تنها چیزی که فهمیدند این بود که سعید به تبریز منتقل شده و در نهایت هم گفته اند که هر موقع بازجویی ها به پایان رسید خبر میدهیم. ما واقعا نمیدانیم چرا در کرج همسرم را بازداشت و به تبریز منتقل کرده اند. الان هم که بی خبری، نمیدانیم در چه شرایطی به سر می برد و اصلا به چه اتهامی او را بازداشت کرده اند.

از همسر آقای نعیمی درباره فعالیت های همسرش می پرسم؛می گوید: سعید زمان انتخابات در ستاد شهروند آزاد فعال بود و با بچه های تبریز هم در ارتباط بود، پی گیر وضعیت زندانیان سیاسی آذربایجان بود. عضو سازمان ادوار هم هست. در اصل همه فعالیت های همسرم کاملا آشکار و شفاف بوده و با هیچ تشکل و گروه غیر قانونی هم هیچ گونه ارتباطی نداشته. وکیلش هم می گوید در پرونده همسرم هیچ اتهامی نیست و هیچ مدرک وسندی هم وجود ندارد.

خانم اسلامی می افزاید: پدر سعید ناراحتی قلبی دارد و ما الان بیش از سعید نگران پدرش هستیم. متاسفانه نه خبری میدهند و نه پاسخی و کاملا ما را در بلاتکلیفی نگه داشته اند.

بی خبری از سعید موغانلی

سعید موغانلی اما 19 خرداد ماه در توابع شهر انگوت در اردبیل بازداشت شده است و عالیه موغانلی، خواهر این فعال مدنی به "روز" میگوید هیچ خبری از وضعیت برادرش ندارد.

او می افزاید: تنها خبری که داریم این است که سعید در تبریز زندانی است که این را هم در تماس تلفنی که داشت خودش به ما گفت غیر از این هیچ اطلاعی از وضعیت او، محل نگهداری و اتهامی که بابت آن او را بازداشت کرده اند نداریم.

آقای موغانلی، روزنامه نگار نشریات "یاشماق"، "دیلماج" و "آفتاب آذربایجان" بوده. خواهرش می گوید: سعید در نشریاتی که کار میکرد همگی زیر نظر وزارت ارشاد منتشر می شدند و مجوز انتشار داشتند و کتاب هایی هم که در تفیتش منزل از منزل برده اند همه با مجوز وزارت ارشاد منتشر شده اند. در اصل سعید هیچ کار غیر قانونی نکرده و تمام فعالیت هایش در چارچوب قانون بوده است.

لینک گزارش

ادامه مطلب ....

جمهوری اسلامی ایران : نه به گزارشگر ویژه سازمان ملل، آری به ادامه سرکوب آزادی بیان

سازمان گزارشگران بدون مرز

در حالی که مقامات رسمی جمهوری اسلامی ایران مخالفت خود را با بازدید احمد شهید گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران اعلام کرده‌اند، بازداشت‌های خودسرانه در ایران ادامه دارد.

مریم مجد عکاس ورزشی مطبوعات ایران، مهناز محمدی مستندساز به ترتیب در ٢٦ خرداد و ٥ تیرماه در منازل خود از سوی ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به زندان اوین انتقال یافتند. سعید محمدی (موغانلی) همکار بسیاری از نشریات آذربایجانی و سردبیر روزنامه یاشماق در ١٨ خرداد ماه در استان اردبیل بازداشت شد. منصوره بهکیش شهروند وب‌نگار و از اعضای "مادران پارک لاله " و " مادران خاوران" نیز در ٢٢ خرداد دستگیر شده است.

« وضعیت حقوق بشر در ایران هر روز وخیم تر می‌شود. هر روز شاهد مرگ یکی از زندانیان سیاسی و یا فعالان مدنی هستیم، بدرفتاری در زندان‌های ایران از جمله زندان اوین و رجایی شهر افزایش یافته است، خطر، جان زندانیان عقیدتی را تهدید می‌کند، نامه‌های خانواده‌های زندانیان به نماینده ویژه سازمان نمایان‌گر این امر است. گزارش‌گران بدون مرز از مقامات ایران می‌خواهد بدون قید و شرط با نماینده ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل همکاری و شرایط بازدید وی از کشور را محیا کند. جامعه جهانی باید ایران را مجبور کند تا به تعهدات بین‌المللی خود عمل کند.»

مریم مجد عکاس ورزشی و همکار بسیاری از رسانه‌‌های ایران در تاریخ ٢٦ خرداد در منزلش بازداشت شد. وی قرار بود به برای همکاری با پتر لندرز در تهیه کتابی در باره فوتبال زنان به المان سفر کند. علت بازداشت این عکاس جوان از سوی مقامات اعلام نشده است.

مهناز محمدی مستند ساز و سینماگر در تاریخ ٥ تیرماه در منزلش از سوی ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شد. وی پیش از این نیز در تاریخ ٨ مرداد ١٣٨٨ به همراهی جعفر پناهی در بهشت زهرا بازداشت و تا ٢٦ مرداد ماه را در زندان بسر برده بود. از آن تاریخ وی همواره تحت فشارهای مستمر ماموران اطلاعاتی قرار داشت، بارها احضار و مورد بازجویی قرار گرفته بود. مهناز محمدی در نامه ای که برای فستیوال کن ارسال کرده بود و توسط گوستاو گاوارس خوانده شد از بازداشت احتمالی‌اش سخن گفته بود : من یک زن هستم . من یک سینماگر هستم. این دو دلیل برای محکوم شدن در این کشور کافی است."

سعید محمدی (موغانلی) همکار بسیاری از نشریات آذربایجانی و سردبیر روزنامه یاشماق در ١٨ خرداد ماه در استان اردبیل بازداشت شد. این روزنامه‌نگار نیز همواره مورد تهدید و آزار ماموران امنیتی قرار داشت. وی در تاریخ ٢٠ شهریور ١٣٨٧ به همراه سه روزنامه‌نگار دیگر در تهران بازداشت و در ١٨ آبان ماه همان سال پس از سپردن ٥٠ میلیون تومان وثیقه از زندان آزاد شد.

منصوره بهکیش ٥٨ ساله،یکی از معترضان به اعدام‌های غیرقضایی زندانیان سیاسی در دهه شصت، در تاریخ ٢٢ خرداد در تهران بازداشت و به بند ٢٠٩ زندان اوین انتقال یافت. وی به خانواده ای تعلق دارد که شش تن از اعضای آن ( یک خواهر چهار برادر و یک داماد) از سال شصت تا شصت و هفت کشته شده‌اند. منصوره بهکیش به شکل مستمر از سوی نهادهای امنیتی احضار و مورد بازجویی و یا بازداشت قرار گرفته است. در تاریخ ١٨ دی به همراه سی و سه مادر عزادار بازداشت که بعد از چندروز ازاد، اما از ممنوع خروج شد. منصوره بهکیش همچنین از جمله "مادران خاوران" است. نامی برگرفته از گورستان خاوران که محل دفن زندانیان سیاسی اعدام شده‌ و گورهای جمعی کشتار زندانیان در سال ١٣٦٧ است. مسئولان ایرانی خانواده‌های این قزبانیان را که خواهان دادخواهی و انجام مراسم یادمان و سوگواری هستند، شدیدا تحت فشار قرار می‌دهند. منصوره بهکیش یکی از تلاش‌گران برای روشن شدن همه حقایق در باره ی اعدام‌های زندانیان سیاسی در ایران است و مقالات بسیاری در این باره بر روی اینترنت منتشر کرده است.

لینک گزارش

ادامه مطلب ....